Σελίδες
02 Απριλίου 2010
Καλά να περάσουμε!
1 σχόλιο:
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.
Μου έφτιαξε τη διάθεση αυτή η ανάρτηση! Η φτώχεια θέλει καλοπέραση λέει ο λαός, που παρά τις κακουχίες πάντα ήταν γλετζές και έβρισκε τον τρόπο να χαίρεται τη φύση, τον έρωτα, τη φιλία, την οικογένεια του. Όλα αυτά που δεν μπορούν να χαρούν μπουχτισμένοι από τα λεφτά που κλέβουν από τον εργαζόμενο κόσμο, χωμένοι μέσα στα κόμπλεξ και την κόκα. Πράγματι είναι δυο κόσμοι που συγκροούνται.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι τι διαφορά έχουν οι οσμές τους! Να ξαναστήσουμε τον κόσμο αυτό της δουλειάς στα πόδια του, και να φτιάξουμε ένα μέλλον που θα έχει τη χαρά των απλών ανθρώπων. Που θα θάψει τα λούσα τους , τις βίλες τους, τη σαπίλα τους, τα αδιέξοδα που μας επιβάλλουν.
Όσο γελάμε και γλενάμε, αυτός ο κόσμος θα ζει μέσα μας. Μόνο αν μας ξεριζώσουν την ψυχή (και αυτό δε θα γίνει ποτέ) θα πάψουμε να ελπίζουμε στον παράδεισο που μπορούν να φέρουν οι άνθωποι μόνοι τους στη γη αν πιστέψουν στον εαυτό τους.
Καλή (επ)ανάσταση λοιπόν!