Σελίδες

27 Ιανουαρίου 2012

Το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν είναι ένα αταξικό ζήτημα

Αυτοί που έχουν τσακίσει με την πολιτική τους τα τελευταία χρόνια κάθε κατάκτηση του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας, από τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα έως και το δικαίωμα στην περίθαλψη, τη μόρφωση και την ασφάλιση, έρχονται τώρα να κατοχυρώσουν το «δικαίωμα» στη χρήση ναρκωτικών! Μάλιστα, το ντύνουν με εξαγγελίες για την καταπολέμηση της μάστιγας, την εύκολη πρόσβαση στη θεραπεία και τον εξορθολογισμό των ποινών για τη διακίνηση. Και για τη «φιλελεύθερη» και «εκσυγχρονιστική» ματιά τους καταφέρνουν να κερδίσουν χειροκροτήματα και από τα αριστερά.
Οι στόχοι τους είναι ακριβώς οι ανάποδοι. Το σύστημα έχει αποφασίσει να προωθήσει τα ναρκωτικά στο λαό. Αυτός είναι και ο λόγος της αποποινικοποίησης της χρήσης και η ουσιαστική «ασυλία» κατοχής ναρκωτικών, δηλαδή η πιο εύκολη πρόσβαση της νεολαίας στις εξαρτησιογόνες - παραισθησιογόνες ουσίες.
Το σύστημα γνωρίζει ότι η επίθεση που διεξάγει δημιουργεί ένα εφιαλτικό τοπίο διαβίωσης για το λαό. Ότι οδηγεί σε ανασφάλεια, φτώχεια, εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας. Γνωρίζει ότι καταστρέφει τις ελπίδες και τα όνειρα της νεολαίας, αφού η ανεργία και η μαύρη εργασία φαντάζουν πλέον νομοτέλεια. Όλα αυτά φουσκώνουν το ποτάμι της λαϊκής οργής που ήδη αντιδρά και αμφισβητεί νόμους και σταθερές.
Αυτήν ακριβώς τη διαδικασία αναζήτησης του λαού θέλει να ανακόψει. Γι' αυτό επιλέγεται να διαφημιστεί ο κόσμος των ψευδαισθήσεων και της εξάρτησης που προσφέρουν τα ναρκωτικά. Για να μπορέσει το σύστημα να προσφέρει ένα ακόμη αδιέξοδο στο λαό για να «ξεφύγει» από τα αδιέξοδα που το ίδιο του δημιούργησε.
Ολα αυτά θα έχουν επίσης δολοφονικές συνέπειες για τους χρήστες, οι οποίοι θα οδηγούνται στην αποξένωση και τη περιθωριοποίηση, για να δεθούν ακόμα πιο σφιχτά στις αλυσίδες των εμπόρων του θανάτου. Τους τελευταίους, έτσι κι αλλιώς, το σύστημα τους αφήνει στο απυρόβλητο, ανοίγοντάς τους μάλιστα και πεδίο για μεγαλύτερα κέρδη.
Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Αργεντινής όπου στην οικονομική κρίση προωθήθηκε το «πάκο» ένα βαρύ εξαρτησιογόνο αλλά φθηνό ναρκωτικό, ώστε να μπορεί να το προμηθεύεται εύκολα η νεολαία και να είναι απούσα από τα κινήματα πολιτικών διεκδικήσεων.
Εξαγγέλλουν ότι με τον καινούργιο νόμο κατοχυρώνουν το δικαίωμα στη θεραπεία των τοξικομανών. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Η θεραπεία που υπάρχει βασίζεται κατά κύριο λόγο στη χορήγηση υποκατάστατων (μεθαδόνη) ώστε ο χρήστης να καλύπτει τις ανάγκες λόγω μη χρήσης. Ουσιαστικά, προωθείται η ανοχή και η διαχείριση του προβλήματος μέσα σε ελεγχόμενα πλαίσια. Και θα λέγαμε ότι αυτό που κατοχυρώνεται είναι η δια βίου χρήση υποκατάστατων, η συνεχής εξάρτηση του χρήστη.
Παράλληλα, μας ταΐζουν φούμαρα για τον εξορθολογισμό των ποινών. Βέβαια, είναι κοινός τόπος ότι οι φυλακές έχουν γεμίσει με τοξικομανείς και μικροδιακινητές ναρκωτικών. Φυσικά  δεν πρόκειται να χτυπήσουν το εμπόριο των ναρκωτικών αλλά να του δώσουν ακόμα μεγαλύτερη ασυλία και πεδίο δράσης.
Αναντίστοιχη με το βάθος του ζητήματος εμφανίζεται η αριστερά. Συνισταμένη των περισσότερων δυνάμεων είναι η ανοχή και η διαχείριση του προβλήματος των ναρκωτικών, δοσμένη μάλιστα σε μία αταξική βάση. Έτσι, ο ΣΥΝ έτρεξε να δηλώσει όταν παρουσιάστηκε το νομοσχέδιο ότι είναι σε θετική κατεύθυνση αλλά και πολλές ομάδες προβάλλουν τα ναρκωτικά (τα «μαλακά», παρακαλώ!) και το δικαίωμα στις ουσίες ως κάτι το... επαναστατικό! (οι θέσεις της νεολαίας ΣΥΝ είναι αποκαλυπτικές: http://www.neolaiasyn.gr/theseis.php?id=153)
Το κυρίαρχο ζήτημα είναι η κραυγαλέα έλλειψη οράματος και προοπτικής που (δεν) έχει η αριστερά και η λογική διαχείρισης με την οποία είναι εμποτισμένη σε όλα τα ζητήματα και έτσι αναγκάζεται να εστιάζει στην ιατρική πλευρά του φαινομένου.
Το πρόβλημα των ναρκωτικών δεν είναι ένα αταξικό ζήτημα που αφορά το ίδιο όλη τη κοινωνία. Η μήτρα του είναι οι κοινωνικές συνθήκες και τα αδιέξοδα που προκαλεί το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα. Παράγει διαστρεβλωμένες συνειδήσεις, κοινωνικές σχέσεις και ιδανικά, ιδιαίτερα στη νεολαία που ασφυκτιά όλο και πιο έντονα σε ένα βάρβαρο κόσμο.
Οπότε και η αντιμετώπισή του αναγκαστικά πατάει σε μία ιδεολογική και πολιτική βάση.
Ενα πολιτικά ισχυρό κίνημα σε κατεύθυνση σύγκρουσης με το σύστημα έχει την ικανότητα να εμποτίζει το λαό με αξίες, ιδανικά, οράματα. Είναι το σχολείο που διδάσκει στη νεολαία όχι τη φυγή και τη αποξένωση αλλά τις συλλογικές διαδικασίες και την αντίσταση. Και σε μια πορεία μπορεί να συνθέσει νέα οράματα, τη σοσιαλιστική προοπτική. Η πειστική προβολή αυτής της προοπτικής από την αριστερά θα εμπνεύσει το λαό και θα κλείσει μια και καλή το βούρκο των ναρκωτικών ουσιών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.

Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.

Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com

Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.