Οι απόψεις του ΚΚΕ(μ-λ) για το κομμουνιστικό κίνημα και τη δημιουργία του μ-λ κινήματος στην Ελλάδα και διεθνώς

Μετά τη μπροσούρα "Για την περίπτωση και τις θέσεις της Α/συνέχεια" , το κείμενο Για την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ(μ-λ) και τις Θέσεις του ΚΚΕ(μ-λ) για το δεύτερο συνέδριό του παρουσιάζουμε άλλα δύο κομματικά ντοκουμέντα που αφορούν αυτό που λέει ο τίτλος μας.

Το πρώτο είναι το:

Οι εξελίξεις στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα και η δημιουργία του μ-λ κινήματος στην Ελλάδα

Σε μια περίοδο που άλλοι είτε καταδίκαζαν συλλήβδην το κομμουνιστικό κίνημα και την ιστορία της πάλης των λαών (ευρωκομμουνιστές) ή άλλοι ζούσαν στη νιρβάνα που τους πρόσφερε η αγκαλιά των σοβιετικών ρεβιζιονιστών (δημιουργώντας αυταπάτες και όνειρα περί σύντομης επέλασης και κατάργησης του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος δια της ειρηνικής οδού) υπήρχε ένα κομμάτι του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος που προσπαθούσε, παρά τα προβλήματά του, να βγάλει συμπεράσματα από μια πραγματικά ταξική σκοπιά όχι για να αφορίσει - μηδενίσει την ιστορία του, ούτε για να δώσει εξετάσεις στο σύστημα αλλά για δει πως θα πάει μπροστά η επανάσταση, ασκώντας αυστηρή κριτική, που ξαφνιάζει, ακόμη και στις δικές του επιλογές.

Το δεύτερο είναι το:

Για την πορεία του Μ-Λ κινήματος στο εσωτερικό και διεθνώς

Αυτό το κείμενο, με το οποίο συνεχίζουμε το αφιέρωμά μας στο Μ-Λ κίνημα, αποτελεί ντοκουμέντο της 4ης συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ) που έγινε τον Απρίλη του 1992. Δέκα χρόνια μετά την ανασυγκρότησή του και σχεδόν αμέσως μετά τις καταρρεύσεις των ανατολικοευρωπαϊκών χωρών, του λεγόμενου "υπαρκτού σοσιαλισμού", η ανάγκη για έναν απολογισμό της ιστορίας του κομμουνιστικού κινήματος "στο εσωτερικό και διεθνώς" ήταν περισσότερο από απαραίτητη! Ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
Αυτό επιχείρησε το ΚΚΕ(μ-λ) σε αυτή του τη συνδιάσκεψη της οποίας ξεχωριστό κείμενο είναι αυτό που σας παρουσιάζουμε εδώ. (Το επόμενο διάστημα θα παρουσιάσουμε και τα επόμενα ντοκουμέντα της εν λόγω συνδιάσκεψης της οποίας προϊόν είναι και το βιβλίο "1917 - 1953 Η ιστορία διδάσκει και εμπνέει"). 
Μια ανάγκη όχι για να αναθεωρήσει, να ωραιοποιήσει ή να δικαιολογήσει κανείς τη στάση του, τα προηγούμενα χρόνια της νίκης και της ήττας, αλλά για να βγάλει νηφάλια και ψύχραιμα συμπεράσματα για να διδαχθεί από το χθες για να πολεμήσει καλύτερα αύριο. Αυτή η στάση είναι εκείνη που βοήθησε πολλές γενιές κομμουνιστών να σπρώξουν προς τα μπρος τον τροχό της ιστορίας.
Χρέος όλων μας είναι να μελετήσουμε και να εμβαθύνουμε στη θεωρητική και πρακτική μας κληρονομιά χωρίς οποιεσδήπτε μονομέρειες και χωρίς φόβο να σταθούμε με αυστηρότητα ακόμη και απέναντι στον εαυτό μας. Η ιστορία δεν τελειώνει ποτέ. Όπως και η μελέτη της. Σε μια περίοδο που όλοι, από το ίδιο το σύστημα έως τους σύγχρονους ρεβιζιονιστές του ΚΚΕ, αναθεωρούν διαστρεβλώνουν ή αποκρύπτουν την ιστορία, χρέος των κομμουνιστών, όλων όσων πάλεψαν και παλεύουν για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος, είναι να διηγηθούν, να υπερασπιστούν και να προβάλουν την ιστορία μας. Είτε με μελέτες είτε ακόμη και με προσωπικές αφηγήσεις. Ακόμη και αν υπάρχουν διαφωνίες και διαφορετικές εκτιμήσεις. Γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να αφεθεί η ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος στα δοκίμια του σημερινού ΚΚΕ και του μ-λ κινήματος στην υπό αναστολή ΚΟΕ!
Να ζητήσουμε συγγνώμη για το ότι αυτό το κείμενο δημοσιεύεται γεμάτο με υπογραμμίσεις και σημειώσεις αλλά μέχρι τώρα δεν έγινε εφικτό να βρούμε ένα καθαρό κείμενο! Μόλις το καταφέρουμε θα το διορθώσουμε.