Σελίδες
16 Ιουνίου 2021
Αθήνα: Απογευματινή συγκέντρωση ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο.
1 σχόλιο:
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.







Στη γνωστή ιδιοκτησιακή λογική το ΠΑΜΕ φρόντισε να αποκλείσει κάθε άλλη πολιτική και
ΑπάντησηΔιαγραφήσυνδικαλιστική δύναμη από τη δυνατότητα να παρευρεθεί στο Σύνταγμα. Ή, για να είμαστε πιο
"δίκαιοι", όποιος ήθελε να βρεθεί μπροστά από τη Βουλή έπρεπε να υπομείνει ως ακροατής τις
ατελείωτες τοποθετήσεις των ομιλητών του ΠΑΜΕ, αλλά και να ανεχτεί τις αλυσίδες των μελών του
που απέκλειαν τις υπόλοιπες δυνάμεις.
Βλέπετε, για να καλυφτει η ντροπή από τη συνολική του στάση στο ζήτημα του νομοσχεδίου (από το
σύρσιμό του πίσω από τους σχεδιασμούς του Παναγόπουλου και την ακύρωση της απεργίας στις 3/6,
μέχρι τη νομιμοποίηση της απεργοσπασίας της ΟΛΜΕ), απαιτείται μπόλικη... φασαρία.
Τσαμπουκάδες και αυτοκρατοριλίκια προς τις άλλες δυνάμεις του κινήματος, υποταγή και
συμμόρφωση προς τις δυνάμεις του συστήματος.