Μάνα, είμαι καλά.
Εδώ δεν έχει ούτε πείνα, ούτε πόνο ούτε πόλεμο.
Ζω και δουλεύω στον καθαρό αέρα Και είναι τόσο παγωμένος, δυνατός και καθαρός, που σάρωσε όλους τους παιδικούς μου εφιάλτες,από την πείνα και τον πόνο και τον πόλεμο.
Κοιμάμαι ήσυχα και χορταστικά και βλέπω μόνο όμορφα όνειρα.
Τα μάτια μου είναι πρησμένα απ' τον ύπνο. Δεν με χτύπησε κανείς ούτε κι έκλαψα
Μη βάλεις κακό με το νου σου.
Κι αν το βλέμμα μου μοιάζει απορημένο, είναι γιατί έχω εκείνη την παλιά απορία, σε ποια γωνιά της γης μπορώ να χωρέσω τη ζωή μου;
Θυμάσαι που σε ρώτησα κάποτε; Ρε μάνα, πώς και σκέφτηκες να με γεννήσεις, αφού ήξερες πως δεν χωράω πουθενά;
Και μου είπες τότε, τρέξε Σαλμάν Αν τρέξεις, θα γίνεις άνεμος και θα χωράς παντού.
Είμαι καλά. Δεν έγινα άνεμος και δε χωράω πουθενά, μα είμαι καλά, μαμά.
Τα γένια μου ακόμη δεν πύκνωσαν και δε μεγάλωσαν, μα νομίζω ότι έχω κιόλας γεράσει.
Μπορεί να γίναμε και συνομήλικοι.Μου είπες, τρέχα, πήγαινε στη Δύση.
Εκεί που ο ήλιος γέρνει κόκκινος. όχι χλωμός και πεινασμένος.
Κι έτρεξα. Έγινα άνεμος για να πετάξω πάνω απ΄τα βουνά, Άνεμος, να μη με πνίξει η θάλασσα.
Και ήρθα εδώ που ο ήλιος δεν ανατέλλει, μόνο δύει και τα βάφει όλα κόκκινα.
Αυτό στα χείλη μου, δεν είναι το αντιφέγγισμα του ήλιου, όμως, μην αρπάζεσαι, δεν είναι ούτε αίμα.
Οι φράουλες εδώ έχουν ένα παχύ, κατακόκκινο ζουμί, σαν αίμα.
Και τις τρώω τόσο απρόσεκτα, που στάμπωσα το κίτρινο μπουφάν μου
Όχι, μαμά, δεν είναι κίτρινο γιλέκο, μη φοβάσαι.
Μα τι σου λέω τώρα. Τι ξέρεις εκεί στην άλλη άκρη του κόσμου για τα κίτρινα γιλέκα και το κόκκινο ζουμί της φράουλας;
Λυπάμαι μόνο που δεν έχω κάτι να σου στείλω. εκτός απ' αυτή την αναμνηστική φωτογραφία.
Ξέρω πως ήθελες να ποζάρω γελαστός. Δε γελώ, όχι γιατί δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που να μου δίνει χαρά, αλλά για να δεις πως μεγάλωσα και σοβάρεψα.
Παιδί ξαναγίνομαι μόνο στον ύπνο μου.Τότε βλέπω πως με κρατάς αγκαλιά και με σφίγγεις δυνατά, για να με ξαναβάλεις στη μήτρα σου, μπας και με ξαναγεννήσεις κάπου που να χωράω κι εγώ, μαμά.
(Η ειδησεογραφία είναι πια μια διαρκής διάρρηξη των σπλάχνων)
Νίνα Γεωργιάδου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.