Το να πηγαίνει κάποιος στη ΓΑΔΑ και να αναλαμβάνει την «πολιτική ευθύνη» της «δράσης» του το έχουμε ξαναδεί. Τη μία μέρα, όμως, να απελευθερώνεται από τους δεσμώτες του και την άλλη να παραδίδεται σε αυτούς για να «σωθεί» από τους παρακρατικούς μηχανισμούς, και μάλιστα μετά από απεργία πείνας και δίψας, είναι γεγονός ότι δημιουργεί πολλά ερωτηματικά.
Η περίπτωση του Νίκου Κουνταρδά, που ανέλαβε την ευθύνη για το θάνατο του ειδικού φρουρού το 2004, έχει δημιουργήσει απορίες και σκέψεις που δεν μπορούν να απαντηθούν με «ψυχολογικούς» όρους, αλλά μόνο με πολιτικούς. Εκφράζει το αδιέξοδο στο οποίο φτάνουν αντιλήψεις που αναζητούν σε άλλους δρόμους την υπόθεση της πάλης ενάντια στο σύστημα και όχι σε αυτόν της μαζικής λαϊκής πάλης.
Είναι αλήθεια ότι το ίδιο το σύστημα με τη βάρβαρη πολιτική του δημιουργεί οργή και αγανάκτηση σε μεγάλα τμήματα του λαού και της νεολαίας, ενώ η χρόνια αποπροσανατολιστική πολιτική των διάφορων ηγεσιών της ρεφορμιστικής αριστεράς έχει απωθήσει πολλούς από το να ενταχθούν στο μαζικό λαϊκό-εργατικό κίνημα και τους οδηγεί στο να αναζητούν απαντήσεις στον αντιεξουσιαστικό χώρο. Οι διάφορες αντιλήψεις που κυριαρχούν σε αυτό τον χώρο και η αποθέωση της σύγκρουσης με τους μηχανισμούς και όχι με την πολιτική του συστήματος οδηγεί κάποιους να το «τραβούν» μέχρι τις ακραίες συνέπειές τους και εκεί αρχίζει μία κλιμάκωση «δράσεων» που, όσο απομακρύνονται από το πεδίο της λαϊκής πάλης, τόσο περισσότερο γίνονται εύκολος στόχος χειραγώγησης και υπονόμευσης από τους μηχανισμούς.
Η τραγωδία είναι ότι ένας κόσμος που θα μπορούσε να προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στην λαϊκή υπόθεση και να συμβάλλει στην ανατροπή του καταθλιπτικού συσχετισμού σε βάρος των εργαζόμενων αναλώνεται και «ανακυκλώνει» αδιέξοδες πολιτικές.
Ο δρόμος της μαζικής λαϊκής πάλης και αντίστασης είναι μία απάντηση που σήμερα μπορεί να αποτελέσει τη μόνη πειστική προοπτική για όσους θέλουν, πραγματικά, να συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση του εργατικού-επαναστατικού κινήματος. Η μετατροπή της οργής και της αγανάκτησης σε συνειδητή πολιτική πάλη ενάντια στο σύστημα γίνεται μόνο στο πεδίο της ταξικής πάλης, εκεί που ο εργαζόμενος λαός ανακαλύπτει την δύναμή του και ανοίγει τους δικούς του δρόμους της ανατροπής του εκμεταλλευτικού συστήματος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.