Ο ΝΟΕΜΒΡΗΣ ΖΕΙ στον αγώνα ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική βαρβαρότητα

 

ΤΟΤΕ, νεολαία, εργατιά και καταπιεσμένα κοινωνικά στρώματα ξαναήρθαν στο προσκήνιο της ιστορίας παλεύοντας για την πτώση της αμερικανόπνευστης και αμερικανοστήριχτης χούντας, για ανεξαρτησία, ελευθερίες και δημοκρατία. Ήταν η φοιτητική νεολαία που έδωσε το έναυσμα απ” το Φλεβάρη του ’73 στη Νομική και οδήγησε τις χουντικές μαριονέτες και τον αστικό πολιτικό κόσμο να ετοιμάζουν τη δήθεν φιλελευθεροποίηση του καθεστώτος. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου υπήρξε, ωστόσο, καταλυτική. Τα “ΕΞΩ ΑΙ ΗΠΑ” και “ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ”, γραμμένα στην πύλη του Πολυτεχνείου και «σφραγισμένα» με το αίμα των ηρωικών νεκρών της εξέγερσης, παραμένουν ανεξίτηλα, άσβεστος οδηγός της αντιιμπεριαλιστικής πάλης του λαού μας που επιμένει κάθε χρόνο τέτοιες μέρες να διαδηλώνει στην αμερικάνικη πρεσβεία
ΣΗΜΕΡΑ, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός συνεχίζει το βάρβαρο έργο του. Όχι μόνο επεμβαίνει σε μια σειρά χώρες και μακελεύει τους λαούς σ” ένα ευρύτατο τόξο απ” την Ουκρανία ως τη Λιβύη, αλλά δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ακόμη πιο επικίνδυνες και αντιδραστικές καταστάσεις. Και μάλιστα, έχοντας μετατρέψει τη χώρα μας σε προγεφύρωμα και στρατηγική βάση εφόδου. Οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, η εμπλοκή μιας σειράς χωρών στο ανακάτεμα που ενορχηστρώνουν οι αμερικανονατοϊκοί φονιάδες, η επανεμφάνιση σοβινισμών και μωροφιλοδοξιών από τις εξαρτημένες άρχουσες τάξεις της περιοχής δεν προμηνύουν τίποτε καλό. Η οριοθέτηση της κυπριακής ΑΟΖ ήδη οδηγεί σε κλιμάκωση της έντασης, ενώ οι γεωπολιτικοί και ενεργειακοί ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί απειλούν με γενικότερη ανάφλεξη.
ΣΗΜΕΡΑ, η εξαρτημένη ντόπια μεγαλοαστική τάξη, πιστή στα ιμπεριαλιστικά κέντρα των ΗΠΑ και της ΕΕ, προωθεί χωρίς σταματημό τη βάρβαρη πολιτική που της επιβάλλουν. Τα αλλεπάλληλα μνημόνια και τα αντιλαϊκά-α­ντερ­γα­τικά μέτρα που τα συνοδεύουν έχουν οδηγήσει ευρύτατα κοινωνικά στρώματα στην ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Ήδη ΕΕ, ΔΝΤ και κυβέρνηση σχεδιάζουν νέο χτύπημα σε μισθούς και συντάξεις, διάλυση των εργασιακών σχέσεων και απελευθέρωση των απολύσεων, καινούργια αντιασφαλιστική επιδρομή και κατάργηση των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών.
Όσο αδίστακτοι είναι οι ξένοι δυνάστες, άλλο τόσο επικίνδυνη και ανερμάτιστη είναι η άρχουσα τάξη, η πολιτική της και οι κυβερνήσεις της. Απέναντι στον εχθρό-λαό, τους αγώνες και τις αγωνίες του, τα αστικά επιτελεία απαντούν με τη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής, την περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών και την παρόξυνση της καταστολής. Επιλογές που πάνε χέρι-χέρι με την ενίσχυση του φασισμού και των φασιστοομάδων.
ΣΗΜΕΡΑ, οι ηγεσίες της Αριστεράς της συνθηκολόγησης και της ήττας είτε τάζουν στο λαό τον “εύκολο” και “γρήγορο” δρόμο της κυβερνητικής αλλαγής που δεν αμφισβητεί στο ελάχιστο το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό είτε αναχωρούν με όχημα και πρόσχημα το στόχο της “λαϊκής εξουσίας”. Και οι δυο ξορκίζουν το ξέσπασμα των καταπιεζόμενων εργατικών, λαϊκών και νεολαιίστικων μαζών, ενώ συμβάλλουν στον πολιτικό και ιδεολογικό αφοπλισμό του λαού και στην καλλιέργεια εκλογικών αυταπατών Αφήνουν έτσι το πεδίο ελεύθερο στο σύστημα που σαρώνει τη μια μετά την άλλη τις εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις. Παρ” όλα αυτά, οι εργαζόμενοι επιμένουν να αντιστέκονται σε κάθε ευκαιρία που τους δίνεται, με ορισμένους χώρους να αποτελούν φωτεινό παράδειγμα αποφασιστικότητας και αδιαλλαξίας.
Εργαζόμενοι, άνεργοι, νεολαίοι
Η σημερινή ολόπλευρη δομική κρίση του σάπιου ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος, ο παροξυσμός των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών με “όλους εναντίον όλων” και η απειλή της παγκόσμιας ειρήνης, η αχαλίνωτη επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου στην εργατική τάξη και τους εργαζόμενους, επαναφέρουν στην επικαιρότητα την αναγκαιότητα της αναμέτρησης με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό.
Η ανασυγκρότηση της εργατικής τάξης σε τάξη για τον εαυτό της, η ανύψωση των καταπιεζόμενων λαϊκών στρωμάτων στο ύψος των σημερινών απαιτήσεων της ταξικής πάλης, το δυνάμωμα των αγώνων της νεολαίας ενάντια στους ταξικούς φραγμούς και το μέλλον που της διαμορφώνουν, έχουν ανάγκη από μια άλλη Αριστερά. Την Αριστερά της αντίστασης και της διεκδίκησης, της σύγκρουσης με το σύστημα και τις δυνάμεις που το στηρίζουν. Χωρίς αυταπάτες για το χαρακτήρα του συστήματος και τις προθέσεις του. Με εμπιστοσύνη στις αστείρευτες δυνάμεις της εργατιάς και του λαού. Με στόχο την ανεξαρτησία και το σοσιαλισμό.
Σε αυτήν την κατεύθυνση θέλει να συμβάλει και το ΚΚΕ(μ-λ). Τιμώντας την εξέγερση του Νοέμβρη. Ενισχύοντας την κατεύθυνση της κοινής δράσης στο λαϊκό-εργατικό κίνημα και της συγκρότησης ενός πλατιού Μετώπου Αντίστασης και Διεκδίκησης. Αυτήν την κατεύθυνση θέλουμε να υπηρετήσει και η συγκρότηση της Λαϊκής Αντίστασης – Αριστερής Αντιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας. Για να ξαναγίνει ο λαός “επικίνδυνος” για τους ξένους δυνάστες και τους ντόπιους καταπιεστές κι εκμεταλλευτές.