Το φλέγον Μακεδονικό ζήτημα

Πριν γίνει οποιοσδήποτε λόγος για την όλη περιοχή της Μακεδονίας, νομίζω ότι πρώτα πρέπει να κάνουμε ένα ταξίδι στην ιστορία να φτάσουμε στο παρών για να μπορέσουμε να προβλέψουμε και να ανοικοδομήσουμε ειρηνικά, όλοι μαζί οι γειτονικοί λαοί το μέλλον μας. Γι' αυτό θα ήθελα να αναφερθώ περιληπτικά στα πιο βασικά ιστορικά γεγονότα, που διαδραματίστηκαν σ αυτόν τον τόπο.

Η έκταση της Μακεδονίας συνολικά είναι 67.000 km2 περίπου, με ένα πληθυσμό 4.760.000 ατόμων. Μετά από τον πρώτο Βαλκανικό πόλεμο το 1912 και τον δεύτερο Βαλκανικό πόλεμο το 1913, και με την συνθήκη του Βουκουρεστίου τον Ιούλιο του 1913 η γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας διαμελίστηκε και πήρε ένα μεγάλο μέρος η Ελλάδα, ένα μέρος η Σερβία και ένα μέρος η Βουλγαρία καθώς και ένα μικρό κομμάτι η Αλβανία. Κάτοικοι αρχαϊκής εποχής φαίνεται να υπήρχαν από το 9.000 π.Χ. Το βόρειο μέρος της Μακεδονίας ήταν κατοικημένο από διάφορες φυλές, που εγκαταστάθηκαν περίπου το 1900 π.Χ και αυτές είναι οι Παιίονες, οι Θράκες, οι Πελασγοί, οι Ιλλιριοί, φυλές που προερχόντουσαν από Ινδοευρωπαίους και μιλούσαν διαλέκτους, οι οποίοι ήταν πάντα σε σύγκρουση αναμεταξύ τους καθώς και με άλλες Ινδοευρωπαϊκές φυλές της γενικότερης Μακεδονίας. Αυτές οι φυλές της νότιας Μακεδονίας, με την πάροδο του χρόνου δέχθηκαν μεγάλη επίδραση από την κουλτούρα των Αθηναίων και γενικά από άλλες ελληνικές πόλεις. Λόγο των αποικιών όμως που δημιούργησαν οι Αθηναίοι οι σχέσεις μεταξύ Μακεδόνων και Αθηναίων δεν ήταν πάντα καλές και τους αποκαλούσαν βάρβαρους, σκληρούς και ξένους σύμφωνα με τον ιστορικό Ηρόδοτο. Οι Έλληνες Αθηναίοι έχοντας αποικίες στην Μακεδονία, διέδωσαν γρήγορα την ελληνική γλώσσα τα ήθη και έθιμα, το εμπόριο και γενικά τον πολιτισμό τους. Οι Μακεδόνες όμως ήταν αναγκασμένοι να δεχθούν πολλά από τους Έλληνες, για πολλούς λόγους ένας από αυτούς ήταν, να μπορέσουν να λάβουν μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες, γιατί τότε μόνον οι Έλληνες μπορούσαν να λάβουν μέρος στους αγώνες τους και όχι ξένοι, όπως ήταν οι Μακεδόνες

Η οργάνωση του Μακεδονικού κράτους από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως και το 146 π.Χ.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες πήραν μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες και την αρχή έκανε ο Αλέξανδρος ο Πρώτος που είχε σχέσεις οικογενειακές με τους Έλληνες, στη συνέχεια ο Φίλιππος ο Δεύτερος που παντρεύτηκε την Ολυμπιάδα από την Ήπειρο και ο Μέγας Αλέξανδρος. Έτσι άνοιξε ο δρόμος για τους άλλους βασιλιάδες. Η επίδραση των Αθηναίων ήταν τόσο μεγάλη σαν αποικιοκράτες που ο βασιλιάς Αρχέλαος κάνοντας πρωτεύουσα την Πέλλα και για να δείξει ότι έχει καλές προθέσεις απέναντι στους Αθηναίους έκανε θρησκευτικές γιορτές προς τιμή του Δία στο Δίον, και ήταν καλεσμένοι σ’ αυτές τις γιορτές δραματουργοί όπως ο Ευριπίδης, ζωγράφοι, καλλιτέχνες. Για την ομιλούμενη γλώσσα υπάρχουν αρκετές υποθέσεις: Μείγμα αρχαϊκής ελληνικής γλώσσας, μείγμα διαλέκτων της ινδοευρωπαϊκής γλώσσας , μείγμα παλαιό-βαλκανικών διαλέκτων που περιείχαν τοπωνύμια και ανθρωπονύμια. Μια γλώσσα που δέχθηκε επιδράσεις από τους γειτονικούς λαούς, κυρίως από Αθηναίους και Δωριείς και πάλι σύμφωνα με τον Ηρόδοτο. Μετά τον 5ο αιώνα π.Χ. ήδη η ελληνική επίδραση έγινε πολύ δυναμική, η διαδικασία της ελληνοποίησης των Μακεδόνων άρχισε επί εποχής του βασιλιά Φιλίππου (359-336 π.Χ) έχοντας παντρευτεί την Ολυμπιάδα από την Ήπειρο, καλώντας επίσης τον φιλόσοφο Αριστοτέλη για να διδάξει στο γιο του Αλέξανδρο την ελληνική γλώσσα. Με τις στρατιωτικές κατακτήσεις του Φιλίππου Β’ το βασίλειό του έγινε ηγεμονική δύναμη σε πολλές ελληνικές πόλεις (κράτη), τις οποίες, πλέον, τις εξέφραζε το σύμφωνο της Ένωσης που είχε υπογραφεί στην Κόρινθο. Επίσης, με τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου (336-323 π.Χ) προς την ανατολή και την βόρεια Αφρική το Μακεδονικό βασίλειο έγινε μια μεγάλη ισχυρή αυτοκρατορία, όμως μετά τον θάνατο του Μ. Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., το απέραντο αυτό βασίλειο διαιρέθηκε σε πολλά μικρά βασίλεια, κάτω από την δυναστεία των Αντιγονιδών και αντικαθίσταται με μια άλλη αυτοκρατορία.

Ρωμαϊκή αυτοκρατορία (146 π.Χ. - 668 μ.Χ.)

Η επέλαση των Ρωμαίων πέρασε από την Πύδνα το 168 π.Χ. την οποία κατέκτησε και μετά το 146 π.Χ. οι Ρωμαίοι κυριάρχησαν εκτεταμένα σε όλη την χερσόνησο, προχωρώντας προς την Ανατολή, Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Την περίοδο των Ρωμαίων η Μακεδονία ονομάστηκε Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Μετά την ρωμαϊκή αυτοκρατορία που κράτησε μέχρι το 668 μ.Χ. περίπου, η Μακεδονία και όλες σχεδόν οι βαλκανικές χώρες κατακτήθηκαν από τους Βυζαντινούς, για πολλούς αιώνες δηλαδή μέχρι τα μισά του 13ου αι. μ.Χ., που και αυτούς τους διέκρινε η βαρβαρότητα και ο σκοταδισμός.

Στα ενδιάμεσα, μεταξύ κατάρρευσης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και αρχή της βυζαντινής, τον 6ο αιώνα μ.χ. εμφανίζονται οι Σλάβοι από τον βορρά - παρακλάδι της ινδοευρωπαϊκής φυλής και εγκαθίστανται στην νοτιοανατολική Ευρώπη, μέχρι και τα Βαλκάνια. Οι περιοχές που κατάκτησαν είναι όπου σήμερα βρίσκεται η Κροατία, Σλοβενία, Σερβία, Βοσνία, Μαυροβούνιο, Βουλγαρία, Μακεδονία κ.α. Οι επελάσεις στη Μακεδονία και σε άλλες χώρες δεν έχουν τελειωμό, μετά από τους Ρωμαίους, Βυζαντινούς, έρχονται οι Τούρκοι Οθωμανοί το 13ο περίπου αιώνα μ.Χ. καταλαμβάνουν μεταξύ άλλων χωρών και την Ελλάδα για περίπου 500 χρόνια, κάνοντας την Μακεδονία φέουδό τους, κάτω από την διοίκηση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Μετά την εξέγερση των Ελλήνων με την επανάσταση του 1821 και άλλες βαλκανικές χώρες πήραν αυτόν τον δρόμο της απελευθέρωσης αλλά δεν περάσανε πολλά χρόνια και αρχίζουν οι βαλκανικοί πόλεμοι. Στον 1ο βαλκανικό πόλεμο για την πλήρη απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό εμπλεκόμενες χώρες είναι: Σερβία, Βουλγαρία, Ελλάδα, Αλβανία, Μαυροβούνι, Ρουμανία κ.λ.π.  Στον 2ο βαλκανικό πόλεμο εμπλέκονται πάλι, Ελλάδα, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία κ.λ.π, οι περισσότερες από αυτές δεν παραιτήθηκαν από τις κατακτητικές βλέψεις νέων εδαφών. Τον Ιούλιο του 1913 με το σύμφωνο του Βουκουρεστίου τερματίζεται ο πόλεμος και γίνεται μια ανακωχή.

Με τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο 1915-1918, ένα μέρος της Μακεδονίας επιστρέφει στην Ελλάδα, επίσης ένα άλλο κομμάτι στο βασίλειο των Σέρβων. Το 1929 η Σερβία, Κροατία, Βοσνία, Μαυροβούνιο, Σλοβενία και μέρος της Βόρειας Μακεδονίας δημιουργούνε το ομοσπονδιακό κράτος της Γιουγκοσλαβίας (Νοτιοσλαυία) και μετά από το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο μετονομάστηκαν αυτόνομες δημοκρατίες ανά περιφέρεια και το νότιο μέρος της Γιουγκοσλαβίας σε αυτόνομη δημοκρατία της Μακεδονίας. Κατά τη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου το 1943 η φασιστική Βουλγαρία έχοντας συμμαχήσει με την χιτλερική ναζιστική Γερμανία, είχε κατακτήσει με υποστήριξή της μέρος της Ελληνικής Μακεδονίας, μετά όμως τα έχασε λόγο της συντριβής της ναζιστικής Γερμανίας από τον κόκκινο στρατό της Σοβιετικής Ένωσης και από την άμεση οργάνωση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ Δράμας κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ που κατεδίωξε τους Βουλγάρους.

Οι σλαβόφωνοι της Μακεδονίας μετά από πολλές ανακατατάξεις, την ήττα και την υποχώρηση του Ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος το 1949, υπέστησαν κακουχίες οι οποίες πήραν μεγάλες διαστάσεις, σε ορισμένες περιόδους, όπως και πιο παλιά, επί φασιστικής δικτατορίας Μεταξά, κατά την διάρκεια και μετά τη λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Δηλαδή στις δεκαετίες του '40 και '50, με βαρβαρότητες από το παρακράτος της Δεξιάς (με την ανοχή του επίσημου κράτους), με ξυλοδαρμούς όσοι μιλούσαν την σλαβόφωνη γλώσσα (ντόπια), φυλακές, εξορίες και διώξεις.

Καμία αναγνώριση ως μειονότητα του σλαβόφωνου πληθυσμού δεν έδωσε το κράτος, όπως στους μουσουλμάνους της Θράκης. Οι Σλαβομακεδόνες για πολλές δεκαετίες θεωρήθηκαν σαν η «Πέμπτη φάλαγγα», όχι μόνο από το ελληνικό κράτος, άλλα και από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, μάλιστα αυτό ήταν το δώρο του ιμπεριαλισμού προς την εξαρτημένη Ελλάδα.

Γιατί όλη αυτή η έξαρση σήμερα;

Δεν είναι καθόλου τυχαίο για το τι γίνεται κυρίως σήμερα στα Βαλκάνια. Οι αντιθέσεις μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων κυρίως μεταξύ Ρώσων και Αμερικάνων στην τελευταία δεκαετία έχουν οξυνθεί και έχουν πάρει επικίνδυνες διαστάσεις για όλους τους λαούς. Το γνωρίζει ο λαός της Λιβύης που βομβαρδίστηκε και καταστράφηκε από τις Γαλλικές και Αγγλικές αεροπορικές δυνάμεις, το γνωρίζει ο λαός του Ιράκ, της Υεμένης, της Συρίας, του Μπαχρέιν, της Νιγηρίας, του Σουδάν της Παλαιστίνης και άλλων χωρών.

Το Κόσοβο μας επιφυλάσσει μεγάλους κινδύνους σε όλα τα Βαλκάνια, σαν αμερικάνικο προτεκτοράτο, δεν δημιουργήθηκε τυχαία, μεταξύ Κοσόβου και Σκοπίων η μεγαλύτερη αμερικάνικη στρατιωτική βάση στην Ευρώπη, ίσως και του κόσμου για τον έλεγχο των Βαλκανίων, της Ευρώπης και της Μεσογείου! Εν ανάγκη θα χρησιμοποιηθεί για ορμητήριο προς κάθε κατεύθυνση.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, μαζί με το ΝΑΤΟ, σχεδιάζουν να τεμαχίσουν χώρες με αίμα και βία για την επαναχάραξη των συνόρων αφού πρώτα δηλητηριάσουν τον λαό μας και άλλους λαούς με το εθνικιστικό παραλήρημα που παράγει μόνο μίσος, δια μέσου των διαφόρων συλλαλητηρίων, που άνοιξε την όρεξη των ακροδεξιών στοιχείων εντός και εκτός κομμάτων. Το ότι πολλοί χάνουνε και θα χάσουνε το σπίτι τους, με τους πλειστηριασμούς, το ότι πολλοί χάνουν τη δουλειά τους και όσοι τη διατηρούν, δουλεύουν σε συνθήκες βαρβαρότητας και σύγχρονου μεσαίωνα για 380 ευρώ το μήνα, το ότι μειώνονται οι συντάξεις και μισθοί, το ότι πουλάνε καθημερινά κομμάτι-κομμάτι την χώρα μας, το ότι αυτό που συμβαίνει είναι προϊόν αντιθέσεων των υπαρχόντων ιμπεριαλισμών ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ και ΡΩΣΙΑ ούτε που τους ενδιαφέρει, μα ούτε η πλήρη εξάρτηση και χειραγώγηση της όλης περιοχής από τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές. Τους ενδιαφέρει μόνο να μη δοθεί κάποιο όνομα στην γειτονική χώρα που να συμπεριλαμβάνει την λέξη Μακεδονία, που η ίδια η ιστορία έχει δώσει την λύση.

Οι σκέψεις των Νατοϊκών ιμπεριαλιστών είναι να κάνουν ένα άλλο προτεκτοράτο για τον καλύτερο έλεγχο της περιοχής και για να μην προλάβει και μπει στα Βαλκάνια ο Ρώσικος ιμπεριαλισμός που όπως κατά κάποιον τρόπο το έχει πετύχει με την Σερβία. Γι' αυτό το λόγο επισπεύδουν το όλο σχέδιο, με πιέσεις, εκβιασμούς και όξυνση των αντιπαραθέσεων που απειλούν να μετατρέψουν τα Βαλκάνια ξανά σε πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης, χωρίς να υπολογίζουν τους λαούς, οι οποίοι επιθυμούν σταθερότητα των συνόρων, ειρήνη, σταθερή εργασία, αλληλεγγύη, διακρατικές συνεργασίες, σεβασμό και αδελφότητα.

Ο παλιός και ο καινούριος σκοπός του ΝΑΤΟ δεν άλλαξε ποτέ. Όταν ιδρύθηκε το ΝΑΤΟ το 1952 κάποιος συνεργάτης ρώτησε τον τότε γραμματέα γιατί έγινε το ΝΑΤΟ; Απάντησε: για να είναι η Αμερική στην Ευρώπη, η Γερμανία από κάτω και η Ρωσία απ’ έξω!

Γιώργος Παπαδόπουλος