ΤΟ ΓΟΥΔΙ, ΤΟ ΓΟΥΔΟΧΕΡΙ ή όταν ο Πορτοσάλτε συναντά το Γκέμπελς

Παρασκευή 23 Μάρτη. Κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ. Ο γνωστός Άρης αναλαμβάνει να σχολιάσει την είδηση του διορισμού-τοποθέτησης των νέων Γενικών Γραμματέων στο Δημόσιο απ' την κυβέρνηση. Τι πρωτότυπο! Όλοι αποδεικνύονται κομματικοί εγκάθετοι κι έτσι είναι. Όπως ακριβώς έκαναν και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν και όπως θα συνεχίσει να γίνεται και στο μέλλον. Μέχρι και τα επιτελεία της ΕΕ, λέει, δυσανασχέτησαν...

Η “ερμηνεία” ανασύρεται απ' το τσεπάκι: για όλα φταίνε οι Μπέρια και (ως γνωστόν, ο τρισκατάρατος) Στάλιν. Κάποιος πρέπει να ενημερώσει τον με ύφος χιλίων καρδιναλίων και λαλίστατο δημοσιογράφο ότι ο τελευταίος έχει αποβιώσει απ' το 1953. Τι σου είναι τα φαντάσματα! Στοιχειώνουν τα ακροδεξιά αντικομμουνιστικά παραληρήματα τέτοιου είδους “αναλυτών”.

Ο σχολιασμός - για να σοβαρευτούμε - έχει πολλαπλές στοχεύσεις:

1) Ο τηλεθεατής μένει με την ιδέα ότι γίνονται προσλήψεις μονίμων υπαλλήλων στο Δημόσιο απ' τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, πράγμα που είναι κατακριτέο απ' όλο το δημοσιογραφικό σινάφι-πλασιέ του θεάρεστου ιδιωτικού τομέα (Siemens, Novartis κλπ ευαγών ιδρυμάτων, ας πούμε). Δεν πρόκειται, βέβαια, για κάτι τέτοιο αλλά για θέσεις-κλειδιά με συγκεκριμένη χρονικά θητεία για τον κυβερνητικό έλεγχο του κράτους.

2) Να ξαναζεστάνει τη “σούπα” της λεγόμενης αξιολόγησης-αξιοκρατίας που η κυβέρνηση έχει καταβαραθρώσει, γιατί διαλέγει με κομματικά κριτήρια και όχι τους “άξιους”. Το ίδιο, δηλαδή, που έκανε κι η ΝΔ πριν και προτίθεται να ξανακάνει ως κυβέρνηση και πάλι. “Αξιοκρατία” π.χ. δημοσιογραφική που μεταφράζεται σε 24ωρο λιβανιστήρι της εργοδοσίας και καπιταλιστική πολιτικοϊδεολογική πλύση εγκεφάλου των τηλεθεατών.

3) Να αποκρύψει από τον κόσμο την σφοδρή μάχη εξουσίας που διεξάγεται ανάμεσα σε ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για το ποιος θα ελέγχει το κράτος και τις συγκεκριμένες θέσεις. Ανάλογη διαπάλη με αυτήν του ελέγχου των μηχανισμών στην αστική δικαιοσύνη, κάτι που φυσικά δεν έχει καμιά σχέση με την ανάγκη του λαού να έχει δάσκαλο και καθηγητή στα σχολειά, νοσοκόμα και γιατρό στα νοσοκομεία ή σκουπιδιάρη και καθαρίστρια στους δήμους.

4) Να καθαγιάσει την λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διαρρηγνύει τα ιμάτιά της για το ελληνικό status και την “μη ανεξαρτησία” της Δημόσια Διοίκησης, για να βρίσκουν πάτημα οι διάφοροι Ράιχενμπαχ να στρογγυλοκάθονται στο σβέρκο μας. Αλήθεια, τι έχουν να μας που όλοι οι θιασώτες των ιμπεριαλιστών-προστατών τους για “παραδείγματα αξιοσύνης” τύπου Μπους του νεότερου, Μπερλουσκόνι ή (εσχάτως διωκόμενου) Σαρκοζί;

5) Να συσχετίσουν τη συρυζαίικη κυβερνητική διαχείριση, μια αστική διαχείριση για τα συμφέροντα της αστικής τάξης και των αμερικάνων κι ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, με την περίοδο που οι εργάτες και τα λαϊκά στρώματα είχαν την πολιτική εξουσία και οικοδομούσαν μια σοσιαλιστική κοινωνία. Με πλήρη συνείδηση της συκοφαντίας της Αριστεράς που διαπράττει ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά και σκόπιμη ταύτιση των σημερινών κυβερνώντων με τις σοβιετικές κυβερνήσεις για να προβοκάρουν τις δεύτερες.

6) Να χύσουν για πολλοστή φορά το αντικομμουνιστικό τους δηλητήριο στο πρόσωπο ηγετών του κινήματος με αποδέκτη τους εργαζόμενους και το λαό, αποκαλύπτοντας ότι έχουν σαφή συναίσθηση από τι κι από ποιον κινδυνεύουν. Αλήθεια, γιατί επιλέγουν τον Στάλιν (αφού γι' αυτούς υπήρξε ένας “δικτάτορας”) που είναι τόσο “μακρινός” γεωγραφικά και χρονικά και δεν χρησιμοποιούν εγχώρια παραδείγματα δικτατόρων, με πιο πρόσφατους αυτούς της αμερικανοστήριχτης χούντας; Μήπως επειδή ήταν και παραμένουν υποστηρικτές τους;

Για όλα τα κακά του σοσιαλισμού, έφταιξε ο Στάλιν. Για όλα τα κακά του καπιταλισμού, πάλι ο Στάλιν έφταιγε και - το κυριότερο - φταίει ακόμη και σήμερα! Πραγματικά, τετράγωνη λογική. Δεν τους πιάνεις πουθενά τους “ανεξάρτητους κι αντικειμενικούς” στρατευμένους ενάντια στο λαό δημοσιολογούντες. Ή μήπως τους πιάνεις;

Σ.Π.