Συνέντευξη του Δημήτρη Μπουγιούκα στην Εφημερίδα των Συντακτών για τις δίκες των 62 αγωνιστών

Αναδημοσιέυουμε το άρθρο του Κώστα Ζαφειρόπουλου στην Εφημερίδα των Συντακτών στο οποίο υπάρχει η συνέντευξη του Δημήτρη Μπουγιούκα για τις δίκες των 62 αγωνιστών.  

Τη Δευτέρα το πρωί στην Ευελπίδων ξεκινά μια κατ’ ουσίαν πολιτική δίκη, η οποία αφορά τις διώξεις 62 ανθρώπων που αποπειράθηκαν να διαδηλώσουν στην περσινή επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Είναι η πρώτη μαζική δίκη που αφορά την προσπάθεια του λαϊκού κινήματος να σπάσει τις αδιανόητες απαγορεύσεις που επιβλήθηκαν με πρόσχημα την πανδημία. Ηταν εκείνες οι μέρες που στο αστυνομοκρατούμενο κέντρο, με εντολή του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Μιχ. Χρυσοχοΐδη, είχε σχεδόν επιβληθεί στρατιωτικός νόμος. Για το καλό μας βεβαίως και τη δημόσια υγεία πάντα.

Σταχυολογούμε ορισμένα από τα γεγονότα μόνο εκείνης της ημέρας, που ήρθαν ως συνέχεια της αστυνομικής αυθαιρεσίας της 17ης Νοεμβρίου 2020: ΜΑΤατζής διαλύει μπουκέτο με λουλούδια στο μνημείο Γρηγορόπουλου, εφόρμηση μηχανοκίνητων και μη δυνάμεων στην πλατεία Εξαρχείων όταν ομάδα διαδηλωτών προσπάθησε να ανοίξει πανό στην οδό Τσαμαδού, βομβίδα κρότου-λάμψης σε εσωτερικό χώρο πολυκατοικίας-καταφύγιο, κλειστοί 24 (!) σταθμοί μετρό, αστυνομικό κυνηγητό με εγκλωβισμούς διαδηλωτών σε στοές και στενά, στο στόχαστρο άνθρωποι του Τύπου, διάλυση συγκεντρώσεων, σε συλλήψεις μετατρέπονται 143 από τις 400 (!) προκλητικές προσαγωγές πολιτών, κυρίως μελών κομμάτων και συλλογικοτήτων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, αστυνομικοί χωρίς κανένα μέτρο ατομικής προστασίας. Ποιοι δικάζονται τελικά; Αυτοί που ζητούσαν μεταξύ άλλων μέτρα ενίσχυσης της δημόσιας υγείας.

Σε μια τέτοια πολιτική δίκη, που ξεκινά μεθαύριο, είναι προφανές πως το αποτέλεσμα θα κριθεί όχι μόνο εντός, αλλά και εκτός της δικαστικής αίθουσας, αναλόγως του κινήματος συμπαράστασης που θα υπάρξει. Συνομιλούμε με τον Δημήτρη Μπουγιούκα, στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ), έναν από τους 12 που συνελήφθησαν στην οδό Γραβιάς.

● Στις 6 Δεκεμβρίου 2020 είχατε περικυκλωθεί από δεκάδες αστυνομικούς της ομάδας «Δράση». Οσοι δημοσιογράφοι ήμασταν στον δρόμο καταγράφοντας τα γεγονότα ήρθαμε αντιμέτωποι με εικόνες που θύμιζαν αστυνομική επιχείρηση κατά «τρομοκρατών» ή ποινικών. Τι ακριβώς συνέβη;

Δώδεκα μέλη του ΚΚΕ(μ-λ) βρισκόμαστε στις 6 Δεκέμβρη στην οδό Γραβιάς για να μεταβούμε σε συγκέντρωση που είχαμε ανακοινώσει δημόσια. Βρεθήκαμε περικυκλωμένοι επί ώρες από δεκάδες άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ, οι οποίοι μάλιστα δεν τηρούσαν κανένα πρωτόκολλο και μέτρο υγειονομικής ασφάλειας. Ανοίξαμε το πανό μας, ξέρανε καλά ποιους και γιατί είχαν περικυκλώσει. Το πανό έγραφε: «Αμέτρητα τα θύματα της πανδημίας, της ανεργίας και της φτώχειας, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Ενοχος ο καπιταλισμός και η πολιτική του».

Οσοι δημοσιογράφοι ήταν εκεί δεν μπορούσαν να καταλάβουν γιατί μας έχουν περικυκλώσει. Μετά από λίγη ώρα φέρανε δυο βανάκια, στα οποία μας στοιβάξανε σε έναν χώρο δύο επί δύο, από 6 άτομα στο καθένα, για να μας μεταφέρουν στη ΓΑΔΑ. Εκεί μας είχαν επί ώρες σε ένα κελί 4x5 γύρω στα 40 άτομα, μεταξύ των οποίων και ο γραμματέας του κόμματος ο οποίος είχε σοβαρά προβλήματα υγείας (καρκινοπαθής).

Μετά από έντονες διαμαρτυρίες μάς βγάλανε από το κελί και μας στοιβάξανε σαν σαρδέλες στους διαδρόμους της ΓΑΔΑ, με τους αστυνομικούς να πηγαινοέρχονται χωρίς μάσκες και χωρίς κανένα μέτρο προστασίας. Ηταν τέτοια η πίεση -γιατί κρατηθήκαμε 13-15 ώρες- που ένας εκ των προσαχθέντων, νεαρός ανήλικος, έπαθε επιληπτικό σοκ. Στη συνέχεια μας μετέφεραν στη Σήμανση χωρίς πάλι κανένα μέτρο και εκεί -πιστεύω προς τιμήν μας- αρνηθήκαμε να δώσουμε δακτυλικά αποτυπώματα, γιατί δεν είχαμε διαπράξει φυσικά κανένα αδίκημα, φαίνεται σε όλα τα διαθέσιμα βίντεο. Ετσι, μας φορτώσανε και το αδίκημα της απείθειας.

● Εκείνες τις μέρες η Αθήνα έμοιαζε με κατεχόμενη, αποκλεισμένη πόλη, με τις δυνάμεις καταστολής να επιδίδονται σε ένα κρεσέντο απροκάλυπτης βίας. Ενα χρόνο μετά σέρνεστε σε αυτή τη δίκη με την κατηγορία της διασποράς μολυσματικής νόσου! Πού το αποδίδετε;

Ηταν η δεύτερη φορά που η κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε κηρύξει απαγόρευση συναθροίσεων άνω των 3 ατόμων μετά τις 17/11/2020 με ένα χουντικής έμπνευσης διάταγμα διαμέσου του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ. Βασικός γνώμονας των απαγορεύσεων ήταν το χτύπημα των δικαιωμάτων και έγινε με πρόσχημα τον κορονοϊό. Το ΚΚΕ(μ-λ) δεν το αποδέχτηκε φυσικά και κάλεσε τον λαό σε διαδήλωση στις 6 Δεκεμβρίου, τιμώντας τη μνήμη του δολοφονημένου Αλέξη Γρηγορόπουλου, για να διεκδικήσει υγειονομικά μέτρα απέναντι στην πανδημία, προσλήψεις υγειονομικού προσωπικού, άνοιγμα νοσοκομείων και νέων μονάδων εντατικής θεραπείας, μέτρα στους χώρους δουλειάς, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στα σχολεία και τις σχολές και να διεκδικήσει και συνολικότερα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες.

Η κυβέρνηση με την απόφασή της να συλλάβει 12 μέλη και στελέχη του ΚΚΕ(μ-λ), καθώς επίσης και ακόμα 50 αγωνιστές εκείνη την ημέρα, από ένα σύνολο προσαγωγών που έφτασαν πανελλαδικά τα 450 άτομα, στοχεύει εκείνες τις δυνάμεις που έβαλαν μπροστά -ακόμα και σε περίοδο πανδημίας και σεβόμενοι πάντα τη δημόσια υγεία- την ανθρώπινη ζωή κόντρα σε μια κυβέρνηση και ένα σύστημα που βλέπει τον λαό σαν κατσαρίδες, χωρίς να μετράει τη ζωή του· στόχευαν τις δυνάμεις της αντίστασης.

● Τι νομικό και πολιτικό προηγούμενο μπορεί να οδηγεί αυτή τη διαδικασία των διώξεων σε διαδηλωτές;

Η κυβέρνηση εργαλειοποιεί την πανδημία προχωρώντας σε μια ένταση της πολιτικής τής φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσουμε αυτές τις δίκες. Είναι μια προσπάθεια να οχυρώσει η κυβέρνηση πιο αποτελεσματικά τους μηχανισμούς και τους θεσμούς του κράτους ώστε να μπορέσει να στραφεί ενάντια στον βασικό εχθρό και αντίπαλο, που δεν είναι άλλος από τον εχθρό-λαό, από τον εχθρό-εργατική τάξη. Σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση εντείνει και την προσπάθειά της να αναβαθμίσει το νομικό της οπλοστάσιο απέναντι στις εργατικές αντιστάσεις και διεκδικήσεις.

Με αυτήν την έννοια οι δίκες αυτές αποτελούν για το σύστημα μια στοχευμένη υπόθεση, ώστε να μπορέσουν την επαύριον να χτυπήσουν πιο αποτελεσματικά τους αγώνες του λαού και της νεολαίας. Θυμίζω ότι το καλοκαίρι του 2020 ψηφίστηκε ο νόμος Χρυσοχοΐδη για την απαγόρευση των συγκεντρώσεων, σε συνδυασμό με τον νόμο Χατζηδάκη, σύμφωνα με τον οποίο θα πρέπει να παίρνουμε άδεια για το πότε και με ποιον τρόπο θα απεργήσουμε. Για όλους αυτούς τους λόγους απευθυνόμαστε σε κάθε προοδευτικό και δημοκράτη άνθρωπο, σε κάθε προοδευτική συλλογικότητα ώστε να εκφράσει με κάθε τρόπο τη στήριξή του και την αλληλεγγύη του απέναντι σε όλους τους αγωνιστές. Να μην περάσει αυτό το στημένο και έωλο κατηγορητήριο.

● Ποιος όμως μπορεί να φοβάται στ’ αλήθεια ένα μικρό κόμμα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς; Ηταν μια επίδειξη ισχύος;

Κατά βάση στοχοποιούν τον λαό. Το σύστημα, όσο και αν φαίνεται παντοδύναμο και ισχυρό, γνωρίζει πολύ καλά ότι έρχονται δύσκολες μέρες και γι’ αυτό. Το ρήγμα που ξεκίνησε το 2010-2012 με την τρομακτική επίθεση στον λαό και στην εργατική τάξη, αυτό το ρήγμα στις συνειδήσεις των λαϊκών μαζών έφερε μια αμφισβήτηση, η οποία μπορεί να δείχνει ότι έχει καμφθεί -και σε αυτό συνέβαλε και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ- αλλά η κρίση αναπαραγωγής του συστήματος παραμένει και σε συνδυασμό με την πανδημία οδηγεί σε πιο αντιδραστικές πολιτικές και σε κλιμάκωση των επιθέσεων. Είναι σίγουροι ότι θα έχουμε ξεσπάσματα και προετοιμάζονται γι’ αυτά.

● Λίγους μήνες μετά τις δικές σας συλλήψεις, συμφωνείτε πως αυτή η στρατηγική έντασης δεν απέδωσε τελικά καρπούς, όπως φάνηκε με τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης και τις πολύ μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στην αστυνομική καταστολή και βία;

Νομίζω ότι κι εμείς μαζί με πολλές άλλες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς βάλαμε το λιθαράκι μας για όσα ακολούθησαν τα περσινά γεγονότα. Δεν είναι τυχαίο ότι από τον Γενάρη έχουμε σκιρτήματα του φοιτητικού κινήματος, που σπάει στην πράξη τις απαγορεύσεις και την τρομοκρατία, είχαμε τις διαδηλώσεις ενάντια στον νόμο Χρυσοχοΐδη-Κεραμέως, έχουμε τη μαζική συγκέντρωση χιλιάδων στη Νέα Σμύρνη που αναγκάζει την κυβέρνηση να αποσύρει την Αστυνομία από τις πλατείες, η οποία μέχρι τότε κυνηγούσε σαν αποδιοπομπαίο τράγο τους νέους, έχουμε τις κινητοποιήσεις με αφορμή την απεργία πείνας Κουφοντίνα.

Θυμίζουμε τον πιο πρόσφατο, νικηφόρο αγώνα των εργαζομένων στην e-food, τη μεγάλη επιτυχία στο λιμάνι ενάντια στην Cosco, το αξιοσημείωτο κίνημα των εκπαιδευτικών κ.ά., παραδείγματα δηλαδή που δείχνουν ότι ο κόσμος δεν υποτάσσεται απέναντι στην τρομοκρατία και την καταστολή των δικαιωμάτων. Υπάρχει αντίδραση, οργή και αγανάκτηση, αυτός είναι ο φόβος τους και γι’ αυτό επιχειρούν τις πολιτικές διώξεις. Η κυβέρνηση θέλει να φοβίσει και να «παραδειγματίσει», αλλά είμαστε σίγουροι ότι δεν θα τα καταφέρει.

Το άρθρό στην www.efsyn.gr