Ανακοίνωση για τη διήμερη αναστολή λειτουργίας των ΤΕΙ

Σαν συνέχεια της συνόδου το διήμερο 8-9/2, που έκαναν  οι πρόεδροι των ΤΕΙ, αλλά και της συνάντησης με το υπουργείο την Τετάρτη 12/2, που όπως ανακοινώθηκε έγινε σε καλό κλίμα, έρχεται και η τελευταία απόφαση της συνόδου την Παρασκευή 7/3 για διήμερη αναστολή λειτουργίας  των ιδρυμάτων τις 12-13/3 Και θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος. Μήπως τελικά οι πρόεδροι είναι πιο αγωνιστές από ότι έδειχναν και νοιάζονται για τα δικαιώματα των φοιτητών; Σίγουρα όχι θα απαντάγαμε εμείς, αφού ακόμα και το ίδιο το περιεχόμενο των ανακοινώσεων τους δεν δείχνουν να τους προβληματίζουν ιδιαίτερα ούτε τα δικαιώματα των φοιτητών αλλά ούτε και οι εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων στα ιδρύματα. Για αρχή θα μπορούσαμε να σημειώσουμε δύο βασικά πράγματα για τις συνόδους.
1. Είναι παραπάνω από οφθαλμοφανές ότι τους προέδρους δεν απασχολούν  καθόλου βασικά προβλήματα των φοιτητών όπως, η εφαρμογή του «σχεδίου Αθηνά», η εντατικοποίηση που εξαναγκάζει πολλούς φοιτητές να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους ή το ζήτημα της στέγασης που σε πολλά ΤΕΙ είναι ανύπαρκτη. Εξάλλου αυτοί είναι που εφαρμόζουν τις διατάξεις που φέρνουν  τα παραπάνω.
2. Αυτό που ζητάει η σύνοδος είναι η πρόσληψη και άλλου έκτακτου εκπαιδευτικού προσωπικού. Έτσι βλέπουμε να προσπαθούν να συνταχθούν με το υπουργείο πριν ακόμα λήξει η υποτιθέμενη διαπραγμάτευση που κάνουν μαζί του. Και αυτό γιατί ζητάνε έκτακτο προσωπικό (με ότι συνεπάγεται αυτό σε επίπεδο εργασιακών σχέσεων) την στιγμή που οι ανάγκες που πρέπει να καλυφτούν είναι κάτι παραπάνω από μόνιμες. Αυτό που κάνουν στην ουσία είναι να παρατείνουν το πρόβλημα μέχρι το επόμενο εξάμηνο που θα ξαναεμφανιστεί.
Ενώ αν θυμηθούμε και τον ρόλο που παίζουν οι πρόεδροι γενικά στα ιδρύματα θα καταλάβουμε ότι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από αυτούς. Καθώς αυτοί ήταν που μαζί με το υπουργείο υπέγραφαν μειωμένους προϋπολογισμούς και μείωση του εκπαιδευτικού προσωπικού. Και μάλιστα δεν σταματούσαν εκεί, αλλά με όχημα την μείωση του προσωπικού  προχωρούσαν σε μια άνευ προηγουμένου εντατικοποίηση των σπουδών, κάνοντας πολλά μαθήματα υποχρεωτικά, κόβοντας εργαστηριακά δίωρα, εφαρμόζοντας τα μονά-ζυγά εξάμηνα, κόβοντας την μία έξτρα εξεταστική του Φλεβάρη και άλλα. Τελευταία τους «επιτυχία» αποτελεί το γεγονός πως περνάνε ο ένας μετά τον άλλο, ακόμα και στα κρυφά, τους νέους κανονισμούς λειτουργίας που εφαρμόζουν το νόμο πλαίσιο και περιλαμβάνουν διαγραφές.

ΜΟΝΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΑΓΩΝΕΣ

Δεν θα πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη πως τα κολπάκια των προέδρων θα λύσουν τα προβλήματα μας, αυτό που κάνουν στην ουσία είναι να προσπαθούν να διαπραγματευτούν με το υπουργείο τα δικά τους προνόμια, αδιαφορώντας είτε για τους φοιτητές είτε για τους εργαζόμενους. Οι μόνοι πραγματικοί αγώνες που μπορούν να βάλουν φραγμό στην επίθεση είναι οι φοιτητικοί αγώνες που θα θέσουν τα πραγματικά επίδικα, τα φοιτητικά δικαιώματα, τους όρους σπουδών και συνολικά τα δικαιώματα σε σπουδές δουλειά ελευθερίες. Και είναι σίγουρο πως όπως και στο παρελθόν τέτοιοι αγώνες θα βρουν απέναντί τους το υπουργείο και τους εντολοδόχους του στις σχολές, το καθηγητικό κατεστημένο. Γιατί μια τέτοια κατεύθυνση μπορεί να ξεκινάει από κάποια φοιτητικά αιτήματα, στην εξέλιξή της όμως έχει την προοπτική σύγκρουσης με την κυβερνητική πολιτική και συμπόρευσης με άλλα αγωνιζόμενα κομμάτια του εργαζόμενου λαού.

ΜΕ ΟΠΛΑ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Είναι πιο αναγκαίο από ποτέ λοιπόν να μπούμε στις γενικές συνελεύσεις, σπάζοντας το κλίμα αναμονής εν' όψη των διπλών εκλογών  (δημοτικές-ευρωεκλογές), να πάρουμε αποφάσεις αγώνα και να βάλουμε φραγμό σε όλα αυτά που ετοιμάζονται να μας σερβίρουν. Το σίγουρο είναι πως αν δεν το κάνουμε εμείς δεν θα το κάνει κανείς για εμάς.

• Όχι στον νόμο πλαίσιο και τον ΠΕΚ
• Κάτω το σχέδιο «Αθηνά»
• Όχι στην εντατικοποίηση-πειθάρχηση
• Σίτιση και στέγαση για όλους