Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξήχθησαν σε μια περίοδο όπου η ανάγκη για συλλογική οργάνωση και αγώνα είναι πιο σημαντική από ποτέ! Σε μία περίοδο όπου το σύστημα έχει εντείνει την επίθεση του στην νεολαία συνολικά προετοιμάζοντας την για νέες μαύρες μέρες. Στην περίοδο όπου τα τύμπανα του πολέμου ηχούν και η νεολαία προετοιμάζεται για σφαγεία των ιμπεριαλιστών. Στην περίοδο που το σύστημα πέτυχε μια ιστορική νίκη μέσω της εφαρμογής του μέτρου των διαγραφών που πέταξε 308.000 από εμάς έξω από τις σχολές. Την περίοδο που η αστυνομία καταπατά καθημερινά το άσυλο, η καταστολή τσακίζει κόκκαλα και οι φοιτητές διώκονται με πειθαρχικά. Την περίοδο που αυτό το σάπιο αυτό σύστημα οδηγεί δυο 17χρονες μαθήτριες στην αυτοκτονία για «τον κόσμο που δεν είναι πια για εμάς».
Οι φετινές εκλογές βρήκαν τους Φοιτητικούς Συλλόγους σε μια κατάσταση απόσυγκρότησης. Οι Γενικές Συνελεύσεις μέσα στην χρονιά ήταν ελάχιστες και άνευρες ενώ οι φοιτητικές διαδηλώσεις περισσότερο θύμιζαν «αγγαρεία» για την ρεφορμιστική αριστερά έτσι ώστε να βγει από την υποχρέωση. Ταυτόχρονα, το σύστημα κάνει ότι μπορεί για να εξαφανίσει τον φοιτητικό συνδικαλισμό από τα πανεπιστήμια, εντείνοντας την πειθάρχηση και τα μέτρα καταστολής. Σε αυτή την διαδικασία, η πλειοψηφία της αριστεράς μέσα στις σχολές προσπαθεί να εμπεδώσει στον κόσμο την λογική της ανάθεσης, του εικονικού συνδικαλισμού αλλά και γενικά να διαστρεβλώσει πλήρως την έννοια του συνδικαλισμού και της πάλης. Πλέον «νίκες» φέρνουν τα σχήματα ή οι «εκλεγμένοι» και όχι οι φοιτητές με τους συλλόγους τους ενώ κατακτήσεις σπουδαίας σημασίας θεωρούνται η «ανάρτηση του προγράμματος της εξεταστικής», τα «αποτελέσματα μαθημάτων» και η λογιστική διαχείριση της χρηματοδότησης μαζί με τις διοικήσεις έτσι ώστε να αποκαλυφθεί ότι υπάρχουν δυνατότητες για μια ή δυο ακόμα μερίδες φαγητού στην λέσχη! Τέλος, η συνέχιση των αντιπαραθέσεων με όρους «ρίνγκ» μέσα στις σχολές, φανερώνει τα πολιτικά αδιέξοδα αυτών των χώρων.
Έτσι, οι φοιτητικές εκλογές, δεν συνδέονται με τα πραγματικά ζητήματα που απασχολούν τους φοιτητές, αλλά γίνονται μια διαδικασία αποθέωσης της ανάθεσης και των εκλογικών αυταπατών. Πλέον έχει ξεχαστεί ακόμα και το χυδαίο «ψήφος σε εμένα σημαίνει δυνατός σύλλογος» και έχει επικρατήσει ότι «ψηφίζουμε για να στείλουμε μήνυμα στην κυβέρνηση»! Αυτή οι κατάσταση οδήγησε στην πραγματοποίηση φοιτητικών εκλογών με μια χαρακτηριστική «βουβαμάρα». Ανυπαρξία πολιτικών συζητήσεων, ελλιπές έως καθόλου κλίμα μέσα στις σχολές, αποθέωση των κοινωνικών σχέσεων και απευθύνσεων με αποκορύφωμα την πλήρη υιοθέτηση πρακτικών ΔΑΠ/ΠΑΣΠ από την αριστερά και την «αερομεταφορά» ψηφοφόρων από τις πύλες της σχολής με πολυπληθή συνοδεία μέχρι το παραβάν! Δείγμα του φόβου και της ανασφάλειας που έχουν αυτές οι δυνάμεις για την πολιτική τους άποψη!
Η παραπάνω κατάσταση εκφυλισμού και απόσυγκρότησης οδήγησαν σε μια σειρά από περιστατικά τις ημέρες των εκλογών:
- Την μη απάντηση στην απαγόρευση από τον Πρύτανη του ΕΜΠ για την διεξαγωγή εκλογών στο Κάτω Πολυτεχνείο στην Αθήνα
- Τις «βόλτες» από κοσμήτορες την ημέρα των εκλογών μέσα στις σχολές και τις τοποθετήσεις για το πως πρέπει να γίνουν οι διαδικασίες
- Την διεξαγωγή μαθημάτων την ημέρα των εκλογών!
- Την άρνηση από πολλές γραμματείες να παραδώσουν λίστες διαγραφέντων ή ακόμα και τις λίστες των ορκωμοσιών (στην Πολυτεχνική Ξάνθης αποκλείστηκαν φοιτητές που με βάση το καταστατικό είναι ακόμα μέλη του Συλλόγου)
¨Όμως η πιο σοβαρή πρόκληση που δεν απαντήθηκε ήταν η καταπάτηση του ασύλου για ακόμα μια φορά από την αστυνομία και τις προσαγωγές συνδικαλιστών στο ΑΠΘ. Οι δολοφονικές επιθέσεις που πραγματοποιούνται την τελευταία περίοδο στα πανεπιστήμια μεταξύ ΑΡΑΣ/Αναρχίας (με αποκορύφωμα αυτή στις 15 Νοέμβρη του 2025) αποτελούν την καλύτερη αφορμή για το σύστημα έτσι ώστε να εντείνει την καταστολή και την φασιστικοποίηση! Πέρα από τις προσαγωγές μέσα στο άσυλο έχει ανοίξει ξανά η συζήτηση για την εφαρμογή των «μέτρων ασφαλείας» που προβλέπουν οι νόμου Κεραμέως/Ζαχαράκη. ¨Ήδη ο Ν. Παπαϊωάννου έχει ξαμοληθεί στα κανάλια για να προετοιμάσει το έδαφος!
¨Όλα τα παραπάνω οδήγησαν στις 13 Μάη σε μια διαδικασία πλήρως αποκομμένη από τα πραγματικά επίδικα. Η σημαντική πτώση της πανελλαδικής κάλπης για άλλη μια χρονιά (48.521 χιλιάδες από 52.754, 9% μείωση!) δείχνει ότι οι φοιτητικές εκλογές -με ευθηνές και της ρεφορμιστικής αριστεράς- αποκόπτονται τελείως από το πραγματικό τους περιεχόμενο. Σε μια περίοδο όπου το δυνάμωμα των Φοιτητικών Συλλόγων, η διεξαγωγή Γενικών Συνελεύσεων και η οργάνωση μέσα στις σχολές αποτελούν την μοναδική απάντηση στην επίθεση του συστήματος, ο ρεφορμισμός τις υπονομεύει και τις αντιμετωπίζει μονάχα ως πεδίο αντανάκλασης συσχετισμών.
Για τα αποτελέσματα:
Η μικρή σχετικά ποσοστιαία πτώση ΔΑΠ/ΠΑΣΠ δεν αποτελεί προϊόν καλύτερου συσχετισμού αλλά δείγμα της αδυναμίας τους -σε αυτή την φάση- να στήσουν τους μηχανισμούς που είχαν μέσα στα πανεπιστήμια μια προηγούμενη περίοδο. Παρόλα αυτά υπήρχαν σχολές στις οποίες ανέβηκαν αισθητά ενώ φάνηκαν προσπάθειες ξαναστησίματος της παρέμβασης τους. Η ΔΑΠ υποστήριξε μέχρι τέλους το τσάκισμα των φοιτητικών δικαιωμάτων (κεντρικό σύνθημα «Οι ιδέες μας δικαιώνονται») και σε σχολές όπου είχε συσχετισμό προχώρησε σε τραμπουκισμούς, αποκλεισμούς σε ψηφοδέλτια και ΚΕΦΕ ενώ υπάρχουν καταγγελίες για περιστατικά νοθείας. Η ΠΑΣΠ, προσπαθεί να βρει τον χώρο της στα πανεπιστήμια και όπως το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί από την μία να πουλήσει «προοδευτικό» πρόσωπο και από την άλλη να δείξει στο σύστημα ότι μπορεί να ξαναπαίξει ρόλο. Ο αντικομμουνιστικός οχετός της ΠΑΣΠ ΕΜΠ («Σπάμε τις αποχρώσεις του κομμουνισμού στην σχολή μας») είναι ενδεικτικός αυτών των επιδιώξεων.
Η ΠΚΣ/ΚΝΕ ανακηρύχθηκε για 5η συνεχόμενη χρονιά πρώτη δύναμη και με βάση τα προηγούμενα χρόνια αποτελεί «σφραγίδα» ότι για μια ακόμα χρονιά. θα αποτελέσει δύναμη υπονόμευσης και ανάσχεσης των αντιστάσεων στην επίθεση. Ήδη στο «βιογραφικό» της κουβαλάει τον νόμο Πιερρακάκη, τις διαγραφές, τα πειθαρχικά και τις καταπατήσεις του ασύλου. Η ίδια επιβεβαίωσε για άλλη μια χρονιά την δεξιά στροφή της και χρησιμοποιούσε το δίπολο «ή ΠΚΣ ή ΔΑΠ, όλες οι άλλες ψήφοι είναι χαμένοι» λέγοντας μάλιστα ότι σημασία δεν έχει το τι θα γίνει επιμέρους σε έναν σύλλογο αλλά πανελλαδικά να δοθεί μήνυμα στην κυβέρνηση μέσω της κάλπης. Στην προεκλογικής της παρέμβαση κινήθηκε γύρο από την προβολή του «έργου» της τα χρόνια της πρωτιάς της ενώ οι προτάσεις της ήταν επιστημονικές εκδηλώσεις (επιστημονική ημερίδα και Αστροπαρατήρηση στο Φυσικό ΕΚΠΑ) και φροντιστήρια «αλληλεγγύης» για μαθήματα σχολής. Καμία αναφορά στην επίθεση, στις διαγραφές και τα πειθαρχικά ενώ θυμήθηκε την καταπάτηση του ασύλου μόνο όταν δεν δόθηκαν στην ίδια χώροι για εκδηλώσεις.
Η μικρή μείωση των ΕΑΑΚ (αύξηση όμως του ποσοστού) δείχνει για ακόμα μια φορά ότι αυτή η δύναμη έχει πάρει διαζύγιο από κάθε κινηματική λογική. Η προεκλογική καμπάνια με τίτλο «Που είναι τα ΕΑΑΚ» ήθελε να θυμίσει ότι η δύναμη που ήταν εξαφανισμένη για μήνες από τις σχολές υπάρχει ακόμα και κατεβαίνει στις εκλογές. Συνέχιζαν να προβάλουν «σαν άλλη ΠΚΣ» τις κατακτήσεις τους (εξεταστικές, βαθμολογίες σε μαθήματα, τοποθετήσεις τμημάτων κτλ) με την εκφυλιστική στάση στους στο Πολυτεχνείο και στους Συλλόγους έχουν τεράστια ευθηνή για την αποστροφή που νιώθει ένας φοιτητόκοσμος για τους συλλόγους.
Η σχετική πτώση των υπόλοιπων δυνάμεων των «παλιών» ΕΑΑΚ (ATTACK / ΝΑΡ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΡΕΒΑΝΣ-ΑΡΑΝ/ΑΡΕΝ και ΑΡΙΣ-Συσπείρωση Αριστερών Σχημάτων) αντανακλά ότι στην σημερινή περίοδο του αρνητικού συσχετισμού και της έντασης της επίθεσης δεν πιάνουν τα «κόλπα» τα οποία είτε υποκρύπτουν τα πραγματικά επίδικα της περιόδου είτε προσπαθούν να βρουν τάχα νίκες (ATTACK και αποκλεισμοί γραμματειών την περίοδο των διαγραφών).
Η αναρχία για άλλη μια χρονιά επέδειξε την οπορτουνιστική της στάση όσο αφορά τους Φοιτητικούς Συλλόγους (καταγγελία των οργάνων αλλά συμμετοχή στις συνελεύσεις όταν συσπειρώνουν κόσμο) ενώ η δολοφονική επίθεση στην ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ στο ΑΠΘ και στο ΠΑ.ΔΑ. παραμονή εκλογών δείχνει τους όρους με τους οποίους αντιμετωπίζει την πολιτική αντιπαράθεση.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις πήραμε 373 ψήφους (από 375), κατεβήκαμε σε 36 Συλλόγους (8 καινούριους) και πήραμε 15 έδρες (από 12). Η σχετική σταθεροποίηση των ψήφων (μικρή αύξηση του ποσοστού με βάση ότι η κάλπη έπεσε 4 χιλιάδες ψήφους) αποτελεί μια παρακαταθήκη της προσπάθειας του δυναμικού μας σε αυτές τις συνθήκες της αποπολιτικοποίησης και έντασης της επίθεσης να παρέμβει και παίξει ρόλο μέσα στις σχολές. Ταυτόχρονα όμως, εξακολουθεί να είναι ένα αποτέλεσμα το οποίο διατηρεί την σοβαρή πτώση που παρατηρήθηκε στις προηγούμενες εκλογές. Μια πτώση που φανερώνει την αδυναμίας μας σε αυτές τις συνθήκες να προωθήσουμε αποφασιστικά την άποψη μας. Αποτελεί στοίχημα για εμάς, το να βρούμε τους κατάλληλους τρόπους και τα μέσα για να διαδώσουμε πιο αποτελεσματικά την φωνή μας. Για να μπορέσουμε να κερδίσουμε περισσότερο κόσμο στις γραμμές του κινήματος. Για να αντιπαρατεθούμε με την γραμμή της ήττας και της απογοήτευσης. Για να προσπαθήσουμε να δώσουμε απάντηση στην προσπάθειας αποπολιτικοποίησης και αποσυγκρότησης μέσα στις σχολές.
Το κατέβασμα μας σε νέους συλλόγους, αλλά και η συμμετοχή νέων αγωνιστών στα ψηφοδέλτια μας, δείχνει ότι υπάρχουν δυνατότητες η άποψη των Αγωνιστικών Κινήσεων να αποκτήσει μεγαλύτερη παρουσία και παρέμβαση μέσα στις σχόλες. Δεν θαμπωνόμαστε όπως οι άλλες δυνάμεις από τα εκλογικά ποσοστά (θετικά ή αρνητικά) αλλά γνωρίζουμε πολύ καλά ότι είμαστε η μοναδική φωνή μέσα στις σχολές που έχει πραγματική διάθεση να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα. Που παλεύει ενάντια στον ΠΟΛΕΜΟ και τον ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ. Που λέει ότι οι ΛΑΟΙ δεν έχουν ανάγκη από ιμπεριαλιστές προστάτες. Που δεν αποδέχεται την προώθηση της επίθεσης και της διαμόρφωσης ενός πανεπιστημίου λίγων και εκλεκτών. Που είναι η μοναδική που έθετε και θέτει όχι μόνο το ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΦΟΙΤΗΤΗ αλλά παλεύει για την ανατροπή και των διαγραφών που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί. Που πίσω από τα ΜΑΤ, τους Πρυτάνεις και τους Εισαγγελείς βλέπει την πολιτική της ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ. Που δεν σπέρνει αυταπάτες για άλλους διαχειριστές. Που προβάλει την προοπτική του ΑΓΩΝΑ και όχι της διαπραγμάτευσης.
Χαιρετίζουμε όλους και όλες που στήριξαν τα ψηφοδέλτια των Αγωνιστικών Κινήσεων. Δεσμευόμαστε ότι θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις έτσι ώστε να απαντήσουμε τις δυσκολίες που γεννά ο σημερινός αρνητικός συσχετισμός και το κλίμα αποπολιτικοποίησης. ¨Ότι κοιτώντας σταθερά στον δρόμο του κινήματος και του αγώνα θα επιμείνουμε στη διαμόρφωση και συγκρότηση απαντήσεων. Οι διαγραφές, τα πειθαρχικά και η αναδιάρθρωση του άρθρου 16 είναι μπροστά μας και οι Φοιτητικοί Σύλλογοι ΜΠΟΡΟΥΝ να παίξουν ρόλο στην απάντηση που θα δοθεί στην επίθεση!
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
