Μια ακόμη επέτειος της εθνικοαπελευθερωτικής επανάστασης του λαού μας, μας βρίσκει σε συνθήκες δύσκολες και απαιτητικές. Η μεγάλη πλειοψηφία του λαού, υποφέρει κάτω από την επίθεση του ιμπεριαλισμού και της ελληνικής άρχουσας τάξης, στα δικαιώματά μας, τις κατακτήσεις μας.
Μια ακόμη επέτειος, που οι δυνάστες της εργατικής τάξης και των πλατιών λαϊκών στρωμάτων προσπαθούν να αξιοποιήσουν, για να περάσουν ένα κλίμα «εθνικής ενότητας» και «ομοψυχίας», να μας πείσουν ότι έχουμε όλοι μας από κοινού, κυβέρνηση και λαός, ένα κοινό εχθρό που πρέπει «ενωμένοι» να αντιμετωπίσουμε: Τους «δανειστές – εταίρους» που δε δείχνουν κατανόηση, που δεν αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες που περνά «η χώρα», που δεν καταλαβαίνουν ότι χρειάζεται «αλλαγή πολιτικής».
Είναι οι εναλλακτικές σειρήνες της «εθνικής συμφιλίωσης» και της ταξικής συνεργασίας, που πήραν τη σκυτάλη από τους προκατόχους τους, που μας έλεγαν πάλι για έναν άλλο «κοινό εχθρό»: Την κρίση και το χρέος της χώρας, που μας καλούσαν να αποδεχτούμε τη νομιμοποίηση της εξαθλίωσής μας, το σάρωμα των κεκτημένων μας, το πετσόκομα των μισθών και των συντάξεών μας, ψηφίζοντας τα μνημόνια και τα βάρβαρα μέτρα που μας έφεραν σε αυτή την τραγική κατάσταση.
Όσο οι κοτζαμπάσηδες και οι πρόκριτοι του 1821 είχαν κοινούς εχθρούς με τον πεινασμένο λαό που έδωσε τη ζωή του για την απελευθέρωση, άλλο τόσο κοινούς εχθρούς έχουμε σήμερα εμείς, με αυτούς που μας εκμεταλλεύονται, που μας εξαθλιώνουν και μας καταπιέζουν.
Από πότε οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και των ΗΠΑ έγιναν «εταίροι» του λαού μας; Από πότε αυτοί που αναπαράγουν το καθεστώς της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης, που αποδέχονται το πλαίσιο της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, του ΟΟΣΑ και των μηχανισμών καταλήστευσης και εξαθλίωσης των αδύναμων χωρών, έγιναν φίλοι και υπερασπιστές του λαού;
ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ! ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ!
Όπως το 1821, ήταν η μεγάλη πλειοψηφία του υπόδουλου λαού που μάτωσε για την απελευθέρωση έτσι και σήμερα μόνο με τους δικούς μας μαζικούς αγώνες μπορούμε να αντισταθούμε στην επίθεση του συστήματος και να ανοίξουμε μια άλλη προοπτική για το μέλλον μας.
Όπως το 1821, οι τσιφλικάδες και οι καραβοκυραίοι αφέθηκαν να καθοδηγήσουν τον αγώνα με αποτέλεσμα να δέσουν το λαό μας χειροπόδαρα στους νέους δυνάστες μας, τις Μεγάλες Δυνάμεις, τους «προστάτες» - καταπιεστές μας, με αντάλλαγμα να κάτσουν στο σβέρκο του λαού και να τον εκμεταλλεύονται, έτσι και σήμερα, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα ούτε από τους ιμπεριαλιστές ούτε από τις ντόπιες κυβερνήσεις, που με κάθε πρόσχημα και μανούβρες «προσαρμογής» στο ρεαλισμό της υποταγής και της εξάρτησης, θέλουν να μας κρατήσουν στην άκρη με σκυμμένο το κεφάλι.
Να ξεμπερδεύουμε λοιπόν με τις αυταπάτες, να ξαναβαδίσουμε στο δρόμο του μαζικού, επαναστατικού αγώνα!
Να οργανώσουμε την πάλη μας, να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη μαζικού κινήματος λαού, εργαζόμενων και νεολαίας, με λογική σύγκρουσης με τον ιμπεριαλισμό και την κυβερνητική πολιτική!
Να συμβάλλουμε στο να οργανωθεί και να συσπειρωθεί ο λαός κι οι εργαζόμενοι σε σωματεία (ξαναζωντανεύοντας αυτά που υπάρχουν ή δημιουργώντας νέα), επιτροπές αγώνα, πρωτοβουλίες γειτονιάς.
ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ, ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ - ΣΤΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ !
ΚΑΤΩ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ – ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΣΠΟΥΔΕΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ, ΕΙΡΗΝΗ!
ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΕΕ – ΝΑΤΟ!
25 Μάρτη 2015
https://www.youtube.com/watch?v=78OcEBJPmgM
ΑπάντησηΔιαγραφήεμένα με πιάνει πίκρα κάθε χρόνο με την αδυναμία της αριστεράς να μιλήσει για μια από τις πιο σπουδαίες επαναστάσεις της νεοτερικής εποχής.
με 2 εξαιρέσεις προφανώς άλλου τύπου και κλίμακας. Το ΕΑΜ, και τον Ρήγα Φεραίο, που ήταν μια εμπνευσμένη επιλογή, να πάρουν τον ρήγα από τις σχολικές χουντικές γιορτές και να τον διεκδικήσουν, για τον πατριωτισμό και τον διεθνισμό του.
και δεν ήταν πάντα έτσι, το κομμουνιστικό κίνημα είχε και την διαννόηση που ασχολήθηκε με την επανάσταση, και πριν το ΕΑΜ.
δεν πέρασε όμως, έμεινε μια αμηχανία, μια συστολή, μια ντροπή. Ένας αντιεθνισμός, ντυμένος σαν διεθνισμός, ή και ανοιχτός κοσμοπολιτισμός.
και δεν αρκούν οι επετειακές αναφορές που η αριστερά θα κάνει. Χρειάζεται άλλη έμπνευση, άλλη λαική και νεολαίστικη οργάνωση και κινητοποίηση, χρειάζεται αντεπίθεση.
δεν είναι της δεξιάς το 21, είναι του λαού και του μαζικού αγώνα. Ο λαός καλώς συγκινείται, και όσοι δεν έχουν την πολιτική τους συνείδηση στην αριστερά, δεν πολώθηκαν ακόμα τόσο και έτσι οι κοινωνικές πρακτικές στις οποίες εμπλέκονται.
Patria o muerte.
σε όλες τις γλώσσες ίδιο είναι, και είναι πλούτος να είναι σε πολλές γλώσσες.
"κάποιος σύντροφος"
Σε ποια αμηχανία, ποια συστολή και ποια ντροπή αναφέρεσαι ρε σύντροφε; Εγώ επιτέλους χαίρομαι που βλέπω μια αριστερά που αναφέρεται στην επανάσταση του '21 καθαρά και ξάστερα, χωρίς υπεκφυγές και μισόλογα. Που δε διστάζει να πει ότι στην πραγματικότητα τα αιτήματα που έθεσε το '21 παραμένουν αδικαίωτα και μένει σε μας να τα θέσουμε στο σήμερα (βλ. εθνική ανεξαρτησία). Που κάνει μία τόσο συγκεκριμένη ανάλυση για τη συγκρότηση του σύγχρονου ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού, ακριβώς στη βάση των όρων που επέβαλαν οι μεγάλες ξένες δυνάμεις μετά το τέλος της επανάστασης του '21 και κατά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Και ακριβώς αυτή ήταν η βάση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στους κοτζαμπάσηδες και τους προεστούς από τη μια μεριά και τον λαό απ'την άλλη. Για το αν η Ελλάδα δηλαδή θα είναι πραγματικά ελεύθερη και ανεξάρτητη ή αν το τίμημα της "ανεξαρτησίας" θα είναι η υποτέλεια και η εξάρτηση. Τελοσπάντων, πολύ καλή ανακοίνωση,νομίζω επικαιροποιεί με εύστοχο τρόπο την επανάσταση του '21 και θέτει ουσιαστικά το κεντρικό πολιτικό πρόβλημα του λαού και της χώρας, δηλαδή αυτό της εξάρτησης και την ανάγκη αποτίναξης του ζυγού της αστικής τάξης και των ξένων αφεντικών της.
ΑπάντησηΔιαγραφή"σκέτος σύντροφος"
1.δεν είπα κάτι για την ανακοίνωση αλλά γενικά
ΑπάντησηΔιαγραφή2.δεν μου φτάνουν οι ανακοινώσεις.Άλλος θα πει ότι το νόημα κάτι λίγο να γίνει προς το καλύτερο, ίσως και βλέπουμε, άλλος ότι το νόημα είναι ο αγώνας ενάντια στην εξάρτηση, άλλος για την εργατική εξουσία, άλλος για κάτι άλλο.
θα μου επιτρέψεις να μην με αγγίζουν, δεν τα διαβάζει κανείς, δεν ενδιαφέρει κανέναν να παίρνεις την πολιτική σου γραμμή και να λες άρα το 21 ήταν αυτό.
δεν συμμετέχει ο λαός και η νεολαία πουθενά έτσι, μια διαχρονική ήττα της αριστεράς στο πεδίο της ιστορίας άρα και της ιδεολογίας διαιωνίζεται.
"κάποιος σύντροφος"