ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ!
ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ
Υποστηρίζουμε-ψηφίζουμε Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών
Αφού απογείωσαν τις εκλογικές αυταπάτες και χαμήλωσαν τις προσδοκίες κηρύσσοντας παύση κινήματος, το πολύ-πολύ να καλέσουν (;) το λαό να επικυρώσει τις νέες αντιδραστικές συμφωνίες που μαγειρεύουν προς δόξαν του “ρεαλισμού” της υποταγής στα συμφέροντα ντόπιων και ξένων αφεντικών.
Στην εκπαίδευση η φτώχεια, η ανεργία, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η αδιοριστία, η συντριβή της ασφάλισης – περίθαλψης, όλο το αντιδραστικό πλαίσιο των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ είναι εδώ. Και θα συνεχιστεί ακόμα πιο έντονα όταν πέσουν οι νέες υπογραφές. Μισθοί και συντάξεις πείνας μετά τις περικοπές των μνημονίων και του μισθολογίου που όχι μόνο διατηρούνται αλλά μέσα από ένα νέο μισθολόγιο ετοιμάζονται και καινούργιες μειώσεις Η επέκταση των ελαστικών μορφών εργασίας, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων, η κινητικότητα πάνε παρέα με τις περικοπές στις προσλήψεις και με την επέκταση της εργασιακής ομηρίας και ανασφάλειας, σύμφωνα πάντα με την «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ.
Σε σχέση με την αξιολόγηση, υπάρχει ο κίνδυνος να περάσει βελούδινα το νέο σύστημα που ετοιμάζεται με απλή αλλαγή της λέξης αξιολόγηση σε εκείνη της «αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου», καθώς διατηρείται όλο το παλιό οπλοστάσιο των νόμων . Ταυτόχρονα η κυβέρνηση πετάει στο Σύλλογο Διδασκόντων την παγίδα της συμμετοχής του στην επιλογή Διευθυντών, λες κι αυτοί (όποιοι κι αν είναι) δε θα είναι υποχρεωμένοι να εφαρμόσουν την υπάρχουσα πολιτική.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Είναι τεράστια η ευθύνη της ομοσπονδίας που μεθόδευσε την απομάκρυνση από τους συλλογικούς αγώνες και διεκδικήσεις. Την ώρα που οι εκπαιδευτικοί αντιστέκονταν στις ομάδες αυτοαξιολόγησης, η ΔΟΕ έριχνε τη γραμμή «εκτελώ και βγαίνω παραπονούμενος» αδειάζοντάς τους, ενώ τώρα θέλει να οδηγήσει τον κλάδο σε ρόλο συμβουλάτορα της κυβέρνησης. Έτσι κυριαρχούν οι επικλήσεις στο υπουργείο και την κυβέρνηση «να τηρήσει τις δεσμεύσεις της», «να δώσει λύσεις» κλπ Καλλιεργείται ένα κλίμα ανοχής, εφησυχασμού και αυταπατών ότι η επίθεση θα ανακοπεί.
Όμως η επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις δε σταματάει με εκλογές, δικαστήρια και επικλήσεις, αλλά κλιμακώνεται στην εποχή της καπιταλιστικής κρίσης και του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Το σύστημα και οι εκπρόσωποί του αδιαφορούν για τα αποκαϊδια που αφήνουν.
Τίποτα δεν χαρίζεται. Αυτό που λείπει κι αυτό που χρειαζόμαστε είναι οι μαζικοί αγώνες που πρέπει να προετοιμάσουμε.
Κανένα συγχωροχάρτι δε δίνουμε στη συνειδητή υπονόμευση των αγώνων μας της προηγούμενης περιόδου. Ζητάνε ψήφο οι αντιδραστικές δυνάμεις ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ/ΔΗΣΥ, που έβαλαν πλάτη για το πέρασμα της αντεργατικής επίθεσης και την εφαρμογή των μνημονιακών μέτρων, σπέρνοντας την απογοήτευση και τη μοιρολατρία, μιλώντας για επιπτώσεις μη τήρησης των νόμων, φτάνοντας μέχρι και την ανοιχτή απεργοσπασία.
Οι δυνάμεις της ρεφορμιστικής αριστεράς κοινοβουλευτικοποίησαν το κίνημα, οδηγώντας τους εκπαιδευτικούς στη λογική της ανάθεσης και μετατρέποντάς τους σε απλούς ψηφοφόρους και χειροκροτητές.
Για το ΠΑΜΕ, όλα αρχίζουν και τελειώνουν στην εκλογική του ενίσχυση.Το ενδιάμεσο (από τις εκλογές) διάστημα οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να βγάζουν τα συμπεράσματα για να είναι έτοιμοι να ψηφίζουν σωστά, για να αλλάξουν οι συσχετισμοί στο συνέδριο της ΔΟΕ και να έχει δύναμη το ΚΚΕ να καταθέτει προτάσεις νόμου στη βουλή για την «κατάργηση των μνημονίων», αφού «οι αγώνες δεν έχουν αποτέλεσμα» μέχρι να φτάσουμε «στη λαϊκή εξουσία».
Από την άλλη οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ (ΣΥΝΕΚ/ ΕΡΑ) ζητούν αναβαθμισμένο ρόλο νεροκουβαλητή της «πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης», για να έχει πίστωση χρόνου και στήριξη στις υποτιθέμενες «κόκκινες γραμμές».
Ο κοινός παρονομαστής είναι ο αφοπλισμός του κινήματος.
Είναι χαρακτηριστική η στάση αυτών των δυνάμεων για να υπονομεύσουν και να κλείσει η απεργία των καθηγητών το 2013 ενάντια στις απολύσεις- διαθεσιμότητες.
Όμως η δύναμη βρίσκεται στους ανυποχώρητους αγώνες και μόνο αυτούς υπολογίζει το σύστημα. Μόνο έτσι κατοχυρώνονται δικαιώματα, μόνο έτσι αναχαιτίζεται η επίθεση, μόνο έτσι νικούν οι εργαζόμενοι. Τελικά ο πιο δύσκολος δρόμος, ο δρόμος της μαζικής πάλης είναι και ο πιο γρήγορος!
Η Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών αυτή την κατεύθυνση υπηρέτησε μέσα στο σύλλογο και θα συνεχίζει να υπερασπίζεται, ζητώντας από τους συναδέλφους τη στήριξή τους για την εκπροσώπησή της στο νέο ΔΣ του συλλόγου και στο συνέδριο της ομοσπονδίας.
• Μόνιμη σταθερή δουλειά με δικαιώματα, με ανθρώπινους μισθούς, με ασφάλιση- περίθαλψη για όλους.Υποστηρίζουμε-ψηφίζουμε
• Ενάντια σε κινητικότητα και ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί.
• Όχι σε κάθε αξιολόγηση, δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες.
• Σωματεία ταξικά και αγωνιστικά- όχι κυβερνητικά και συνδιαχειριστικά.
Αγωνιστική Πρωτοβουλία Εκπαιδευτικών
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.