O Roberto Franceschi γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 23 Ιουλίου 1952. Για επαγγελματικούς λόγους του πατέρα του μετακομίζει για δύο χρόνια στη Σικελία. Τον πρώτο χρόνο εγκαθίσταται στη Γέλα όπου ολοκληρώνει τον κύκλο υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Τον δεύτερο χρόνο εγκαθίσταται στην Κατάνια όπου και παρακολουθεί την πρώτη τάξη του δημόσιου Επιστημονικού Λυκείου. Αφού επέστρεψε στο Μιλάνο ολοκλήρωσε το Επιστημονικό Λύκειο «Vittorio Veneto», αποκομίζοντας την εκτίμηση και την αναγνώριση των καθηγητών και την αφοσίωση από την πλευρά των συμμαθητών του. Επιλέγεται ως εκπρόσωπος του Μιλανέζικου Λυκείου σε μια μαθητική αποστολή, οργανωμένη από το υπουργείο Παιδείας, ιταλών μαθητών στη Γερμανία έπειτα από πρόσκληση των σχολικών αρχών της Βόννης (1 έως 26 Ιουλίου 1970). Στα λυκειακά χρόνια αρχίζει να αναπτύσσει τα κοινωνικά ενδιαφέροντά του, προσχωρώντας στο τότε φοιτητικό κίνημα. Μετά το απολυτήριο λυκείου, το οποίο επιτεύχθηκε με τη μέγιστη βαθμολογία, εγγράφεται στη Σχολή Οικονομίας του Πανεπιστημίου «Luigi Bocconi» όπου και αναγνωρίζεται άμεσα για το πλήθος των γνώσεων του, για τη σοβαρότητα και τη δράση του όχι μόνο σε πολιτισμικό επίπεδο, αλλά και σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Στο πανεπιστήμιο «Luigi Bocconi» εξελίσσεται σε έναν από τους αρχηγούς του φοιτητικού κινήματος, προσπαθώντας να εμποδίσει την εμφάνιση εκείνης της νοοτροπίας σύμφωνα με την οποία η πολιτική δραστηριότητα αποτελεί προτεραιότητα σε σχέση με την πολιτισμική δράση και την αναζήτηση των τρόπων που εξασφαλίζουν την εύκολη πρόσβαση στην έρευνα και τη μάθηση. Ταυτόχρονα, εξέφραζε την πεποίθηση ότι το να είναι κάποιος με το μέρος των καταπιεσμένων σημαίνει να τους παρέχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα που προκύπτει από την επιστημονική έρευνα.
Το βράδυ της 23ης Ιανουαρίου 1973 ήταν προγραμματισμένη μια συνέλευση του φοιτητικού κινήματος στο πανεπιστήμιο Bocconi. Οι συνελεύσεις αυτού του είδους διέθεταν πάντα την άδεια των αρχών και ποτέ δεν είχαν δώσει αφορμή για κανένα επεισόδιο. Στην προκειμένη περίπτωση, πραγματοποιούταν μια ενημέρωση για μια συνέλευση η οποία είχε ήδη αρχίσει τις εργασίες της μερικές μέρες νωρίτερα. Εκείνο το βράδυ, όμως, ο πρύτανης του πανεπιστημίου Bocconi είχε δώσει την εντολή να έχουν πρόσβαση στη συνέλευση μόνο οι φοιτητές του πανεπιστημίου Bocconi επιδεικνύοντας το βιβλιάριο σπουδών, αποκλείοντας ταυτόχρονα τους εργαζόμενους και τους φοιτητές άλλων σχολών. Βέβαια, αυτό σήμαινε την απαγόρευση της συνέλευσης. Ο πρύτανης ειδοποίησε την αστυνομία, η οποία επενέβη με μια μονάδα ταχείας επέμβασης με σκοπό να επιβάλει διά της δύναμης την αναγγελθείσα απαγόρευση.
Δημιουργήθηκε μια μικρή συμπλοκή ανάμεσα στους αστυνομικούς και τους φοιτητές - εργαζομένους. Όταν οι τελευταίοι απομακρύνονταν, οι αστυνομικοί και οι συνεργοί τους πυροβόλησαν κατ’ εξακολούθηση, με τα όπλα να στρέφονται προς τους συγκεντρωμένους.
Ο φοιτητής Roberto Franceschi χτυπήθηκε στο κεφάλι, ο εργάτης Roberto Piacentini χτυπήθηκε στην πλάτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.