Η «αρνητική» διαφήμιση καλά κρατεί!

Δεν περνάει μέρα που να μη γίνεται αναφορά στη δράση και τη λειτουργία της νέας φασιστικής ομάδας των «θεματοφυλάκων του Συντάγματος». Με κάθε μάλιστα λεπτομέρεια. Για τα άτομα, τις περιοχές από τις οποίες προέρχονται, τους τρόπους που δρουν, την εμφάνιση και τα μέσα που χρησιμοποιούν και κάθε απίθανη λεπτομέρεια. Αφορμή υπήρξε η γνωστή απαγωγή του διευθυντή του σχολείου στην Πιερία. «Εμβρόντητοι» δημοσιογράφοι και ΜΜΕ κάνουν λόγο για «πρωτόγνωρα και πρωτάκουστα» πράγματα. Όπως και να το κάνουμε, άλλο να απαγάγει το ίδιο το κράτος έναν πρόσφυγα-μετανάστη και να τον στέλνει σούμπιτο στους δημίους του κι άλλο να κάνουν «αντιποίηση αρχής» κάποιοι «αυτόκλητοι αστυνομικοί».

Το ζήτημα είναι ότι η παρατεταμένη ανάδειξη της δράσης της συγκεκριμένης φασιστοομάδας έχει μπει για τα καλά σε κάθε σπίτι. Με τους ανάλογους συνειρμούς να δημιουργούνται στα μυαλά των ανθρώπων και το εν λόγω «παράδειγμα» να «κριτικάρεται» μεν, αλλά επί της ουσίας να προβάλλεται ασύστολα. Στις δύσκολες μέρες από κάθε άποψη που περνάει ο λαός μας, το «παράδειγμα» αυτό, έστω και ως «αρνητική» διαφήμιση, καλλιεργεί για πολλοστή φορά την εικόνα του ράμπο-ζορό, του μάγκα που «καθαρίζει» με τον τσαμπουκά του. Προφασιζόμενος μάλιστα ότι δρα σύμφωνα με το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος!

Αν τώρα όλα αυτά σας θυμίζουν κάτι αντίστοιχο με την αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής κατά το πρόσφατο παρελθόν, δεν πέφτετε έξω. Κάπως έτσι γιγαντώθηκε η φασιστική-ναζιστική οργάνωση, με την αστική δημοσιογραφία και τα επιτελεία του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου να την ακολουθούν νυχθημερόν κατά πόδας. Έτσι και ο κάθε «ανυποψίαστος» πολίτης έχει την “ευχέρεια” να γνωρίζει σε πρώτο πλάνο την «επιλογή» που του δίνεται. Αυτήν που ποτέ δεν έφυγε από τα πλάνα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος ως «παραλλαγή» στην κουστουμάτη επίσημη πολιτική. Εκείνην που παραμένει ως μαύρη εφεδρεία ενάντια σε όλα τα λαϊκά στρώματα. Αυτήν που, παρά την δικαστική καταδίκη σε ποινές-χάδι, «αναγεννιέται» καθημερινά από την πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Εκείνην που, σε λίγο χρόνο, θα έχει βγάλει από τις φυλακές όλα τα μέλη και πρωτοπαλίκαρα, για να συνεχίσουν το «θεάρεστο» έργο τους. Πλάι στους «ευυπόληπτους» πολίτες τύπου Καλαμπόκα (δολοφόνος Τεμπονέρα) ή Κορκονέα (φονιάς Γρηγορόπουλου) που κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Το αβγό του φιδιού, ανεξάρτητα μορφής, συνεχίζει να εκκολάπτεται. Η ανάπτυξη του εργατικού, λαϊκού και κομμουνιστικού κινήματος είναι αυτή που θα το ξαναστέλνει πίσω στην … τρύπα του!

Σ.Π.