Εσύ, ο τόσο συνεπής και προβλέψιμος έγινες ξαφνικά απρόβλεπτος και βιαστικός αφήνοντάς μας σύξυλους, μάλιστα την ώρα που με τον Δεδεγκίκα σχεδιάζαμε την πρώτη φθινοπωρινή σύναξη με τη γνωστή παρέα της Ρώμης, κρασοκατάνυξη, πολιτική ανασκόπηση και σχολιασμός, μακρινές αναμνήσεις, πειράγματα και ρωμάνικα ανέκδοτα με την χαρακτηριστική προφορά και διάλεκτο που τόσο παραστατικά εκφραζόσουν με το αμίμητο χιούμορ σου.
Εμείς, πάντως, σύντομα θα πιάσουμε τραπέζι σ' ένα από τα γνώριμά μας στέκια, εκεί στο βάθος, στη γωνιά και θα σου τα ψάλουμε δεόντως....
Ακριβέ μας φίλε Ίνη, γνωριστήκαμε "στου κύκλου τα γυρίσματα", μέσα απο μια πορεία μεστή από δρώμενα, συζητήσεις, συμπόρευση, εξάρσεις και απογοητεύσεις αλλά πάντα με την πίστη ότι οφείλει να προσφέρει και η γενιά μας και ο καθένας από εμάς στον αέναο αγώνα για τις μεγάλες αξίες και τα πανανθρώπινα ιδανικά.
Θυμάμαι την πρώτη μας γνωριμία ένα βράδυ στο σύλλογο Κρητών Σπουδαστών, την ταραγμένη περίοδο των Ιουλιανών στην Αθήνα, στο τέλος μιας διαδήλωσης. Ύστερα στη Ρώμη, το χειμώνα της ίδιας χρονιάς, σε συνάντηση της ΕΔΑ Ιταλίας όπου το βράδυ, συνεχίσαμε σ΄ ένα καπηλειό, με τον αξέχαστο Libero να μας αναλύει το τελευταίο γραπτό του Τολιάτι, το "Μεμοράντουμ της Γιάλτας". Θα ξαναβρεθούμε στη Ρώμη λίγους μόλις μήνες μετά το πραξικόπημα της Χούντας.
Βαριά η ατμόσφαιρα, προβληματισμός αλλά και ενθουσιασμός, συζητήσεις και διενέξεις για την επίσημη γραμμή της ΕΔΑ και για το τι να κάνουμε... Μετά χαθήκαμε. Είχες φύγει στο Παρίσι και η επόμενη συνάντησή μας -στρατευμένοι τότε στην ΟΜΛΕ - θα γίνει στην Αθήνα μετά την πτώση της δικτατορίας. Έκτοτε δεν απομακρυνθήκαμε ποτέ. Η σταθερή αμοιβαία εκτίμηση και η καλοπροαίρετη φιλία ήταν πάνω απ’ όλα.
Σε αποχαιρετώ, λοιπόν, κρατώντας για πάντα το τελευταίο μήνυμά σου με την υπογραφή "Ο αμετανόητος" επιβεβαιώνοντας έτσι το αρβανίτικο κεφάλι σου...
Και τώρα, στην αναφορά σου μπροστά στον Αρχιστράτηγο Πασά και τον Υπασπιστή του, σαν θα τους συναντήσεις, πές τους πως η Θεσσαλονίκη παραμένει πάντα Ελληνική και ότι του χρόνου στην Διεθνή της Έκθεση τιμώμενη χώρα θα είναι οι ΗΠΑ κι ακόμη πως, πιθανόν, στο μέλλον, η πόλη ν΄ αποκτήσει και μετρό.....
Καλοτάξιδη η τέφρα σου, φίλε
Στέλιος Μανούσακας
Αθήνα, 15 Οκτώβρη 2017
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.