Οι συλλήψεις άρχισαν στις 14 Μάη 2008, τη μέρα της ιστορικής φοιτητικής εξέγερσης στο Πανεπιστήμιο Cadi Ayyad του Μαρακές, σε συνάφεια με τον αγώνα του μαροκινού λαού, για δωρεάν σπουδές, δημόσιες υπηρεσίες και εναντίωση στην ιδιωτικοποίηση τους. Σ’ αυτόν τον αγώνα πολλοί σκοτώθηκαν και εκατοντάδες πιάστηκαν και φυλακίστηκαν σαν πολιτικοί κρατούμενοι.
Στις 14 Μάη 2008 φοιτητές της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Μαρόκου, μέλη του Μαρξιστικού Λενινιστικού Μαοϊκού Κινήματος ξεκίνησαν μια σειρά αγωνιστικές κινητοποιήσεις ανταποκρινόμενοι σε ορισμένα εργατικά αιτήματα όπως η απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, τη βελτίωση των συνθηκών ζωής (τιμές τροφίμων, ενοίκια), για τις υποτροφίες και για την αποχώρηση των κατασταλτικών δυνάμεων έξω και μέσα στα πανεπιστήμια καθώς και άλλα σπουδαστικά αιτήματα.
Το μισο-φεουδαρχικό, μισο-αποικιακό αντιδραστικό καθεστώς του Μαρόκου δεν δίστασε να καταστείλει αυτό το κίνημα με αποτέλεσμα να υπάρξει μεγάλος αριθμός συλλήψεων και φυλακίσεων. Η πρώτη ομάδα ήταν 7 αγωνιστές φοιτητές που πιάστηκαν στις 14 Μάη 2008 ενώ μια δεύτερη ομάδα 11 αγωνιστών πιάστηκε στις 15 Μάη. Δυο απ΄ αυτούς είναι ακόμη στη φυλακή. (Ο Μουράντ Τσουίν τέσσερα χρόνια στη φυλακή της Εσαουίρα και ο Χαλίντ Μιφτά 3 χρόνια σε φυλακή στο Μαρακές).
Ο αγώνας του μαροκινού λαού συνεχίστηκε μετά τις 15 Μάη 2008 και το κίνημα προχώρησε απαιτώντας απάντηση στα δίκαια αιτήματα για πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες και την απελευθέρωση των φυλακισμένων σπουδαστών. Για δυο χρόνια το κίνημα υπέστη μεγάλες θυσίες, είχε έναν μάρτυρα, τον Αμπντεραζάκ Ελ Γκαντίρ, και άλλους πολιτικούς κρατούμενους.
Στις 10 Οκτώβρη 2010 οι κατασταλτικές δυνάμεις απήγαγαν άλλον έναν αγωνιστή από το σπίτι του στο Μαρακές, τον Γιούσεφ ελ Χαμντία ο οποίος καταδικάστηκε σε δυο χρόνια σε πρώτο βαθμό και σε επιπλέον ενάμιση χρόνο στο Εφετείο λόγω της συμμετοχής του στο κίνημα των φυλακισμένων της Εσαουίρα.
Δυο μέρες αργότερα στις 13 Οκτώβρη 2010 οι κατασταλτικές δυνάμεις απήγαγαν την αγωνίστρια Ιλχάμ ελ Χασνουνί από το σπίτι της στην Εσαουίρα και βρίσκεται ακόμη υπό δικαστική ανάκριση για τη συμμετοχή της στα γεγονότα του 2008.
Επίσης στις 18 και 24 Νοέμβρη του 2010 οι κατασταλτικές δυνάμεις απήγαγαν δυο άλλους ακτιβιστές τον Αμπντεραχέμ Αμπουχανί από το σπίτι του και τον Μοχάμεντ ελ Μουαντίν στη στάση του λεωφορείου. Και οι δυο καταδικάστηκαν σε 6 μήνες φυλακή που έγιναν 4 μήνες στο εφετείο.
Οι ακτιβιστές συνέχισαν τη δράση τους, ενώθηκαν με τις μάζες μέσα και έξω από το πανεπιστήμιο και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στα γεγονότα της 20ης Φλεβάρη 2011. Τέσσερις σπουδαστές πιάστηκαν στις 23 Φλεβάρη 2011 κοντά στο πανεπιστήμιο. Είναι οι Λούμπνα Αφριάτ, Φατίμα Ζαχρά Φαΐζ, Αμπντελχάκ ελ Ταλχαουί και Τζαλάλ Κουτμπί οι οποίοι μοίραζαν φυλλάδια. Την επόμενη πιάστηκε ο Μοχάμεντ ελ Αάρμπο Τζεντά, στις 25 Φλεβάρη ο Νάσερ Χασάν, στις 9 Μάρτη ο Χιτσάμ ελ Μασκίν και ο Σαφά Ισάμ στις 16 Μάρτη. Γνωρίζουμε ότι υπάρχει μια μακριά λίστα κατηγοριών για άλλους σπουδαστές που μπορεί να συλληφθούν ανά πάσα στιγμή.
Το καθεστώς αρνείται να αναγνωρίσει την ύπαρξη πολιτικών κρατουμένων στο Μαρόκο και καταδικάζει τους αγωνιστές σε παραβάσεις πρώτου και δεύτερου βαθμού (πταίσματα και κακουργήματα) προσπαθώντας να ποινικοποιήσει το πολιτικό και συνδικαλιστικό κίνημα. Το μαροκινό καθεστώς και τα ΜΜΕ του εξωτερικού θελαν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι οι καταπιεστικές περίοδοι του 70 και του 80 έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Όμως κάτω από το λούστρο των μεταρρυθμίσεων η καταπίεση παραμένει η ίδια, το καθεστώς εξακολουθεί να βασανίζει.
Παρά την καταπίεση, παρά τις φυλακίσεις το φοιτητικό κίνημα θα παραμείνει ενεργό όσο υπάρχουν αιτήματα που πρέπει να απαντηθούν, όσο το καθεστώς συνεχίζει την ανισότητα και την παραβίαση των λαϊκών δικαιωμάτων. Το σπουδαστικό κίνημα θα αγωνίζεται για αξιοπρέπεια δίπλα στον μαροκινό λαό στον οποίο ανήκει.
* Το κείμενο που κυκλοφόρησε πρόσφατα στο διαδίκτυο αποτελεί τμήμα έκκλησης για διεθνή αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους και το αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα στο Μαρόκο. Οι συντάκτες του κειμένου ζητούν στήριξη στον αγώνα του Μαροκινού λαού και των φυλακισμένων. Για τον σκοπό αυτό στις 27 του Απρίλη οργανώθηκε διαδήλωση μπροστά στην Μαροκινή πρεσβεία στο Λονδίνο (δείτε και εδώ: http://democracyandclasstruggle.blogspot.com/2011/04/democracy-and-class-struggle-calls-for.html) και άλλες δράσεις αλληλεγγύης σε ευρωπαϊκές χώρες. Για μηνύματα διεθνούς αλληλεγγύης έχει δοθεί η ηλεκτρονική διεύθυνση freemoroccanstudents@gmail.com. Στο μεταξύ πληροφορίες από την χώρα αναφέρουν πως την περασμένη Κυριακή πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις εκατοντάδων χιλιάδων στο Ραμπάτ, στην Καζαμπλάνκα, στην Φεζ και στο Μαρακές, οι μεγαλύτερες από τις 20 του Φλεβάρη όταν ξεκίνησαν οι κινητοποιήσεις.
Προδημοσίευση από Προλεταριακή Σημαία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.