Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.
Άσχετο:Απορία αναφορικά με την επανάσταση,για να απαντηθή από όποιο/ους σ. θέλει/ουν.Διάβασα,ότι η επανάσταση οφείλεται στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων,που οδηγεί στη σύγκρουσή τους με τις απαρχαιωμένες παραγωγικές σχέσεις.Τώρα όμως άκουσα,ότι η επαναστατική διαδικασία ξεκινά,όταν οι αποπάνω δεν μπορούν να κυβερνήσουν,όπως κυβερνούσαν πρώτα,κ οι αποκάτω δε θέλουν να κυβερνηθούν,όπως τους κυβερνούσαν (ή όπως τους κυβερνούν;) κ αυτή είναι τώρα η περίπτωση.Τι τελικά συμβαίνει;Είναι γνωστή κάποια νομοτέλεια,που να καθορίζη την επανάσταση;Και τα παραπάνω ισχύουν στην περίπτωσή μας;
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ μοναδική νομοτέλεια που υπάρχει στην επαναστατική διαδικασία είναι η συγκρότηση του εργατικού-λαϊκού παράγοντα σε επίπεδα που να αναποκρίνονται σε αυτό τοκαθήκον.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι αυτό είναι το πρόβλημα της περιόδου, όχι μόνο για την χώρα μας αλλά συνολικά.
Οι υπερωριμες υλικές συνθήκες για την επαναστατική ανατροπή από την μία και η σοβαρή καθυστέρηση του υποκειμενικού παράγοντα από την άλλη.
Η επανάσταση δεν είναι ένα "μονόπρακτο" όπως προσπαθούν να το παρουσιάσουν όσοι την αρνούνται τόσο ιστορικά (Οκτωβριανή Επανάσταση) όσο και στο σήμερα αποδεχόμενοι τον μονόδρομο του συστήματος.Ούτε πολύ περισσότερο είναι υπόθεση "ειδικών" και "αποφασισμένων". Αποτελεί υπόθεση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της σε οργανική σύνδεση με τους κομμουνιστές και το κόμμα τους.
Η επανασταση ή θα είναι υπόθεση των μαζών ή δεν θα υπάρξει.
Από την άποψη αυτή γίνεται φανερό και επιτακτικό το καθήκον της ανασυγκρότησης του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος για να υπάρξουν οι όροι για μία τέτοια κατεύθυνση.
Αυτή η ανασυγκρότηση δεν μπορεί παρά να γίνει στο πεδίο της πάλης και της διεκδίκησης ενάντια στις δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού.
Σήμερα στην χώρα μας οι αντιθέσεις που αναφέρεις, τόσο παραγωγικών δυνάμεων-παραγωγικών σχέσεων, όσο και μεταξύ των "από πάνω" και των "από κάτω" είναι οξυμένες και αποτελούν πεδίο της πάλης αλλά και της συγκρότησης των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων.
Σε αυτές τις αντιθέσεις όμως δεν μπορούμε να παραβλέψουμε αυτή που αναδεικνύεται κύρια και αποτελεί την αντίθεση ιμπεριαλιστών και της ντόπιας κεφαλαιοκρατικής τάξης από την μία πλευρά και του εργαζόμενου λαού από την άλλη όπου το επίδικο αποτελεί η κατάχτηση της ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ, με το σπάσιμο των δεσμών της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, για να ανοίξει ο δρόμος να γίνουν η εργατική τάξη και ο λαός αφέντες στο τόπο τους και στον κόπο τους.Έτσι ώστε να προχωρήσει με γοργά βήματα η οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.
Γ.Α.
ανοιχτή είναι η κουβέντα για τα περί παραγωγικών δυνάμεων- παραγωγικών σχέσεων πάντως. Για αρκετούς μαρξιστές ήταν ένα λίγο βολικό σχήμα, ένας περίπου ιστορικός ντετερμινισμός για την επανάσταση, τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό. Και τι περίπου δηλ, υπήρχε και ο όρος, σου έλεγε ότι ο μαρξισμός-λενινισμός σαν "επιστήμη" υποστηρίζει το σχήμα του ιστορικού ντετερμινισμού.
ΑπάντησηΔιαγραφήβέβαια είναι πολύ πιο στοιχειώδη και πυρηνικά τα ελλείμματα μιας επαναστατικής κομμουνιστικής στρατηγικής, για να καθόμαστε να λέμε ότι πρέπει να τα λύσουμε αυτά με τρόπους "τελεσίδικους".
μια ανάλυση για την εργατική τάξη, τον σύγχρονο ιμπεριαλισμό και την θέση της χώρας, η πολιτική στους χώρους στο χέρι των εργαζομένων της νεολαίας και του λαού, η ανατροπή της επίθεσης που εγκαινιάστηκε το 2010, αυτά νομίζω είναι τα βασικά.
και δεν υπάρχει και κάτι το αντικειμενικό να μην έχει κοινή γλώσσα η επαναστατική αριστερά σε αυτά, μόνο την ηττοπάθεια και τον πολιτικό καριερισμό του κάθε αριστερού καπετανάτου, και της ηγεσίας του.
εντελώς προσωπική γνώμη πάντως, και καμία σχέση και με το τι απαντάει ο χώρος που στηρίζεται από το blog, για να μην έχουμε παρεξηγήσεις γιατί μπορεί να μην είμαστε πάντα οι κλασικοί και γνωστοί
"κάποιος σύντροφος"
Για τους μ-λ νομίζω ότι ισχύουν και τα δύο που αναφέρεις νμ.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤο πρώτο είναι πιο γενικόλογο. Σα να λέμε: θα βρέξει γιατί είναι χειμώνας.
Πρέπει όμως να κοιτάμε και τον ουρανό αν έχει σύννεφα.
Αν σκεφτεί κανείς τι πλούτος θα μπορούσε να παράγεται σήμερα με δεδομένη την τεράστια ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και πως αυτό δεν συμβαίνει εξ αιτίας των παραγωγικών σχέσεων που υπάρχουν (ατομική ιδιοκτησία και αναρχία στην παραγωγή),
καταλαβαίνει ότι αυτό είναι μια τρέλλα, ένας αυτοκτονικός παραλογισμός.
Τα εργοστάσια κλείνουν, τα χωράφια μένουν ακαλλιέργητα, τα πτυχία και οι ικανότητες των ανθρώπων σπαταλιούνται και αχρηστεύονται.
Οι καπιταλιστικές σχέσεις δεν αφήνουν ούτε τις μηχανές, ούτε τη γη, ούτε τους ανθρώπους να παράγουν αυτά που τους χρειάζονται για να ζήσουν.
Ολα αυτά ισχύουν εδώ και πανω από 100 χρόνια, και έχουν προκαλέσει επαναστάσεις. Σήμερα η κοινωνική αντίδραση θέλει να ξεχάσουμε τις επαναστάσεις αυτές - σα να μην υπήρξαν. Καθήκον μας να τις μελετήσουμε σε βάθος. Διαφορετικά θα πρέπει να ανακαλύψουμε και πάλι τον τροχό.
Σήμερα οι συνθήκες για ένα νέο κύκλο επαναστάσεων δεν υπάρχουν. Οι αποπάνω μπορούν ακόμα και κυβερνούν, και οι από κάτω δεν είναι έτοιμοι ιδεολογικά ,πολιτικά ,οργανωτικά. Το πρόβλημα ,σήμερα λίγα μόλις χρόνια αφότου έκλεισε ένας μεγάλος κύκλος επαναστάσεων, είναι κατα βάση υποκειμενικό. Πρόβλημα ιδεολογικού και πολιτικού ξεκαθαρίσματος και παράλληλα οργανωτικής συγκρότησης.
ΚΜ