Του Αχιλλέα Φακατσέλη από την Ελευθεροτυπία, 4/7/2010
Το όνομά της έγινε είδηση, οι τηλεοπτικές κάμερες πήγαν στο σπίτι της, κι εκείνη, πίσω από την πλάτη του πατέρα της, άκουσε απορημένη ότι οι μεγάλοι παίζουν άσχημα παιχνίδια. Σε ένα τέτοιο παιχνίδι υποχρεώθηκε να συμμετέχει και η ίδια, σε ρόλο που φορτώθηκε χωρίς να καταλαβαίνει τι ακριβώς πρέπει να κάνει.
Η Αλίσα Τόμας είναι ύποπτη για τρομοκρατία και το όνομά της (όχι των γονιών της, το δικό της όνομα) βρίσκεται στην απόρρητη λίστα υπόπτων που έχει συντάξει η Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας, το σκοτεινό γραφείο αντιτρομοκρατίας που ιδρύθηκε επί Μπους και ρίζωσε γερά στις ΗΠΑ. Η μικρή εμποδίστηκε να μπει σε αεροπλάνο της πτήσης Κλίβελαντ-Μινεάπολη, όταν βλοσυροί πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών περικύκλωσαν και ενημέρωσαν την οικογένεια Τόμας ότι το όνομα της κόρης τους βρίσκεται στη διαβόητη λίστα. Λίγο το παιδικό βλέμμα της μικρής, λίγο τα ψήγματα κοινής λογικής που όλοι διατηρούν σε κάποια άκρη του μυαλού τους, και η οικογένεια αφέθηκε να ταξιδέψει με άλλη πτήση.
Ευτυχώς για την μικρή, το ενδιαφέρον των ΜΜΕ για το πρόσωπό της εξαντλήθηκε εύκολα επειδή ένα εξάχρονο παιδί δεν εγκαταλείπεται να μιλά στις κάμερες, κι ο πατέρας της -γιατρός το επάγγελμα- φέρθηκε στα τηλεοπτικά συνεργεία όπως και στους ανίατους ασθενείς του: με κατευναστικό χιούμορ. «Το χειρότερο που έχει κάνει η Αλίσα είναι ότι μία φορά άρπαξε τα παιχνίδια της αδελφής της, αλλά δεν νομίζω ότι αυτό απειλεί την εθνική ασφάλεια της χώρας μας», είπε ο πατέρας της αφοπλίζοντας μεμιάς το αδηφάγο ενδιαφέρον των ρεπόρτερ.
Μοιραία, το ρεπορτάζ στράφηκε στα follow-ups του story. Συγκεκριμένα, στη νομική προσπάθεια του πατέρα να σβήσει το όνομα της κόρης του από τη λίστα. Με ταχυδρομικό φάκελο που απευθυνόταν προσωπικά στην 6χρονη Αλίσα, οι αρχές απάντησαν σιβυλλικά ότι «το περιεχόμενο του φακέλου σας θα παραμείνει αμετάβλητο». Το παιδάκι δεν κατάλαβε τίποτε, αλλά οι μεγάλοι κατάλαβαν δύο πράγματα: Πρώτο, ότι η διαβόητη λίστα υπάρχει κι ας λένε οι επίσημοι το αντίθετο. Δεύτερο, στους ελέγχους δεν υπόκεινται μόνο οι διεθνείς ταξιδιώτες, αλλά και οι Αμερικανοί.
«Οι λίστες προληπτικής παρακολούθησης υπάρχουν, κι αποτελούν βασικό επίπεδο ασφαλείας, εμποδίζοντας τις πτήσεις ατόμων με γνωστούς ή πιθανούς δεσμούς με τρομοκράτες», απάντησε ο εκπρόσωπος της Υπηρεσίας Ασφαλείας Μεταφορών, σχολιάζοντας την περίπτωση Αλίσα Τόμας. Τι άφησε αναπάντητο; Αν η εξάχρονη καταχωρίστηκε στην κατηγορία των «γνωστών» ή των «πιθανών» δεσμών με τρομοκράτες.
Υ.Γ. Δε ξέρω αν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ έχουν βρει τον τρόπο να προβλέπουν το μέλλον και τις επιλογές που θα κάνουν τα παιδιά μας. Ούτε τις πολιτικές πεποιθήσεις των γονιών της Αλίσα που μπορεί να προϊδεάζουν, κατά κάποιο τρόπο, για το τι θα κάνει ένα παιδί όταν μεγαλώσει. Αλλά καλού κακού όσοι συνηθίζουμε να παίρνουμε τα παιδιά μας στις πορείες και στις συγκεντρώσεις μήπως να το ξανασκεφτόμασταν; Μη βάζουμε ιδέες στην ΕΥΠ! Ικανοί είναι να σκεφτούν διάφορα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.