Με αφορμή την εξέγερση της «Κατσαρίδας», της «Gen Z», του Μπαγκλαντές

Τα τελευταία τρία χρόνια έχουμε δει τρεις λαϊκές εξεγέρσεις στη Νότια Ασία. Τους φοιτητές του Μπαγκλαντές, την «Gen Z» του Νεπάλ, τις «Κατσαρίδες» της Ινδίας. Και οι τρεις περιπτώσεις, νεολαιίστικες εξεγέρσεις που ξεκίνησαν από ένα στοιχείο της κρατικής τους δομής και συνεχίστηκαν ως την ανατροπή κυβερνήσεων ή υπουργείων. Και οι τρεις περιπτώσεις νεολαίας που μέσα στην οργή τους δεν υπολόγισαν τις σφαίρες των αστυνομικών, τις παρακρατικές ομάδες, το αίμα που έχυσαν μαχόμενοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, την άρχουσα τάξη.

Μπαγκλαντές

Βλέποντας αυτές τις εικόνες ασταμάτητων διαδηλωτών κανείς πολύ λογικά διερωτάται, εμείς πότε; Ο ελληνικός λαός που τα τελευταία χρόνια έχει βιώσει τόσες απογοητεύσεις, τόσες απώλειες, Τέμπη, Μάτι, πλημμύρες στην Θεσσαλία, πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα, ευλογιά των προβάτων και άλλα πολλά. Η ελληνική νεολαία που μαζί με όλα αυτά έχει να αντιμετωπίσει ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, διαγραφές, πειθαρχικά, ταξικούς φραγμούς, εργασιακά κάτεργα από μικρές ηλικίες, λιώσιμο κάτω από μια ομπρέλα στις άθλιες σεζόν. Πότε θα έρθει και η σειρά του ελληνικού λαού να βγει στους δρόμους, να εξαγριωθεί, να διεκδικήσει, να νικήσει! Να αλλάξει την κατάσταση στην χώρα του, να διώξει τα ξένα αφεντικά που τον ετοιμάζουν για τα σφαγεία των πολέμων τους.

Νεπάλ

Αν όμως θέλουμε να ελπίζουμε στην προοπτική ενός λαϊκού ξεσηκωμού, στην προοπτική που θέλει τον λαό μας να βγει στους δρόμους, πρέπει να αναγνωρίσουμε τα λάθη και τις ελλείψεις αυτών των εξεγέρσεων, ώστε να μην τα κάνουμε και εμείς. Γιατί αν κάτι είναι πιο θλιβερό από την καπιταλιστική βία, είναι το θέαμα μιας εξέγερσης βαμμένης στο αίμα να σβήνει με την αλλαγή ενός καθεστώτος και να μην παλεύει για την δομική αλλαγή της κοινωνίας.

Μα πως να παλέψουν για την αλλαγή της κοινωνίας όταν λείπει το κόκκινο, το κομμουνιστικό, η οργάνωση, η εργατιά. Γιατί κακά τα ψέματα, η νεολαία έχει μεγάλη δύναμη, αλλά στην συνολική εικόνα την κοινωνίας δεν μπορεί να είναι πολλά περισσότερα από ένας δυνατός πυροκροτητής. Χωρίς την καθοριστική εμπλοκή της εργατικής τάξης δεν μπορεί να προχωρήσει πολύ η υπόθεση. Άλλωστε αν τα ίδια τα γρανάζια αυτής της κοινωνίας δεν ξεσηκωθούν και δεν πάρουν τα ηνία της, πως θα μπορούσε να αλλάξει στον πυρήνα της; Και αν αυτός ο ξεσηκωμός δεν είναι οργανωμένος, δεν έχει στόχο, δεν είναι βαμμένος κόκκινος, πως περιμένουμε να έχει αποτελέσματα;

Ινδία

Οι φοιτητές του Μπαγκλαντές έριξαν την χούντα. Η «Gen Z» του Νεπάλ έριξε την διεφθαρμένη κυβέρνηση. Οι «Κατσαρίδες» της Ινδίας έδιωξαν τον Υπουργό Παιδείας. Όμως όλοι συνεχίζουν και ζουν, δουλεύουν, μεγαλώνουν μέσα στην καπιταλιστική λαίλαπα. Γιατί η μόνη διέξοδος που έχουν οι λαοί της Νοτίου Ασίας, της Ελλάδας, του κόσμου όλου, είναι η συνειδητή ταξική πάλη, η προλεταριακή επανάσταση, ο σοσιαλισμός, ο κομμουνισμός! Οποιαδήποτε άλλη ρεφορμιστική, συνδιαχειριστική, συστημική κατεύθυνση είναι καταδικασμένη στην καλύτερη να αποτύχει, στην χειρότερη να αποπροσανατολίσει από τον πραγματικό στόχο, την κοινωνική απελευθέρωση! 

Μ.Π.