«Μακελειό» για την… ελευθερία του Τύπου και η «Αριστερά» των 200.000 ευρώ

Αλήθεια, πώς θα έπρεπε να δει κανείς αυτόν τον πίνακα; Είναι ένας πίνακας χρηματοδότησης εφημερίδων στο πλαίσιο του προγράμματος ενίσχυσης των επιχειρήσεων Τύπου. Ένα πρόγραμμα που μπορεί να ναυάγησε το 2019 (υποτίθεται για λόγους «παράβασης κριτηρίων») αλλά που θα υλοποιηθεί μετά από διαβούλευση τους πρώτους μήνες του 2020 και αφορά συνολική χρηματοδότηση των εφημερίδων ύψους 16 εκατ. ευρώ για 4 έτη.

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους ένας είναι ο τρόπος να δει κανείς τον συγκεκριμένο πίνακα. Αυτόν που μαρτυρά την οικονομική εξάρτηση των εφημερίδων από την εκάστοτε κυβέρνηση και διαχρονικά από το κράτος. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει.

Εκτός κι αν είμαστε ή προσποιούμαστε τους αφελείς. Ότι δηλαδή η κρατική-κυβερνητική χρηματοδότηση και η ποικιλόμορφη ενίσχυση προς τις εφημερίδες γίνεται για να στηριχθεί η «ακηδεμόνευτη, ανεξάρτητη και αντικειμενική» ενημέρωση, που τάχα αποτελεί το «οξυγόνο της δημοκρατίας και της πολυφωνίας» και όχι το οξυγόνο της συστημικής σταθερότητας.

Σε μια εποχή που κυριαρχεί μια «για όλα τα γούστα» πανομοιότυπη ενημέρωση και μια μονοκόμματη πολυκομματική δημοκρατία δεν θα μπορούσαν να λείψουν και επιχειρήματα «εργατικών συμφερόντων» για αυτήν την απροκάλυπτη (διαφάνεια το λένε) χρηματοδότηση των εφημερίδων από την κυβέρνηση. Είναι τα επιχειρήματα περί διασφάλισης των θέσεων εργασίας, την ώρα που η ανασφάλεια στο χώρο του Τύπου αποτελεί κανόνας. Η κρίση αποδείχθηκε και εδώ μια τεράστια ευκαιρία για περισσότερες οικονομικές «χειροπέδες» στις εφημερίδες. Περισσότερες χειροπέδες αφού είναι πατροπαράδοτη η οικονομική διαπλοκή ανάμεσα στον Τύπο και την εξουσία.

Όμως, είναι επίσης γνωστό ότι κάθε οικονομική εξάρτηση φέρνει ή προϋποθέτει την πολιτική εξάρτηση. Κι εδώ δεν χωρούν εξυπνάδες του τύπου «θα μας πουλήσουν και το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουμε». Επιχείρημα ιδιαίτερα δημοφιλές στο χώρο της «συγχρηματοδοτούμενης αριστεράς» που δεν χάνει κρατική ενίσχυση για να γκρεμίσει το κράτος και το κεφάλαιο! Το ΚΚΕ και ο «Ριζοσπάστης» αρκούνται στις ενισχύσεις. Κάνουν πως διαφωνούν με τις λεπτομέρειες. Σε όλες τις περιπτώσεις το «σκοινί» για να μας «κρεμάσουνε» το πουλάμε «εμείς».

Κάποιος μάλιστα «εργαζόμενος» μιας εφημερίδας που θέλει να δείχνει και τον «Δρόμο της Αριστεράς» φαίνεται να πούλησε πάρα πολύ ακριβά το «σκοινί» του. Και να σκεφτείτε ότι ένα βασικό κριτήριο για το ύψος της ενίσχυση είναι και ο αριθμός των εργαζομένων που απασχολεί η εφημερίδα (για τα άλλα «φιλεργατικά» και «ανθρωπιστικά» κριτήρια δεν μιλάμε, κόβονται σχεδόν όλες).

Η συγκεκριμένη εφημερίδα… συμφερόντων ΚΟΕ απασχολεί σύμφωνα με τον πίνακα, όλους κι όλους, έναν εργαζόμενο και επιχορηγείται με 200.000 ευρώ. Είναι προφανές ότι θα «κρεμάσει» πανάκριβα -αν όχι τον ίδιο τον εργαζόμενο- πολλούς που θα πιστέψουν ότι πρόκειται ακόμη για μια αριστερή εφημερίδα. Μια εφημερίδα που επιδίδεται σε έναν «αριστερό αντιτουρκισμό» και αρθρογραφεί για μια «περισσότερο Ελλάδα» για τους εργαζόμενους! Δεν πάνε δηλαδή χαμένα τα λεφτά.

16 εκατ. ευρώ! Η συστημική εξαπάτηση, μέρος της οποίας άλλωστε αποτελούν και τα ίδια τα κυρίαρχα ΜΜΕ, είχε ανέκαθεν μεγάλο κόστος.

ΥΓ. Πριν από λίγο καιρό αποχαρακτηρίστηκαν τα απόρρητα έγγραφα του 1969 που επιβεβαίωσαν τη χρηματοδότηση του πρακτορείου Reuters από την Βρετανική κυβέρνηση για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντά της. Γιατί απόρρητα; Μα γιατί ήταν «κάπως περίεργη» και κινηματική η δεκαετία του ’60.

Z.