Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων ΣΓΤΚΣ ΤΕΙ Αθήνας
Οι ιδέες δε φιμώνονται – δεν τρομοκρατούνται!
Εδώ και καιρό το σύστημα έχει προχωρήσει σε ενέργειες με σκοπό τη δημιουργία συνθηκών τρομοκρατίας και φόβου μέσα στις σχολές. Είναι ξεκάθαρο ότι αυτό που επιδιώκεται είναι η διαμόρφωση ενός πανεπιστημίου στο οποίο η επίθεση θα περνάει και θα προχωράει ανεμπόδιστη, όσο και το ότι θα τσακίζονται άμεσα και γρήγορα οι όποιες αντιστάσεις των φοιτητών πάνε να εκδηλωθούν. Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι υπάρχει έντονη η πρόθεση από κάποιους να ενισχύσουν αυτήν την κατάσταση, καθώς φαίνονται πρόθυμοι να εφαρμόζουν τις παραπάνω πρακτικές αβαντάροντας έτσι τη στρατηγική του συστήματος.
Τέτοιες λογικές εκτός του ότι είναι καθαρά συστημικές, παραπέμπουν σε φασιστικού τύπου πρακτικές, αποσκοπώντας στην τρομοκράτησή μας και στην φίμωση της άποψής μας. Δεν είναι άλλες απ’ αυτές που έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση των συλλόγων σήμερα, τη διάλυση τους, δηλαδή. Είναι λογικές «απολίτικες» ή καλύτερα υπέρ της πολιτικής του συστήματος, οι οποίες συμβάλλουν καθημερινά στην κατάργηση των πολιτικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών. Οι εφαρμοστές τους είναι αυτοί που αποτρέπουν με κάθε μέσο τις συλλογικές διαδικασίες σε συνδυασμό με την αποφυγή ξεσπάσματος κινήματος.
Εμείς, ως Αγωνιστικές Κινήσεις, θεωρούμε δικαίωμα την πολιτική παρέμβαση στις σχολές. Είναι υποχρέωση κάθε προοδευτικού ανθρώπου να συμβάλλει στην αγωνιστική ανασυγκρότηση των συλλόγων, απομονώνοντας παράλληλα τέτοιου είδους λογικές. Έτσι, θα μπορέσουμε να ξαναβάλουμε την πολιτική στα αμφιθέατρα και να συμβάλλουμε στην οικοδόμηση ενός μαζικού και ανυποχώρητου φοιτητικού κινήματος αντίστασης και διεκδίκησης που θα πετύχει νίκες.
Δηλώνουμε ότι αυτές οι ενέργειες δε μας τρομοκρατούν!
http://www.agonistikeskiniseis.org/
1 σχόλιο:
Μάλλον (σύμφωνα με το άρθρο, αλλά και την άποψή μου) η επίθεση σε τραπεζάκια, αφίσες, και σε ότι σηματοδοτεί πολιτική δράση, ταυτότητα, και έκφραση, πολιτικού καλέσματος αντίστασης, δεν αποτελεί απλά (ή μόνο) σπασμωδική ενέργεια τραμπούκων ακροδεξιών (όπως διάφοροι "παλαιοί γνωστοί" θα έλεγαν για να πετύχουν άλλη μία πρόσκαιρη και ανούσια συσπείρωση).
Αλλά αποτελεί στοχευμένη (συγκεκριμένα ή μη, γενικά ή ειδικά) επιλογή του συστήματος, εντασσόμενη μάλιστα στο πλαίσιο φασιστικοποίησης και παύσης/σιώπησης κάθε φωνής αντίστασης ή καλέσματος σε τέτοια. Άρα δεν πεθάνανε τα τραπεζάκια, δεν πέθανε η αντίθεση ανάμεσα στην πειθάρχηση και στην μη πειθάρχηση....
Ένας νεκρός που θάβεται ξανά και ξανά από τους αντιπάλους του μάλλον δεν είναι νεκρός, όπως κάπου έχω διαβάσει.....
Μάλλον αυτοί που είναι μαζί του πρέπει να τον κρατάνε όρθιο, και να καλούνε σε αυτό, συνεχώς και αταλάντευτα.
Είτε σαν κοντάρι σημαίας, είτε στα δυο του, είτε στα τέσσερά του ποδάρια....., όπως λέω εγώ (και ας μην το έχω διαβάσει κάπου).....
Λεωνίδας Σαμαράς
Δημοσίευση σχολίου