Θέσεις εργασίας στα «Κέντρα Φιλοξενίας». Τι μου θυμίζει;

Δημοσιεύουμε εδώ ένα κείμενο που μας έστειλε ο συναγωνιστής από τη Πορεία Αριστερή Μάριος Μαγιολαδίτης το οποίο πραγματεύεται μια ιδιαίτερη πλευρά του προσφυγικού. Αυτό των στρατοπέδων συγκέντρωσης και της στελέχωσής τους. Είναι αλήθεια ότι αυτή τη πλευρά δεν την είχαμε σκεφτεί και το κείμενο του συναγωνιστή μας έβαλε σε σκέψεις! Πως αντιμετωπίζει κανείς ανθρώπους που αποφασίζουν να εργαστούν σε αυτούς τους χώρους ακόμη και όταν αυτοί, αυταπατώμενοι ίσως, θεωρούν ότι προσφέρουν έργο στους πρόσφυγες; Πως πρέπει η Αριστερά και το κίνημα να τους αντιμετωπίσει; Ως ανθρώπους που βοηθούν με την εργασία τους ή ως ανθρώπους που καλούνται να εφαρμόσουν μια απάνθρωπη πολιτική; Ιδιαίτερα τώρα που προκυρήσσονται θέσεις σε αυτούς τους χώρους καλούμε τους νέους εργαζόμενους, από φύλακες μέχρι διοικητικούς, από διάφορους βοηθητικούς μέχρι επιστημονικές ειδικότητες, να μην ανταποκριθούν σε μια δουλειά η οποία μπορεί να έχει και χαρακτηριστικά ανθωποφύλακα ή τους καλούμε να πάνε και να παίξουν το ρόλο του ...δούρειου ίππου του κινήματος; Αν τελικά πιάσουν δουλειά εκεί θα τους αντιμετωπίσουμε ως μπάτσους ή θα τους καλούμε να ενταχθούν στο πραγματικό κίνημα αλληλεγγύης προς τους μετανάστες, να πάρουν δηλαδή θέση κόντρα σε αυτό για το οποίο δουλεύουν; Μια καλή αφορμή για σκέψη και συζήτηση το κείμενο του συναγωνιστή και εμείς επιφυλλασόμαστε να πάρουμε θέση!

Α.σ.Γ.

Του Μάριου Μαγιολαδίτη*

Ζεστό ευρωπαϊκό χρήμα άρχισε να ρέει στην πατρίδας μας. Οι μεταναστευτικές-προσφυγικές ροές έφεραν και χρηματικές ροές και έτσι προκηρύχτηκαν θέσεις στα «Κέντρα Φιλοξενίας» από διερμηνείς Ουρντού, ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς μέχρι δικηγόρους και φιλολόγους.
Πως το τιτίβιζε η Φωτεινή Πιπιλή τον Αύγουστο του 2012: «Προς Κορίνθιους… twitter. Ψυχραιμία! Η αντιμετώπιση του Εθνικού προβλήματος της λαθρομετανάστευσης έχει και κέρδη! Ζεστό Ευρωπαϊκό χρήμα». Εκείνη την περίοδο η «λαθομετανάστευση» δεν ήταν τζιζ λέξη χρυσαυγίτικη αλλά καθημερινή πολιτική μετά έγινε «παράνομη μετανάστευση» με τουίτ από τον πρωθυπουργό Α. Τσίπρα για να διορθωθεί πάλι με τουίτ σε «παράτυπη μετανάστευση». (17/1/2016) Γιατί ως γνωστόν το πρόβλημα είναι το... πολιτίκαλι κορρέκτ της υπόθεσης.
Έτσι και σήμερα τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης βαφτίζονται «κέντρα φιλοξενίας» για να θυμίζουν και λίγο αρχαιοελληνική φιλοξενία και να είναι όλοι χαρούμενοι.
Κέντρα που θα χρηματοδοτούνται βέβαια από τους ίδιους που βομβάρδισαν την Συρία, τη Λιβύη και το Ιράκ. Από αυτούς που εισέβαλλαν στο Αφγανιστάν και ισοπέδωσαν ολόκληρες περιοχές.
Και τώρα προσφέρουν και θέσεις εργασίας γιατί όπως φαίνεται το Νόμπελ Ειρήνης δεν ήταν αρκετό. Και έτσι φτάνουμε στον «Υπεύθυνο/η βάρδιας για την εποπτεία-επίβλεψη-επιμελητεία του Κέντρου αναφορικά με ζητήματα πρακτικής και οργανωτικής φύσης». Κάτι σαν θέση εργασίας φύλακα στο Νταχάου ένα πράγμα. Και μαζί με αυτόν ο δικηγόρος, ο ψυχολόγος, ο κοινωνικός λειτουργός, ο φιλόλογος έτοιμοι να προσαρμόσουν και να προσαρμοστούν στα ευρωπαϊκά πρότυπα, στη Σέγκεν, στις συμφωνίες ΕΕ-Τουρκίας που θα συνεχίσει το διαχωρισμό πρόσφυγα-μετανάστη, που θα φροντίζει όλοι οι μετανάστες να παραμένουν παράνομοι-παράτυποι, πάντα έτοιμοι να απελαθούν ή απλά να εξαφανιστούν.
Και αναρωτιέσαι πως θα κινηθούν οι αριστερές παρατάξεις και τα σωματεία. Θα διεκδικήσουν «καλές συνθήκες εργασίας», «άμεσες πληρωμές» και «προϋπηρεσία για τους εκπαιδευτικούς που συμμετέχουν στο έργο» ή θα καταγγείλουν το όλο σκηνικό ως βαθιά αντιδραστικό;

* εκπαιδευτικός, μέλος της Πορείας Αριστερής Εκπαιδευτικών