Δεν πρόκειται μόνο για μια «στρογγυλή» επέτειο. Αποτελεί αφορμή για μια ζωντανή υπόθεση που αφορά το σήμερα. Γιατί δεν σταμάτησαν (ίσα ίσα) η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η πείνα, η φτώχεια, η εξαθλίωση, ο πόλεμος, η δυστυχία.
Γιατί το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα μας υπόσχεται ακόμη πιο ζοφερές μέρες, επιχειρώντας να διαγράψει από την ιστορική-ταξική μνήμη τις θυελλώδεις κι ελπιδοφόρες δεκαετίες του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Τότε που οι «ξωμάχοι κι οι προλετάριοι» γκρέμιζαν «παλάτια και θρόνους», εισβάλλοντας ορμητικά στο προσκήνιο της ιστορίας.
Τότε που κατέρρεαν μύθοι και δοξασίες αιώνων, τότε που η επανάσταση από ουτοπία έγινε πράξη και οι «ξυπόλυτοι», οι απλοί εργάτες και ο λαός, αποδείκνυαν έμπρακτα ότι μπορούν να πάρουν την υπόθεση της ζωής τους στα δικά τους χέρια, ανατρέποντας το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, και να οικοδομήσουν μια άλλη κοινωνία, βασισμένη στην ισότητα και την αλληλεγγύη.
Και ήρθαν οι επόμενες του 1917 δεκαετίες να επαληθεύσουν πόσο τιτάνιο, αναγκαίο κι εφικτό είναι το έργο των κοινωνικά πρωτοπόρων κομμουνιστών, που εμπεριέχει παγίδες, δύσβατα μονοπάτια και την πιο σφοδρή ταξική αντιπαράθεση με τους κηφήνες τού χθες και τα σύγχρονα σαπρόφυτα-νοσταλγούς της «ατομικής ελευθερίας»-ληστείας της δουλειάς των άλλων.
Αυτούς που δυσανασχετούν επειδή οι εργάτες ηγεμονεύουν στη σοσιαλιστική οικοδόμηση, αυτούς που τους πέφτει «στενός κορσές» η προλεταριακή δικτατορία (πάνω στους αστούς), όλους εκείνους που ακόμα κι αν αρχικά στρατεύτηκαν στην επανάσταση, στην πορεία διαπίστωσαν ότι τα «ιδιαίτερα συμφέροντά τους» δεν είναι συμβατά με τη σοσιαλιστική κοινωνία και την κομμουνιστική προοπτική της.
Πώς έπρεπε, αλήθεια, να αντιμετωπίσει όλους αυτούς μια ηγεσία καταξιωμένη κομματικά και κοινωνικά, με τον ιμπεριαλισμό να λυσσομανά, τον καπιταλιστικό εσμό να επιδιώκει πισωγύρισμα και την εσωτερική υπονόμευση ενεργή;
Αλήθεια, θα υπήρχαν σήμερα, για να αμφισβητούνται απ’ το κεφάλαιο ανοιχτά, το δικαίωμα στη δουλειά, στην εκπαίδευση, στην περίθαλψη, στη σύνταξη, στην κατοικία, η απαγόρευση της παιδικής εργασίας, η «ισότητα» ανδρών-γυναικών, η πρόνοια για τους ανήμπορους, το οχτάωρο; Ολες δηλαδή οι παρακαταθήκες μιας ταξικής-κοινωνικής προσπάθειας με επίκεντρο του ενδιαφέροντος τον άνθρωπο και τις ανάγκες του;
Τα ιστορικά επιτεύγματα και οι κατακτήσεις του σοσιαλισμού κάτω από την ηγεσία του Λένιν και του Στάλιν έχουν αφήσει ανεξίτηλα τα σημάδια τους μέχρι τις μέρες μας. Ο,τι υποχρεώθηκε κάτω από σκληρούς, συχνά αιματηρούς αγώνες να παραχωρήσει το σύστημα είναι ό,τι σήμερα γκρεμίζεται. Και ό,τι σήμερα ανατρέπεται με βάση τον αρνητικό ταξικό συσχετισμό δεν είναι πρόοδος και ανάπτυξη, αλλά βαθιά οπισθοδρόμηση και κοινωνικός μεσαίωνας.
Μόνο οργή προκαλεί η ακατάπαυστη και κλιμακούμενη προσπάθεια των δυνάμεων του καπιταλισμού-ιμπεριαλισμού να συκοφαντήσουν και να σπιλώσουν τη μεγαλειώδη υπόθεση της Οκτωβριανής Επανάστασης και της οικοδόμησης του Σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ. Το ίδιο και η αντικομμουνιστική προπαγάνδα που στις μέρες μας έχει πάρει χαρακτήρα υστερίας, αποδεικνύοντας και με αυτόν τον τρόπο πόσο επικίνδυνη για αστούς-ιμπεριαλιστές παραμένει η ταξική πάλη όταν μπολιάζεται με την κομμουνιστική κοσμοαντίληψη. Η ιστορία γελάει ειρωνικά.
Οι σημερινοί «νικητές» φοβούνται τους «ηττημένους». Πολύ περισσότερο τρέμουν στην ιδέα μιας νέας εφόδου των κολασμένων της γης στον ουρανό. Με την πείρα τού χθες. Πάνω στα δεδομένα τού σήμερα. Με την εργατική τάξη και το κόμμα της στην πρωτοπορία.
Ο πολύπαθος κόσμος της Αριστεράς και ιδιαίτερα οι κομμουνιστές έχουν κάθε λόγο να αποτιμούν κριτικά την ιστορία, να εκτιμούν σωστά τα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά δεδομένα και να χαράσσουν, παλεύοντας οργανωμένα ενάντια στη σημερινή επίθεση, την προοπτική της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Η διεθνιστική συνάντηση που διοργανώνεται στις 4-5 Νοέμβρη στην ΑΣΟΕΕ –με τη συμμετοχή οργανώσεων από Ελλάδα, Τουρκία, Γαλλία, Αυστρία– θέλει να συμβάλει στην υπεράσπιση αυτής της σπουδαίας υπόθεσης, να απαντήσει στην αντικομμουνιστική προπαγάνδα του συστήματος που θέλει να σβήσει από τις μνήμες και τις συνειδήσεις λαού κι εργαζομένων τη δυνατότητα της επαναστατικής ανατροπής και της οικοδόμησης μιας άλλης κοινωνίας.
* στελεχών του ΚΚΕ(μ-λ)
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
Σάββατο: 10.00 π.μ. – Ομόνοια, διαδήλωση για την υπεράσπιση των κομμουνιστικών ιδεών
12.00 μ. - Συζήτηση: Οκτωβριανή Επανάσταση: ιμπεριαλισμός – πόλεμος – αδύναμος κρίκος – κοινωνικές συμμαχίες – η πρωτοπορία της εργατικής τάξης - σοσιαλιστική οικοδόμηση. Ερωτήσεις και απαντήσεις για τον Οκτώβρη που συγκλόνισε τον κόσμο
6.00 μ.μ. - Κεντρική εκδήλωση: 100 χρόνια απ’ τον Οκτώβρη 1917. Η σοσιαλιστική επανάσταση εμπνέει, διδάσκει και οδηγεί.
Κυριακή: 11.00 π.μ. Συζήτηση: Καπιταλιστική παλινόρθωση: αιτίες-αποτελέσματα. Η απάντηση του κινήματος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.