Η "αλληλεγγύη" χωρίς αγώνα ενάντια στο σύστημα είναι φιλανθρωπία και υποκατάστατο!

Θα κάνουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας. Άλλοι θα διδάσκουν τα παιδιά μας δωρεάν, άλλοι θα μας εξετάζουν συμβουλευτικά δωρεάν, άλλοι θα μαγειρεύουν, άλλοι θα μεταφέρουν, θα μαστορεύουν, θα καλλιεργούν κ.λπ.
Ωραία όλα αυτά! Εντάξει. 
Αλλά: πόσα παιδιά θα καλύπτουν τα δωρεάν μαθήματα , ποιος και με ποια κριτήρια θα τα επιλέγει, σε ποιους χώρους και τι ...θα τρώνε οι (άνεργοι, ωρομίσθιοι και κακοπληρωμένοι) εκπαιδευτικοί αλλά και τα παιδιά; Το εκπαιδευτικό υλικό (βιβλία, τετράδια, κ.λπ.) που θα το βρίσκουν τα παιδιά, ιδιαίτερα των μακροχρόνια άνεργων, ποιος θα τα πληρώνει;
Παρόμοια και στις υγειονομικές εξετάσεις, αν χρειάζονται πράγματα πέραν της θερμομέτρησης, της ασπιρίνης ή του ντεπόν ποιος θα τα καλύπτει; Ποια ιατρεία, ποια νοσοκομεία και με τι λεφτά θα αγοράζονται τα φάρμακα;
Nαι να καλλιεργήσουμε τα ελάχιστα οικόπεδα και τις ...πλατείες, αλλά πόσους θα καλύψουμε, ποιους θα αποκλείσουμε και με ποιο τρόπο θα παρεμποδίζουμε τις τυχόν επιδρομές; 
Για τα μαστορικά πάλι που θα βρίσκονται τα υλικά και ποιος και από που θα τα πληρώνει; 
Ή μήπως θα φτιάξουμε αντινομίσματα με βάση το ...ευρώ;
"Κοινωνικά" συσσίτια αντί για φιλανθρωπικά; Και που θα βρίσκουμε τα τρόφιμα, ποιος θα τα πληρώνει και πάλι, πόσους θα μπορέσουμε να καλύψουμε; 
Αλληλέγγυο εμπόριο; Από πότε η αλληλεγγύη είναι εμπορεύσιμη και έχει και αντίτιμο;
Και το κράτος; Τι θα κάνουμε με αυτό; Θα το αφήσουμε να μας κόβει μισθούς, να καταργεί τη δωρεάν υγεία και παιδεία, να μας στέλνει στην ανεργία, να μας εξαθλιώνει; Και εμείς θα φτιάχνουμε παράλληλους κοινωνικούς θεσμούς, να χτίζουμε μια "άλλη" κοινωνία χωρίς να πειράζουμε την υπαρκτή;
Ναι ο λαός θα χρειαστεί δωρεάν εκπαιδευτικούς και γιατρούς. 
Θα χρειαστεί και τις ρεφενέ συναθροίσεις για φαγητό, γινόταν από παλιά στις αυλές όσο υπήρχαν, το κάναμε ως φοιτητές και μαθητές όταν δεν είχαμε και γίνεται ακόμη και σήμερα. 'Αμα λάχει έπεφτε και πέφτει και ένα τρικούβερτο γλέντι. Δεν θεωρήθηκε ποτέ από κανέναν ότι έκανε καμιά επαναστατική πράξη για να εκστασιάζεται με τις ...συλλογικές κουζίνες! 
Παρέα ή γειτονιά το λέγανε και το λέμε, που στηρίζει ο ένας τον άλλο! Σε όλα. Στα παιδιά, στη δύσκολη στιγμή της αρρώστιας, στα μαστορέματα, στο ένα πιάτο φαΐ, σε όλα!
Μόνο που "παλιά" κάνανε και κάτι άλλο! Διεκδικούσαν, απαιτούσαν και ...κέρδιζαν! Συλλογικά!!! Κέρδιζαν δουλειά και μισθούς, πενθήμερο και οχτάωρο, δωρεάν παιδεία και υγεία, εργατική κατοικία, και ένα σωρό άλλα περίεργα πράγματα! 
"Παρενοχλούσαν" κράτος και κεφάλαιο συστηματικά και, επειδή ήταν αποφασισμένοι να πάρουν αυτά που δικαιούταν, αυτό αναγκαζόταν να τα "παρέχει", άσε που στηριζόντουσαν και στο 1/3 της γης που ξεκίνησε να παίρνει τη ζωή του στα χέρια του, άσχετα αν μετά κάπου στράβωσε το πράγμα!
Αλλιώς; Θα τα κάνουμε όλα αυτά τα ωραία που λέμε από την αρχή αλλά θα παίρνουμε και τα συγχαρητήριά μας από την Διαμαντοπούλου, θα έχουμε τη στήριξη της γραμματείας νέας γενιάς, και τους ΟΝΝΕΔίτες, ελληναράδες και φασίστες συναγωνιστές!
Και μη μου πει κανείς πάλι για το πολύπαθο ΕΑΜ! Γιατί και τότε πρώτα στήθηκε η συλλογική αντίσταση, με τα όπλα μάλιστα, απελευθέρωσαν τη μισή και βάλε Ελλάδα, έκαναν απεργίες και συλλαλητήρια με πραγματικές συγκρούσεις και επέβαλαν την πραγματική λαϊκή, ταξική αλληλεγγύη! Έχασαν τα πάντα όταν αποφάσισαν να το παίξουν υπεύθυνα, σοβαρά και χωρίς να προσπαθήσουν να ανατρέψουν το σύστημα, και έτσι ξαναγύρισαν στα συσσίτια και τις φιλανθρωπίες της εκκλησίας και των "Μαριάνων". Οι οποίοι τσαντίζονται όταν τους παίρνουν το παιχνίδι οι "ανοιχτοί" και οι "κοινωνικά παράλληλοι" και τους το απαγορεύουν. Τι να κάνουμε έτσι είναι το εμπόριο φιλανθρωπίας, έχει αναταγωνισμό και ο ισχυρότερος τρώει τον μικρότερο! Όπως και κάθε εμπόριο. 
Πραγματική ταξική και λαϊκή αλληλεγγύη σημαίνει αντίσταση και σύγκρουση με το σύστημα αλλιώς μετατρέπεται σε φιλανθρωπία και υποκατάστατο. Σαν τα άλλα υποκατάστατα σε κρατά απολύτως ελεγχόμενο!