Και καλά ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις τις εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τι ακριβώς προσδοκούσαν από αυτή τη συγκέντρωση; Ποια ακριβώς αγωνία εξέφραζαν; Να ξεμπερδεύουμε «από τον λαό και από τα αριστερά» με την κυβέρνηση, βάζοντας ως συμπλήρωμα και την πολιτική της, και όχι μέσω των βουλευτών, όπως θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ; Ναι, εντάξει, αλλά με ποιον τρόπο; Με το να ακολουθεί η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά τον ΣΥΡΙΖΑ κατά πόδας ως προς τις πολιτικές πρωτοβουλίες του, για να αντιπροτείνει έναν πιο αριστερό κυβερνητισμό; Γιατί τι άλλο προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όταν στη σχετική της ανακοίνωση λέει:
«Για να έχουμε αξιοπρεπείς μισθούς, συντάξεις, εκπαίδευση, υγεία, πρέπει να καταργηθούν τα μνημόνια και οι τοκογλυφικές δανειακές συμβάσεις. Να διαγράψουμε το χρέος, όχι τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες. Για να βρουν δουλειά οι άνεργοι πρέπει να γίνουν χιλιάδες προσλήψεις στον δημόσιο τομέα για εκπαίδευση, υγεία κ.λπ., να μειωθούν άμεσα οι ώρες δουλειάς και τα χρόνια για σύνταξη, να ξαναδουλέψουν οι επιχειρήσεις που κλείνουν, με εργατικό έλεγχο, έξω από τους νόμους της αγοράς και τις επιταγές της ΕΕ. Με εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων μπορεί η κοινωνία να τις αξιοποιήσει για τις δικές της ανάγκες, να διαγραφούν τα δάνεια για τους άνεργους και τους φτωχούς, να μη χαθεί κανένα σπίτι. Με απειθαρχία στις συνθήκες και έξοδο από Ευρωζώνη και ΕΕ δεν θα είναι ο λαός κάτω από τους διαρκείς εκβιασμούς των τοκογλύφων και τις επιταγές των πολυεθνικών». «Παλεύουμε για να αλλάξει ριζικά η εφαρμοζόμενη πολιτική και όχι απλά η κυβέρνηση που τη διαχειρίζεται! Η ελπίδα του λαού δεν βρίσκεται σε μια κυβέρνηση και μια πολιτική, «διαπραγμάτευσης», συμβιβασμού και αποδοχής του πλαισίου και των δεσμεύσεων απέναντι στην ΕΕ και την ολιγαρχία του πλούτου. Δεν παρακαλάμε για κάποια ψίχουλα μέσα σε μια θάλασσα φτώχειας και ανεργίας. Αν η κοινωνία είναι ετοιμοθάνατη, δεν είναι παρηγοριά η ασπιρίνη».
Μετά έχουν άδικο όσοι λένε ότι η μόνη αγωνία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το πώς θα διαφοροποιηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, μήπως και γλιτώσει την ακόμη μεγαλύτερη εκλογική αφαίμαξη;
Τι είναι τελικά αυτό που διαφοροποιεί την εξωκοινοβουλευτική, επαναστατική, αντικαπιταλιστική, κομμουνιστική και ό,τι άλλο θέλετε Αριστερά από τη ρεφορμιστική; Οι πιο αριστερές προτάσεις, ένα πρόγραμμα παρόμοιο με αυτό των ρεφορμιστών αλλά πιο ριζοσπαστικό; Ή μήπως, πέρα από τις αναγκαίες αναλύσεις της, η δράση στην εργατική τάξη, στην υπαλληλία, στους μικρομεσαίους, στους αγρότες και στη νεολαία, έτσι ώστε ο λαός να ξεπεράσει την ήττα του και την αποσυγκρότηση και να διεκδικήσει πραγματικά αυτά που του ανήκουν, αντί να περιμένει τον Μεσσία με τη μεγαλύτερη… αποφασιστικότητα στα λόγια; Και όχι μόνο να διεκδικήσει, αλλά και να ανατρέψει πολιτικές, κυβερνήσεις, το ίδιο το σύστημα.
Πραγματικά κάνει εντύπωση στην ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που ενώ λέει «καμία αναμονή. Δεν περιμένουμε τις εκλογές, αν και όποτε γίνουν, ενώ αυτοί συνεχίζουν και κλιμακώνουν την επίθεση», στη συνέχεια, όπως θα ανέμενε κανείς, δεν λέει κουβέντα για το πώς ο λαός θα κλιμακώσει και αυτός την αντίστασή του, τη διεκδίκησή του, άντε την αντεπίθεσή του, αν προτιμάτε! Η όποια τέτοια αναφορά περιορίζεται στον τίτλο της ανακοίνωσης και μόνο. Για να καταλήξει: «παλεύουμε για να αλλάξει ριζικά η εφαρμοζόμενη πολιτική και όχι απλά η κυβέρνηση που τη διαχειρίζεται! Η ελπίδα του λαού δεν βρίσκεται σε μια κυβέρνηση και μια πολιτική, «διαπραγμάτευσης», συμβιβασμού και αποδοχής του πλαισίου και των δεσμεύσεων απέναντι στην ΕΕ και την ολιγαρχία του πλούτου». Άρα λοιπόν η ελπίδα του λαού πρέπει να βρίσκεται σε μιαν άλλη, διαφορετική από αυτή που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, κυβέρνηση; Αυτό θα είναι πλέον το αίτημα αιχμής του κινήματος; Συγγνώμη που θα το πούμε έτσι, αλλά το έχουμε ξαναδεί το έργο τη δεκαετία του ’80 στη χώρα και ξέρουμε τα αποτελέσματα, και χωρίς να θέλουμε να γινόμαστε μάντεις κακών, δεν έχουμε στοιχεία που να μας λένε ότι τώρα θα δούμε κάτι άλλο. Μάλλον χειρότερα θα είναι τα πράγματα, γιατί πέρα από τις διεθνείς και εσωτερικές συνθήκες που έχουμε αναλύσει διεξοδικά, οι προσδοκίες που αφήνουν στον λαό να έχει είναι πολύ κατώτερες, όπως πολύ κατώτερη των περιστάσεων είναι και η πλειοψηφία της Αριστεράς η οποία έχει καταντήσει κυνηγός όλων αυτών που λέει και κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να αντιτείνει το αντίστοιχο σε πιο «επαναστατική» μορφή. Με τον δικό του τρόπο τα ίδια κάνει και το ΚΚΕ.
Στο δίπολο κοινοβουλευτικός - εξωκοινοβουλευτικός αγώνας, το προαιώνιο βάσανο του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος, η Αριστερά, και η… εξωκοινοβουλευτική, στον τόπο μας διάλεξε τον πρώτο πόλο, επιφυλάσσοντας στον δεύτερο τον ρόλο του κολαούζου! Η μεγάλη μάχη των ημερών και των επόμενων μηνών θα είναι να μην πιάσει η κυβέρνηση τους 180 βουλευτές για την εκλογή προέδρου και να πέσει η κυβέρνηση, ενώ οι άνεργοι, οι άστεγοι, η φτώχεια θα αυξάνουν, ενώ η χώρα θα ξεπουλιέται όσο όσο και ενώ γύρω μας οι επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών δημιουργούν μια ζώνη πολέμου από τη Λιβύη μέχρι την Ουκρανία που τείνει να πνίξει και τη χώρα μας!
Βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καλούσε καν, αλλά τι τα θες, τι τα γυρεύεις. Αλλά αυτό πραγματικά δεν έχει και τόση σημασία, όσοι ανέδειξαν το συγκεκριμένο ραντεβού, και ας μην είχε κόσμο, και ας ήταν σίγουρο ότι δεν θα χει κόσμο, έδειξαν ότι έστω σε επίπεδο οργανωμένων χώρων, δεν είναι οι πάντες που έχουν συνθηκολογήσει με το κλίμα απαξίωσης του κινήματος, και παθητικοποίησης του κόσμου. Έδωσαν και έναν τόνο ότι δεν ειναι δα και κάτι "ιερό" αυτό που γίνεται μέσα στην Βουλή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕδώ σου λέει ότι είναι συμβολικές οι κόντρες των δημάρχων.
Μπορεί βέβαια να μην ξέρω τι γίνεται στο Αιγάλεω (ούτε τι δήμαρχο έχει, πάντως αν έδωσε στοιχεία είτε για την αξιολόγηση, είτε για τον επανέλεγχο, και είναι ΣΥΡΙΖΑ, πιστεύω θα είχε γίνει βαβούρα) αλλά ξέρω για το σχήμα στο Χαλάνδρι, τον σύντροφο Ρούσσο και την στοχοποίηση τους. Οπως ξέρω και για τον σύντροφο Πελετίδη στην Πάτρα.
Ειδικά στο θέμα των αριστερών δημοτικών αρχών μην εκτίθεστε τόσο, γιατί ίσως πάνε και φυλακή κάποιοι, και τότε θα είναι αργά για την ανάλυση σας. Ποια θα είναι τότε η απάντηση ? "Την πάτησαν από ρεφορμιστικές αυταπάτες ?" Ότι έπρεπε να μην κατέβει πχ η Αντίσταση στο Χαλάνδρι, για να μην βγει ?
Ήδη είναι αργά βέβαια, ειδικά το πρωτοπόρο παράδειγμα του Χαλανδρίου και η επίθεση που δέχεται αποδεικνύει ότι η αριστερά είχε και έχει λόγους, στην βάση των κοινωνικών αγώνων, των ριζοσπαστικών πρακτικών, της αριστερής πολιτικής που μπαίνει σε πραγματικές κοινωνικές ενότητες και κάνει τους απο κάτω υποκείμενο της ιστορίας, να διεκδικεί υλικές νίκες, όπως είναι και οι ρωγμές στον πολιτικό μηχανισμό (πχ ένας δήμος σαν το Χαλάνδρι σε ένα σχήμα σαν την Αντίσταση).
Έτσι διαπαιδαγωγείται ο κόσμος, έτσι πολιτικοποιείται, έτσι ξεπερνάει τον κοινοβουλευτισμό στην πράξη και όχι στα λόγια.
Εκλογές έρχονται βέβαια, σε λένε και ρομαντικό αν τα σκέφτεσαι αυτά με έναν ορισμένο τρόπο.
"κάποιος σύντροφος"
Καλα μιλαμε εδωσες τα ρεστα σου, ειδικα στο τελος του σχολιου σου. Τελικα "καποιε" εισαι πολυ μπροστα.δεν μπορω να καταλαβω πως, εσυ με τοσο "ρομαντισμο" που σε διακρινει, μπορεις και ασχολησε μαζι μας; εμεις εχουμε μεινει κολημενοι εναν αιωνα πισω. Ξερεις, εκει στο 1917. Δε μπορουμε να κατανοησουμε τοσο προχωρημενους συλλογισμους.
ΑπάντησηΔιαγραφήδεν είπα ότι είμαι ρομαντικός, είπα ότι με λένε, δηλ αφελή, με την κακή έννοια ρομαντικός, επειδή δεν μπορώ να βάλω τον πολιτικό μηχανισμό και την παρέμβαση σε αυτόν στην μέση του πως καταλαβαίνω το κίνημα.
ΑπάντησηΔιαγραφή"κάποιος σύντροφος"
Το βασικό κατά τη γνώμη μου είναι σε πιο πλαίσιο τοποθετεί κανείς τα ζητήματα που θέτει. Πχ για το ζήτημα του χρέους. Ένα παράδειγμα: Προσωπικά είμαι υπέρ της θέσης για μονομερή στάση πληρωμών και διαγραφή όλου του χρέους. Το θέμα όμως είναι σε πιο πλαίσιο το τοποθετείς. Αν εννοείς ότι αυτό θα γίνει απλά με την ανατροπή της κυβέρνησης και της κάθε κυβέρνησης και με την άνοδο μιας "αριστερής κυβέρνησης",
ΑπάντησηΔιαγραφήμιας "αντικαπιταλιστικής κυβέρνησης" ή μιας "λαϊκής εξουσίας" τότε όχι δεν είμαι υπέρ. Γιατί το τοποθετώ σε ένα πλαίσιο επαναστατικής ανατροπής της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατίας.
Ακόμα και μια αστική καθαρά κυβέρνηση μπορεί να διαχειριστεί το χρέος με αυτό τον τρόπο. Μέσα όμως στα πλαίσια της βαθιάς εξάρτησης και της εξουσίας της μεγαλοαστικής τάξης θα γίνει με τους όρους των κυρίαρχων τάξεων άρα δεν θα έχει φιλολαϊκό χαρακτήρα. Το ίδιο ισχύει και για το αίτημα της εθνικοποίησης τραπεζών, μεγάλων επιχειρήσεων κλπ.
Το Έξω απο την ΕΕ επίσης δεν πρέπει να τίθεται ως ένα επιμέρους μέτρο μιας άλλης κυβέρνησης αλλά ως ένα άμεσο αίτημα πάλης του λαού μας γιατί συνδέεται με την πάλη για την κατάκτηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και της αληθινής Λαοκρατίας. Και αυτή η υπόθεση δεν είναι ένα μέτρο μιας κυβέρνησης αλλά υπόθεση λαϊκού, μαζικου αγώνα.
Η ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και συνολικά της αντιλαϊκής πολιτικής είναι επίσης ζήτημα λαϊκής, μαζικής πάλης όχι ένα επίσης επιμέρους μέτρο μιας άλλης κυβέρνησης (γι'αυτό και προτιμώ τον όρο ανατροπή και όχι κατάργηση του μνημονίου)
V For Viva La Revolution
εγώ δεν γνωρίζω κανέναν στην αριστερά να εννοεί ΑΠΛΑ (κρίσιμη λέξη, που ξεχωρίζει πολιτικά σχέδια) ότι θα βγει μια αριστερή κυβέρνηση που θα κάνει αυτά που λες.
ΑπάντησηΔιαγραφήγνωρίζω πολλούς που πολιτικοποιούνται απέναντι σε δυνάμεις φανταστικές, με αυτή την θέση.
πρέπει όμως να προσδιορίσεις την "ανατροπή της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας πλουτοκρατίας" και κυρίως να το κάνεις συγκεκριμένο, σε μια λαϊκή - εργατική- μικροαστική συνοικία, με μεγάλο ποσοστό άνεργων ζευγαριών με 2 παιδιά, που ζούνε και οι ας πούμε 8, με τις πενταροδεκάρες των παππούδων/γιαγιάδων.
και να το κάνεις συγκεκριμένο για αύριο το πρωί. Βιαζόμαστε.
και αυτό δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, είναι η μόνη γραμμή που θέλει να πάει κόντρα στην σοσιαλφιλελευθερη ουτοπία ή διαχείριση (ακόμα ανοιχτό είναι αυτό) του ΣΥΡΙΖΑ.
η αριστερά όμως δεν θέλει να πάει κόντρα σε αυτό το πράγμα.
"κάποιος σύντροφος"
Πάμε - παλεύουμε για αριστερή κυβέρνηση και ο κόσμος θα μάθει για την… ανατροπή από το ραδιόφωνο. Δηλαδή, «κι όταν ο λαός έμαθε για την επανάσταση ξεχύθηκε στους δρόμους», που έλεγαν και οι ρεβιζιονιστές. Οι απόγονοί τους, μετά από χρόνια ώριμα κατήργησαν –με πολλά χαμόγελα- και επίσημα το ΚΚΣΕ (ένας κροκοδείλια θλιμμένος Γκορπατσόφ, ένας ασυγκράτητα χαρούμενος Γιέλτσιν) και καθιέρωσαν και επίσημα το καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό. Ενώ εδώ χειροκροτούσαν όσοι φαντασιώθηκαν (από υπερβολική επαναστατικότητα, μάλλον), τη… νίκη της επανάστασης απέναντι στον σταλινισμό!
ΑπάντησηΔιαγραφήΒέβαια, εδώ δεν θα έχουμε καν ραδιοφωνική επανάσταση μετά την… ανατροπή του Σαμαρά. Γιατί δεν έχει ξαναγίνει ετούτο το «ιστορικό φαινόμενο» (ή ετούτη η ιστορική φαντασιοπληξίας). Να καμώνεται η Αριστερά, η όποια Αριστερά, ότι θέτει θέμα κυβερνητικής εξουσίας με άδειους δρόμους και χωρίς μαζικούς αγώνες. Ακόμη χειρότερα, ενώ διεκδικούμε κυβέρνηση και βουλευτές, να τρέμει ο εργαζόμενος (που εντός ολίγου θα έχει την κυβέρνησή του!) την εργοδοσία μήπως και τον απολύσει (τέτοιος αέρας κυβερνητικής εξουσίας του εργαζόμενου!).
Δεν πειράζει όμως. Κάποιοι επιμένουν… ανατρεπτικά έξω από τη βουλή για να δείξουν σε αυτούς που δεν περιμένουν από τη βουλή και τις εκλογές ότι «δεν είναι οι πάντες που έχουν συνθηκολογήσει με το κλίμα απαξίωσης του κινήματος». Απόλυτος παραλογισμός από, κατά τα άλλα, λογικούς ανθρώπους; Ή, μήπως πλήρη πολιτική σύγχυση; Όταν μάλιστα, ενώ ισχυρίζεσαι ότι δεν περιμένεις από τη βουλή ούτε από τις εκλογές λες: «Έδωσα όμως και έναν τόνο» έξω από τη βουλή (ενώ διακυβεύονταν (;) η ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση) «ότι δεν είναι δα και κάτι "ιερό" αυτό που γίνεται μέσα στην Βουλή». Κάτι σαν «Σε περιμένω αλλά δεν θέλω να έρθεις!».
Λέω όμως βλακείες! Γιατί είμαι ένας από αυτούς που γνωρίζει ο «κάποιος σύντροφος» που πολιτικοποιούμαι απέναντι σε δυνάμεις φανταστικές, με αυτή την θέση της «απλής» κυβερνητικής διεκδίκησης που κανείς δεν έχει (μάλλον δεν ζούμε στην ίδια χώρα… γιατί εγώ ζω στη χώρα της «ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη βουλή»).
Πάντως, το Χαλάνδρι έζησες καλύτερες επαναστάσεις από την «επανάσταση» του, κατά τα άλλα, συμπαθέστατου συντρόφου Ρούσσου. Ηταν τότε που η πλατεία Χαλανδρίου ήταν γεμάτη… και όχι για τις δημοτικές εκλογές.
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος.
χα χα, ως τι ειρωνεύεσαι ρε φίλε την Αντίσταση, με τις δεν ξέρω πόσες δεκαετίες ιστορία στο Χαλανδρι ?
ΑπάντησηΔιαγραφήπότε ήταν η πλατεία γεμάτη και δεν ήταν η Αντίσταση, και ήσουν εσύ προσωπικά, και έκανες και ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ενώ ο Ρούσσος δεν έκανε ποτέ του ?
"κάποιος σύντροφος"
Χα, χα... όταν δεν έχουμε τι να πούμε. Η πλατείες ξέρεις γεμίζουν ενίοτε και χωρίς εκλογές. Και ήταν και ο Ρούσσης και η Αντίσταση εκεί! Και… δυστυχώς δεν κάναμε επανάσταση (αν ήσουν και εσύ εκεί σίγουρα θα κάναμε, ως βέρος επαναστάτης που είσαι). Προβοκάτσια σε μένα κάνε όποτε θες γιατί συνομιλούμε, απέναντι στο Ρούσση όμως («που δεν ήταν εκεί»…;;; που το είπα αυτό κύριε προβοκάτορα). Ω! ναι υπάρχουν και προβοκάτορες λόγω αφέλειας ή πάθους). Ομως, τέτοιο τυφλό πάθος! Ξέρεις: και εγώ, πιστεύω και εσύ, και η Αντίσταση στο Χαλάνδρι και ο Ρούσσης είμασταν εκεί στις γεμάτες πλατείες ή στους δρόμους…. Μόνο που δεν συζητάμε ακριβώς αυτό που εσύ θέλεις για να δικαιωθείς κι ας πάρει όλους ο διάολος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕνας καλοπροαίρετος σύντροφος (απέναντι σε έναν συντροφό;)
Ρούσσος και όχι Ρούσσης. Οποιος βιάζεται σκοντάφτει. Φοβερές οι ταχυτήτες του διαδικτύου!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟ καλοπροαίρετος
Αφού η Αντίσταση ήταν εκεί, σε γεμάτες πλατείες και χωρίς εκλογές, δεν έχω να προσθέσω κάτι, με κούρασες αλλά με μισοκάλυψες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠες μου αν θες και την γνώμη σου για το αν έπρεπε ένα σχήμα με παρουσία όπως συμφωνήσαμε, όταν οι διαιρέσεις μέσα στους κατοίκους το φέρνουν σε θέση να διεκδικήσει τον δήμο, να το κάνει.
και ο Ρούσσης δικός μας (εμένα έστω) άνθρωπος ειναι, μικρό το κακό.
"κάποιος σύντροφος"
ΑπάντησηΔιαγραφήΜια σύντομη γνώμη γιατί αλλιώς θα θεωρηθώ ξενύχτης (με όλα τα ελαττώματά που αυτό επιφέρει): Τα ποιήματα ανήκουν σε αυτούς που τα έχουν ανάγκη και όχι σε αυτούς που τα γράφουν. Ο δήμος, η κυβέρνηση, η χώρα δεν ανήκει σε αυτούς που έχουν τη δυνατότητα της δημαρχίας, της πρωθυπουργίας, του εθνάρχη ή λαϊκού ηγέτη αλλά σε αυτούς που έχουν την δύναμη να αλλάξουν το δήμο, την κυβέρνησα και τη χώρα. Με αυτό το κριτήριο η απάντηση είναι όχι. Οσο εμείς δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε το δήμο, την κυβέρνηση και τη χώρα δεν διεκδικούμε ούτε δήμο ούτε την κυβέρνηση ούτε την χώρα. Γιατί όταν τα διεκδικείς όλα αυτά, ακόμη και καθημερινά, το κάνεις για να τα αλλάξεις και όχι απλώς για να τα διεκδικήσεις. ΟΚ, σύντομα και… μπερδεμένα. Τέτοια ώρα τέτοια λόγια.
Ενας καλοπροαίρετος (και πρέπει να ξυπνήσω νωρίς) σύντροφος.
Μάλιστα. Ας το κάνουμε συγκεκριμένο λοιπόν αφού βιαζόμαστε κάποιε σύντροφε. Στον άνεργο λοιπόν, στο φτωχό θα πω αντί να γυρνά από κανάλι σε κανάλι και να παρακαλά από αυτούς που του κατέστρεψαν τη ζωή να του βρουν δουλειά και να του βελτιώσουν τη ζωή, αντί να περιμένει στα συσσίτια για ένα πιάτο φαγητο, αντί να προσμονεί έναν Μεσσία διαχειριστή, να ξεσηκωθεί ΤΩΡΑ, να κατέβει στο δρόμο ΤΩΡΑ, ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ ΤΩΡΑ και να πολεμήσει αυτούς που του διέλυσαν τη ζωή. ΤΩΡΑ. Γιατί βιαζόμαστε όπως λες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜην περιμένεις όμως από εμένα να πω αυτού του ανθρώπου να σου πω ρε και μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή όποια άλλη κυβέρνηση καλή επιλογή είναι, κάτι θα κάνει να σε ανακουφίσει, τι να κάνουμε τώρα δεν έχουμε άλλη επιλογή ας βολευτούμε με αυτά γιατί η κατάσταση είναι δύσκολη και βιαζόμαστε,να φύγουν αυτοί ας έρθουν οι άλλοι να κάνουν κάτι καλύτερο κάτι άλλο, να πάμε σε εκλογές ρε συ και να βγάλουμε μια αριστερή κυβέρνηση. Όχι δεν θα το πω αυτό και ξέρεις γιατί; Γιατί σιχαίνομαι να χαϊδεύω αυτιά. Την αλήθεια λοιπόν. Αν δεν πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου, αν δεν εξεγερθείς, αν δεν αγωνιστείς, αν δεν πολεμήσεις για τη ζωή σου, αν δεν είσαι έτοιμος να δώσεις μάχες, αν δεν ανατρέψεις αυτούς που σε ξεσκίζουνε λύση δεν υπάρχει για σένα.
Και θα σου πω και κάτι άλλο. Όποια κυβέρνηση είναι στην εξουσία πες την αριστερή, αντικαπιταλιστική, εργατική όπως θες αν αυτή η κυβέρνηση δεν γεννήθηκε από την πάλη ενός ισχυρού λαϊκού κινήματος για την ανατροπή, αν αυτή η κυβέρνηση δεν γκρεμίσει με το λαό μπροστά την εξουσία των κυρίαρχων δυνάμεων, αν δεν υπάρχει λαϊκό κίνημα να την στηρίζει, να την κρατάει, έτοιμο να πολεμήσει για να την υπερασπιστεί αλλά εκλέχτηκε από μια "πλειοψηφία" ενός λαού απαθή, ευνουχισμένου και υποταγμένου σε αυτά τα πλαίσια τότε αυτή η κυβέρνηση είναι "καταδικασμένη" είτε να υποταχτεί στις κυρίαρχες δυνάμεις ή να την ρίξουνε οι δυνάμεις αυτές την άλλη μέρα. Βέβαια οι πολιτικές δυνάμεις που υποτίθεται ότι θα σχηματίσουν μια τέτοια κύβερνηση τώρα είναι ήδη υποταγμένες(ΣΥΡΙΖΑ) οπότε βράστα και άστα.
V For Viva La Revolution
ταλέντο =
ΑπάντησηΔιαγραφήο V For Viva La Revolucion (σου αλλάζω λίγο την υπογραφή προς το λατινικότερο) λέει τα ίδια με κάποιον άλλον, με ύφος τέρμα επιθετικό εναντίον του, και όχι απέναντι σε άλλες απόψεις που λένε τα αντίθετα.
αυτό σε μια ορισμένη αριστερά, το λένε "διάλογο".
όσον αφορά το ότι η αριστερά στο Χαλάνδρι έπρεπε να υποχωρήσει και να πει ότι "δεν έχω δικαίωμα να γεμίσω το κενό που η λαική πάλη άνοιξε, γιατί θα ενσωματωθώ " είναι ακριβώς ο δρόμος που ακολούθησε η αριστερά το 2012 σε επίπεδο κοινωνίας. Δοκιμάστηκε και απέτυχε, η υποχώρηση, η εμμονή στην διαμαρτυρία και όχι την ρήξη, ο σεβασμός των κόκκινων γραμμών που σου βάζουν (όχι κυβέρνηση της αριστεράς με λαική οργάνωση και αντιιμπεριαλιστική λογική, όχι αριστερή δημοτική αρχή γιατί θα την βάλουμε φυλακή) πάντα συνθηκολογηση είναι.
"κάποιος σύντροφος"
Εκτός από το εκλογικό κενό που πρέπει, όπως συχνά λες κάποιε σύντροφε, επειγόντως να καλυφθεί από την Αριστερά (ποια αριστερά; Τον ΣΥΡΙΖΑ! Τους αυτοαποκαλούμενους στρατηγούς χωρίς στρατό!), υπάρχει και το πολιτικό κενό στην κοινωνία. Κι επειδή δεν υπάρχει κενό που δεν καλύπτεται ας δούμε λίγο τι γίνεται από άποψη κινήματος και όχι «εκλογικών δυνατοτήτων».
ΑπάντησηΔιαγραφήΟσο για την χαμένη ευκαιρία, που μονότονα αναφέρεις «κάποιε σύντροφε», που δήθεν χάθηκε το 2012 γιατί υποχώρησε η Αριστερέ στους εκβιασμούς του αντιπάλου και δεν τόλμησε να πάρει την εξουσία!!!!... Θα μείνω φαίνεται με την απορία για το τι ακριβώς έγινε το 2012. Εχασα, χωρίς να το καταλάβω, την πιθανότητα ανατροπής, επανάστασης, αριστερής κυβέρνησης, αριστερής εξουσίας κ.λπ κ.λπ το 2012 γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και γενικά η κομμουνιστική Αριστερά υπέγραψαν Βάρκιζα! Υποχωρητικότητα της Αριστεράς η έλλειψη πάθους υπέρ του κοινοβουλευτικού κρετινισμού και η άρνηση συμμετοχής στο εκλογικό τσίρκο-πασαρέλα υποσχέσεων και μεγάλων διακηρύξεων (και όχι γενικώς στις εκλογές). Ε, τότε τι να πω. Εκτός από το ότι ζούμε σε άλλο πολιτικό τόπο και χρόνο, βρισκόμαστε και σε απέναντι όχθες (για να μη πω αντίπαλες).
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος
αφού λέω, και μάλιστα συχνά, να καλυφθεί, και μάλιστα επειγόντως, κάποιο κενό, και μάλιστα εκλογικό, νομίζω ότι κακώς μιλάμε.
ΑπάντησηΔιαγραφή"κάποιος σύντροφος"
και μάλιστα από τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν σε προλαβαίνω αδερφέ, σε 10 λέξεις οι 9 είναι λάθος.
ΑπάντησηΔιαγραφήόσον αφορά το συμπέρασμα ότι είμαι περίπου ταξικός εχθρός, (απέναντι όχθες) περνάει στην σφαίρα της παραψυχολογίας.
ξανασυνδέσου με την σφαίρα της πολιτικής, μια γνώμη λέω πάντα, δεν πιέζω κανέναν.
"κάποιος σύντροφος"
Ευτυχώς υπάρχουν και οι γέφυρες για να επικοινωνούν οι «απέναντι όχθες». Τα ονόματα κομμάτων δεν έχουν (και τόση) σημασία. Σημασία έχει η άποψη που δεν γίνεται να εξυπηρετεί όλους. Δεν νομίζω ότι αδίκησα την άποψη σου (ίσως να φταίνε τα διαδικτυακά σχόλια που είναι αναγκαστικά περιορισμένης έκτασης για να καταλάβει κανείς όλη τη σκέψη ), όμως και…περιορισμένα ξέρω τι λέει ο άλλος: χάσαμε ευκαιρίες, διαβάζω. Που ακριβώς τις χάσαμε; Στο αγώνα ή στην αγωνιστική καταγραφή του αγώνα στις εκλογές;
ΑπάντησηΔιαγραφήΕνας καλοπροαίρετος σύντροφος
Η πολιτικη γενικως δεν ειναι ουδετερη καποιε,εχει ταξικο προσημο! Οπως ακριβως κ οι κυβερνησεις!! Προηγουμενες,σημερινες,αυριανες κ επιδιωκομενες!! Κ αλλο πραγμα οι αστικες κυβερνησεις καθε μορφης κ αποχρωσης κ η πολιτικη τους κ αλλο πραγμα πχ η Εαμικη Κυβερνηση του βουνου κ η δικη της πολιτικη,ετσι για να μην ξεχνιομαστε!! Αλλο πραγμα οι ψευτοπροοδευτικοι που συμμετειχαν στις πρωτες κ που ποτε δεν εθεσαν σε αμφισβητηση την δομη κ την λειτουργια του συστηματος της κεφαλαιοκρατικης εκμεταλλευσης,αντιθετα συνεβαλλαν εν τελει καθοριστικα στην εδραιωση κ κυριαρχια του
ΑπάντησηΔιαγραφήκ αλλο πραγμα το κινημα που ανεδειξε,λιγο πριν την δυνατοτητα ανατροπης κ συντριβης της αντιδρασης,μορφες λα"ι"κης οργανωσης που αναπτυχθηκαν ακομη κ οιωνι κυβερνητικο επιπεδο της επερχομενης λα"ι"κης εξουσιας!! Απο τις πρωτες το παρελθον ειναι αρκετα ευγλωττο,μεταξυ αλλων ανεδειξε τα μπουμπουκια της ...δυναστειας των Παπατζηδων με εξαιρετα αποτελεσματα για την αντιδραση κ οδυνηροτατα δυστυχως για τον Λαο!! Εκει που τρεχανε ν' αρπαξουν τα ψηφαλακια με σημαιες,ταμπουρλα κ τα "εξω οι βασεις του θανατου" το γυρισαν κ κατεληξαν με το ...δαχτυλιδι ανα χειρας στο "Θελω να ευχαριστησω την κυβερνηση των Ηνωμενων Πολιτιων" κ στη τωρινη ξετσιπωτη εφαρμογη την μνημονιακων ιμπεριαλιστικων επιταγων αγκαλια με την Δεξια που διατεινονταν προς τον Λαο ταχατες κ φαρισα"ι"κα να μην την ξεχνα!... Το εργο το 'χουμε δει,τρεις φορες με την δυναστεια των Παπατζηδων κ ενος Σιμηταρχιερεα της διαπλοκης κατα Τραγκα κ επιχειρουν να μας το ξαναπροβαλουν,οχι σαν φαρσα μα φοβαμαι,αν διαβλεπω πολιτικα καλα,σαν τραγωδια!.. Μονο που τωρα αυτο περπαταει θα 'λεγα ...ΣΥΡΙΖΑ στον γκρεμο πιθανης λα"ι"κης,ακομα κ εθνικης καταστροφης... Τα σεναρια ιμπεριαλιστικης ανακατανομης συνορων κ σφαγης ολοκληρων λαων δεν ειναι πια σεναρια στην περιοχη μας,ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΠΡΑΞΗ!! Κ σ' αυτο το σκηνικο εξαρτημενες ως το μεδουλι αρχουσες ταξεις,σαν την ελληνικη,που εχουν εναποθεσει κυριολεκτικα την υπαρξη τους στους ιμπεριαλιστες πατρωνες τους δεν εχουν κατα την γνωμη μου ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ οσο κ αν "γκρινιαζουν" ΣΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ Κ ΠΡΟΣΤΑΓΕΣ,με υπαρκτο τον κινδυνο τυχοδιωκτισμων αλα ...αδελφου Σαμψων που οδηγησε στην αμερικανοστηρικτη τουρκικη εισβολη κ που πληρωνουν οι λαοι της περιοχης ακομα!! Τετοιες καπιταλιστικοδιαχειριστικες κυβερνησεις προβαλονται σαν "λυση" απο δεξιους συριζαι"ι"κους οπορτουνιστες,με ΝΑΤΟ,ΗΠΑ κ ΕΕ εικονισμα στις ...προσευχες τους,σε τετοιες ονειρευονται ..."κοκκινο" υπουργο "αριστεροι" ΑΝΤΑΡΤΕΣ του γλυκου νερου,που ορισμενοι μαλιστα ουτε μουτρα σε δημοσια παρουσια πια δεν αντεχουν να δειχνουν!!!
Θα σου προτεινα λοιπον καποιε την παραψυχολογια,τα ...μεντιουμ,τις μαγισσες,τις χαρτοριχτρες κ ολα τα συναφη,να τ' αναζητησεις στους παραπανω πολιτικους χωρους αναφορικα με την πολιτικη τους κ τα ταξικα συμφεροντα που θελουν να υπηρετησουν,που κοινο χαρακτηριστικο εχουν την αδρανοποιηση του λαου,ειτε μεσω της μετατροπης του σε ψηφοφορο προαποφασισμενων αντιλα"ι"κων επιλογων ειτε σε δηθεν κινηματικο αρωγο πολιτικων ξεκαθαρα αστικων,που το μονο που επιδιωκουν ειναι την διαιωνηση του εκμεταλλευτικου συστηματος με ..."ανθρωπινο προσωπο" (το θυμαστε αυτο το ...ανανεωευρωρεβιζιονιστικο ανεκδοτο;...) κ σταχτη στα ματια του κοσμου για τον πραγματικο χαρακτηρα του!!!
Και οταν λες στον οποιονδηποτε,καλη ωρα στον παραπανω συντροφο,να ξανασυνδεθει με την πολιτικη,να ξεκαθαριζεις:ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ Κ ΤΩΝ ΔΕΞΙΩΝ Κ ΨΕΥΤΟΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΔΕΚΑΝΙΚΙΩΝ ΤΟΥΣ,ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΛΑ"Ι"ΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ,ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!!!
Σύντροφε 5:58 και σύντροφε καλοπροαίρετε, τα κόμματα, οι οργανώσεις, οι οργανωμένες μορφές του εργατικού συνδικαλιστικού ή άλλων κινημάτων, όλα κάνουν πολιτική, όλα εκπροσωπούν ταξικά συμφέροντα και κοινωνικές συμμαχίες, όλα ορίζονται με μια σχέση εσωτερική προς την καπιταλιστική ταξική κυριαρχία, όλα είναι εσωτερικά του πολιτικού ιδεολογικού μηχανισμού.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο ζητούμενο είναι η στρατηγική τους εξωτερικότητα προς την κρατική πολιτική, δηλ την πολιτική του συλλογικού καπιταλιστή. Έτσι τελικά, στην πολιτική ταξική πάλη κρίνεται αν κάνεις εργατική πολιτική, ή ποιο σωστά κομμουνιστική πολιτική σε αντιπαραβολή με την καπιταλιστική πολιτική.
Τα μπουμπούκια των παπατζήδων ήταν εκφραστές της πολιτικής του κράτους, δηλ του αστισμού, άσχετα αν ο πρώτος σκόνταψε στο μετεμφυλιακό κράτος και τον ιμπεριαλισμό, και ο τρίτος του έλαχε να διαλύσει την σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα για την κόλαση της ερημοποίησης ενός αναπτυγμένου καπιταλιστικού μηχανισμού.
Ευκαιρία ήταν το να έρθει στο πολιτικό κέντρο (που δεν είναι πχ η κυβέρνηση, το κοινοβούλιο κλπ, είναι και αυτά, δεν είναι τοπολογικός όρος, είναι το κέντρο εκπροσώπησης συμφερόντων στο στρατηγικό πεδίο της κρατικής εξουσίας, είναι η ηγεμονία και ο έλεγχος στο πολιτικό επίπεδο του κτπ, δεν υπάρχει κάπου σε κτίριο) μια κατάσταση απέναντι στις κρατικές και ιμπεριαλιστικές στρατηγικές. (και το δέυτερο, οι σύντροφοι των Θέσεων πχ το ξέχασαν, και έχουν ιστορική ευθύνη για τις αριστερές σάλτσες στην σοσιαλφιλελευθερη γραμμή Τσίπρα)
Δεν είναι άλλο ο αγώνας που με ρωτάς καλοπροαίρετε, και άλλο η πολιτική, ούτε υπάρχει μια ειδικά αστική πολιτική και μια ειδικά εργατική πολιτική. Υπάρχει καπιταλιστική πολιτική και κομμουνιστική πολιτική, και όχι σαν ρευστή σχέση. Υπάρχει δομικό όριο του κτπ, του κράτους και του ιμπεριαλισμού.
Δεν πρόκειται δηλ για μια σχέση -εκκρεμούς, κάτι που μπορείς να το "αλλάξεις" δομικά, πρόκειται όμως για μια καθολική σχέση.
Δεν υπάρχει έξω, υπάρχει απέναντι. Μάλιστα η πεποίθηση, η ψευδαίσθηση του "έξω" είναι hardcore κρατικός καπιταλιστικός ρόλος.
Είναι καλό όμως να πηγαίνει η κουβέντα σε τέτοια ζητήματα.
"κάποιος σύντροφος"