Τι κι αν οι τακτικοί επιβάτες του συγκεκριμένου πλοίου το χαρακτηρίζουν ως «κινητή νεκροφόρα στη θάλασσα», κανείς από τους απολογητές τους συστήματος δεν ερευνά για την κατάσταση και την αξιοπιστία του, τις πραγματικές αιτίες που προξένησαν την πυρκαγιά και τις ευθύνες των αρμοδίων. Στο ίδιο έργο θεατές και όπως συνέβη το 2014 με το NORMAN ATLANTIC της ίδιας εταιρίας, που μια φωτιά κόστισε τη ζωή δεκάδων ανθρώπων, έτσι και τώρα οι εργοδοτικές δολοφονίες βαφτίζονται «κακιά στιγμή» και η εγκληματική αδιαφορία «ανθρώπινο λάθος», ενώ για ακόμα μια φορά τα θύματα καλούνται να απολογηθούν και οι ευθύνες να φορτωθούν στους ναυτεργάτες και τους επιβάτες-οδηγούς των φορτηγών.
Το έγκλημα είχε σχεδόν προδιαγραφεί όταν στο καράβι εργάζονταν 51 ναυτεργάτες ενώ η εύρυθμη λειτουργία του απαιτούσε 81. Με υποστελεχωμένο προσωπικό, άθλιες συνθήκες δουλειάς που θυμίζουν εργασιακό μεσαίωνα και με την εντατικοποίηση να χτυπάει κόκκινο, η φροντίδα για την πρόληψη ατυχημάτων και η οργάνωση για την αντιμετώπισή τους γίνεται επί της ουσίας ανέφικτη. Μπροστά στην κερδοφορία των εφοπλιστών και εν ονόματι της ανταγωνιστικότητας, το εργατικό κόστος μειώνεται και τα μέτρα ασφαλείας πάνε περίπατο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τα συστήματα πυρανίχνευσης και πυρόσβεσης που δεν λειτούργησαν επαρκώς.
Η όποια επίρριψη ευθυνών στους οδηγούς των φορτηγών σχετικά με την παραμονή τους στο γκαράζ αποτελεί άλλη μια ωμή πρόκληση. Όταν μπάνια και τουαλέτες κρίνονται από άποψη υγιεινής ακατάλληλα για χρήση, όταν στοιβάζονται (εν μέσω πανδημίας) 4 άτομα σε μια μικροσκοπική καμπίνα ελάχιστων τετραγωνικών, η οποία μάλιστα δεν προορίζεται για τους οδηγούς αφού προτεραιότητα έχουν οι υπόλοιποι επιβάτες, είτε άμεσα είτε έμμεσα οι επαγγελματίες οδηγοί ωθούνται εκβιαστικά στο να κοιμούνται μέσα στα φορτηγά τους στο γκαράζ. Η ευθύνη της δολοφονικής αδιαφορίας βαραίνει και τις επιχειρήσεις των μεταφορέων οι οποίες, γνωρίζοντας το κοινό μυστικό, προφανώς δεν καταγγέλλουν αλλά στηρίζουν την πολιτική αυτή των ναυτιλιακών εταιριών, όπως και την τακτική να υπερφορτώνεται το γκαράζ, κάτι που εμποδίζει την έξοδο διαφυγής. Διπλό λοιπόν το κέρδος των εργοδοτών, διπλό και το έγκλημα για τον εγκλωβισμό των εργαζομένων στα φορτηγά.
Με όλα τα παραπάνω, αν συνυπολογιστεί και η καθυστέρηση του κρατικού μηχανισμού αλλά και η απουσία κατάλληλων μέσων πυρόσβεσης, συντίθεται το σκηνικό που οδήγησε στο θάνατο 9 (μέχρι τώρα) ανθρώπων.
Όσο προχωράει και βαθαίνει η αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης, τόσο τα θανατηφόρα δυστυχήματα στους χώρους εργασίας θα γίνονται καθημερινότητα, θα ενισχύεται το οπλοστάσιο του κεφαλαίου και της εργοδοσίας, νομιμοποιώντας κάθε θυσία στο βωμό του κέρδους. Η αναβαθμισμένη αντεργατική επίθεση του συστήματος απαιτεί αντίστοιχη απάντηση από την πλευρά του λαού και των εργαζομένων. Για να μην γίνει ο θάνατος συνήθεια, για μια ζωή με ανθρώπινους όρους και δουλειά με δικαιώματα. Προλεταριακή Σημαία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.