14 χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τη δολοφονία του Αλεξάνδρου Γρηγορόπολου, μια δολοφονία που κάθε άλλο παρά τυχαία μπορεί να θεωρηθεί. Ο 15χρονος Αλέξανδρος, στις 6 Δεκέβρη 2008 βρίσκεται νεκρός έπειτα από πυροβολισμό από τον αστυνομικό Κορκονέα, ο οποίος μάλιστα σήμερα είναι ελεύθερος. Τη δολοφονία ακολούθησαν τεράστιες μαθητικές και όχι μόνο κινητοποιήσεις με τον λαό να είναι κάθε μέρα στον δρόμο. Δεν ήταν ένα “μεμονωμένο περιστατικό “ όπως προσπαθούν να το παρουσιάσουν αλλά στην πραγματικότητα είναι η έμπρακτη απεικόνιση της επίθεσης που δέχεται η νεολαία από το σύστημα. Μια επίθεση η οποία παραμένει η ίδια ακόμη και σήμερα, 14 χρόνια μετά.
Στο σήμερα…
- Oι μαθητές και οι φοιτητές είναι ακόμα αντιμέτωποι με την καταστολή με χαρακτηριστικό παράδειγμα την έντονη παρουσία αστυνομίας σε μαθητικές κινητοποιήσεις, όπως στις 24/10. Αντίστοιχα η εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης στα σχολεία που είναι υπό κατάληψη, τα μαθητοδικεία σε μαθητές που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις των σχολείων τους (Άρτα, Γιάννενα, Ηράκλειο κ.ά) , οι φασιστικές επιθέσεις στα σχολεία μας, ανήκουν και αυτά στο γενικότερο πλαίσιο της καταστολής και της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Όπως και το χτύπημα της νεολαίας στις σχολές, το οποίο βλέπουμε να βαθαίνει με την κατάργηση του λαϊκού ασύλου και την είσοδο της ΟΠΠΙ στα πανεπιστήμια.
- Η επίθεση δεν σταματά εκεί καθώς αποκτά και ταξικά χαρακτηριστικά με την τράπεζα θεμάτων και την ελάχιστη βάση εισαγωγής με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι μαθητές να χάνουν το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση. Δεκάδες χιλιάδες συμμαθητές μας βρέθηκαν τις τελευταίες δύο χρονιές έξω από τα πανεπιστήμια!
- Την ίδια στιγμή βρίσκεται θεσμοθετημένο το αντιδραστικό καθεστώς της μαθητείας στα ΕΠΑΛ, με αποτέλεσμα να νομιμοποιείται η παιδική – απλήρωτη εργασία στα σχολεία. Από την πιο νεαρή ηλικία μας προορίζουν να γίνουμε έρμαια στις ορέξεις του κάθε αφεντικού και μας προετοιμάζουν στον εργασιακό μεσαίωνα που μας περιμένει. Η θλιβερή εμπειρία της Ιταλίας, που μετράει ήδη δύο νεκρούς μαθητές σε εργοστάσια, επιβεβαιώνει τι σημαίνει μαθητεία και πόσο αναλώσιμους μας βλέπουν...
- Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και η νεολαία θα κληθεί να βρεθεί και εκεί στην πρώτη γραμμή και να θυσιαστεί για ξένα συμφέροντα. Μέσα και έξω από τα σχολεία σπέρνουν το εθνικιστικό δηλητήριο, η κυβέρνηση έχει αυξήσει την στρατιωτική θητεία στους 12 μήνες ενώ ένα προηγούμενο διάστημα έκανε λόγω για υποχρεωτική στράτευση στα 18. Δε θα γίνουμε κρέας στα πολεμικά τους κανόνια, δε θα αλληλοσφαχτούμε με ξένους λαούς με τους οποίους δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα!
Η πίεση και η οργή των μαθητών πιο επιτακτικά από ποτέ χρειάζεται να βρει διέξοδο στον δρόμο και την οργανωμένη πάλη με όπλο μας τις καταλήψεις, τις συνελεύσεις και τις διαδηλώσεις . Αυτό το μαύρο μέλλον δε μας χωρά!
ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΤΙΜΑΜΕ ΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 6/12
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.