Big Brother: η σήψη τους δεν κρύβεται

O «ντόρος» που έγινε για το περιστατικό με παίκτη του τηλεριάλιτι-σκουπιδιού «Big Brother» με τις χυδαίες δηλώσεις του περί βιασμού ανοίγουν μια ολόκληρη συζήτηση τόσο για την κυρίαρχη κουλτούρα του θεάματος που προωθείτε όσο και για ζητήματα με φόντο τη θέση των γυναικών σε αυτή την κοινωνία.

Αρχικά, σίγουρα δεν αιφνιδιάζει η ανάσυρση απ΄τα παλιά ενός τηλεοπτικού εκτρώματος του γνωστού «Big Brother» στην ελληνική τηλεόραση μιας και το τελευταίο διάστημα τηλεπαιχνίδια και τηλεριάλιτι συρρέουν σ΄αυτή χωρίς σταματημό. Κοινό γνώρισμα όλων τους είναι ο κανιβαλισμός, ο εξευτιλισμός της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, το «καλουπάρισμα» κοινωνικών προτύπων lifestyle και αξιών όπως ο ανταγωνισμός ή το αλληλοφάγωμα. Αυτή είναι φυσικά η ψυχαγωγία που πλασσάρουνε στις μάζες. Στις μάζες που δεν δίνουν δεκάρα για την υγεία τους, που ισοπεδώνουν εργασιακά, δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα φέρνοντας νόμους κι άλλους νόμους και σύροντάς τες μπροστά σε πολεμικούς κινδύνους. Γνωστή τακτική η αποχαύνωση για να μην αφυπνιστούν συνειδήσεις και πιστός υπηρέτης της τα ΜΜΕ. Φυσικά οι μεγαλοκαναλάρχες διαμορφώνουν και το κατάλληλο προκάλημα για να παρουσιάσουν όλα αυτά τα «επιμορφωτικά» προγράμματα του πολιτισμού τους, κάνοντας λόγο για «εκπροσώπηση όλων των διαφορετικών απόψεων» ή για διεύρυνση των ορίων σε εξτρεμιστικές συμπεριφορές, όμως η σήψη τους δεν κρύβεται.

Όσον αφορά το ίδιο το περιστατικό σε επεισόδιο του παιχνιδιού είναι καταγγελτέο και ενδεικτικό του αντιδραστικού τοπίου που έχει διαμορφωθεί στην κοινωνία. Τέτοιες δηλώσεις φέρνουν στην επιφάνεια τις πιο μαύρες ιδέες και επικροτούν εγκληματικές πρακτικές. Και η ευθύνη φυσικά βρίσκεται στους καναλάρχες. Ενώ και οι υπόλοιποι πυλώνες της αστικής δημοκρατίας δεν κρατούν τα προσχήματα. Συνεχώς έρχονται στην επιφάνεια αποφάσεις δικαστηρίων που συγκαλύπτουν δράστες και περιστατικά βίας εναντίων γυναικών ενώ τηλεοπτικοί αστέρες να εκχυδαΐζουν άλλα. Το τελευταίο διάστημα άλλωστε, οι βιασμοί, οι σεξουαλικές επιθέσεις και τα εγκλήματα με θύματα γυναίκες έχουν αυξηθεί. Στην περίοδο της καραντίνας μάλιστα, οι καταγγελίες γυναικών για κακοποιητικές συμπεριφορές όπως σεξουαλικές επιθέσεις και βία σε βάρος τους ήταν συχνό φαινόμενο. Οι καταστάσεις αυτές βέβαια είναι συνυφασμένες με την ανισότητα που υφίσταται μια γυναίκα σε αυτό το σύστημα και εμφανίζονται εντονότερα σε περιόδους κρίσης που ο λαϊκός παράγοντας βρίσκεται στη γωνία. Και υπάρχουν προκειμένου να αναπαράγουν σχέσεις εξουσίας στο πλαίσιο της ταξικής κοινωνίας που αναζητά εξιλαστήρια θύματα.Έτσι η εργαζόμενη αποδεχόμενη τον κοινωνικό της ρόλο, θα δέχεται την απόλυση, τις διακρίσεις στον εργασιακό της χώρο, την μη παροχή επιδομάτων ή άδειας μητρότητας και σε τελική ανάλυση θα αποτελεί το θύμα σε καταστάσεις σεξουαλικών παρενοχλήσεων ή βιασμών αφού η ίδια η κοινωνία θα τη στιγματίζει.

Η σωρεία αντιδράσεων που ήρθαν στην επιφάνεια δεν αποτελούν λύση στο πρόβλημα. Ας μην αναλυθεί το υποκριτικό συμμάζεμα των ασυμμάζευτων από τους ηθήνοντες μεγαλοκαναλάρχες (βλ.ΣΚΑΙ) και τα τηλεοπτικά τους πρόσωπα. Υπάρχουν απόψεις από προοδευτικά κομμάτια της αριστεράς και του κινήματος που έσπευσαν να καταγγείλουν το περιστατικό προτείνοντας την άμεση κατάργηση του ριάλιτι, τρέφοντας αυταπάτες για τον ιδεολογικό ρόλο που επιτελούν και θα επιτελούν τα κανάλια, οι φορείς της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και του θεάματος στους καιρούς που διανύουμε. Μια άμεση απάντηση στο πρόβλημα που αφορά τόσο την «κουλτούρα του βιασμού» όσο και την βία σε βάρος των γυναικών δεν είναι εύκολη διότι αφορά την χειραφέτηση της γυναίκας που θα έρθει μέσα από τους ταξικούς αγώνες για την κατάργηση κάθε μορφής εκμετάλλευσης. Ωστόσο, με την αναζωπύρωση των αντιστάσεων και των αγώνων σήμερα στους χώρους που ζει και εργάζεται ο λαός μπορούν να αναδεικνύονται άμεσα τέτοια ζητήματα και να δίνονται οι απαντήσεις από τον ίδιο, ανακόβοντάς τα.

Ε.Κ.