Με δεδομένη τη μεγάλη διάσταση των απόψεων που εκφράζουν οι δυνάμεις του εξωκοινοβουλίου και έχοντας εξ αρχής αφήσει έξω από την συζήτηση έναν -όχι τόσο μικρό- αριθμό οργανώσεων με εκ διαμέτρου αντίθετη τοποθέτηση, η συζήτηση για τη συγκεκριμένη δήλωση ολοκληρώθηκε μετά από 2 και πλέον εβδομάδες (η αρχική πρόταση κειμένου είχε σταλεί από τις 28/3), γεγονός που μαρτυρά τη δυσκολία επίτευξης συμφωνίας.
Η δυστοκία εύρεσης έστω ενός μίνιμουμ κοινής τοποθέτησης από τις δυνάμεις της Αριστεράς, που θα επέτρεπε την ανάπτυξη βασικών δράσεων γύρω από το πολύ σημαντικό και επικίνδυνο για τους λαούς ζήτημα του πολέμου στην Ουκρανία, με τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που τον τροφοδοτούν, φάνηκε από τις πρώτες μέρες όξυνσης των γεγονότων, αλλά και τα γεγονότα που ακολούθησαν, όπως έχουμε ήδη τοποθετηθεί παλαιότερα. Χαρακτηριστική ήταν η άρνηση από μερίδα δυνάμεων να πραγματοποιηθεί άμεση κινητοποίηση τις πρώτες μέρες της εισβολής του ρώσικου ιμπεριαλισμού στην Ουκρανία, η απουσία δυνάμεων αρχικά από τις συσκέψεις, οι δυσκολίες συμφωνίας ακόμα και σε ένα κοινό κάλεσμα ή πανό από τις δυνάμεις που συμμετείχαν, η τελική διαφωνία ακόμα και στο κοινό πανό που καταλήχτηκε στην πορεία της 1/3, μέχρι και η αδυναμία εύρεσης (σε σύσκεψη οργανώσεων που κράτησε για αρκετές ώρες) έστω 2 κοινών συνθημάτων στην πορεία που ακολούθησε, πόσο μάλλον των στόχων που θα έμπαιναν με την κατάληξη των διαδηλώσεων. Αποτέλεσμα των παραπάνω ήταν να μειωθεί αισθητά η συχνότητα των καλεσμάτων, καθώς και να βαίνει μειούμενος ο αριθμός του κόσμου που συμμετείχε σε αυτά.
Έχουμε προσπαθήσει να περιγράψουμε τις ρίζες των παραπάνω προβλημάτων, ιδιαίτερα όσον αφορά δυνάμεις που είχαν για χρόνια παραγκωνίσει κάθε έννοια συγκρότησης αντιιμπεριαλιστικού-αντιπολεμικού κινήματος, απέχοντας ακόμα και από πιο πρόσφατες κινητοποιήσεις, όπως αυτή για τα 70 χρόνια συμμετοχής της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, αλλά και κινητοποιήσεις ενάντια στις συμφωνίες για τις βάσεις. Δυνάμεις οι οποίες «ανακάλυψαν» ξαφνικά τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα ενάντια στο ΝΑΤΟ, επιλέγοντας δυστυχώς τον «λιγότερο κακό» -κατά την γνώμη τους- ιμπεριαλιστή. Παρόμοια ζητήματα προκύπτουν και σε χώρους που είτε υποτιμούσαν τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών και τις συνέπειές τους για τους λαούς είτε δεν έβλεπαν παρά ολοκληρώσεις και το «τέλος» των ανταγωνισμών αυτών.
Η πρόταση που ακολούθησε για συνυπογραφή κοινής αντιπολεμικής δήλωσης από τις οργανώσεις που -θεωρητικά- έχουν πιο κοινά σημεία τοποθέτησης θεωρούμε πως δεν είναι ικανή να απαντήσει στα προβλήματα που έχουν προκύψει και ως εκ τούτου το ΚΚΕ(μ-λ) δεν προχώρησε στην συνυπογραφή της, χωρίς να υποτιμάμε την προσπάθεια που γίνεται. Από τη μια μεριά είναι μια σειρά ζητήματα που έχει το ίδιο το κείμενο, από τον τίτλο ακόμα, ο οποίος αναφέρεται γενικά στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τους πολέμους, ενώ μπροστά μας έχουμε συγκεκριμένο ανταγωνισμό και πόλεμο. Τον αγώνα για την υπεράσπιση της ειρήνης, ζήτημα που σήμερα όχι μόνο δεν υπάρχει (η ειρήνη) για να την υπερασπιστούμε, αλλά είναι στόχος προς κατάκτηση για τους λαούς. Τη θολή αναφορά στη ρωσική εισβολή, που αντί να τη χαρακτηρίσει ως ιμπεριαλιστική επικαλείται την «αναβίωση του μεγαλορώσικου εθνικισμού». Ως και την εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο, που αφήνει χώρο για πολλές ερμηνείες και απόψεις, από αυτές που θέλουν την εμπλοκή της Ελλάδας ως μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης, ως και αυτές που επικεντρώνουν αποκλειστικά στην αποστολή πολεμικού υλικού, παραβλέποντας τα δεδομένα που προκύπτουν από την εξάρτηση της χώρας από τους δυτικούς ιμπεριαλιστές και αρκετά άλλα.
Παρότι θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι τα παραπάνω σημεία του κειμένου επιδέχονταν διορθώσεις και τροποποιήσεις, που πιθανά θα αποσαφήνιζαν μια σειρά σημεία, εντούτοις η ουσία για εμάς παραμένει. Και αυτή βρίσκεται στο ότι η συγκεκριμένη προσπάθεια θέλει να παραβλέψει διαφωνίες που έχουν ήδη βάλει φραγμό στην κοινή δράση των οργανώσεων, παρουσιάζοντας μια συμφωνία τοποθετήσεων που στην πραγματικότητα δεν υπάρχει (και θα βγει στο προσκήνιο με την πρώτη ευκαιρία) βάζοντας το «κάρο μπροστά από τα βόδια». Άλλωστε, μόνο τυχαίο δεν είναι πως, ενώ ήταν προς κατάληξη η συγκεκριμένη δήλωση, τα μέρη της δεν βρέθηκαν από κοινού ούτε στη συγκέντρωση που καλέστηκε με αφορμή την προκλητική εμφάνιση στη Βουλή της ναζιστικής ομάδας Αζόφ, ούτε καν σε αυτή που καλέστηκε από το δίκτυο Σπάρτακος την προηγούμενη ημέρα, έξω από το Πεντάγωνο. Ταυτόχρονα, με την κατάληξή της και την υπογραφή από λιγότερες δυνάμεις, ακόμα και από αυτές στις οποίες είχε αρχικά προταθεί, καλείται μια μεγάλη -όπως γράφτηκε- εκδήλωση για την παρουσίασή της, με ομιλητές τους συνυπογράφοντες, ενώ λόγο θα έχουν και οργανώσεις που συμμετείχαν στη συζήτηση, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα τροποποιήσεων. Ακόμα όμως, δεν έχουν καν προταθεί οι δράσεις και οι κινήσεις που θα προκύψουν από τη δήλωση αυτή.
Η τοποθέτηση του ΚΚΕ(μ-λ), με πλήρη επίγνωση των ζητημάτων που περιγράφουμε παραπάνω, παραμένει πως μέσα από την κοινή δράση μπορούν να δημιουργηθούν οι απαραίτητες συνθήκες ώστε ο λαός και οι εργαζόμενοι να αναπτύξουν αντιπολεμικές- αντιιμπεριαλιστικές δράσεις, που θα βάλουν τους όρους οικοδόμησης ενός αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος ικανού να αντιπαρατεθεί στο σύστημα που προορίζει τους λαούς ως κρέας για τα κανόνια του. Πάνω σε αυτή την βάση κινηθήκαμε όλο το προηγούμενο διάστημα και συνεχίζουμε και σήμερα. Έχουμε, ακόμα, τοποθετηθεί πολλές φορές στο παρελθόν ότι οι «κλειστές» συσκέψεις εκπροσώπων των οργανώσεων, πόσο μάλλον οι συζητήσεις μέσω email, δεν μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην επίτευξη κοινών δράσεων. Έτσι, από τις πρώτες συσκέψεις, και βλέποντας τις διαφωνίες να μην μπορούν να καμφθούν, προτείναμε την πραγματοποίηση μιας ανοιχτής εκδήλωσης με τη συμμετοχή όσων το επιθυμούν, όπου ο καθένας θα παίρνει και την ευθύνη των όσων λέει και προτείνει, με στόχο την επίτευξη μιας έστω ελάχιστης στοχοθεσίας και δράσεων που επιβάλλει η σοβαρότητα των εξελίξεων. Μην ξεχνάμε πως τέτοιες ανοιχτές συζητήσεις έχουν υπάρξει στο παρελθόν, όπως π.χ. στην περίπτωση του κινήματος ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16, οι οποίες συνέβαλαν στο να βγουν οι κεντρικοί στόχοι (που δεν ήταν ούτε το άρθρο 24 για το περιβάλλον, πόσο μάλλον η «χάρτα δικαιωμάτων» και το «κόκκινο Σύνταγμα» που φαντάζονταν μερικοί). Για εμάς είναι μάλλον αναμενόμενο να υπάρχουν τόσο σοβαρές αποκλίσεις στις τοποθετήσεις των οργανώσεων, ιδιαίτερα όσο οι κίνδυνοι οξύνονται από τις εξελίξεις, όμως για να μπορέσουν οι δυνάμεις να συμβάλλουν στην κίνηση του λαού και των εργαζομένων και να μην αποτελούν τροχοπέδη σε αυτή, θα πρέπει να μπουν τα «βόδια μπροστά από το κάρο».
Σελίδες
▼
23 Απριλίου 2022
Κοινή αντιπολεμική δήλωση οργανώσεων - Η δηλωμένη διάθεση μένει να φανεί και στη δράση
Δημοσιοποιήθηκε η κοινή αντιπολεμική δήλωση των οργανώσεων, που συνυπογράφουν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ξεχωριστά μέρος των οργανώσεών της (ΝΑΡ, ΕΚΚΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος), η ΑΠΟ, η ΔΕΑ, το Κόκκινο Νήμα, το ΞΕΚΙΝΗΜΑ και η ΟΚΔΕ. Η δήλωση παρουσιάστηκε σε εκδήλωση στο Ιλιον όπου τοποθετήθηκε και εκπρόσωπος του ΚΚΕ(μ-λ).

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.