Ο Ομάρ δεν υποκύπτει, ο έρωτάς του ωστόσο για την αδελφή του Τάρεκ, Νάντια, γίνεται αιτία εμπλοκής του σ' έναν ασφυκτικό κλοιό παγίδευσης από τους Ισραηλινούς αλλά και καχυποψίας εκ μέρους των συντρόφων του.
Ο Χανί Αμπού-Ασάντ, όπως κι ο έτερος γνώριμος Παλαιστίνιος δημιουργός, ο Ελία Σουλεϊμάν, κινηματογραφούν εδώ και μια γεμάτη 15ετία από διαφορετικές γωνίες, ποικίλες όψεις της ζωής στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, αποτυπώνοντας χωρίς εκπτώσεις κι εξωραϊσμούς μια καθημερινότητα που σε κάθε σχεδόν πλάνο, ορίζεται από την αγριότητα της αδιάκοπης ισραηλινής καταστολής. Ο Αμπού-Ασάντ επιχειρεί σ’ αυτήν εδώ την τελευταία ταινία του μια πολυεπίπεδη επόπτευση της άνισης από κάθε σκοπιά αναμέτρησης.
Οι αλληγορικές σεκάνς της έναρξης και του τελευταίου δεκάλεπτου, με τον Ομάρ να επιχειρεί να περάσει από την άλλη πλευρά του τείχους της ντροπής, αντανακλούν την πραγματιστική αλλά και τη συμβολική διάσταση του αποκλεισμού. Ο Ομάρ – και κάθε εν τέλει Παλαιστίνιος της Δυτικής Όχθης που μοιράζεται την κοινή μοίρα- αποκόπτεται όχι μόνο απ’ όσα κι όσους αποκλείει το τείχος, αλλά κι απ’ τον ίδιο του τον εαυτό και τις πιο απλές ανθρώπινες επιθυμίες.
Η αντίσταση στα κατεχόμενα περνάει κι από ένα καθ’ όλα αντιηρωικό μονοπάτι, που το διαβαίνει κανείς μονάχος, με μόνο όπλο τη συνείδησή του.
Ύστατη ασπίδα, το σχεδόν αόρατο δίχτυ αλληλεγγύης: ο ηλικιωμένος Παλαιστίνιος δεν αφήνει τον Ομάρ να “πέσει”, κι ο Ομάρ θα περάσει με τη βοήθειά του το τείχος, για να φτάσει ως το τέλος της αντιηρωικής πορείας του. Στο ίδιο πνεύμα, τα πλάνα με τα μικρά παιδιά που πετροβολούν τους Ισραηλινούς ασφαλίτες, οι πόρτες που ανοίγουν και κλείνουν την κρίσιμη στιγμή, οι σκηνές της πάνδημης κηδείας, ως άλλο, απροσπέλαστο τείχος άρρηκτης ενότητας. Ζωντανοί διάλογοι και γκρο-πλαν, υποδειγματική πλοκή και κυρίως, πολυδιάστατος όσο και καίριος πολιτικός σχολιασμός σ’ αυτήν τη δυνατή μαρτυρία, που απέσπασε το ειδικό βραβείο της Επιτροπής στην κατηγορία “Ένα κάποιο βλέμμα” του περυσινού φεστιβάλ Καννών.
http://www.m-lkke.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.