ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ! - ΝΑ ΠΑΡΘOYN ΠΙΣΩ Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΚΑΙ
Η ΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΩΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ!
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ - ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΕΙΣ - ΚΕΙΜΕΝΑ
ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ: ΣΩΜΑΤΕΙΑ - ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ - ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ - ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ

14 Φεβρουαρίου 2026

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Προβολή "Εργατικα ατυχήματα: οι άνθρωποι πέρα από τους αριθμούς"

Το σχημα της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας θα προβάλει το ντοκιμαντέρ του news247 σχετικά με τα εργατικά ατυχήματα, την Πέμπτη 19/2 στις 19:00. Η προβολη του ντοκιμαντερ ειναι μια κινηση που ειχε προγραμματισει το σχημα μας εδω και καποιο διαστημα αλλα επικαιροποιηθηκε με τον χειρότερο τροπο με το πρόσφατο έγκλημα της δολοφονίας των εργατριων στο "Βιολαντα". Σας καλούμε λοιπόν να προβληματοστουμε και να συζητήσουμε γύρω από το ζήτημα των λεγόμενων "εργατικών ατυχηματων".


Πέμπτη 19/2 στις 19:00, στο στέκι Σφεντονα
Συγγρού 24, 2ος Όροφος 
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

1000 ΦΥΛΛΑ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ | ΜΟΥΣΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΤΣΑ - ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΛΕΒΑΡΗ

0


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η πολιτική κηδεία του συναγωνιστή Γιώργου Κουφάκη θα γίνει την Δευτέρα 16/2

0


Η πολιτική κηδεία του συναγωνιστή Γιώργου Κουφάκη θα γίνει την Δευτέρα 16/2 στις 1μμ στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών
Η ταφή του θα γίνει την Τρίτη 17/2 στις 12μ στα Μάρμαρα Φθιώτιδας, αφού προηγηθεί σύντομος αποχαιρετισμός μπροστά στο Μνημείο του ΔΣΕ στον περίβολο της εκκλησίας
Σ.Π.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Ανταπόκριση από την αγροτική κινητοποίηση (13/2)

0

 


Πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 13/2 κινητοποίηση των αγροτών στο Σύνταγμα. Την κινητοποίηση την στήριξαν συλλογικότητες, οργανώσεις, σωματεία και Φοιτητικοί

Σύλλογοι. Οι τοποθετήσεις των αγροτών δείχνουν ότι όχι απλά δεν έχουν ικανοποιηθεί
τα αιτήματα τους αλλά ακόμα και αυτά που "υποσχέθηκε" η κυβέρνηση δεν έχουν υλοποιηθεί. 

"Δεν έχω λεφτά να σπουδάσω τα παιδιά μου". Τέτοιες δηλώσεις φανερώνουν 
ότι όλοι οι όροι που οδήγησαν τους αγρότες να βγουν στους δρόμους για 55 ημέρες
και να μπλοκάρουν όλη την χώρα είναι ακόμα εδώ και τροφοδοτούν τα αδιέξοδα της φτωχομεσαίας αγροτιάς. 

Το ΚΚΕ(μ-λ) παρέμβηκε στην συγκέντρωση με πανό και προκήρυξη. Φώναξε συνθήματα σπάζοντας την "βουβαμάρα" που επέβαλαν οι διοργανωτές και τα σωματεία/σύλλογοι που ελέγχει το ΚΚΕ. Μια βουβαμάρα που χαρακτηρίζει την στάση αυτών των δυνάμεων που επένδυσαν στον διάλογο και δέχτηκαν το μάζεμα των μπλόκων που επέβαλαν οι μεγάλοι αγροτοσυνδικαλιστές. 

Η αγωνιστική διάθεση που έδειξαν οι αγρότες με τα τρακτέρ τους στο Σύνταγμα είναι ένα ακόμα δείγμα της οργής και της αγανάκτησης του αγροτόκοσμου που δεν μπορεί να περιοριστεί στους κάλπικους διαλόγους και την διαπραγμάτευση. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

13 Φεβρουαρίου 2026

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ, 1001, 13/2 | Ατελείωτη η βαρβαρότητα, ασταμάτητα τα εγκλήματα! Τείχος αντίστασης στην πολιτική που δολοφονεί!

0

Στον απέραντο υγρό τάφο της Μεσογείου προστέθηκαν οι 15 νεκροί πρόσφυγες στα ανοιχτά της Χίου. Λίγες μέρες πιο πριν, στη μακρά λίστα των εργοδοτικών δολοφονιών είχαν γραφτεί και τα ονόματα των 5 εργατριών στο εργοστάσιο Βιολάντα. Και είναι αναρίθμητα τα καθημερινά, «μικρά» και μεγάλα εγκλήματα του συστήματος της εκμετάλλευσης σε βάρος της ζωής και των δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας.

Από τη Χίο μέχρι τα Τέμπη, από τη Βιολάντα μέχρι την Πύλο, από το Μάτι μέχρι τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς της πανδημίας, από την Ηλεία μέχρι τους εκατοντάδες εργάτες και εργαζόμενους κάθε χρόνο που δεν γυρίζουν σπίτι από τη δουλειά, αλλά και την καθημερινή βία της φτώχειας, της ακρίβειας, της ταξικής απόρριψης από τις σπουδές, της όλο και αγριότερης καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, ένα κοινό μαύρο νήμα ενός συστήματος σε κρίση και σήψη απλώνεται και συνδέει όλες αυτές τις περιπτώσεις. Ξεχειλίζει η φρίκη και η κτηνωδία στην «κανονικότητα» που έχουν οικοδομήσει οι κυρίαρχες δυνάμεις. Όπου και αν ζουν, δουλεύουν ή σπουδάζουν η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία, το περιβάλλον γίνεται όλο και πιο πνιγηρό, η ζωή όλο και πιο αβίωτη, ενώ όλο και περισσότερο αποδεικνύεται ότι το βαρέλι δεν έχει πάτο και υπάρχουν και χειρότερα.
συνέχεια εδώ

Διαβάστε στο φύλλο 1001 που κυκλοφορεί το Σάββατο 14 Φλεβάρη 2026:

Περιεχόμενα του φύλλου εδώ

Κυριότερα άρθρα


Ατελείωτη η βαρβαρότητα, ασταμάτητα τα εγκλήματα! Τείχος αντίστασης στην πολιτική που δολοφονεί!

Το μετέωρο βήμα των ΗΠΑ στον Περσικό. Το Ιράν καταλύτης γενικότερης αποσταθεροποίησης

Ανοιχτή Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας

Εκδηλώσεις για τα 1.000 φύλλα της Προλεταριακής Σημαίας

Θέσεις του ΚΚΕ για την Παιδεία για το 22ο Συνέδριό του: Αποχή από τους αγώνες και με συνεδριακή απόφαση!

Ενιαίος κλάδος νοσηλευτικής: Φύκια για μεταξωτές κορδέλες ή κάτι περισσότερο;

Στο τραπέζι ήδη το Εθνικό Απολυτήριο - Στήνουν νέα μεγάλη σφαγή στην εκπαίδευση!

Για τα γεγονότα στο ΑΠΘ - Στα Πανεπιστήμια πήγαινες, στο αστυνομικό τμήμα κατέληξες...

ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΣΗΜΕΙΑ ΠΩΛΗΣΗΣ

ΑΘΗΝΑ

Βιβλιοπωλείο-Καφέ Εκτός των Τειχών Γραβιάς 10-12 Εξάρχεια

Στέκι Απέναντι Μιλτιάδου 3 Δάφνη

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Σφεντόνα χώρος νεολαίας και πολιτισμού, Συγγρού 24, 2ος όροφος

ΓΙΑΝΝΕΝΑ

Αριστερό Στέκι Νεολαίας Κουγκίου 23

ΞΑΝΘΗ

Ρωγμή Αριστερός χώρος σκέψης και δράσης, Μ.Βόγδου 20

ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Ζάλο Αριστερός χώρος πολιτικής και πολιτισμού, Μαστραχά 14 

ΠΑΤΡΑ

Ανάστροφα Στέκι νεολαίας και εργαζομένων, Πουκεβίλ 2

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Έφυγε από τη ζωή ο συναγωνιστής Γιώργος Κουφάκης

0

Ο Γιώργος Κουφάκης (δεξιά) με τον αδερφό του Αποστόλη μπροστά στη βρύση αφιερωμένη στη μνήμη του πατέρα τους, στη θέση "Σφοντίλω" των Μαρμάρων
 

Σε ηλικία 88 ετών, μετά από νοσηλεία περίπου ενάμιση μήνα, έφυγε σήμερα, 13 Φλεβάρη 2026, από κοντά μας ο συναγωνιστής Γιώργος Κουφάκης. 

Γεννημένος στο χωριό Μάρμαρα της δυτικής Φθιώτιδας από αγροτική οικογένεια, είδε τον πατέρα του να σακατεύεται δημόσια (προς "παραδειγματισμό") από φασίστες παρακρατικούς του Σόλια ή του Βουρλάκη και επίορκους συγχωριανούς του. Η οικογένειά του υπήρξε αριστερή, με τον αδερφό του Αποστόλη, πολιτικό πρόσφυγα στην Ουγγαρία, να παλεύει ως μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).  

Μετά τη δεξιά στροφή στο παγκόσμιο και το ελλαδικό κομμουνιστικό κίνημα του 1956, τάχθηκε με την επαναστατική άποψη, απέναντι στην επέμβαση στο επαναστατικό ΚΚΕ και υποστήριξε το εν γένει ρεύμα των μαρξιστών-λενινιστών. Συμμετείχε στις συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις του λαού μας, μέχρι του σημείου που τα κουράγια του δεν το επέτρεπαν. Αρκετοί σύντροφοι και συναγωνιστές θα τον θυμούνται στα μπλοκ του ΚΚΕ(μ-λ) στην Αθήνα. 

Πρωτοστάτησε στον αγώνα για την ανέγερση Μνημείου του Δημοκρατικού Στρατού στο χωριό του, κινητοποιώντας κι άλλους συγχωριανούς και ερχόμενος σε ρήξη και αντιπαράθεση με αντιδραστικές λογικές που ηγεμόνευαν στον Σύλλογο του χωριού. Το Μνημείο στέκει σε κεντρικό σημείο, ως υπενθύμιση των θυσιών των αγωνιστών για ανεξαρτησία και λαοκρατία.

Σπύρος Παπακωνσταντίνου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΑΜΟΣ ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ (14/2) | Τρίκαλα – Χίος, δύο εγκλήματα, κοινός παρανομαστής! Η πολιτική τους δολοφονεί, με μαζικούς αγώνες να ανατραπεί!

0

Δυο εγκλήματα είχαμε τις τελευταίες μέρες, με 5 νεκρές εργάτριες στη «Βιολάντα» στα Τρίκαλα και 15 νεκρούς πρόσφυγες στη θάλασσα της Χίου. 

Το εργοστάσιο της «Βιολάντα» λειτουργούσε με αδήλωτα τμήματα, χωρίς αισθητήρες ασφαλείας και χωρίς ελέγχους, με διαβρωμένους σωλήνες προπανίου που εδώ και μήνες παγίδευαν το χώρο με εύφλεκτο αέριο, περιμένοντας τον μοιραίο σπινθήρα. Με εργάτες που διαμαρτύρονταν τους τελευταίους μήνες για τη μυρωδιά (του προπανίου) αλλά δεν έπαιρναν απάντηση. Ένα εργοστάσιο-τάφος στο οποίο απαγορεύονταν ο συνδικαλισμός και αποτελούσε άβατο για σωματείο και εργατικό κέντρο. Που ήταν όμως κατά άλλα «πρότυπο επιχειρηματικότητας» για το κυβερνητικό αφήγημα.

Στη Χίο το σκάφος του Λιμενικού είχε κλειστές τις κάμερές του (ενώ προβλέπεται το αντίθετο) γι αυτό δεν καταγράφηκε ο εμβολισμός του φουσκωτού που μετέφερε τους πρόσφυγες. Για να μην υπάρχουν καταγεγραμμένες εικόνες του εγκλήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι είχαμε 15 νεκρούς όχι από πνιγμό αλλά κυρίως από βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Δεν ήταν ατύχημα λόγω σύγκρουσης, ήταν προδιαγεγραμμένο έγκλημα με βάση τις αποφάσεις κυβέρνησης και ΕΕ για αποτροπές και επαναπροωθήσεις, για μια Ευρώπη – φρούριο. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο, ούτε και η τελευταία αν δεν παλέψουμε γι αυτό.

Αυτοί οι θάνατοι μας αφορούν όλους, είναι θάνατοι δικών μας ανθρώπων. Των εργατριών που βρέθηκαν στη νυχτερινή βάρδια για να μπορούν να βλέπουν τη μέρα τα παιδιά τους. Των απελπισμένων που κυνηγημένοι από τις βόμβες των «συμμάχων»-καταπιεστών μας και την εξαθλίωση, παλεύουν για τη ζωή τους. Για το λόγο αυτό δεν πρέπει να σιωπήσουμε.

Πρέπει να βγούμε στο δρόμο, να φωνάξουμε:

  • Είναι εγκλήματα κι όχι ατυχήματα.
  • Έλληνες και ξένοι, εργάτες ενωμένοι.
  • Καμιά ανοχή στο ρατσισμό, τον εθνικισμό, την ξενοφοβία, τη στοχοποίηση των προσφύγων και μεταναστών. 

Σας καλούμε το Σάββατο 14/2, 11:30πμ στην πλατεία Καρλοβάσου
να διαμαρτυρηθούμε και να καταγγείλουμε τα εγκλήματα.

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΖΩΗ, ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας - Εισηγητικό κείμενο: Πώς θα εμπνευστεί ξανά ο κόσμος της δουλειάς στην πάλη του ενάντια στον ταξικό εχθρό;

0

 Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισηγητικό κείμενο της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής πορείας η  οποία θα πραγματοποιηθεί στις 14 & 15 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα (Πάντειο Πανεπιστήμιο), με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης". ΕΔΩ βρίσκονται τα εισηγητικά κείμενα της Σύσκεψης και παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας.

Η διαδικασία της επαναθεμελίωσης της προοπτικής της συλλογικής πάλης στη συνείδηση των εργαζομένων, πρέπει να λάβει υπόψη την αντίστοιχη διαδικασία αποστοίχισής τους από τα σωματεία και τη μαζική πάλη. Η διαδικασία αυτή ήταν πολύχρονη και πολυεπίπεδη και συνέβη σε παγκόσμια κλίμακα. Μια προσπάθεια απάντησης αυτού του ζητήματος με αποσπασματικό τρόπο, εστιάζοντας π.χ. μόνο σε πλευρές της ελληνικής πραγματικότητας, είναι καταδικασμένη πολιτικά. Το κύριο πολιτικό ζήτημα που καθόρισε την αλλαγή των συσχετισμών σε βάρος του εργατικού κινήματος, υπήρξε η οπισθοχώρηση και τελικά η ήττα του κομμουνιστικού κινήματος, το οποίο υπήρξε ο κορμός για την ανάπτυξη της πολιτικής συνείδησης της εργατικής τάξης. Η εξέλιξη αυτή έχει δημιουργήσει συγκεκριμένα δεδομένα στο επίπεδο του οράματος για μια άλλη κοινωνία, όπου η εργατική τάξη θα έχει ηγεμονικό ρόλο, άρα και κατ’ επέκταση στην τωρινή δυνατότητα της εργατικής τάξης να θέτει πολιτικούς στόχους. Θεωρούμε ότι αυτό το πολιτικό δεδομένο θα βαραίνει τις προσπάθειές μας για μια ολόκληρη ιστορική φάση που έχουμε προσδιορίσει ως «φάση της ανασυγκρότησης της εργατικής τάξης ως τάξη για τον εαυτό της». Αυτή είναι μια βασική θέση που δίνει πολιτικό περιεχόμενο στις όποιες επισημάνσεις θα κάνουμε στη συνέχεια, αλλιώς αυτές οι επισημάνσεις θα βρίσκονται στον αέρα.

Σκοπός ύπαρξης του εργατικού κινήματος, λοιπόν, δεν είναι με χυδαίο τρόπο απλώς η «εκπροσώπηση» των εργαζομένων μέσα στο εκμεταλλευτικό σύστημα και η «βελτίωση» των όρων ζωής τους μέσα σε αυτό. Άλλωστε, είδαμε και όλους αυτούς που προπαγάνδιζαν την αποπολιτικοποίηση προς όφελος της «άμεσης βελτίωσης των όρων ζωής», πόσο τελικά έχουν βελτιώσει τους όρους ζωής των εργαζομένων, και πού τους οδήγησαν. Σκοπός του εργατικού κινήματος είναι «και αυτά» (η βελτίωση των όρων ζωής), αλλά «και μέσα από αυτά», η ανάπτυξη πολιτικής συνείδησης στο γιατί υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, πώς θα αυτή θα ανατραπεί και ποια είναι η θέση εργατικής τάξης μέσα σε αυτή την πορεία. Εν τέλει, η συγκρότηση της εργατικής τάξης περνάει μέσα από τη συνειδητοποίηση της ιστορικής της κοινωνικής αποστολής.

Άλλο τόσο όμως, τα παραπάνω μένουν κενό γράμμα αν εκφυλιστούν σε ένα αναμάσημα, μια ανούσια διάλεξη, αν δεν μεταφραστούν σε συγκεκριμένα πολιτικά και συνδικαλιστικά καθήκοντα, σε στόχους πάλης. Το πρωταρχικό καθήκον που πρέπει να μπει στις διαδικασίες των εργαζομένων είναι η αναγνώριση της πραγματικής κατάστασης, του πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων, εν τέλει της ίδιας της πραγματικότητας, χωρίς παραμορφωτικούς φακούς. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι διαισθητικά και εμπειρικά πολύ καλά καταλαβαίνουν αυτό το ζήτημα. Οι ηγεσίες σκόπιμα περιγράφουν μια εικονική κατάσταση, όπου πηγαίνουμε ως κίνημα «από νίκη σε νίκη», «αφήνουμε τους νόμους στα χαρτιά», σχεδιάζουμε «μεγαλεπήβολες προτάσεις»… Η οπορτουνιστική αυτή πολιτική που γίνεται εύκολα αντιληπτή από τον κόσμο της δουλειάς γίνεται σκόπιμα, προκειμένου να μην αναγνωρίσει το κίνημα τα βασικά του καθήκοντα, και να μην απολογηθούν οι ηγεσίες απέναντι σε αυτά. «Δείξαμε τη δύναμή μας» (λες και αυτό είναι ο στόχος ενός αγώνα), και πάμε παρακάτω! Αυτή η πρακτική είναι εμπεδωμένη στο σύνολο του εργατικού κινήματος, όχι μόνο σε μία παράταξη. Βασικό σημερινό καθήκον για το εργατικό κίνημα είναι η αντίσταση στην επίθεση του κεφαλαίου και η διεκδίκηση βασικών δικαιωμάτων που έχουν χαθεί. Η περιγραφή μιας εικονικής κατάστασης «αντεπίθεσης» των εργαζομένων στην πράξη τούς απομακρύνει από τους στόχους πάλης τους, και αυξάνει την ανεμπιστοσύνη τους. Ακόμα περισσότερο, η περιγραφή από τις αστικές συνδικαλιστικές ηγεσίες μιας πραγματικότητας όπου οι εργαζόμενοι έχουν να κερδίσουν μπαίνοντας στον θεσμικό διάλογο με την εργοδοσία απονεκρώνει εντελώς οποιαδήποτε διαδικασία πάλης.

Δεύτερο ζήτημα, είναι οι διαδικασίες και η ζωή των σωματείων, η δημοκρατική τους λειτουργία. Αυτό το ζήτημα είναι κεφαλαιώδες. Πλην όμως, συνδέεται καθοριστικά με το πρώτο. Γιατί άλλου είδους λειτουργία απαιτεί από τα μέλη ενός σωματείου ένας αγώνας περιορισμένου ορίζοντα, ή μια απεργία «για τα μάτια του κόσμου», και άλλου είδους λειτουργία απαιτεί ο προσδιορισμός ενός στόχου πάλης και η υλοποίησή του. Γι’ αυτό οι στόχοι πάλης πρέπει να είναι ξεκάθαροι, κατανοητοί και να γίνεται απολογισμός πάνω στο τι ορίζει ένα σωματείο ως στόχο, και στο αποτέλεσμα που καταφέρνει. Οι διαδικασίες όπου η συζήτηση εκφυλίζεται, χάνεται το κύριο ζητούμενο, πολλές φορές τα ζητήματα δεν τίθενται καν σε ψηφοφορία, και οι εργαζόμενοι δεν κατανοούν τι εν τέλει αποφασίζεται, ή ακόμα χειρότερα η ηγεσία τραμπουκίζει, αποκλείει και φιμώνει την «ενοχλητική» μειοψηφία, είναι επίτηδες φτιαγμένες έτσι. Προκειμένου οι εργαζόμενοι να νιώθουν ότι είναι μάταιη η συμμετοχή τους στη διαδικασία και να την παραδίδουν από μόνοι τους σε χέρια ενός μηχανισμού μυημένων.

Η συμμετοχή, η πρωτοβουλία, η οργάνωση από τα κάτω, η ακόμα και προσωπική ευθύνη των μελών απέναντι στις αποφάσεις του σωματείου, είναι καθοριστικής σημασίας προκειμένου να σπάσει η ανάθεση και να επανεκπαιδευτούν οι εργαζόμενοι στις συλλογικές διαδικασίες. Είναι ταυτόχρονα και όρος για να αλλάξουν οι συσχετισμοί μέσα στα σωματεία. Και εδώ βρίσκεται και ο δικός μας ρόλος. Δεν πρέπει να αντιλαμβανόμαστε τα σωματεία και τις κινητοποιήσεις τους ως αμετακίνητους βράχους μηχανισμών. Πολλές φορές συναγωνιστές ή φίλοι μας αναρωτιούνται «τι νόημα έχει» η συμμετοχή σε ένα σωματείο με μια τέτοια εκφυλισμένη λειτουργία. Αυτό ακριβώς το νόημα έχει: ότι η μη συμμετοχή εργαζομένων με ταξική συνείδηση σε αυτές τις διαδικασίες, διαιωνίζει αυτόν τον εκφυλισμό και «κάνει τη χάρη» στις ηγεσίες να «παίζουν μπάλα μόνες τους». Πολλές φορές συναγωνιστές και φίλοι αναρωτιούνται «ποιο είναι το νόημα» της συμμετοχής μας σε μια κινητοποίηση που έχει ως σκοπό την αποκλιμάκωση. Αυτό ακριβώς το νόημα έχει: τη συσπείρωση δυνάμεων που θέλουν να πάνε ένα βήμα παραπέρα.

Συνεπώς, η ανάκτηση του κύκλου «ορίζω το στόχο πάλης – αποφασίζω τα μέσα πάλης και συμμετέχω στη δράση – κάνω απολογισμό», είναι καθοριστικό ζητούμενο προκειμένου ο εργαζόμενος να μετατραπεί ξανά σε υποκείμενο οργάνωσης της πάλης του, από το να είναι απλώς ένας ακολουθητής που σηκώνει το χέρι του και επικυρώνει με την παρουσία του ένα προαποφασισμένο σχέδιο.

Το τρίτο επίπεδο, αφορά την ανάκτηση της εμπιστοσύνης στα ίδια τα μέσα πάλης του εργατικού κινήματος. Αυτή η διαδικασία δεν είναι μονόπλευρη. Πηγαίνει χέρι-χέρι με την απόρριψη των βαθιά εμπεδωμένων αυταπατών για τη φύση του αστικού κράτους, των μηχανισμών και των θεσμών του. Όταν οι ίδιες οι ηγεσίες των σωματείων προπαγανδίζουν την αξία: του «διαλόγου πάνω στα καλά σημεία του νόμου», των «καλών ευρωπαϊκών οδηγιών που περιέχουν θετικά στοιχεία», των «προτάσεων νόμου», των «συναντήσεων με την εργοδοσία», των «νομικών ρωγμών που πρέπει να αξιοποιούμε» (ανεβάζοντας επίτηδες τις προσδοκίες των εργαζομένων για τις δικαστικές αποφάσεις)… Ή ακόμα χειρότερα, όταν οι ηγεσίες αποκρύπτουν επίτηδες το περιεχόμενο των αστικών νόμων και των επιπτώσεών τους, λέγοντας ότι «η μορφή πάλης που επιλέξαμε είναι νόμιμη», ή ότι «αυτός ο νόμος δεν θα εφαρμοστεί», ή ότι «να μην μιλάμε γι’ αυτό το ζήτημα για να μην τρομοκρατείται ο κόσμος» ή «θα ανοίξουμε μια ηλεκτρονική κάλπη για 15 λεπτά ως ελιγμό αντεπίθεσης»… Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Η απονεύρωση της εγρήγορσης των εργαζομένων, η καλλιέργεια αυταπατών, η απομάκρυνση από τα «κλασσικά μέσα πάλης» προς μια ευκολότερη και ανώδυνη επιλογή, και ύστερα στην πράξη η απογοήτευση και η μοιρολατρία ότι «δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα», η τρομοκράτηση από την «ξαφνική» επίθεση του ταξικού εχθρού, όταν έρχεται η αναπόφευκτη σύγκρουση. Από τη στιγμή της προετοιμασίας ενός αγώνα, και σε κάθε στροφή του, χρειάζεται συστηματική αποκάλυψη των αυταπατών, επαναφορά της συζήτησης στα βασικά, και επιχειρηματολόγηση ότι οι εργαζόμενοι και το κεφάλαιο είναι τάξεις εχθρικές που βρίσκονται σε ανειρήνευτο ανταγωνισμό μεταξύ τους.

Τέταρτο ζήτημα, είναι η ανατροπή των συσχετισμών μέσα στα σωματεία. Χωρίς την αμφισβήτηση των κυριάρχων αστικών και ρεφορμιστών ηγεσιών στα σωματεία, χωρίς τον κλονισμό του ελέγχου που ασκούν σε αυτά, το εργατικό κίνημα δεν μπορεί να παράξει τις νίκες εκείνες που θα επαναθεμελιώσουν τη συλλογική οργανωμένη πάλη στα μάτια των μαζών. Όμως, η ανατροπή των συσχετισμών δεν μπορεί να είναι απλώς μια εκλογική καταγραφή (θα χρειαστεί κι αυτό κάποια στιγμή). Είναι όλα τα παραπάνω. Χωρίς τη μεγαλύτερη και συστηματικότερη εμπλοκή των δικών μας δυνάμεων μέσα σε κάθε πτυχή της λειτουργίας των σωματείων, χωρίς το κέρδισμα πρωτοπόρων στοιχείων της εργατικής τάξης στο πλευρό της δικής μας αντίληψης, η σκόνη από τις κινητοποιήσεις θα κατακάθεται και θα βρισκόμαστε πάλι στο ίδιο σημείο. Οι δικές μας δυνάμεις πρέπει να αναλάβουν ευθύνη. Δεν είμαστε μια δύναμη περιγραφής της κατάστασης. Είμαστε μια δύναμη με πολιτική-συνδικαλιστική γραμμή, η οποία πρέπει να θέσει ζητήματα, για τον στόχο πάλης, για το σύνθημα πάλης, για το μέσο πάλης, για τον απολογισμό. Πρέπει να γίνουμε αυστηροί με τον εαυτό μας, και θα θέτουμε το στόχο τμήματα των εργαζομένων να έρχονται κοντά στην άποψή μας πολιτικά και οργανωτικά. Και αυτό πρέπει να μπαίνει στο ζύγι του απολογισμού.

Συνοψίζοντας. Το εργατικό κίνημα θα πυκνώσει τις γραμμές του και θα ανακτήσει τον ρόλο του στα μάτια των πλατιών εργαζόμενων μαζών όταν ανακτήσει τη δυνατότητα του να πετυχαίνει νίκες απέναντι στην πολιτική του συστήματος, να ανατρέπει την επίθεση του κεφαλαίου, να κερδίζει πίσω κατακτήσεις και να βελτιώνει τη ζωή των εργαζομένων. Στη συγκεκριμένη φάση που βρισκόμαστε, το εργατικό κίνημα πρέπει να απαντήσει όλες τις πολιτικές, οργανωτικές και ιδεολογικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για μια τέτοια πορεία.


ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανταπόκριση από τη Σάμο: Κινητοποίηση για την Υγεία, της 11/2

0

Με τη συμμετοχή 250 περίπου ατόμων πραγματοποιήθηκε στις 11/2 το απόγευμα, συγκέντρωση για την Υγεία στην πλατεία του Βαθιού της Σάμου και στη συνέχεια πορεία κατά μήκος του λιμανιού της πόλης. Τη συγκέντρωση κάλεσαν το ΕΚ Σάμου, το ΝΤ της ΑΔΕΔΥ και ο Σύλλογος Εργαζομένων του Νοσοκομείου Σάμου. Παραβρέθηκαν δημοτικοί και κάθε άλλου τύπου, παράγοντες και χαιρέτησαν εκτός των διοργανωτών ο Ιατρικός Σύλλογος Σάμου, ο Σύλλογος Φίλων Υποστηρικτών Καρκινοπαθών και ο Αγροτικός Σύλλογος του νησιού, με σαφή, τη μειωμένη συμμετοχή των Σαμιωτών στη συγκέντρωση, σε σχέση με την αντίστοιχη συγκέντρωση-διαδήλωση του Σεπτέμβρη. Στους χαιρετισμούς και την κεντρική ομιλία των αυτοαποκαλούμενων «ταξικών δυνάμεων», αίσθηση προκάλεσε η «εισαγωγή» που περιλαμβάνονταν και στο κάλεσμά τους, «Ένα χρόνο μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις και την απεργία, με χιλιάδες λαού των νησιών μας και οι υποσχέσεις που δόθηκαν ότι θα προκηρυχτούν όλες οι κενές οργανικές θέσεις στα νησιά μας, δεν έχει γίνει τίποτα! Ενάμιση χρόνο μετά το κυβερνητικό «μασάζ» σε τοπικούς παράγοντες και μερικούς μήνες μετά την επίσκεψη πολυμελούς κυβερνητικής αντιπροσωπείας στη Σάμο, η κατάσταση χειροτερεύει ακόμη περισσότερο.…», δηλαδή άμεση παραδοχή ότι περίμεναν θετικά αποτελέσματα από πλευράς κυβέρνησης αλλά και ότι αυτός ο «αγώνας» που προτείνουν δεν επαρκεί! Παραληρηματικά και με ποικίλες λεπτομέρειες  υπουργικών αποφάσεων, αρκτικόλεξων, και υγειονομικού ενδιαφέροντος όρων, αναλώθηκαν σε κοινοβουλευτικού και προεκλογικού τύπου «αντιπαραθέσεις και καταγγελίες» της κυβερνητικής πολιτικής χωρίς να ακουστεί καμιά πρόταση αγώνα για την …ταμπακιέρα! Δεν έλειψαν οι παροτρύνσεις συμμετοχής μόνο στα λεγόμενα «ταξικά σωματεία» του ΠΑΜΕ και η αόριστη «υπόσχεση κλιμάκωσης του αγώνα για την υγεία»! Που, στην πράξη αποκλιμακώνεται με τις γνωστές και αναμενόμενες πλέον εθιμοτυπικές συγκεντρώσεις εκτόνωσης της λαϊκής οργής, ανά …τετράμηνο και με συμμετοχή φθίνουσα-για να δικαιολογείται και το «ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται»!

Το μπλοκ των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών και της Ταξικής Πορείας παρέμβηκε στην πλατεία και στη συνέχεια στην πορεία, με κοινή προκήρυξη και πανό.

Στην πορεία που ακολούθησε, το μπλοκ των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών και της Ταξικής Πορείας, με αρκετό κόσμο να ακολουθεί, χαρακτηρίστηκε από μαχητικότητα, φωνάζοντας συνθήματα καταδίκης αυτής της πολιτικής για την Υγεία, της περιστολής δικαιωμάτων, καταδίκης συνολικά της κυβερνητικής πολιτικής, αλλά και συνθήματα αντιιμπεριαλιστικά και ταξικής αλληλεγγύης σε πρόσφυγες και μετανάστες.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

12 Φεβρουαρίου 2026

ΑΠΘ | ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ! - ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!

0


Έχουν περάσει μόνο λίγες μέρες από το όργιο καταστολής που έγινε στο χώρο του Πολυτεχνείου με την εισβολή της αστυνομίας και τις 309 προσαγωγές(!), και οι Πρυτανικές αρχές του Α.Π.Θ. ανακοινώνουν ότι ήρθε η ώρα να γίνει ελεγχόμενη η είσοδος στις σχολές μας.


 


Η μια δήλωση μετά την άλλη επιβεβαιώνουν τον νέο γύρο επίθεσης που ετοιμάζουν, που δεν είναι τίποτα άλλο από την λογική - για κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘ - συνέχειας της εφαρμογής των εκατοντάδων χιλιάδων διαγραφών. Χρήση «εκτοξευτήρων ελαστικών βλημάτων και εκτοξευτήρων σφαιριδίων χρώματος ώστε σε αντίστοιχες περιπτώσεις οι προσαγωγές να μετατρέπονται σε συλλήψεις με αποδεικτικά στοιχεία», ζητά ο πρόεδρος αστυνομικών υπαλλήλων Θεσσαλονίκης. Ανεμίζουν την «ηρωική» στολή του ΜΑΤατζή που… σκίστηκε, την ώρα που δεκάδες νέοι που βρέθηκαν στο live βρίσκονται τραυματισμένοι από τη λύσσα των γκλομπ.


Πρόκειται για οργανωμένο σχέδιο της κυβέρνησης να πάει αποφασιστικά στο επόμενο βήμα που θα κατοχυρώσει την νέα πραγματικότητα στα πανεπιστήμια. Πρυτάνεις, υφυπουργός Παιδείας και πρώην πρύτανης Παπαϊωάννου, Ζαχαράκη και εισαγγελείς όλοι μαζί σαν χορωδία ζητούν τώρα να εφαρμοστούν τα μέτρα καταστολής στα πανεπιστήμια. Θέλουν να προλάβουν τις φοιτητικές αντιστάσεις μπροστά στο ιστορικό χτύπημα των διαγραφών και την αναθεώρηση του άρθρου 16 που σχεδιάζει η κυβέρνηση. Εξού και οι εξαγγελίες για κάμερες και τουρνικέ εντός 2026 από Ζαχαράκη και οι απειλές του Παπαϊωάννου για τις επιπτώσεις που θα υπάρξουν για τον κρίκο που έσπασε στην αλυσίδα εφαρμογής των σχεδίων ασφαλείας που κατατάχθηκαν μέχρι τέλος του 2025 στο υπουργείο.


Ξέρουμε, όπως είδαμε και με τον αντίστοιχο κανονισμό στο ΕΚΠΑ, ότι η ελεγχόμενη είσοδος στα πανεπιστήμια μεταφράζεται σε φακέλωμα σε όποιον φοιτητή τολμάει να αντιδράει και να αντιστέκεται. Πρόκειται για συνέχεια του μπαράζ διώξεων και καταστολής που δέχεται το φοιτητικό κίνημα πανελλαδικά, όπως είδαμε με την εισβολή της αστυνομίας και τα πειθαρχικά στην Αρχιτεκτονική του ΕΜΠ, τα πειθαρχικά στο Πολυτεχνείο της Κρήτης μέχρι και τον φοιτητή που έφαγε 14 μήνες φυλάκισης επειδή έκανε γκράφιτι για την Παλαιστίνη. Είναι οι νόμοι Κεραμέως και Ζαχαράκη που δίνουν το πράσινο φως στην βίαιη καταστολή και την τρομοκρατία του φοιτητικού κινήματος.


Ξέρουν ότι οι διαγραφές και τα πειθαρχικά, τα συνεχή χτυπήματα στη νεολαία γεννούν οργή και εγκυμονούν αντιδράσεις. Αυτές τις αντιδράσεις προσπαθούν να προλάβουν και μας τρομοκρατούν. Να μην τους κάνουμε την χάρη. Να δώσουμε τη μάχη ενάντια στην εκπαίδευση των λίγων και εκλεκτών που διαμορφώνει το σύστημα. Μέσα από τους φοιτητικούς μας συλλόγους να παλέψουμε για την ανατροπή των νόμων Κεραμέως και Ζαχαράκη. Δεν δεχόμαστε κανέναν έλεγχο μέσα στις σχολές, θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην ελεύθερη πολιτική δράση ενάντια στη φασιστικοποίηση που φέρνει το σύστημα.


Να τους χαλάσουμε τα σχέδια – γενικές συνελεύσεις σε όλες τις σχολές!


• Κάτω τα χέρια από το λαϊκό άσυλο αγώνων!
• Κανένας έλεγχος, ελεύθερη πρόσβαση στο χώρο του ασύλου!
• Όχι σε κάμερες-τουρνικέ-συστήματα ασφαλείας!
• Καμία διαγραφή φοιτητή - Καμία πειθαρχική δίωξη!
• Ανατροπή των νόμων Κεραμέως και Ζαχαράκη!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/2 - ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ!

0

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί σε μαζική στήριξη του συλλαλητηρίου των αγροτών, την Παρασκευή 13/2, στις 4:00 μ.μ., στο Σύνταγμα.

Παρά το σπάσιμο των μπλόκων, οι λογαριασμοί της φτωχομεσαίας αγροτιάς με την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΚΑΠ παραμένουν ανοιχτοί. Όπως ανοιχτοί παραμένουν και οι λογαριασμοί με την ηττοπάθεια και τον συμβιβασμό των συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Λαός και νεολαία πρέπει να βρεθούν μαζικά στο πλευρό των αγροτών. Όχι μόνο ως ένδειξη της απαραίτητης και αυτονόητης αλληλεγγύης, αλλά κυρίως για την ανάδειξη του αγώνα της φτωχομεσαίας αγροτιάς ως κομμάτι του συνολικού λαϊκού-εργατικού αγώνα, του κοινού μετώπου πάλης που πρέπει να συγκροτηθεί για την ανατροπή της βάρβαρης επίθεσης κυβέρνησης - ΕΕ- κεφάλαιου.

 

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ): Η αντιαγροτική πολιτική ΕΕ/ΚΑΠ/κυβέρνησης δεν διορθώνεται, μόνο ανατρέπεται! - Με ανυποχώρητο αγώνα, με τη γραμμή της αναμέτρησης!

0


Ο μεγάλος αγροτικός ξεσηκωμός έληξε χωρίς η κυβέρνηση να ικανοποιήσει κανένα από τα βασικά αιτήματα των αγροτών για εισόδημα επιβίωσης.

Ο μαζικός, πολύμορφος και πολυήμερος αγροτικός ξεσηκωμός, τα μπλόκα, οι κινητοποιήσεις, οι συνελεύσεις, οι συσκέψεις κ.λπ. ήταν «σχολείο» για χιλιάδες νέους αγροτοκτηνοτρόφους, αλλά και παράδειγμα για τα υπόλοιπα κομμάτια του λαού και της νεολαίας. Αυτός ο αγώνας
- στρίμωξε την κυβέρνηση και ακύρωσε στην πράξη τα σχέδια και τους ελιγμούς του κυβερνητικού επιτελείου.
- Δεν πέρασαν οι κυβερνητικές απειλές και οι απαγορεύσεις, η καταστολή των ΜΑΤ, των χημικών, των δικογραφιών.
- Δεν πέρασε ο κοινωνικός αυτοματισμός που επίμονα υποδαυλίζονταν από κυβέρνηση και συστημικά ΜΜΕ.
- Δεν πέρασε ο αποπροσανατολισμός με τις επικοινωνιακές ανακοινώσεις-φιέστες των Χατζηδάκη-Τσιάρα.
- Δεν πέρασε το «διαίρει και βασίλευε», ούτε η προσπάθεια διάσπασης του αγροτικού μετώπου που μεθόδευσε η κυβέρνηση.

Τα μέτρα που αναγκάστηκε να ανακοινώσει η κυβέρνηση κάτω από τη πίεση των κινητοποιήσεων είναι «ασπιρίνες» και «σταγόνα στον ωκεανό» μπροστά στα προβλήματα και την πορεία καταστροφής και ξεκληρίσματος της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Ούτε πρόσθετα μέτρα είναι, ούτε ικανοποιούν τα αγροτικά αιτήματα, ούτε εξασφαλίζουν εισόδημα επιβίωσης για τους φτωχομεσαίους αγρότες που να καλύπτει το κόστος της ζωής. Είναι μέτρα που κινούνται στις γνώριμες «ράγες» της αντιαγροτικής πολιτικής, εντός των αντιλαϊκών «δημοσιονομικών περιορισμών» των ματωμένων μνημονιακών πλεονασμάτων και εντός του «ευρωπαϊκού πλαισίου» της αντιαγροτικής ΚΑΠ.

Τα αγροτικά μπλόκα παρότι ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και σε έκταση και σε διάρκεια, ωστόσο, με βάση τις αδυναμίες του αγροτικού κινήματος, δεν αξιοποιήθηκαν για να αναπτυχθεί η πάλη που απαιτούνταν. Οι αγροτοσυνδικαλιστικές ηγεσίες των κομμάτων του συστήματος και του ρεφορμισμού, απ’ την αρχή αναζητούσαν τον συμβιβασμό και την απόσυρση από την πάλη με το επιχείρημα του λεγόμενου «ουσιαστικού διαλόγου». Αυτές οι ηγεσίες που έκαναν σημαία τους τον «διάλογο» και διαγκωνίζονταν μεταξύ τους για το ποιος θα αποτελέσει τον «επίσημο» συνομιλητή με την κυβέρνηση, είναι υπεύθυνες απέναντι στους αγωνιζόμενους αγρότες, γιατί έσπειραν αυταπάτες και οδήγησαν έναν σπουδαίο αγώνα σε υποχώρηση.

Παρά το σπάσιμο των μπλόκων, οι λογαριασμοί της φτωχομεσαίας αγροτιάς με την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΚΑΠ παραμένουν ανοιχτοί. Όπως ανοιχτοί παραμένουν και οι λογαριασμοί με την ηττοπάθεια και τον συμβιβασμό των συνδικαλιστικών ηγεσιών.


Τα προβλήματα του αγροτικού κόσμου όχι μόνο δεν λύθηκαν, αλλά στο επόμενο διάστημα θα οξυνθούν ακόμα παραπέρα. Οι 55 μέρες αγώνα της φτωχομεσαίας αγροτιάς δεν ολοκλήρωσαν τους στόχους της, αλλά άνοιξαν τους μεγάλους λογαριασμούς της πάλης που έχει ανάγκη. Ο δρόμος του αγώνα εξακολουθεί να είναι μονόδρομος. Με τη γραμμή της αναμέτρησης και όχι με «μία από τα ίδια».
Ξεπερνώντας τις φωνές ηττοπάθειας.
Παραμερίζοντας αυτούς που διαγκωνίζονται για το ποιος θα πρωτοκάνει «διάλογο» και ποιος θα γίνει αποδεκτός ως «συνομιλητής» της κυβέρνησης.
Με άπλωμα του αγώνα και κοινό μέτωπο με τα άλλα κομμάτια του λαού και της νεολαίας.
Για ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής.
Για ζωή με δικαιώματα & μέλλον με αξιοπρέπεια

  

https://www.kkeml.gr/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μαθητική Αντίσταση | ΕΘΝΙΚΟ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΦΑΓΗ! ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ! 26 και 27 Φλεβάρη κλείνουμε τα σχολεία!

0






ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Χατζή. Μια ξεχωριστή βραδιά για το Θέατρο Σκιών στο «Εκτός των Τειχών».

0


Η παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Χατζή, «Ιχνηλατώντας τον Καραγκιόζη στη Θεσσαλονίκη και στην ευρύτερη περιοχή, Από τον 19ο στον 21ο αιώνα», την Κυριακή 8/2, ήταν από τις πιο επιτυχημένες εκδηλώσεις που έχουν γίνει στο βιβλιο-καφέ Εκτός των Τειχών.

Ο χώρος γέμισε από φίλους και συντρόφους του συγγραφέα και αξίζει να αναφερθεί η παρουσία του συγγραφέα και ποιητή Φώντα Λάδη και του τραγουδιστή Κώστα Θωμαΐδη, αδελφού του Γιάννη Χατζή.

Με τη συζήτηση δημιουργήθηκε ένα ιδιαίτερο κλίμα, ζεστό και ανθρώπινο, χαρίζοντας, σε όλους όσους παραβρέθηκαν, στιγμές που μας λείπουν. Καθένας από τους ομιλητές είχε τη συμβολή του σε αυτό.

Εκ μέρους των εκδόσεων «Εκτός των Τειχών», ο Κώστας Βλαχόπουλος παρουσίασε το βιβλίο και τους ομιλητές. Η πανεπιστημιακός Ανθή Χατζάκογλου τόνισε τη σημασία που έχουν, για τους ερευνητές, οι πολύτιμες πληροφορίες που περιέχονται στο βιβλίο, οι οποίες θα είχαν χαθεί αν ο Γιάννης Χατζής δεν τις είχε συγκεντρώσει με τόσο μεράκι. Ο Καραγκιοζοπαίχτης Άθως Δανέλλης, με τον παραστατικό τρόπο του Θεάτρου Σκιών, τόνισε πως όσο υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια, τόσο ο Καραγκιόζης θα είναι απαραίτητος. Και η Αγγελική Χατζή, μετέφερε την εμπειρία της ως κόρη ενός Καραγκιοζοπαίχτη και ενός ερευνητή, ο οποίος της δίδαξε την αφοσίωση με τη στάση του απέναντι στην τέχνη του.

Στη συνέχεια ο Γιάννης Χατζής εξήγησε τη μεγάλη πορεία των 50 χρόνων όπου συγκέντρωνε πληροφορίες για το Θέατρο Σκιών στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα, το πόσος κόπος, έξοδα και θυσίες χρειάστηκαν, όχι μόνο από τον ίδιο, αλλά και από την οικογένειά του. Και ότι αυτό το έκανε όχι μόνο γιατί ακόμα ένιωθε την ανάσα του νυχτολούλουδου από τις μάντρες των Καραγκιοζοπαιχτών της παιδικής του ηλικίας, αλλά γιατί όσο μεγάλωνε καταλάβαινε όλο και πιο βαθιά πως ο ξυπόλητος ήρωας έκφραζε τα πάθια, αλλά και τη δύναμη ενός ολόκληρου λαού. Κι έτσι, από κάποια στιγμή και μετά, σε όλα τα γεγονότα, (παραστάσεις, εκθέσεις, διαλέξεις, κ.λπ.), που αφορούσαν τον Καραγκιόζη στη Θεσσαλονίκη ήταν παρών, αν δεν τα είχε οργανώσει ο ίδιος.

Η βραδιά έκλεισε με τον πιο ταιριαστό τρόπο, με μια παράσταση Καραγκιόζη από τον Νικόλα Τζιβελέκη, που έστησε τον μπερντέ του και παρουσίασε εξαιρετικά το έργο «Τσίτα τα Γκάζια (ο Καραγκιόζης ντελιβεράς)», του Γιάννη Χατζή, ο οποίος το εμπνεύστηκε από πραγματικά γεγονότα εργοδοτικής αυθαιρεσίας και χειροδικίας απέναντι σε ντελιβεράδες.

Το βίντεο της εκδήλωσης θα αναρτηθεί σύντομα στο κανάλι του Εκτός των Τειχών στο YouTube.

https://ektostonteixon.gr/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Νόαμ Τσόμσκι, Τζέφρι Έπσταϊν και η Πολιτική της Προδοσίας*

0

 Chris Hedges, 9 Φεβρουαρίου 2026

Δεν έχω ιδιαίτερες προσδοκίες από πολιτικούς, μεγιστάνες επιχειρήσεων, προέδρους επιφανών πανεπιστημίων, φιλάνθρωπους δισεκατομμυριούχους, διασημότητες, μέλη βασιλικών οικογενειών ή ολιγάρχες. Ζουν μέσα σε ναρκισσιστικές και ηδονιστικές «φούσκες», που τροφοδοτούν την εγωλατρία τους και την ηθική τους διαφθορά. Από διανοούμενους όμως, όπως ο Νόαμ Τσόμσκι, οι προσδοκίες μου είναι υψηλές.

Η εξήγηση που έδωσε η σύζυγός του, Βαλέρια -ο Νόαμ υπέστη σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο τον Ιούνιο του 2023 και είναι πλέον ανίκανος- σχετικά με τη σχέση τους με τον Τζέφρι Έπσταϊν, βρίθει από τις επιπόλαιες δικαιολογίες που προέβαλαν όλοι όσοι αποκαλύφθηκαν μέσω των email και των εγγράφων της υπόθεσης Έπσταϊν.

Όπως και όλοι οι υπόλοιποι που κατονομάστηκαν στα αρχεία της υπόθεσης, η ίδια και ο Νόαμ «ουδέποτε υπήρξαν μάρτυρες οποιασδήποτε ανάρμοστης συμπεριφοράς εκ μέρους του Έπσταϊν ή άλλων».

Η επιστολή της επαναλαμβάνει το ίδιο στερεότυπο σχήμα που υιοθέτησαν όλοι όσοι αποκαλύφθηκαν στα αρχεία της υπόθεσης Έπσταϊν. Γνωρίζω τον Νόαμ και τον θαυμάζω εδώ και χρόνια. Είναι, θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς, ο σημαντικότερος και πιο συνεπής στις αρχές του διανοούμενός μας. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι δεν είναι τόσο παθητικός ή εύπιστος/αφελής όσο τον παρουσιάζει η σύζυγός του. Γνώριζε για την κακοποίηση ανηλίκων από τον Έπσταϊν. Το γνώριζαν όλοι. Και, όπως και άλλοι στον κύκλο του Έπσταϊν, δεν έδωσε σημασία.

Ο Νόαμ, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, γνωρίζει την αρπακτική φύση της άρχουσας τάξης και τη σκληρότητα των καπιταλιστών, όπου οι ευάλωτοι —ιδίως τα κορίτσια και οι γυναίκες— μετατρέπονται σε εμπορεύσιμα αντικείμενα προς χρήση και εκμετάλλευση. Δεν εξαπατήθηκε από τον Έπσταϊν. Δελεάσθηκε[1].

Η σχέση του με τον Έπσταϊν αποτελεί ένα βαρύ και, για πολλούς, ασυγχώρητο στίγμα[2]. Αμαυρώνει ανεπανόρθωτα την κληρονομιά του. Αν υπάρχει ένα δίδαγμα εδώ, είναι το εξής: η άρχουσα τάξη δεν προσφέρει τίποτε χωρίς να περιμένει κάτι σε αντάλλαγμα. Όσο πιο κοντά έρχεσαι σε αυτούς τους «βρικόλακες», τόσο περισσότερο υποδουλώνεσαι. Ο ρόλος μας δεν είναι να συναναστρεφόμαστε μαζί τους· αλλά να τους καταστρέψουμε/διαλύσουμε (destroy).

Σημειώσεις

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2026 στο The Chris Hedges Report με τίτλο «Noam Chomsky, Jeffrey Epstein and the Politics of Betrayal» στη διεύθυνση … https://chrishedges.substack.com/p/noam-chomsky-jeffrey-epstein-and

Ο Chris Hedges είναι δημοσιογράφος, βραβευμένος με το βραβείο Pulitzer, ο οποίος εργάστηκε για 15 χρόνια ως ανταποκριτής στο εξωτερικό για την εφημερίδα The New York Times, όπου ήταν επικεφαλής του γραφείου της εφημερίδας στη Μέση Ανατολή και στα Βαλκάνια. Προηγουμένως είχε εργαστεί στο εξωτερικό για τις εφημερίδες The Dallas Morning News, The Christian Science Monitor και NPR. Είναι παρουσιαστής της εκπομπής The Chris Hedges Report.

Τη μετάφραση (με τη βοήθεια Τ.Ν.) από τα αγγλικά, για λογαριασμό των Αντιγειτονιών, έκανε ο Κ.Καψ. Τονίζουμε ότι η δημοσίευση του άρθρου γίνεται για πληροφοριακούς λόγους και δεν συνιστά απαραίτητα συμφωνία με τις θέσεις και τον τρόπο που αυτές διατυπώνονται.

Παραπομπές 


[1] ΣτΜ. He was not fooled by Epstein. He was seduced. := Δεν έπεσε θύμα εξαπάτησης, αλλά ελκύστηκε συνειδητά από τα προνόμια, την ισχύ, την πρόσβαση, το κύρος, τα οφέλη που προσέφερε η σχέση. Το seduced εδώ δεν έχει σεξουαλική έννοια. Σημαίνει «γοητεύτηκε», «δελεάστηκε», «παρασύρθηκε», «υπέκυψε στον πειρασμό». Υπονοεί ενεργό ηθική υποχώρηση, όχι παθητική εξαπάτηση.

[2] ΣτΜ. stain := στίγμα, κηλίδα, μελανό σημείο, πλήγμα, λεκές.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

11 Φεβρουαρίου 2026

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Εργατικό ατύχημα στη ΜΕΒΓΑΛ

0

Ακόμα ένα εργατικό ατύχημα έρχεται να προστεθεί στην μακροσκελή λίστα. Ένας 49χρονος εργάτης στην γαλακτοβιομηχανία ΜΕΒΓΑΛ τραυματίστηκε σοβαρά στην διάρκεια της βάρδιάς του και διακομίστηκε στο νοσοκομείο.

ΒΙΟΛΑΝΤΑ, ΜΕΒΓΑΛ, διανομείς. Για όλους τους εργάτες πλέον, το να πηγαίνουμε στην δουλειά είναι ένα ρίσκο για τη ζωή μας.

Η «φυσική τάση» της εργοδοσίας είναι η επιδίωξη του μέγιστου κέρδους. Μπροστά σ’ αυτό το κίνητρο, η προστασία των εργαζομένων όχι απλά βρίσκεται σε «δεύτερο πλάνο», αλλά υπονομεύεται ολοένα και περισσότερο.

Είναι ευθύνη και εντολή της εργοδοσίας η συνειδητή παράκαμψη των μέτρων ασφαλείας προκειμένου «να βγει περισσότερη δουλειά». Να μη γίνεται η αναγκαία συντήρηση στις εγκαταστάσεις ώστε να μη διακόπτεται η παραγωγή. Να μην παρέχεται εξοπλισμός στους εργαζόμενους. Να μειώνεται το προσωπικό, να διώχνονται οι παλιότεροι και πιο έμπειροι εργαζόμενοι γιατί «παίρνουν μεγάλους μισθούς». Να μη δίνεται το περιθώριο που απαιτείται για την εκπαίδευση των νεότερων εργαζομένων ή για την εξοικείωση με νέες μηχανές, ώστε να παράγεται γρηγορότερα η υπεραξία.

Είναι επιτακτική η ανάγκη της οργάνωσης και της μαζικής αγωνιστικής διεκδίκησης στους χώρους δουλειάς κόντρα στις εργοδοτικές και κυβερνητικές απαγορεύσεις, τους εκβιασμούς και τις απειλές. Κόντρα στους ξεπουλημένους εργατοπατέρες που κάνουν «πλάτες» στην εργοδοσία, την κυβέρνηση και το κεφάλαιο. Κόντρα στην ηττοπάθεια, τον συμβιβασμό, τις εικονικές κινητοποιήσεις και τις λογικές της ανάθεσης στους «ειδικούς».

Για να ζήσουμε πρέπει να αγωνιστούμε!

Όχι άλλο αίμα για τα κέρδη του κεφαλαίου!

Οι εργάτες δεν είναι αναλώσιμοι!

Δουλειά με ουσιαστική ασφάλεια, με ανθρώπινους ρυθμούς, με αξιοπρεπείς μισθούς που να καλύπτουν τις ανάγκες μας!

Κανένας χώρος δουλειάς σε λειτουργία χωρίς ασφάλεια για τους εργαζόμενους!

Κάτω η εγκληματική αντεργατική πολιτική!

Ταξική Πορεία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρόταση κοινής δράσης εν όψη εκλογών στο ΣΜΤ

0

  


ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΟΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ:

 ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ

Ενόψει της διεξαγωγής των εκλογών στο σωματείο μας και με αφορμή την πιθανή προσπάθεια εφαρμογής της διάταξης του Ν. Χατζηδάκη για τις ηλεκτρονικές κάλπες, όπως ακριβώς έχει συμβεί σε μια σειρά σωματεία το προηγούμενο διάστημα (ΣΜΤ Μακεδονίας και άλλα) θεωρούμε ότι πρέπει να ανοίξει η κουβέντα σε σχέση με το ζήτημα.

Οι ηλεκτρονικές κάλπες στις εκλογές είναι μόνο το πρώτο μέτρο από μια σειρά διατάξεις του νόμου Χατζηδάκη που δένουν χειροπόδαρα τα σωματεία και εντείνουν τον ασφυκτικό κρατικό έλεγχο. Ακολουθεί η υποχρεωτική ηλεκτρονική κάλπη για διεξαγωγή συνέλευσης, καθώς και η εγγραφή του σωματείου στο ηλεκτρονικό μητρώο ΓΕΜΗΣΟΕ (Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων). Όλα τα παραπάνω θα αποτελούν προϋπόθεση προκειμένου να αναγνωριστεί το σωματείο ως «νόμιμο» και να έχει «δικαίωμα» να κηρύσσει απεργία, να υπογράφει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας κα. Για παράδειγμα ο νέος νόμος του υπουργείου για τις ΣΣΕ που ετοιμάζεται να ψηφιστεί στο επόμενο διάστημα προβλέπει ότι η προσφυγή στον ΟΜΕΔ ή κήρυξη ως υποχρεωτικής μιας ΣΣΕ προϋποθέτει την εγγραφή στο ΓΕΜΗΟΕ.

Είναι ξεκάθαρο ότι το κράτος επιδιώκει να βάλει για καλά χέρι στα σωματεία και τα συνδικάτα. Επιδιώκει να έχει τη γνώση και τη δυνατότητα να ασκεί ωμούς εκβιασμούς στα σωματεία, την διοίκηση τους και στους εργαζόμενους, να υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την πολιτική διαδικασία, να ασκεί πλήρη έλεγχο στα σωματεία, να βγάζει τις πραγματικές συνελεύσεις και τις απεργίες παράνομες. 

Με βάση τα παραπάνω, θεωρούμε ότι δεν πρέπει να συμβάλλουμε στην εφαρμογή των αντιδραστικών πτυχών του νόμου και πιο συγκεκριμένα να δώσουμε τη μάχη ενάντια στη πιθανή νομιμοποίηση των ηλεκτρονικών εκλογών στο σωματείο μας. Το «κόλπο» δημιουργίας πλατφόρμας που δεν θα χρησιμοποιηθεί θεωρούμε ότι είναι υπεκφυγή της πραγματικής αντιπαράθεσης, ενώ ταυτόχρονα στρώνει το έδαφος για την κανονική εφαρμογή του μέτρου σε επόμενη φάση. 
 
 Ολόκληρη η ανακοίνωση της Ταξικής Πορείας εδώ

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Ο ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΗΝ 8η ΜΑΡΤΗ ΩΣ ΗΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ - ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΜΕ

0

 

Καταγγέλλουμε την απόφαση του δήμου Αθηναίων, σε συνεργασία με τον ΣΕΓΑΣ, να πραγματοποιηθεί ο 14ος ημιμαραθώνιος την Κυριακή 8 Μάρτη, ημέρα αγώνα και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των γυναικών. Στην πράξη, η απόφαση αυτή απαγορεύει τις κινητοποιήσεις που κάθε χρόνο γίνονται αυτή τη μέρα. 

Δεν είχαμε ποτέ καμία αυταπάτη για την πολιτική τοποθέτηση του δημάρχου και των κυρίαρχων δυνάμεων που ηγούνται του δημοτικού συμβούλιου. Στη διάρκεια της θητείας του έχει πολλές φορές αποδείξει την δεξιά αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθεί όπως και οι προκάτοχοι του. Αυτή τη φορά όμως τους ξεπέρασε. Η επιλογή της ημέρας δεν είναι τυχαία και σίγουρα θα μπορούσε να επιλέξει μια οποιαδήποτε άλλη Κυριακή. Το να κλείνει όλο το κέντρο της Αθήνας την ημέρα που ο λαός θα έπρεπε να είναι στο δρόμο, είναι προκλητικό και αντιδημοκρατικό ακόμα και για τα δεδομένα των αστικών κομμάτων.

Λίγες μόλις μέρες μετά την εργοδοτική δολοφονία των εργατριών στο εργοστάσιο Βιολάντα, με τις κακοποιήσεις και τις δολοφονίες γυναικών να αυξάνονται κάθε χρόνο, με την επίθεση που δέχονται οι γυναίκες ως εργαζόμενες και μητέρες, η φετινή 8η Μάρτη γίνεται ακόμα πιο επίκαιρη και η ανάγκη αγωνιστικής απάντησης ακόμα πιο επιτακτική.  

Απαιτούμε να παρθεί πίσω η απαράδεκτη απόφαση. Η φετινή 8η  Μάρτη θα είναι ημέρα διεκδίκησης και αγώνα για όλες τις γυναίκες του λαού και της εργατικής τάξης. Ημέρα τιμής για όσες έδωσαν τη ζωή τους για τα δικαιώματα των γυναικών και διεκδίκησης για όσες παλεύουν ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση σήμερα.

  • ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
  • Η 8η ΜΑΡΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΠΑΛΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αποφυλακίστηκε ο Τούρκος αγωνιστής Χαλίλ Ντεμίρ

0

Δεκτό από το αρμόδιο δικαστήριο του Πειραιά έγινε σήμερα, 10/2/26, το αίτημα αναστολής έκτισης της ποινής του Τούρκου αγωνιστή και πολιτικού πρόσφυγα Χαλίλ Ντεμίρ, με τους γνωστούς περιοριστικούς όρους που τίθενται σε αυτές τις περιπτώσεις. Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί -σε μια δίκη παρωδία, που δεν του δόθηκε αναβολή λόγω κωλύματος στο πρόσωπο του δικηγόρου του, ενώ του αρνήθηκαν διορισμό δικηγόρου από τον δικηγορικό σύλλογο, στην ουσία δηλ. χωρίς τη δυνατότητα υπεράσπισης- σε ποινή φυλάκισης 4,5 ετών. Από εκείνη τη μέρα ως σήμερα, ο αγωνιστής βρισκόταν σε απεργία πείνας, διεκδικώντας το δικαίωμά του στην υπεράσπιση και σε δίκαιη δίκη. Με το ίδιο σκεπτικό, δόθηκε αναστολή έκτισης της ποινής σε ακόμη μια Τουρκάλα αγωνίστρια.

Υπενθυμίζουμε ότι τα αδικήματα για τα οποία θα δικαστεί εκ νέου στο Εφετείο αφορούν "επεισόδιο" που προκάλεσαν οι αστυνομικοί κατά τη διάρκεια διαλείμματος της γνωστής δίκης (που έλαβε χώρα σε αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού) για τους 11 αγωνιστές πολιτικούς πρόσφυγες από την Τουρκία και το Κουρδιστάν που προφυλακίστηκαν και σύρθηκαν σε δίκη με χαλκευμένες κατηγορίες περί ένταξης και συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση και για τις οποίες όλοι τους αθωώθηκαν, μάλιστα τους επιδικάστηκε και σχετική αποζημίωση για την ταλαιπωρία που υπέστησαν.

Αλληλέγγυοι βρέθηκαν στο Δικαστικό Μέγαρο Πειραιά, ως ένδειξη συμπαράστασης προς τους αγωνιστές και για να γίνει δεκτό το αίτημά τους. Το αποτέλεσμα της σημερινής δίκης είναι θετικό, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι οι αγωνιστές αυτοί θα μπορούν απρόσκοπτα να ασκούν τα δημοκρατικά τους δικαιώματα εφεξής. Απόδειξη γι' αυτό είναι η βιομηχανία άρσης και μη ανανέωσης του καθεστώτος πολιτικού ασύλου τους που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. 

Τον αντιδημοκρατικό "αέρα" του συστήματος μπορεί να κόψει η μαζική αγωνιστική παρέμβαση του εργατικού, λαϊκού, νεολαιίστικου και δημοκρατικού κινήματος.



ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ