Να δώσουμε τη ΜΑΧΗ που απαιτείται για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ της ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

Την αντίσταση των εκπαιδευτικών στην αξιολόγηση προσπαθεί να σπάσει η κυβέρνηση, με τις απανωτές δικαστικές προσφυγές κατά της απεργίας/αποχής. Επιδιώκει, πριν κλείσει η σχολική χρονιά, να έχει θέσει σε εφαρμογή όλες τις πλευρές της αξιολόγησης γι’ αυτό σκληραίνει τη στάση της απέναντι στους εκπαιδευτικούς, απειλεί με περικοπές μισθού και με ποινικές κυρώσεις όποιον παρεμποδίζει τους αξιολογητές. Σε αυτή τη φάση δεν χρειάζεται ούτε να εξωραΐζουμε την κατάσταση ούτε να την παρουσιάζουμε μαύρη, γιατί δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Υπάρχουν δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε και δυνατότητες που μπορούμε να εκμεταλλευτούμε.

Καταρχάς, πρέπει προσπεράσουμε τις διαλυτικές φωνές πως «ο κόσμος δεν τραβάει» και την ανοησία πως «η αξιολόγηση θα μείνει στα χαρτιά», που σκορπούν απογοήτευση, μπερδεύουν, οδηγούν σε παραίτηση και υποχώρηση. Αυτό που απέτυχε είναι τα κόλπα, όπως τα «ενιαία κείμενα» και η λογική πως αγωνιζόμαστε αν είμαστε «νόμιμοι, καλυμμένοι και χωρίς οικονομικό κόστος».

Η απεργία/αποχή είναι χρήσιμο μέσο αντίστασης, που άμεσα πρέπει όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία(ΣΕΠΕ/ΕΛΜΕ)να την προκηρύξουν ξανά… αλλά δεν αρκεί. Ιδιαίτερα σε αυτή τη φάση που οι συνδικαλιστικές ηγεσίες λακίζουν ή μένουν μόνο σε αυτή τη μορφή πάλης. Η απεργία/αποχή αντλεί τη δύναμή της από τη συλλογικότητα. Πρέπει να συνοδεύεται πάντοτε με συγκεντρώσεις στα σχολεία για να αποτρέψουν τους αξιολογητές να αξιολογήσουν. Ναι στην απεργία/αποχή, αλλά να δοθεί παράλληλα η μάχη που από την πρώτη στιγμή η συνδικαλιστική ηγεσία αποφεύγει, παρά το δεδομένο πως ο κλάδος των εκπαιδευτικών στο σύνολό του δεν θέλει την αξιολόγηση. Να δώσουμε τη ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΜΑΧΗ της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ της ΑΞΙΟΛΟΓΗΣ, δηλαδή του θεσμικού πλαισίου της.

Ανατροπή της αξιολόγησης σημαίνει να αναμετρηθούμε με τον αντίπαλο που δεν είναι μόνο η κυβέρνηση αλλά συνολικά το σύστημα, που κάνει τα πάντα για να μας συκοφαντήσει. Να έχουμε καθαρό από την αρχή πως οι συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΔΟΕ/ΟΛΜΕ δεν μπορούν και δεν θέλουν να στηρίξουν έναν τέτοιο αγώνα. Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, που σημαίνει:

·         Επιτροπές αγώνα σε κάθε ΣΕΠΕ και ΕΛΜΕ που θα κάνουν υπόθεσή τους την προετοιμασία και την οργάνωση  της ΜΑΧΗΣ.

·         Δημιουργία ή ενίσχυση απεργιακών ταμείων για τη προετοιμασία και τη στήριξη των απεργών και του μεγάλου απεργιακού αγώνα που πρέπει να δοθεί.

·         Συντονισμός όλων των συλλογικοτήτων, των πρωτοβουλιών και των πρωτοβάθμιων σωματείων σε ισότιμη βάση.

·         Λειτουργία των πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργάνων βάσει των καταστατικών τους και όχι βάσει των αντιδραστικών αντεργατικών νόμων.

·         Η μαζικότητα, η ενότητα, η διαχείριση του αγώνα μας από εμάς τους ίδιους, θα μας δώσει τη δύναμη να συνεχίσουμε και να αντιμετωπίσουμε τις αποφάσεις των δικαστηρίων, τη κατασυκοφάντησή μας που θα απογειωθεί, την κυβέρνηση και το σύστημα που μας καταπιέζει.

 

Να κηρύξουν απεργία/αποχή όλα τα πρωτοβάθμια σωματεία από όλες τις διαδικασίες της αυτοαξιολόγησης και ατομικής αξιολόγησης, από μέντορες και συντονιστές.

Να αποφασίσουμε άμεσα 24ωρη απεργία.

 

Να μαζικοποιήσουμε τις γενικές συνελεύσεις για να οργανώσουμε Κεντρική Μάχη για την ανατροπή της αξιολόγησης, για αυξήσεις στους μισθούς, για συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες.