50000 άνθρωποι διαδήλωσαν σήμερα στην Αθήνα με αφορμή την 24ωρη απεργία που κήρυξαν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Ένας αριθμός διόλου ικανοποιητικός δεδομένου ότι όχι απλά η αντίθεση αλλά η οργή του εργαζόμενου λαού, και πλέον μπορούμε να πούμε και του άνεργου λαού, είναι αναμφίβολα μεγάλη. Το ξέσπασμα αυτού του λαού είναι άλλωστε που φοβούνται οι κυβερνώντες και δεν παραλείπουν να το αναφέρουν κάθε φορά που έρχεται στη χώρα μας κάποιος από τους εντολείς τους, όπως και χθες ο Ολάντ. Κοινωνική έκρηξη το ονομάζουν και το ξέρουν πολύ καλύτερα απ' όλους ότι αργά ή γρήγορα θα ξεσπάσει.
Αυτοί το ξέρουν. Το ζητούμενο είναι κατά πόσο το ξέρουν κάποιοι που βρίσκονται από την εδώ πλευρά και ή εκφράζουν την απόλυτη ικανοποίησή τους για τα ..."ποτάμια λαού" που ξεχύθηκαν στους δρόμους ή φτάνουν στο άλλο άκρο και μιλούν για κοιμισμένο λαό, έχουν ξαναβγάλει στη φόρα τις θεωρίες περί καναπέδων και όλα αυτά τα ωραία αυτοί οι... μεγαλοαγωνιστές.
Για το τι φταίει και εδώ και ένα χρόνο οι κινητοποιήσεις δεν συγκεντρώνουν το κόσμο που συγκέντρωναν μέχρι και τις 12 Φλεβάρη του '12 είναι μια συζήτηση που υπερβαίνει την αυτοϊκανοποίηση κάποιων ή την έντεχνη ενοχοποίηση του λαού που καλλιεργούν κάποιοι άλλοι για να καλύψουν τις δικές τους ευθύνες.
Όλοι μας ζούμε την καθημερινότητα του λαού μας. Μια καθημερινότητα που για την πλειοψηφία έχει να κάνει με τον αγώνα για επιβίωση, με το άγχος των χρεών που μας φορτώνουν κράτος και τράπεζες, με το άγχος του ξεσπιτώματος, της ανεργίας κ.λπ., κ.λπ.. Η αίσθηση που έχουμε είναι ότι αυτός ο λαός μάλλον βρίσκεται σε μια φάση που συνειδητοποιεί ότι οι 24ωρες απεργιακές ντουφεκιές, οι "αγωνιστικοί" βερμπαλισμοί απ' όπου και αν προέρχονται, αλλά και οι αυταπάτες για επιστροφή στο παρελθόν ακουμπώντας στην "κυβερνώσα αριστερά" δεν αποτελούν λύση. Οι ιμπεριαλιστές και το ντόπιο κεφάλαιο δείχνουν την αποφασιστικότητά τους, στέλνουν το μήνυμα ότι δεν πρόκειται να κάνουν πίσω για κανένα λόγο σε αυτά που επιδιώκουν, οργανώνονται και δεν θα διστάσουν μπροστά σε τίποτα. Συνειδητοποιεί, ο εργαζόμενος λαός, ότι χωρίς ανάλογη αποφασιστικότητα και οργάνωση δεν μπορεί να υπάρξει επιστροφή στην εποχή των κατακτήσεων, το μεγάλο ζητούμενο είναι πότε θα το πάρει απόφαση. Επίσης μεγάλο ζητούμενο είναι πότε θα υπάρξει αυτή η αριστερά που θα σπρώξει τα πράγματα, γιατί η τωρινή δυστυχώς τα εμποδίζει να πάνε προς τα εκεί!
Κατά τα άλλα και σε αυτή την απεργιακή πορεία δεν έλειψαν οι κλειστοί σταθμοί, οι προσαγωγές ατομικές και ομαδικές, ανάμεσά τους και μελών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Δεν έλειψαν βέβαια και οι τύποι που τα έβαλαν με τα ...μαύρα αυτοκίνητα έξω από τα ξενοδοχεία της Χαλκοκονδύλη καβαλώντας τα και χοροπηδώντας πάνω τους!!! Κάτι που προκάλεσε το γέλιο αλλά και το κράξιμο από τους διαδηλωτές. Μικροεπεισόδια έγιναν στα Προπύλαια, όπου η αστυνομία έριξε κάποια χημικά, τα οποία μεταφέρθηκαν στα Εξάρχεια όπου για άλλη μια φορά αναβίωσε η ...Παρισινή Κομμούνα (σχολιασμός περαστικού, διαδηλωτή, που μου άρεσε!).

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.