Η ερωτοαπάντηση στο "που πήγε ο νεανικός και παράλληλα πολύ φασαριόζικος ενθουσιασμός" που εμφάνιζαν οι ίδιοι άνθρωποι, όχι στο μακρινό παρελθόν, αλλά μόλις λίγα χρόνια πριν. Όταν ο σύριζα κάλπαζε και αυτοί, ο καθένας τους με την διαφορετική οπτική του, συνέβαλλαν στο χωρίς εμπόδια καλπασμό προς την ψήφιση του τρίτου μνημονίου.
Κρύφτηκε και αναμένει (πιθανότατα μάταια) την "νέα ιστορική ευκαιρία" να εκφραστεί. Δεν χάθηκε, παραμένει εγκλωβισμένος μέσα σε εγκεφάλους να ξαναεμφανιστεί. Το ίδιο επιθετικός, το ίδιο μη στοιχειοθετημένος, με την ίδια θρασύτητα και την ίδια "πολυπλοκότητα του τίποτα" στις εκφράσεις -αιτιολογήσεις - δικαιολογήσεις του.
Η δεύτερη ήταν ότι αυτό που μόλις περιγράφτηκε είναι και η "συγκολλητική ουσία" όλων αυτών των ανθρώπων σε διάφορα ρεφορμιστικά πολιτικά μορφώματα που καθοδηγεί πότε ο κάθε Τσίπρας, πότε ο κάθε Λαφαζάνης, και πότε διάφορα πρώην στελέχη του κκε, του κκε εσωτερικού, και της Β' πανελλαδικής. Έτσι εξηγείται πως άνθρωποι που δεν άλλαζαν καλημέρα, που χαρακτήριζαν ο ένας τον άλλο με οικτρούς χαρακτηρισμούς, που τα στυλ τους είναι αντιθετικά, βρίσκονται στο ίδιο μπλοκ. Διότι πέρα από διάφορες διαφοροποιήσεις σε στυλ και φρασεολογία, σε αναφορές ο ένας στον Τρότσκι και ο άλλος στον Αλτουσέρ, ενώνονταν πάντα (ακόμα και αν δεν το συνειδητοποιούσαν) στην προοπτική κατάστρωσης σχεδίου αναμόρφωσης του καπιταλισμού.
Η σκέψη όμως που με έκανε να θελήσω να τα πω όλα αυτά ήταν άλλη. Θυμάμαι (και δεν μπορώ να το ξεχάσω γιατί μου το θυμίζουν συνεχώς) πολλάκις να χαρακτηρίζομαι γραφικός. Και εγώ αλλά κυρίως η "παρωχημένη σταλινική άποψη", και τα μπλοκ του κκε μλ, και οι θέσεις του στο σήμερα και για το σήμερα, και οι αναφορές στην εργατική τάξη και στην προοπτική της, στην οκτωβριανή επανάσταση, στον Ζαχαριάδη, στην π.π.σ.π., και άλλα πολλά.
Και τότε κοιτώντας την εικόνα μιας "σούπερ γραφικότητας" αναδείχτηκε καθαρά. Γραφικός είναι αυτός που αναμασά σχέδια μεταρρύθμισης του συστήματος της κλεψιάς, των νεκρών παιδιών στα ελληνικά παράλια, των "αριστερών κυβερνήσεων", των συμμαχιών με τους λύκους που ονομάζουν εταίρους. Και αν η ζωή έδωσε φαινομενικά άλλη εικόνα από αυτή, και αν οι αδυναμίες μετατρέπουν όντως ορισμένες φορές τον λόγο ή την παρουσία σε "ξύλινα", ή το σύστημα και ο συσχετισμός τα κάνει να φαίνονται τέτοια, κι αν ο αέρας στα πανιά της μικροαστικής ονείρωξης φύσηξε για χρόνια, η πραγματικότητα μίλησε και θα ξαναμιλήσει. Και αν αυτή την φορά ήταν η επανάληψη ως φάρσα, η επόμενη θα έχει πιθανά την μορφή τραγωδίας. Τίποτα πιο γραφικό και πιο τραγικό από το ψέμα και από την αυταπάτη του τίποτα....
Λεωνίδας Σαμαράς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ότι δεν φέρει υπογραφή ή δεν παραπέμπει σε κάποιο σύνδεσμο αποτελεί άποψη του διαχειριστή που το ανέβασε.
Δημοσιεύουμε κείμενα οργανώσεων, σχημάτων, συλλογικοτήτων, άρθρα επώνυμα που στέλνουν φίλοι, συναγωνιστές και σύντροφοι με τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμφωνεί ούτε το blog. Στόχος μας είναι η προβολή αγώνων, κινήσεων, δράσεων και απόψεων που θεωρούμε ότι μπορεί να προάγουν τις αντιστάσεις και τους αγώνες του λαού ή βοηθάνε στο διάλογο για την υπόθεση του λαϊκού κινήματος και της αριστεράς, ιδιαίτερα του κομμουνιστικού κινήματος. Και αυτό χωρίς να κρύβουμε ποιοι είμαστε παριστάνοντας τους αντικειμενικούς και ανεξάρτητους.
Παρά την αρχική μας επιλογή, για ελεύθερα σχόλια ώστε να διευκολύνονται οι συζητήσεις αναγκαστήκαμε να βάλουμε τον έλεγχο γιατί έχουν αυξηθεί από τη μια τα spam και από την άλλη αυτοί που άλλη δουλειά δεν έχουν από το να περιφέρονται και να βρίζουν ασύστολα. Θα προσπαθούμε να τα δημοσιεύουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Αν κάποιος γράψει σχόλιο και δεν το δει μετά από κάποιο εύλογο διάστημα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας στο e-mail: antigeitonies@gmail.com
Τέλος όταν πρόκειται για κείμενα άλλων συλλογικοτήτων πέραν από αυτές που στηρίζουμε ή συμμετέχουμε οι όποιες απαντήσεις σε σχόλια είναι στην ευθύνη αυτών των συλλογικοτήτων, αν και εφόσον θελήσουν να απαντήσουν.