Συνεχίζεται η δίκη των τεσσάρων στη Θεσσαλονίκη!

Σύλληψη Chapman

Από την Παρασκευή 14/1 δικάζονται σε δεύτερο βαθμό από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης οι 4 διαδηλωτές της Θεσσαλονίκης ενάντια στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2003. Οι 4 διαδηλωτές καταδικάστηκαν πρωτόδικα σε πολύχρονες ποινές κάθειρξης με αναστολή έως την εκδίκαση της έφεσης: Ο Βρετανός Simon Chapman, o Σύριος Κάστρο ( Dakduk Soleiman), o Ισπανός Perez-Corraiz Fernando και ο Έλληνας Μ. Τραικάπης καταδικάστηκαν αντίστοιχα σε 8,6 έτη, 7 έτη, 7 έτη και 5,6 έτη κάθειρξης με αναστολή και αφέθηκαν ελεύθεροι έως την έκδοση τελεσίδικης απόφασης από το Εφετείο.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε τα εξής:

Δεκάδες διαδηλωτές συνελήφθησαν τις απογευματινές ώρες της 21-06-2003 κατά την πορεία ενάντια στη σύνοδο κορυφής και στερήθηκαν της συνδρομής δικηγόρων, καθώς κρατήθηκαν μέχρι τις πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας χωρίς να επιτραπεί στους δικηγόρους του legal team να έχουν επικοινωνία μαζί τους.

Πολλά «ορφανά» πεταμένα σακίδια, τα οποία συλλέγησαν από το δρόμο, «διανεμήθηκαν» στους συλληφθέντες και τους χρεώθηκαν, χωρίς ποτέ να διαπιστωθεί ότι (δεν) ανήκαν στους συλληφθέντες.

Οι υπόδικοι-προφυλακισμένοι (7 αρχικά) παρέμειναν έγκλειστοι στη φυλακή για 6 μήνες και αποφυλακίστηκαν μετά από 2μηνη περίπου απεργία πείνας.

Η μαύρη τσάντα στα χέρια του αστυνομικού

Οι φωτογραφίες, αλλά και το βίντεο,  της σύλληψης του Βρετανού Simon Chapman, δείχνουν ξεκάθαρα  ότι κατά τη σύλληψή του φορούσε ένα μπλε ανοιχτό σακίδιο, ενώ κατά το κατηγορητήριο φορούσε ένα μαύρο σακίδιο. Όπως ξεκάθαρα φαίνεται, αστυνομικός μεταφέρει το μαύρο σακίδιο με τις μολότοφ και τα σφυριά και το εναποθέτει δίπλα στον Chapman. Μετά την παγκόσμια προβολή του video, 12 αστυνομικοί, μάρτυρες κατηγορίας, «θυμούνται» 14 μήνες μετά, ότι ο Chapman είχε 2 σακίδια (και όχι ένα μπλε όπως έδειχνε το video ή ένα μαύρο, όπως ισχυρίζονταν αρχικά 2 μάρτυρες κατηγορίας αστυνομικοί), ώστε να δικαιολογηθεί έτσι η σύλληψη.

Ο Κάστρο (Dakduk Soleiman) κατηγορήθηκε ότι έριχνε μολότοφ σε σημείο (Αριστοτέλους, άγαλμα Βενιζέλου) όπου δεν έγιναν συγκρούσεις, ούτε ρίψη μολότοφ, καθώς εκεί βρισκόταν η εξέδρα των επισήμων (επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό 5 εφημερίδες της επόμενης ημέρας).

Εάν οι διαδηλωτές καταδικασθούν, θα οδηγηθούν στη φυλακή καθώς οι ποινές έχουν ανασταλεί έως την έκδοση απόφασης από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

Είναι γνωστός ο ρόλος της αστυνομίας που κατασκευάζει ενόχους και σύρει στα δικαστήρια κοινωνικούς αγωνιστές. Είναι γνωστό, επίσης, ότι στις “επαγγελματικές” υποχρεώσεις των αστυνομικών συγκαταλέγεται η υποχρέωσή τους να «χρεώνονται» διαδηλωτές και να καταθέτουν ενόρκως ό,τι τους υποδειχθεί. Στη Θεσσαλονίκη, όμως, η αστυνομία δείχνει έναν ιδιαίτερο ζήλο και έχει να επιδείξει τα τελευταία χρόνια έργο λαμπρό! Η υπόθεση του Παναγιωτάκη με τα πράσινα παπούτσια, η ζαρντινιέρα που «χτύπησε» στον Κύπριο φοιτητή, ο φοιτητής με τις πιτζάμες, ο Μάριος Ζ, είναι μερικές από αυτές που έχουν κατασκευασθεί. Κανένας διαδηλωτής, εργαζόμενος, αγωνιστής δεν πρέπει να μείνει έρμαιο του κράτους και να γίνει εξιλαστήριο θύμα των κατασταλτικών μηχανισμών.