Το «πρόβλημα» αρχίζει να υπάρχει απ’ τη στιγμή που η πραγματικότητά μας υποτάσσεται σε μυθοπλασίες αντί να τροφοδοτείται από αυτές. Δεν υπερβάλω. Γκάλοπ ολόκληρο στήθηκε με αφορμή τον Τζόκερ, για να μας διαβεβαιώσει, ότι η κοινωνία μας βλέπει πλέον με μεγαλύτερη συμπάθεια τα «άτομα με ψυχικές παθήσεις». (Για πες μας ρε Lifo, πότε μια συγκινητική και δυναμική κινηματογραφική ερμηνεία άλλαξε συνειδήσεις και στάσεις ολόκληρες; Και τελοσπάντων, πότε πρόλαβε αυτό να φανεί μέσα σε τρεις βδομάδες;).
Άλλοι, βγήκαν με καπνογόνα στα μπαλκόνια να χαιρετίσουν τη νεολαία, που λογικά, κάποια από αυτές τις μέρες θα εξεγερθεί ενάντια στον καπιταλισμό, εμπνευσμένη από την -σκηνοθετικά άρτια- εξέγερση των παριών της Γκόθαμ. Κι όσοι δεν εξεγερθούν τώρα, θα εξεγερθούν με το τρίτο μέρος του Star Wars που έρχεται τον Δεκέμβρη.
Εν πάση περιπτώσει, η επανάσταση έχει ήδη ξεκινήσει από το «Πτι-Παλαί» στο Παγκράτι και το «Αθήναιον» στους Αμπελόκηπους. Ναι, ναι, όλα αυτά και άλλα τόσα… με την υπογραφή του σκηνοθέτη Τοντ Φίλιπς. Ο οποίος βέβαια δεν είναι και τόσο ανήσυχο πνεύμα. Μάλιστα, πρόσφατα δήλωσε την ανάγκη του να φύγει από το στυλ της χαζοαμερικάνικης κωμωδίας που χρόνια υπηρετούσε με συνέπεια, γιατί λέει τον κούρασε το political correctness. Τον ξενέρωσε η κοινωνική λογοκρισία. Μα να θες να κάνεις λίγο χιούμορ για χοντρούς, κοντούς και αδερφές και να μην σε αφήνουν; Τόση ευαισθησία ο σκηνοθέτης. Αυτός που θα μας βγάλει έξω στους δρόμους. Αυτός που κατούρησε τον καπιταλισμό.
Δεν λέω βέβαια, είπε και κάτι ενδιαφέρον στην τελευταία του ταινία (γιατί βασικά στην ταινία τα είπε σχεδόν όλα ο Φοίνιξ): «Ανθρώπους σαν και εσένα σάς έχουν χεσμένους, Άρθουρ, όπως έχουν χεσμένους και ανθρώπους σαν εμένα». Με τον τρόπο αυτό ανακοίνωσε η κοινωνική λειτουργός, η οποία «παρακολουθούσε» τον Άρθουρ Φλεκ πριν γίνει Τζόκερ, ότι τα δημόσια προγράμματα ψυχικής υγείας κόβονται, γιατί η ζωή, τόσο του ίδιου, όσο και της κοινωνικής λειτουργού δεν έχουν και τόση αξία.
Πράγματι. Και να πεις, πως δεν το ξέραμε; Μα αυτή είναι η αλήθεια δίπλα μας, γύρω μας και παντού! Όπως και το σκληρό μπούλινγκ που δεχόταν ο Άρθουρ. Δεν είναι η Γκόθαμ. Είναι η πραγματικότητα (εντάξει, χωρίς τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο). Κι αν δεν κάνουμε κάτι να την αλλάξουμε, θα αναζητάμε την ελπίδα στον Χοακίν Φοίνιξ, τον Χιθ Λέτζερ και τον Τζακ Νίκολσον (στον Τζάρεντ Λέτο πιο δύσκολα).
Κ.Α.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.