Το Σάββατο 6/6, πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας με αφορμή τη κρατική δολοφονία του George Floyd, σε μια σειρά από πόλεις σε ολόκληρη τη Γερμανία. Όλες οι συγκεντρώσεις προσέλκυσαν χιλιάδες κόσμου, με αποκορύφωμα αυτή του Μονάχου, όπου σύμφωνα με την αναφορά της αστυνομίας συγκεντρώθηκαν περίπου 25.000 διαδηλωτών. Με κεντρικά συνθήματα τα «παγκόσμια» πλέον «I can’t breathe» όπως και το «No Justice-No Peace» δείξανε την αντίθεσή τους απέναντι στις πολιτικές και πρακτικές διαχωρισμού, τρομοκρατίας και καταστολής στις ΗΠΑ.
Εκεί βρέθηκε και η «Αγωνιστική Κίνηση Ελλήνων στη Γερμανία» όπου έκανε την δικιά της παρέμβαση με ξεχωριστό μπλοκ και μοίρασμα κειμένου, θέλοντας να αναδείξει και το ταξικό υπόβαθρο του ζητήματος, πέρα μόνο από τον ρατσισμό και τη τρομοκρατία. Επιπλέον τόνισε με την παρέμβασή της, ότι ο εχθρός έχει όνομα, και αυτό είναι ο ιμπεριαλισμός. Σε κάθε χώρα μπορεί να παίρνει διαφορετικά χαρακτηριστικά η επίθεση του συστήματος απέναντι στον λαό, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι παραμένει «ένα ακόμα κομμάτι στο ίδιο παζλ».
Πέρα όμως από τα θετικά της διαμαρτυρίας που ήταν η μαζικότητα, η δυναμική παρουσία της νεολαίας και ο παλμός, αναδείχθηκαν και κάποιες προβληματικές λόγω και της αποσυγκρότησης του κινήματος στη χώρα. Αρχικά οι διαμαρτυρίες που καλέστηκαν για ένα τέτοιο γεγονός ήταν σιωπηλές. Κατά τη γνώμη μας όμως όταν το σύστημα δολοφονεί δεν μπορούμε να μένουμε σιωπηλοί. Αντίθετα πρέπει να ορθώσουμε ανάστημα, να φωνάξουμε με όλης μας την δύναμη και να οργανώσουμε τον αγώνα μας. Και αν στη πράξη η σιωπηλή διαμαρτυρία έσπασε, λόγω και της μαζικότητας, αυτό που δεν έγινε, ήταν διαδήλωση. Με τέτοιο παλμό και τόση μαζικότητα μια διαδήλωση θα λειτουργούσε πολλαπλασιαστικά, ώστε να μη μείνει η φωνή μας στα στενά όρια μιας πλατείας και να φτάσει σε όλο το κέντρο της πόλης. Σε αυτό βέβαια συνηγόρησε και η απουσία των οργανωμένων δυνάμεων από τις συγκεντρώσεις (τουλάχιστον με οργανωμένο και όχι μεμονωμένο τρόπο). Ήταν χαρακτηριστικό ότι το πανό της «Αγωνιστικής Κίνησης» ήταν ένα από τα ελάχιστα, και ίσως το μοναδικό πολιτικής συλλογικότητας.
Αυτό που αναδείχθηκε πάντως πέρα των άλλων, είναι κάποια πολύ θετικά αντανακλαστικά από τη νεολαία της πόλης, καθώς πλημμύρισε την πλατεία με αντιρατσιστικά πλακάτ και έδωσε έναν παλμό που δεν συνηθίζεται στη Γερμανία. Είναι αλήθεια ότι σε θέματα δημοκρατικών δικαιωμάτων και κρατικής καταστολής η νεολαία, κόντρα στις επιταγές του συστήματος, αντιδρά και αντιστέκεται!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.