Πράγματι δεν πρέπει να περνάει καθόλου στα ψιλά η περίοδος που λαμβάνουν χώρα οι παραπάνω κινήσεις με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Η συγκυβέρνηση- «πρώτη φορά Αριστερά» καλεί τον λαό να στηρίξει τη «διαπραγμάτευση» με τους «εταίρους» σαν τη μόνη λύση στα προβλήματά του… Στην πραγματικότητα, με τους όρκους πίστης που έδινε ήδη προεκλογικά στην ΕΕ και στις ΗΠΑ, καλεί τον λαό να υποταχθεί στους ξένους προστάτες της χώρας, να γίνει για άλλη μια φορά θυσία στον βωμό της κρίσης και των ανταγωνισμών τους. Άλλωστε, όπως υποδεικνύουν και τα πρώτα δείγματα γραφής της πολυδιαφημισμένης διαπραγμάτευσης, οι συμφωνίες δηλαδή υποταγής δύο απανωτών γιούρογκρουπ και το επαίσχυντο μέιλ Βαρουφάκη, η πολιτική της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης καλά κρατεί. Αν η καθημερινή δεξιά μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε προϋπόθεση για να αναλάβει τη διακυβέρνηση, το μνημόνιο νο3 διαφαίνεται ως μοναδική επιλογή στον ορίζοντα για να μακροημερεύσει.
Η συνέχιση βέβαια της επίθεσης και της καταπάτησης των δικαιωμάτων μας δε μπορεί παρά να ξεσηκώνει αντιδράσεις και αυτές με τη σειρά τους συναντούν την απάντηση του κράτους. Αυτό φάνηκε πολλές φορές το τελευταίο διάστημα: στις διαδηλώσεις στις Σκουριές, στην Αμυγδαλέζα και στην Κόρινθο όπου χτύπησαν τα ΜΑΤ, στην απεργία στη Vodafon που κρίθηκε παράνομη. Όσον αφορά την εντεινόμενη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής, είχαν προηγηθεί η αθώωση του Κασιδιάρη από τον δικαστικό μηχανισμό, ακόμα και η μη κύρωση της απόφασης του γιούρογκρουπ από τη Βουλή σε ένδειξη έστω ενός στοιχειώδους σεβασμού στους δικούς τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς.
Έτσι εξηγούνται λοιπόν ορισμένες «ανορθογραφίες» που επεσήμαναν κάποιοι αφελώς στην κατά τα άλλα «φιλολαϊκή» πολιτική ΣΥΡΙΖΑ. Για παράδειγμα, το «όχι στην εξόρυξη χρυσού» αποτέλεσε προεκλογικά προμετωπίδα του ΣΥΡΙΖΑ στο κίνημα της Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία (δίπλα στη συστηματική καλλιέργεια εκλογικών αυταπατών), για να καταλήξει μετεκλογικά σε επικλήσεις στη νομιμότητα (βλ. ανάκληση αδειών) και συνεπώς υποταγή στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και συνέχιση των εργασιών εξόρυξης. Αντίστοιχα, η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ ή η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων βρίσκονται στο επίκεντρο επικείμενου νομοσχεδίου της κυβέρνησης. Είτε περάσει είτε όχι, γίνεται ξεκάθαρο ότι μόνο μέσα από τη συγκρότηση ενός μετώπου Αντίστασης και Διεκδίκησης μπορεί ένα πλέγμα δικαιωμάτων να κατοχυρωθεί και να διαφυλαχτεί ουσιαστικά. Εκτός αν κάποιοι πιστεύουν ότι ο δημοκρατικός, αριστερός κόσμος πρέπει να στηρίξει φαντασμαγορικές ενέργειες ορισμένων πεφωτισμένων που μάλλον λειτουργούν περισσότερο προς πίεση για την νομοθετική θεσμοθέτηση κάποιων αιτημάτων και λιγότερο προωθητικά για εστίες αντίστασης που τα διασφαλίζουν.
Η διαμαρτυρία των τύπων με τα κρυμμένα πρόσωπα μόνο ως λαϊκή κινητοποίηση που απαιτεί στήριξη δε μπορεί να ιδωθεί. Γιατί, γενικά, οι τραμπούκικες και προβοκατόρικες ενέργειές τους δίνουν εν τέλει πατήματα σε μια κυβέρνηση που πασχίζει να δικαιολογήσει τη χρήση ΜΑΤ και χημικών, τη συνέπεια δηλαδή της συνέχισης της αντιλαϊκής πολιτικής. Ταυτόχρονα, όσο δεν καταφεύγει στους κατασταλτικούς μηχανισμούς, μπορεί να αξιοποιεί τη δημοκρατική της αυτοπροβολή- προκάλυμμα των όσων μεθοδεύει. Σε κάθε περίπτωση, αποτελούν απαραίτητη νομιμοποίηση για όλο το επόμενο διάστημα έτσι όπως προδιαγράφεται, με το ξεσκέπασμα των αυταπατών και την κινητοποίηση του κόσμου για τα δικαιώματά του. Επιπλέον, οι εκ του ασφαλούς πραγματοποιούμενες καταλήψεις των αναρχικών προφανώς συγκαλύπτουν τον πραγματικό εχθρό του κινήματος, το κράτος, το σύστημα, τις πολιτικές της συγκυβέρνησης, αφού προτιμούν να τον βρίσκουν… σε κομματικά γραφεία, φύλλα εφημερίδων και «ξένες» σχολές. Τη συγκυβέρνηση άλλωστε φρόντισαν να τη στηρίξουν και προεκλογικά με τη ψήφο τους… όταν σημαντικές συλλογικές διαδικασίες, όπως τη γενική συνέλευση του συλλόγου, απλά τις σνομπάρουν.
Ειδικά για τη Νομική τώρα, η κατάληψη των τελευταίων ημερών, όπως και εκείνη που είχε επιβληθεί με τον ίδιο τρόπο στον φοιτητόκοσμο τις ημέρες απεργίας πείνας του Ν. Ρωμανού, παρά το ότι μπορεί να έχουν δίκαια αιτήματα, τείνουν να δημιουργήσουν πολύ δυσμενείς καταστάσεις. Πρώτον, διαμορφώνουν τη συνείδηση στον φοιτητόκοσμο ότι, πέρα από τις δυνάμεις καταστολής, τους εισαγγελείς και τους φασίστες, υπάρχουν και «εκείνοι οι πιο προοδευτικοί τύποι», με της φασιστικής έμπνευσης ωστόσο πρακτικές, που μπορούν όποτε θέλουν να εισβάλλουν στις σχολές, να παρακάμπτουν τον σύλλογο και τα όργανά του και να εγκαθίστανται σε αυτές. Κι αυτού του είδους τα λουκέτα δεν είναι «απλά» ότι στερούνται της τυπικής νομιμοποίησης μιας γενικής συνέλευσης και μιας απαρτίας. Είναι ότι η γενική συνέλευση και η απαρτία συνιστούν παρακαταθήκες ενός ισχυρού φοιτητικού κινήματος, που διασφαλίζουν ότι τα αποτελέσματα της συνεδρίασης ενός φοιτητικού συλλόγου εφαρμόζονται και είναι απαραβίαστα. Όσοι δε θέλουν να περάσουν από το «λούκι» της αναμέτρησης με τους αρνητικούς για το λαϊκό και νεολαιίστικο κίνημα συσχετισμούς, όπως αποτυπώνονται και στη γενική συνέλευση, δε θα «ανοίξουν» ποτέ με καλύτερους όρους για τους φοιτητές τη σχολή, ανεξαρτήτως της κατάληξης των αιτημάτων τους. Γιατί θα έχουν βάλει σε μια ανοίκεια περιπέτεια έναν σύλλογο, τον μόνο αρμόδιο για τη σχολή και τα ζητήματά της. Τα λουκέτα τους είναι λουκέτα υποταγής και υποχώρησης, λουκέτα- δώρο στην κυβέρνηση των υποκλίσεων σε ΕΕ, ΟΟΣΑ και ΝΑΤΟ, την κυβέρνηση του δεξιού Καμμένου και του μισητού Παυλόπουλου.
Δεύτερον, με αφορμή και την εισαγγελική παρέμβαση για το άνοιγμα της σχολής, σε ανάλογη περιπέτεια μπαίνει και ένα άλλο μεγάλο λαϊκό κεκτημένο, το άσυλο. Η πολυταλαιπωρημένη αυτή κατάκτηση καταργήθηκε νομοθετικά με τον ν. πλαίσιο Διαμαντοπούλου, για να επανακατοχυρωθεί τάχα από τη νέα κυβέρνηση, η οποία ωστόσο, συνολικά για τον εν λόγω ν. πλαίσιο, δε δείχνει μέχρι στιγμής καμία διάθεση αμφισβήτησής του… Ακόμα όμως και να το κάνει, γνωρίζουμε ότι ένας σύλλογος αποσυγκροτημένος δε μπορεί πραγματικά να το υπερασπίσει, όσο σπουδαία παρακαταθήκη των μαχών του φκ κι αν αποτελεί, με την αντίστοιχη δυσκολία του συστήματος να το τσακίσει. Παραμένει επομένως διεκδίκησή μας. Η από τα πάνω κατάληψη των αναρχικών όχι μόνο ενισχύει τη διάλυση που επικρατεί στους συλλόγους, τόσο λόγω του τρόπου που επιβάλλεται όσο και λόγω των διάφορων αυταπατών που σπείρει, αλλά και δίνει έμπρακτα άλλοθι στα ΜΑΤ να εισβάλλουν και να καταπατήσουν το άσυλο. Στις καθεστωτικές παρατάξεις δε, δίνει την ευκαιρία να απογειώσουν τη συστημική τους προπαγάνδα για πανεπιστημιακή αστυνομία, σεκιούριτι- face control (ζητήματα επίσης ανέπαφα από την κυβέρνηση «μας»), ατελέσφορο των καταλήψεων ως μέσων πάλης γενικά. Μη ξεχνάμε ότι οι διακηρύξεις Φορτσάκη για κατάργηση των φοιτητικών συλλόγων, σε μια περίοδο που πιέζουν οι απαιτήσεις των «θεσμών»- ιμπεριαλιστών ΕΕ- ΔΝΤ- ΕΚΤ, δύσκολα θα μπορούσαν να παραγραφούν στις 25 Γενάρη…
Ο φοιτητικός σύλλογος Νομικής σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χαρίσει το άσυλο και τις δημοκρατικές του διαδικασίες σε ομάδες λίγων και εκλεκτών σωτήρων. Αντίθετα, οφείλει να καταδικάσει τις επικίνδυνες ενέργειές τους. Και ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να το κάνει είναι να μπει στις γενικές του συνελεύσεις, με πρώτο σταθμό εκείνη της Τετάρτης 18/3 και να πάρει αποφάσεις αγώνα. Μας αξίζουν πολλά περισσότερα από τα ψίχουλα των 7 μεταρρυθμίσεων! Μας
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΝΟΜΙΚΗΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 18/3, ΣΤΙΣ 13:00, ΣΤΟ ΑΜΦ.1!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.