8 Μάρτη 1857:
εργάτριες στην κλωστουφαντουργία της Νέας Υόρκης βγαίνουν στο δρόμο,
διεκδικώντας ανθρώπινους όρους εργασίας. Στις αρχές του 20ου αιώνα
κατοχυρώνεται η 8η Μάρτη ως παγκόσμια μέρα της γυναίκας, ως ημέρα μνήμης
των αγώνων των γυναικών για δικαιώματα. Η επικράτηση της Οκτωβριανής
Επανάστασης το 1917 οδήγησε στην κατοχύρωση μιας σειράς δικαιωμάτων
συνολικά για το εργατικό κίνημα, άντρες και γυναίκες, με τη γυναίκα να
κατακτά σε σημαντικό βαθμό "το άλλο μισό του ουρανού".
Ενάμιση και πλέον αιώνα αργότερα, η θέση της γυναίκας διαρκώς χειροτερεύει.
Η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος επελαύνει
σαν οδοστρωτήρας, αλέθοντας στον μύλο των ανταγωνισμών άλλη μια χώρα, το
Ιράν. Οι μεγαλύτεροι φονιάδες των λαών, ΗΠΑ, μαζί με το σιωνιστικό
μαντρόσκυλό τους, Ισραήλ, αιματοκυλούν τον Ιρανικό λαό και έχουν ανάψει
τη φωτιά του πολέμου σε όλη την Μέση Ανατολή. Οι πόλεμοι των
ιμπεριαλιστών, η προσφυγιά και η μετανάστευση. Η αντεργατική πολιτική,
οι χαμηλότεροι μισθοί, η ημι-απασχόληση, η ανεργία, οι απολύσεις, έχουν
ως πρώτο θύμα τις γυναίκες. Ενω, ταυτόχρονα, η αντιλαϊκη πολιτική
συνολικά οδηγεί τη γυναίκα πίσω στο σπίτι, έξω απο την παραγωγή, για να
αναθρέψει τα παιδιά της καθώς δεν υπάρχουν ούτε δομές, ούτε μέτρα
ενίσχυσης.
Η βία του συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων ειναι αυτή που γεννά τη βία απέναντι στις γυναίκες.
Οι συστημικές και ρεφορμιστικές αντιλήψεις που βλέπουν τον εχθρό στο
άλλο φύλο και στην πατριαρχία, αφαιρούν την ταξική διάσταση του
γυναικείου ζητήματος, είναι ακίνδυνες για το σύστημα και εν τέλει το
αθωώνουν για τις εγκληματικές πολιτικές του.
Με
αφορμή την 8η Μάρτη και τους αγώνες των γυναικών για δικαιώματα, η
Πρωτοβουλία Αντίστασης θα προβάλει την ταινία "Νόρμα Ρέι".
Η
«Νόρμα Ρέι» είναι μια ταινία βασισμένη στη ζωή της εργάτριας Κρίσταλ Λι
Σάτον και στον δεκάχρονο αγώνα της προκειμένου να καλυτερέψει τις
άθλιες συνθήκες οι οποίες επικρατούσαν στο βαμβακουργείο στο οποίο
εργαζόταν, ιδρύοντας ένα εργατικό συνδικάτο.
Η
ταινία αποτελεί σύμβολο διεκδίκησης δικαιωμάτων. Δείχνει με
αριστουργηματικό τρόπο την πολιτική συνειδητοποίηση μίας εργάτριας στον
αμερικάνικο νότο, η οποία συγκρούετα με την εργοδοσία και τους
μηχανισμούς της, στην προσπάθεια της να οργανώσει τους συναδέλφους της
σε σωματείο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.