ΕΧΩ ΥΠΟΣΤΕΙ BULLYING (εκλογικό)! Περί χρήσιμης, έντιμης κ.λπ. ψήφου.

Είμαι θύμα bullying! Το γλύτωσα το 1981 το εκβιαστικό δίλημμα της ψήφου που θα πήγαινε στη δεξιά (αν δεν ψήφιζα ΠΑΣΟΚ) και που θα πήγαινε στο ΠΑΣΟΚ,αν δεν ψήφιζα ΚΚΕ για να πάρει το 17%, να μπει στη δεύτερη κατανομή και να πιέζει το ΠΑΣΟΚ. Τότε δεν ψήφιζαν οι δεκαοκτάρηδες. Και έχασα την ευκαιρία να ρίξω την «χαμένη» ψήφο στην Επαναστατική αριστερά.
Δεν το γλύτωσα όμως το 1985 που αν δεν ψήφιζα ΠΑΣΟΚ δεν θα έρχονταν οι καλύτερες της… επίθεσης και δε θα ξεκινούσε την πολιτική του καριέρα ο Σημίτης ως Υπουργός οικονομικών αλλά και αν δεν ψήφιζα ΚΚΕ δεν θα μπορούσαν να ξεκινήσουν οι αγώνες που όπως έλεγε εκείνο το ανεκδιήγητο σύνθημα θα ήταν η απάντηση «από εδώ και μπρος». Δηλαδή μέχρι τότε ποια ήταν η απάντηση;
Το `89 τι να πεις, αν δεν υποστήριζα κριτικά τον ενιαίο Συνασπισμό της επίσημης αριστεράς δεν θα μπορούσαν να ασκήσω πίεση στο ΚΚΕ που συμμετείχε στο Συνασπισμό για να πιέσει το ΠΑΣΟΚ μέσω της σύμπραξης με τη δεξιά και να γίνει η κάθαρση του πολιτικού σκηνικού από τα… αριστερά, ουφ τόπα! (η παράγραφος διαβάζεται απνευστί και δίχως κώματα). Παρόλο βέβαια που δεν υπέκυψα στο booling όσοι τελικά το υπέστησαν βλαστήμησαν την ώρα και τη στιγμή. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ μέσα στον θάλαμο (ήμουν τότε φαντάρος) από τις φωνές και τα τουτττ σχόλια των στρατευμένων κνιτών που κοιμήθηκαν το βράδυ με τον ενιαίο συνασπισμό της αριστεράς κορώνα στο κεφάλι τους και το πρωί ξύπνησαν με ένα Μητσοτάκη στο… σβέρκο.
Βέβαια από τότε κύλησαν τα χρόνια και κοντά σε όλους τους άλλους εκλογικούς προπηλακισμούς προστέθηκε και ένας άλλος πιο διακριτικός. «Καλοί είναι και οι σταλινικοί αλλά εμείς υπάρχει περίπτωση να μπούμε στη Βουλή οπότε…». Κοντά σε αυτό έμαθα πως υπάρχει και ψήφος… ανατροπής. Ο νοών νοείτω.
Ήρθε λοιπόν και η στιγμή που το «σύμβολο της αντίστασης» κάλεσε τους αριστερούς ψηφοφόρους να ψηφίσουν Λαϊκή Ενότητα ή ΚΚΕ και να μην «το ρίξουν» στα… μιλάμδα στις εκλογές που έρχονται.
Και δεν άντεξα.
Ένοιωσα το ίδιο συναίσθημα όταν μετά την εκλογική επικράτηση του ΠΑΣΟΚ το 1981 άκουσα το «σύμβολο» να μιλάει για τα ΜΑΤ που είναι παιδιά του λαού (το έχει πει και το ΚΚΕ κάποια στιγμή για τους αστυνομικούς υπαλλήλους οπότε να η κοινή βάση) ή όταν στη συγκέντρωση των αγανακτισμένων προέτρεπε τους συγκεντρωμένους στο Λευκό Πύργο να μη χειροκροτούν αλλά να τρεμοπαίζουν τις ανοιγμένες τους παλάμες… Το συναίσθημα μίας ματαίωσης που δεν ήταν καν δική μου ματαίωση.
Εκεί που έριχνα την… άχρηστη ψήφο μου με μάθανε και με διαπαιδαγωγήσανε πως δεν υπάρχουν ιερά και όσια και γενικώς αλλά και ειδικώς όταν «τα στερνά δεν τιμούν τα πρώτα». Εξ άλλου υπήρχε και δεύτερος συνεργός της ηρωικής πράξης στην Ακρόπολη που δεν προβλήθηκε γιατί δεν ήταν «στέλεχος» χαριτωμένο και ευπροσάρμοστο. Όπως εκείνα που ξεπήδησαν μετά το σωτήριο εικοστό συνέδριο και την μεγάλη χρουτσωφική προσαρμογή…
«Να το ρίξω» συνεπώς στη ΛΑΕ για να κάνει, τι, την ψήφο μου;
Μήπως για να δημιουργήσει ένα κίνημα αντίστασης και αναμέτρησης με την βαρβαρότητα, μία ενότητα στην δράση, ένα μέτωπο λαϊκό του δρόμου και των αγώνων; Αφού αλλού είναι προσανατολισμένη φανερά και ρητά. Αυτή θα παρέμενε στο Σύριζα αν γίνονταν δεκτό το μνημόνιο των 47 σελίδων συν 2, συν 8 σελίδων που ίδια η τότε κυβέρνηση πρότεινε και όλα μέλι-γάλα…
«Να το ρίξω» στο ΚΚΕ για να κάνει, τι, την εξουσιοδότηση μου; Αυτό που δεν έκανε τόσα χρόνια με τις τόσες άλλες λαϊκές και εργατικές «εξουσιοδοτήσεις»; Που νουθετεί το λαό για τις λάθος επιλογές του;
Που αν ήταν «άλλο» κόμμα, δηλαδή ΤΟ κόμμα, αλλιώς θα ήταν σήμερα τα πράγματα;
Ύστερα από τόσα σεμινάρια για το booling στα σχολεία έμαθα να… διαχειρίζομαι το θυμό μου (όλα βλέπετε είναι σήμερα ζήτημα διαχείρισης και… συνδιαχείρησης).
Δεν θα αχρηστεύσω την ψήφο μου σε προοπτικές που δεν είναι χρήσιμες για το λαϊκό κίνημα.
Και δεν θα αφήσω την… κακοποίηση των διλημμάτων του μαύρου μετώπου να συντονιστεί με τους εκλογικούς εκβιασμούς της δήθεν χαμένης ψήφου από τα… «αριστερά».
Όσο για την «μοναδική έντιμη ψήφο» του… έντιμου Μητρόπουλου εκείνου του ζάμπλουτου υπερασπιστή των φτωχών προσπαθώ να φανταστώ τι θα γίνονταν αν πραγματοποιούνταν η «πλάκα» του διαδικτύου. Και αν τω όντι ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής έκανε ανάλογες δηλώσεις για τα «μουλου».
Σίγουρα τα «μουλού» δεν θα σιωπούσαν «διπλωματικά».
Αλλά εδώ έχουμε καταπιεί τόσες και τόσες … καμήλους στα πλαίσια της «λαϊκής συμμαχίας». Στον κώνωπα θα κολύσουμε;

Δημήτρης Μάνος, εκπαιδευτικός μέλος της εκλογικής συνεργασίας ΚΚΕ (μ-λ)& Μ-Λ ΚΚΕ.