Ημέρα αντιπολεμικής δράσης στη Κόρινθο (13/6)

0

Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 13/6 Αντιπολεμική ημέρα Δράσης από Συλλογικότητες της Κορινθίας, σε Αλληλεγγύη με τους Λαούς της Παλαιστίνης και της Μέσης Ανατολής. Η μαζικότητα ήταν σχετικά καλή για τα δεδομένα, αλλά δυσανάλογη με την γενικότερη κατάσταση. Έγινε συζήτηση πάνω στα θέματα του πολέμου και της μετανάστευσης που αυτός φέρνει. Πραγματοποιήθηκε και ένα θεατρικό δρώμενο από μια ομάδα της πόλης της Κορίνθου και στη συνέχεια συναυλία με τρία τοπικά συγκροτήματα. Στο χώρο παρέμβηκε με πανό η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ καθώς και με προκήρυξη και διάδοση της Προλεταριακής Σημαίας, το ΚΚΕ(μ-λ)

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι εισηγήσεις από την εκδήλωση της Ταξικής Πορείας με τίτλο "Αίμα των εργατών για τα κέρδη των αφεντικών. Τα «εργατικά ατυχήματα» είναι εγκλήματα της εργοδοσίας".

0

Η πρώτη εισήγηση: 

Σήμερα ανοίγουμε μια συζήτηση ιδιαίτερα επίκαιρη και αναγκαία. Τα εργατικά ατυχήματα, όπως γράφουμε και στον τίτλο της αφίσας, στην πραγματικότητα είναι εγκλήματα της εργοδοσίας, του κεφαλαίο και της αντεργατική πολιτικής που προελαύνει. Είναι ανθρωποθυσίες ενός συστήματος που δείχνει την πραγματική απάνθρωπη φύση του όλο και περισσότερο. Την είδαμε στα Τέμπη, τη βλέπουμε στις βυθισμένες βάρκες του Αιγαίου, στη γενοκτονία του λαού της Παλαιστίνη και το πώς αντιμετωπίζουν το παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης. Τη βλέπουμε στην προετοιμασία του λαού και της νεολαίας σε μια άμεση εμπλοκή σε πιθανότητα πόλεμου. Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα προσπαθούμε να προσεγγίσουμε τα χαρακτηριστικά της αντεργατικής επίθεσης, τις εργασιακές σχέσεις και την ταξική καταιγίδα που τις κάνει να θυμίζουν μεσαίωνα.

1. Ας ξεκινήσουμε από τα νούμερα, που λένε τη μισή αλήθεια…

Αποκαλυπτικά τις κατάστασης που επικρατεί στους εργασιακούς χώρους είναι τα νούμερα και τα στατιστικά που καταγράφονται στα επίσημα στοιχεία. Εδώ είναι προφανές και αξίζει να σημειωθεί ότι η πραγματικότητα της εργασιακή βαρβαρότητας βρίσκεται πολύ μακριά από αυτές. Είναι καταρχάς η εργοδοτική τρομοκρατία που, σε συνδυασμό με την αποσυγκρότηση του εργατικού κινήματος, επιβάλλουν την κυριαρχία «του νόμου της σιωπής», του φόβου της απόλυσης ή του στιγματισμού, της λογικής «ε και τι νόημα έχει».

Τα νούμερα λοιπόν μιλάνε από μόνα τους και δείχνουν ένα τμήμα της κορυφής του παγόβουνου της ταξικής επίθεσης. Τη χρονιά που διανύουμε και ενώ ακόμη βρισκόμαστε στην αρχή του καλοκαιριού, που ως συνήθως καταγράφεται αύξηση των τραγικών περιστατικών, έχουν καταγραφεί 66 νεκροί εν ώρα εργασίας μέσα στο πρώτο 5μηνο του ‘26, ενώ άλλοι 115 τραυματίστηκαν σοβαρά.

Μόνο το πρώτο 20ήμερο του Μαΐου σκοτώθηκαν 7 εργάτες εν ώρα εργασίας.

Την Τρίτη 19 Μάη 57χρονος εργάτης χτυπήθηκε από παλέτα σε μονάδα επεξεργασίας Αλουμινίου στην Νέα Αρτάκη .

Μια ημέρα πριν, 18/5, 46χρονος καταπλακώθηκε από μπάζα σε έργο κατασκευής δικτύου ομβρίων στην ευρύτερη περιοχή των Ιωαννίνων.

Την ίδια ημέρα, νεκρός 52χρονος υπάλληλος του ΔΕΔΔΗΕ σε έργα σε υποσταθμό στα Πατήσια.

 

Περισσότερα στο μπλογκ της Ταξικής Πορείας»

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Με αφορμή μια επέτειο και ένα βιβλίο…. 25 χρόνια από τα γεγονότα στη Γένοβα και το θάνατο του Carlo Guliani

0

Φέτος συμπληρώνονται 25 χρόνια από τα συγκλονιστικά γεγονότα στη Γένοβα, στις 19-22 Ιουλίου 2001, στη σύνοδο των G8, των 8 πιο ισχυρών κρατών του πλανήτη. Ηγέτες όπως ο Ζαν Κρετιέν, ο Ζακ Σιράκ, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο Τζουνιτσίρο Κοϊζούμι, αλλά και ο Τζορτζ Μπους, ο Τόνι Μπλερ, ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι, έγιναν δεκτοί με ιδιαίτερες τιμές από τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι διακηρύσσοντας το «τέλος της ιστορίας» και την παγκοσμιοποίηση.

Την ίδια στιγμή χιλιάδες διαδηλωτές, από όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, είχαν συγκεντρωθεί στο κάλεσμα του Κοινωνικού Φόρουμ και του «κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης». Είχαν προηγηθεί οι μεγαλειώδεις διαδηλώσεις στο Σιάτλ, στη Σύνοδο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου τον Δεκέμβριο του 1999, στο Πόρτο Αλέγκρε, στο πρώτο Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ τον Ιανουάριο του 2001, στο Κεμπέκ, στη 3η Σύνοδο Κορυφής της Αμερικής τον Απρίλιο του 2001 και στο Γκέτεμποργκ, στη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Ιούνιο του 2001. Σχεδόν δυο χρόνια διεργασιών και προετοιμασίας όπου, παρά την καταστολή και τη βία, οι διαδηλώσεις μαζικοποιούνταν με κυρίαρχες τις αυταπάτες για έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, με κοινωνική δικαιοσύνη, σεβασμό στο περιβάλλον και το άνθρωπο.

Οι τρεις ημέρες, όμως, 19-22 Ιουλίου 2001 συγκλόνισαν τον κόσμο. Όχι μόνο για τον όγκο των διαδηλωτών αλλά κυρίως για το μέγεθος της καταστολής και της αστυνομικής βίας. Η κυβέρνηση του δεξιού Μπερλουσκόνι σε συνεργασία με τις ακροδεξιές, Εθνική Συμμαχία του Τζιανφράνκο Φίνι και Λίγκα του Βορρά του Ουμπέρτο Μπόσι, έδειξαν τα δόντια τους. Το δόγμα Μπερλουσκόνι: «οι αριστεριστές και οι κομμουνιστές είναι εχθροί και πρέπει να παταχθούν» καθόρισε την ιστορία. 

Το πολιτικό νουάρ του Frederic Paulin «Η νύχτα που έπεσε στις ψυχές μας» (Ελληνικές Εκδόσεις, 2023) μας μεταφέρει με πολύ ρεαλιστικό τρόπο στις μέρες εκείνες. Δεν αποτελεί μια πολιτική τοποθέτηση. Περιγράφει τα γεγονότα, κυρίως, μέσα από τους διαδηλωτές του black block. Καταφέρνει, όμως, να μας μεταφέρει ζωντανά στην ατμόσφαιρα των ημερών και να δώσει στον αναγνώστη ένα πλήθος ιστορικών πληροφοριών, κυρίως στο γλωσσάρι στο τέλος του βιβλίου προϊόν πολυετούς έρευνας του συγγραφέα. Επιλέγοντας ως ήρωες μια αναρχική οργισμένη νεαρή κοπέλα, έναν νεαρό τροτσκιστή χαφιέ, μια δημοσιογράφο, έναν σύμβουλο του Ζακ Σιράκ, έναν ακροδεξιό σύμβουλο του ιταλικού υπουργείου εσωτερικών, δυο γάλλους ασφαλίτες, μεταφέρει με έναν εξαιρετικό και έντονο τρόπο τους ματωμένους δρόμους της Γένοβα. Οι μέθοδοι της αστυνομίας, οι παγιδεύσεις, η βιαιότητα που περιγράφεται, ειδικά από το μέσο του βιβλίου και μετά, αποτελεί γροθιά στο στομάχι. Μπροστά από τα …θολά, από τα δακρυγόνα, μάτια του αναγνώστη περνάνε ζωντανά οι πάνω από 500.000 διαδηλωτές, οι βίαιες συγκρούσεις, οι δολοφονικές επιθέσεις της αστυνομίας στο σχολείο Armando Diaz που φιλοξενούσε τους διαδηλωτές, τα βασανιστήρια στο κέντρο Bolzaneto, όπου μεταφέρθηκαν οι 222 προσαχθέντες, οι 600 τραυματίες, αλλά και τα πολιτικά αδιέξοδα του black block, οι αυταπάτες του κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης που αντιμετώπισε όλο αυτό σαν «πανηγύρι». Αυταπάτες που κατέρρευσαν σε μια στιγμή και με ολέθριο τρόπο.

Αποκορύφωμα η σκηνή του θανάτου του 23χρονου φοιτητή Carlo Guliani από πυροβολισμό στο κεφάλι από αστυνομικό και το αστυνομικό τζιπ που πέρασε κυριολεκτικά από πάνω του συνθλίβοντας και αποτελειώνοντάς τον.

Τα γεγονότα αυτά ξεχάστηκαν και τα διαδέχθηκε, δυο μήνες μετά, η επίθεση στους δίδυμους πύργους και ο νέος εφιάλτης που ξεκίνησε για την ανθρωπότητα, για να καταρρεύσει οριστικά κάθε αυταπάτη για το τέλος της ιστορίας και το πλανητικό χωριό της παγκοσμιοποίησης ….

«Το όνομα μου είναι Κάρλος. Κι έχω δυο ρόδες στο κορμί και μια σφαίρα»

(«Το όνομα μου έιν’ το δικό σου» Σπύρος Γραμμένος)

Ο.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την κατεύθυνση πάλης του ΣΜΤ Μακεδονίας και τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες

0

Στην τελευταία συνέλευση του ΣΜΤ Μακεδονίας ενημερωθήκαμε ότι προγραμματίζεται συνάντηση του ΔΣ του Σωματείου μας, όπως κι άλλων σωματείων, με αντιπροσωπεία της κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ, με αφορμή την επερώτηση που κατέθεσε η τελευταία στη βουλή σχετικά με τα μέτρα υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς. Πρόκειται όντως για ένα πολύ σημαντικό θέμα, αφού μόνο το 2025 η εργατική τάξη μέτρησε 201 νεκρούς και 335 σοβαρά τραυματίες.

Ωστόσο η επιλογή της συνάντησης με την ΚΟ του ΚΚΕ είναι προβληματική και δείχνει τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες που επικρατούν αλλά και τις προτεραιότητες που βάζει η ΕΣΑΚ. Στην ίδια συνέλευση όταν μέλος της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας έκανε κριτική για την μη ενημέρωση των μελών του Σωματείου σχετικά με τις δράσεις του έλαβε την απάντηση "και ποιοι είστε για να σας ενημερώσουμε" (!) ενώ η εκδήλωση με το συνδικάτο οικοδόμων με αντίστοιχο θέμα που ψηφίστηκε σε προηγούμενη γενική συνέλευση δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί.

Τα μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς δεν θα λυθούν μέσα από ερωτήσεις στη βουλή και η εστίαση εκεί σπέρνει απλά αυταπάτες ανάμεσα στους εργαζόμενους. Ιδίως δεδομένου ότι μπαίνουμε πλέον σε προεκλογική περίοδο όπου τέτοιες αυταπάτες θα προβάλλονται όλο και πιο έντονα από το σύστημα. Μόνο με την δική μας καθημερινή δράση, οργάνωση και πάλη στους χώρους εργασίας μπορούμε να επιβάλλουμε συνθήκες δουλειάς που να εξασφαλίζουν ότι θα γυρίσουμε σπίτι ασφαλείς. Χρειαζόμαστε ισχυρά και μαζικά σωματεία που να παλεύουν και να οργανώνουν τους εργαζόμενους, κάνοντας καθέναν και καθεμιά κομμάτι της απάντησης.

https://agonistikiprotovouliathessalonikis.blogspot.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Για τη δίκη των δύο αγωνιστών που συμμετείχαν σε κινητοποίηση ενάντια στη δολοφονία του Ρομ Χρήστου Μιχαλόπουλου

0

 

Ένοχο είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης και οι μηχανισμοί του!

Στις 16 Ιουνίου 2026, δυόμισι χρόνια μετά τη δολοφονία του 17χρονου Ρομ Χρήστου Μιχαλόπουλου από αστυνομικό της ΟΠΚΕ στην Αλίαρτο της Βοιωτίας, σέρνονται κατηγορούμενοι στα δικαστήρια δύο αγωνιστές του α/α χώρου. Είχαν συλληφθεί έξω από το ΑΤ Ξάνθης, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης διαμαρτυρίας ενάντια στην εν ψυχρώ δολοφονία. Ο Χρήστος δολοφονήθηκε μόνο και μόνο γιατί ήταν Ρομ, ζώντας στο περιθώριο της κοινωνικής ζωής, κάτω από τη μπότα των κρατικών πολιτικών ρατσισμού και γκετοποίησης. Δολοφονήθηκε γιατί το χρώμα του δέρματος λογίζεται πλέον ως «τεκμήριο ενοχής».

Η δολοφονία αυτή, «κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες», ήταν άλλη μία απόδειξη του γκανγκστερικού τρόπου δράσης της Αστυνομίας, που δεν διστάζει να σηκώσει το όπλο απέναντι σε όποιον θεωρεί ότι είναι «απειλή». Τα ίδια είχαμε δει και στην υπόθεση της δολοφονίας των Ρομά Σαμπάνη και Φραγκούλη. Ο πρώτος ως συνοδηγός σε όχημα που καταδιώχθηκε από την Αστυνομία στο Πέραμα και γαζώθηκε με δεκάδες σφαίρες. Ο δεύτερος μετά από καταδίωξη λόγω κλοπής 20 ευρώ βενζίνης στη Θεσσαλονίκη, εκτελέστηκε με σφαίρα στο κεφάλι(!) από αστυνομικό της ΔΙΑΣ. Τα ίδια βλέπουμε βέβαια και στην περιοχή μας, με την 19χρονη Αϊσέ που σκοτώθηκε το 2023 μετά από την παράσυρση της από όχημα που οδηγούσε αστυνομικός, ο οποίος μάλιστα παρουσιάστηκε μετά ως αυτόπτης μάρτυρας!

Η πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής, της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής στις διαδηλώσεις, των διώξεων αγωνιστών, της ποινικοποίησης απεργιών, των απαγορεύσεων, του φακελώματος, της βίας απέναντι σε πρόσφυγες, μετανάστες και όσους βρίσκονται στη βάση της κοινωνικής-ταξικής πυραμίδας, της κατάργησης του Ασύλου, της διάλυσης των σωματείων, των συλλόγων και των οργάνων πάλης των εργαζόμενων και της νεολαίας, είναι αυτή που οπλίζει και τα χέρια των κρατικών δολοφόνων! Και πολλές φορές μάλιστα έρχεται το σύστημα -που υπηρετούν- να τους «ρίξει στα μαλακά» (ή και να τους αθωώσει)!

Στόχος των δυνάμεων του συστήματος είναι το σύνολο της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας! Οχυρώνονται μπροστά στις αντιστάσεις και τις διεκδικήσεις των μαζών που είναι βέβαιο ότι θα προκύψουν ενάντια στην ολομέτωπη επίθεση σε δικαιώματα και κατακτήσεις που έχουν εξαπολύσει, την εμπλοκή στους άδικους πολέμους των ιμπεριαλιστών, την ανελευθερία και την καταστολή, την εκτεταμένη σήψη που έχει απλωθεί σε κάθε πτυχή της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Γι' αυτό και αφήνουν τους σάπιους κρατικούς μηχανισμούς καταστολής τους να τρομοκρατούν και να δρουν ανενόχλητοι!

·        Άμεση απόσυρση των κατηγοριών από τους δύο αγωνιστές!

·        Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα μας να παλεύουμε και να διεκδικούμε!

·        Οι αγώνες δεν τρομοκρατούνται – δεν καταστέλλονται!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η εξέγερση στη Βολιβία - Του Forrest Hylton*

0

Έπειτα από μόλις έξι μήνες στην εξουσία, η κυβέρνηση του κεντροδεξιού προέδρου της Βολιβίας, Ροδρίγο Παζ Περέιρα (Rodrigo Paz Pereira), βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Πέντε εβδομάδες αποκλεισμών και απεργιακών κινητοποιήσεων έχουν ουσιαστικά παραλύσει τη χώρα. Οδοφράγματα, που οργανώνονται από εκατομμύρια αγρότες[1] —στην πλειονότητά τους αυτόχθονες— έχουν περικυκλώσει τη Λα Πας (La Paz) και εξακολουθούν να παραμένουν σε ισχύ σε πέντε από τα εννέα διοικητικά διαμερίσματα της Βολιβίας: τη Σάντα Κρους, το Ορούρο, την Ποτοσί, τη Τσουκισάκα και την Κοτσαμπάμπα. Σε απεργία βρίσκονται επίσης οι εκπαιδευτικοί, μαζί με τους μεταλλωρύχους, τους εργάτες της βιομηχανίας, τους εργαζομένους στις μεταφορές και τις επιτροπές γειτονιάς (FEJUVE)[2] του Ελ Άλτο[3], της αδελφής πόλης της Λα Πας. Χτισμένο στο χείλος του υψιπέδου που δεσπόζει πάνω από την πρωτεύουσα, το Ελ Άλτο συνδέει τη Λα Πας με την υπόλοιπη περιοχή των Άνδεων της Βολιβίας. Με περισσότερους από 900.000 κατοίκους —στη μεγάλη τους πλειονότητα μετανάστες, μέλη της εργατικής τάξης και αυτόχθονες— η πόλη έχει αναδειχθεί στο επίκεντρο των κινητοποιήσεων, συνδεόμενη με τα δυτικά υψίπεδα και τις ορεινές κοιλάδες, όπου κατοικεί η πλειονότητα των 11,4 εκατομμυρίων κατοίκων της Βολιβίας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αθήνα 14/6: Κινητοποίηση ενάντια στα σχέδια καταστροφής των Προσφυγικών και για την υπεράσπιση των απεργών πείνας

0

Συγκέντρωση στο Σύνταγμα και πορεία στο κέντρο της Αθήνας πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Κυριακής 14/6 ενάντια στα κυβερνητικά σχέδια καταστροφής των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, καθώς και για τη δικαίωση των απεργών πείνας Αριστοτέλη Χαντζή (από 5/2) και Suzon Doppagne (απ΄ την Πρωτομαγιά) και των αγωνιζόμενων κατοίκων. Το ΚΚΕ(μ-λ) παρέμβηκε στην κινητοποίηση με την παρακάτω προκήρυξη και με την "Προλεταριακή Σημαία". Πολλοί διερχόμενοι, (ακόμα και ...τουρίστες), ρωτούσαν για τον λόγο της κινητοποίησης, ενώ αστυνομικές δυνάμεις "περιόριζαν" τους διαδηλωτές. Η χαμηλότερη μαζικότητα από προηγούμενες διαδηλώσεις υπεράσπισης των Προσφυγικών, αναδεικνύει, ακόμα πιο έντονα, την ανάγκη της ολοένα και πιο πλατιάς απεύθυνσης στο λαό, για συμμετοχή και στήριξη, ξεπερνώντας "αυτοαναφορικές" λογικές, με κοινό στόχο την μη εφαρμογή της λεγόμενης σύμβασης ανάπλασης, την αποτροπή της καταστροφής των Προσφυγικών και της εκδίωξης των κατοίκων τους, τη σωτηρία της ζωής των απεργών πείνας!

Όχι στην καταστροφή των Προσφυγικών!

Όχι στο λεγόμενο «Σχέδιο Ανάπλασης»!

Να νικήσει ο αγώνας των κατοίκων και των απεργών πείνας! 

Με ωμό κυνισμό, η κυβέρνηση –μέσω του αναπληρωτή υπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Παπαθανάση– έσπευσε να αναγγείλει στη Βουλή το ξεκίνημα των έργων της λεγόμενης «ανάπλασης» των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Της καταστροφής, δηλαδή, των κατοικιών αυτών που αποτελούν έναν ιστορικό αλλά και κινηματικό, πολιτικό και πολιτιστικό χώρο, στον οποίο βρίσκουν στέγη, στήριξη και αλληλεγγύη άστεγοι, πρόσφυγες και μετανάστες, παιδιά, ασθενείς και συγγενείς των ασθενών του γειτονικού Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας».

Πλάι στους σχεδιασμούς και στην αστυνομική καταστολή που είχε εκφραστεί πολύ έντονα στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν, δεν λείπουν οι κυβερνητικές κινδυνολογίες για την «καταπολέμηση των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας». Τη στιγμή που οι ίδιοι οι κάτοικοι έχουν διώξει τους ναρκέμπορους…

Το κυβερνητικό «πλάνο» προβλέπει να ξεκινήσει άμεσα η «ανακατασκευή» των 4 απ’ τις 8 πολυκατοικίες, σύμφωνα με τη σύμβαση της Περιφέρειας Αττικής και του υπουργείου Πολιτισμού, ύψους 15 εκατομμυρίων ευρώ μέσω του ΕΣΠΑ. Τα κυβερνητικά σχέδια σημαίνουν:

· Εκδίωξη των 400 κατοίκων τους.

· «Απαλλαγή» του χώρου από οποιεσδήποτε πολιτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες που «ενοχλούν» την κυρίαρχη πολιτική του συστήματος.

· Δημιουργία «φιλέτων» προς εμπορική και κερδοσκοπική εκμετάλλευση, παρόλο που τη διανθίζουν με απατηλά ονόματα, όπως «πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας».

Την ίδια στιγμή που γίνεται αυτή η αναγγελία, κι ενώ ήδη ωμά ο Μαρινάκης έχει δηλώσει πως «θα εφαρμοστεί ο νόμος», συνεχίζεται ο αγώνας των απεργών πείνας και του κινήματος που έχει ξεδιπλωθεί. Του Αριστοτέλη Χαντζή που βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 5 Φλεβάρη και της Suzon Doppagne, απεργό πείνας από την 1η Μάη. Έτσι, ο αγώνας, για τη σωτηρία των Προσφυγικών απ’ τα αδηφάγα και κατασταλτικά σχέδια των επικυρίαρχων του σάπιου αυτού συστήματος είναι και αγώνας για τη σωτηρία της ζωής των αγωνιστών αυτών.

Η κυβέρνηση βιάζεται να φτιασιδώσει –μάταια– το κουρελιασμένο αφήγημα της «ανάπτυξης». Μια «ανάπτυξη» ψεύτικη και αντιλαϊκή, με κονδύλια των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Μια «ανάπτυξη» που έχει παραχωρήσει γη, αέρα και νερό στους μεγαλοκαρχαρίες του ξένου και ντόπιου κεφάλαιου, για την κατασκευή φαραωνικών έργων, πέρα και ενάντια στις πραγματικές ανάγκες ενός λαού που στενάζει από την υποβάθμιση της ζωής και του περιβάλλοντος, που βιώνει τη φτώχεια και την εξαθλίωση, την ακρίβεια και τη λεηλασία του εισοδήματος και των δικαιωμάτων του.

Ο αγώνας των κατοίκων και των απεργών πείνας είναι δίκαιος, κόντρα στην επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Δεν αποτελεί μια ιδιαιτερότητα, αλλά ένα κομμάτι του αγώνα που δίνει συνολικά ο λαός, όσο και όπως μπορεί, για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων του.

Ο στόχος διεκδίκησης να μην καταστραφούν τα Προσφυγικά, να μην εκδιωχθούν οι κάτοικοί τους, να δικαιωθούν οι απεργοί πείνας και να μην κινδυνεύσει η ζωή τους, καθώς και η εναντίωση σε κάθε συστημική «αξιοποίηση» και σε κάθε κρατική κατασταλτική επίθεση, σε κάθε ποινικοποίηση της πολιτικής, κοινωνικής, κινηματικής και πολιτιστικής έκφρασης, δράσης και διάδοσης ιδεών μπορούν και πρέπει να στηριχτούν.

14 Ιούνη 2026 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιάννενα: Εκλογές στον Σύλλογο Εργαζομένων ΓΝΙ «ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑ» στις 24/6

0

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΟΥΣ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΠΑΛΗΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Τα προβλήματα που έχουμε ως υγειονομικοί εργαζόμενοι είναι γνωστά εδώ και χρόνια και μάλιστα συνεχώς χειροτερεύουν. Χειροτερεύουν όσο προχωράει η πολιτική αυτής και των προηγούμενων κυβερνήσεων – αλλά και αυτής που θα έρθει – που για τα συμφέροντα της κερδοφορίας και της κυριαρχίας του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου επιτίθεται στα ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ και στο ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΕ ΙΣΗ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ.

Ολόκληρη η ανακοίνωση στο μπλογκ της Ταξικής Πορείας 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ | Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

0

 

(στάλθηκε και δημοσιεύτηκε και στον τοπικό τύπο)

Το ραντεβού μου στο Νοσοκομείο Χανίων ακυρώθηκε. Οι πόνοι και το πρόβλημα στο ισχίο μου παραμένουν.’Επειτα από 43 χρόνια εργασίας στα βαρέα και ανθυγιεινά στην οικοδομή έφθασα στο πολυπόθητο της συνταξιοδότησης μου.

Από πριν, αλλά στο αμέσως επόμενο διάστημα, ήρθαν συντροφιά στην καθημερινότητα μου δεκάδες προβλήματα μυοσκελετικά με πολλά τραύματα και κακώσεις, λόγω του δύσκολου και σκληρού επαγγέλματος. Ένα από τα πολλά έχω στο ισχίο μου. Αυτονόητα σκέφτηκα την ιατρική οδό μέσα από το δικαίωμα της ακριβοπληρωμένης ασφαλιστικής ιατροφαρμακευτικής, νοσοκομειακής περίθαλψης. Ξεκινάω τις γνωστές διαδικασίες των ραντεβού στο νοσοκομείο Χανίων. Ξεκινάει η Οδύσσεια. Κατάφερα να με εξετάσει ο ειδικός γιατρός (ορθοπεδικός) που έβγαλε διάγνωση, ότι πρέπει να κάνω χειρουργείο στο ισχίο μου και να κλείσω ραντεβού για χειρουργείο. Νέα Οδύσσεια. Κατάφερα τελικά να κλείσω στις 3 Ιούνη 2026, καρτερώντας κάθε μέρα πότε θα έρθει η μέρα του λυτρωμού μου παρέα με πόνους και ανημπόρια. Όταν έφτασε η ημερομηνία μου ανακοίνωσαν ότι ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ και αναβάλλεται επ’ αόριστον, όποτε έχει επόμενο. Με την αιτιολογία ότι δεν υπάρχει επαρκές προσωπικό, αναισθησιολόγος κλπ με τα υπερφορτωμένα επείγοντα περιστατικά, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, λόγω της αύξησης του πληθυσμού και του αυξημένου τουρισμού. Σαν συνέπεια όλα τα προγραμματισμένα ραντεβού πάνε στο αόριστο. 

Αυτά δεν γίνονται τυχαία παρά τις διαβεβαιώσεις του υπουργού υγείας και της κυβέρνησης που με «πατρική στοργή σκύβουν στα προβλήματα μας» και προσπαθούν να μας πείσουν, ότι όλα πάνε  ρόδινα και ωραία και στον τομέα υγείας-περίθαλψης. Έλα όμως που η καθημερινότητα δείχνει άλλα. Ο κόσμος της δουλειάς, του μεροκάματου, της βιοπάλης και του ιδρώτα και με τα ανάλογα μεροκάματα, βιώνει  στα πάντα μια δυσκολία χωρίς τέλος. Με συνέπεια το θέμα της υγείας να είναι απλησίαστο, μόνο αν έχει το ανάλογο πορτοφόλι. Όπως και η σημερινή κυβέρνηση και όλες οι προηγούμενες, εδώ και δεκαετίες, ο στόχος είναι ίδιος. Υποβάθμιση στα Δημόσια νοσοκομεία, μεγάλες μειώσεις γιατρών-νοσηλευτών-εξοπλισμών κλπ. Σαν αποτέλεσμα να είναι αδύνατον να ανταποκριθούν στις ανάγκες του λαού, στο αγαθό της υγείας με την ασφαλιστική του κάλυψη, δωρεάν και πλήρη. Στην ακριβοπληρωμένη ασφάλιση που συχνά είναι αυξημένες οι εισφορές και οι παροχές όλο και λιγότερες. Με αυτό τον τρόπο και η σημερινή κυβέρνηση και οι προηγούμενες στηρίζουν την εμπορευματοποίηση της υγείας στον ιδιωτικό τομέα και γίνεται προνόμιο μόνο σε αυτούς που έχουν πορτοφόλι γεμάτο, ενώ το δικαίωμα στη Δημόσια και δωρεάν υγεία πάει «περίπατο». Οι δε γιατροί και νοσηλευτές με την κακή πληρωμή, αλλά και τις μεγάλες ελλείψεις, με απάνθρωπους όρους εργασίας, εξαντλητικά ωράρια, συνεχείς εφημερίες αναγκάζονται να ιδιωτεύουν,να εγκαταλείπουν τα νοσοκομεία, ή να μένουν με τα διάφορα καινούρια συστήματα μέσα στο νοσοκομείο και να πληρώνονται ιδιωτικά από τον ασθενή.

Σαν κατάληξη με αυτές τις πολιτικές, όλο και περισσότερος πλούτος που παράγουμε εμείς με την εργασία μας να πηγαίνει στη χλιδή της αστικής τάξης (πλουτοκρατία). Ταυτόχρονα στους αστρονομικούς εξοπλισμούς με τους αντιδραστικούς πολέμους, τους άδικους θανάτους, καταστροφές στα πάντα για το μοίρασμα του κόσμου και παγκόσμιου πλούτου. Εμείς να γινόμαστε κρέας στα κανόνια τους και όσοι καταφέρουν να ζουν μέσα στην πείνα και την προσφυγιά.  

Γι αυτό μπαίνει το καθήκον όλοι: εργατιά, φτωχομεσαίοι αγρότες, εργαζόμενοι στο δημόσιο, γιατροί, νοσηλευτές, τραυματιοφορείς να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ: και να διεκδικήσουμε το δικαίωμα μας στη ζωή, στην ειρήνη, σε όλους όλα τα αγαθά, που έτσι κι αλλιώς εμείς τα παράγομε. ΟΧΙ στην πείνα. Πλήρη και δωρεάν περίθαλψη. Όλες οι δομές που υπάρχουν, Νοσοκομεία, Κέντρα υγείας κλπ να λειτουργούν με πληρότητα προσωπικού. Για να προγραμματίζονται ραντεβού έγκαιρα και όχι μετά θάνατον.                                                                                                                            

Χανιά, 12,06-2026

Στέλιος Ηλ. Ζαχαριουδάκης,
Συνταξιούχος Οικοδόμος                                                                               

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ηράκλειο | Κάλεσμα του ΚΚΕ(μ-λ) σε συνέλευση οργανώσεων, συλλογικοτήτων και ανέντακτων αγωνιστών 16/6 7.30 μ.μ.

0

 

Ως ΚΚΕ(μ-λ) σας καλούμε σε μια συνάντηση -συνέλευση οργανώσεων, συλλογικοτήτων, συλλόγων, ανεντακτων αγωνιστών και αγωνιστριών την Τρίτη 16/6/2026 στις 7:30μμ στο στέκι ΖΑΛΟ  για να δούμε  το ζήτημα που εχει προκύψει  με την ίδρυση και λειτουργία στρατοπέδου συγκέντρωσης μεταναστών και προσφύγων στο Ηρακλειο ,την ενίσχυση του κλίματος ρατσισμού  και εθνικισμού, και το   ζήτημα του πολέμου σε Ιραν, Παλαιστίνη  και τον Λίβανο. Από την μεριά μας θέτουμε τους παρακάτω άξονες για την συνάντηση :                                                                                                                                                                                                                                                              

 ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ  ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ! 

 ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ- ΟΧΙ ΣΤΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΜΙΣΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ

 ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΟΙΝΗ ΠΑΛΗ ΜΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ, ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ  

 ΦΙΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ –ΕΞΩ ΟΙ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

ΕΞΩ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ -ΒΑΣΕΙΣ -ΕΕ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ! 

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!  ΚΡΑΤΟΣ ΕΝΙΑΙΟ, ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ,  ΑΠΟ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οργανώσεις Πελλοπονήσου του ΚΚΕ(μ-λ) | 3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΠΥΛΟ… ΤΟ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ

0

Ξημερώματα της 14ης Ιουνίου 2023 εκατοντάδες πρόσφυγες κι μετανάστες βρέθηκαν στον πάτο τις θάλασσας ανοιχτά της Πύλου. Το υπερφορτωμένο αλιευτικό «Αντριάνα» ανατράπηκε στην ανοιχτή θάλασσα παρασύροντας 600 ζωές, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, στον υγρό τάφο της Μεσογείου. Το ναυάγιο της Πύλου είναι έγκλημα με συνεργούς όλους εκείνους που ρημάζουν καθημερινά τις ζωές μας, όλους εκείνους που προορίζουν τους λαούς για το παγκόσμιο σφαγείο του επόμενου μεγάλου πολέμου. 

Ένοχοι αυτού του εγκλήματος είναι πρώτα και κύρια οι ιμπεριαλιστές που γεννούν τα «καραβάνια» των προσφύγων και μεταναστών που δημιουργούν πολεμικές εστίες στον πλανήτη, αυτοί που καταστρέφουν και λεηλατούν χώρες και λαούς. Η Παλαιστίνη, ο Λίβανος, η Συρία, το Ιράν, οι χώρες της Αφρικής, η Ουκρανία, όλες τους ανοιχτές πληγές από την ιμπεριαλιστική θηριωδία έχουν μετατραπεί σε νεκρές ζώνες για εκατομμύρια κυνηγημένους που αναζητούν μια καλύτερη ζωή ρισκάροντας τα πάντα μακριά από τον τόπο τους. 

Ένοχοι αυτού του εγκλήματος είναι και οι χώρες της ΕΕ που αντιμετωπίζουν τους πρόσφυγες σαν «απειλή» την ώρα που και αυτές εμπλέκονται ολοένα και περισσότερο στους πολέμους που ξεσπούν. Από την μία εξοπλίζονται διαρκώς για την εμπλοκή τους στα πολεμικά μέτωπα και από την άλλη προωθούν ακόμα πιο σκληρές αντιμεταναστευτικές πολιτικές που κανονικοποιούν την βία στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τρία χρόνια πέρασαν από το έγκλημα της Πύλου και πριν από λίγες ημέρες, στις 12 Ιούνη, τέθηκε σε εφαρμογή το νέο «Σύμφωνο Μετανάστευσης» της ΕΕ. Οι αλλαγές που φέρνει το νέο σύμφωνο αυστηροποιούν τις εξετάσεις ασύλου, μέσω του προελέγχου «screening» στα σύνορα αυξάνουν τον βαθμό δυσκολίας των αιτήσεων ασύλου, δημιουργούν νέα μπουντρούμια-κέντρα επιστροφής τα λεγόμενα «return hubs» σε χώρες εκτός ΕΕ.

Ένοχη είναι και η ελληνική κυβέρνηση που πρωτοστατεί στην υλοποίηση αυτών των πολιτικών. Την περασμένη Τρίτη ψήφισε νομοσχέδιο που ενσωματώνει όλες τις αντιδραστικές προβλέψεις του ευρωπαϊκού «Συμφώνου Μετανάστευσης». Από την πρώτη στιγμή του ναυαγίου έκανε τα πάντα για να κουκουλώσει τις ευθύνες της και των μηχανισμών που έχουν εμπλακεί. Τρία χρόνια μετά από πολύνεκρο ναυάγιο της Πύλου και με εκατοντάδες μετανάστες να αγνοούνται, οι ελλείψεις και τα καλά κρυμμένα στοιχεία συνεχίζουν να βγάζουν λάδι τους υπευθύνους και τις δολοφονικές πολιτικές των ιμπεριαλιστών και της ντόπιας αστικής τάξης. 

Η κυβέρνηση στα χνάρια των προηγούμενων (ΣΥΡΙΖΑ,ΠΑΣΟΚ) έχει μετατρέψει την χώρα σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκη βάση, προσφέρει απλόχερα γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και εμπλέκει τον λαό μας σε νέους πολεμικούς κινδύνους. Για τους πρόσφυγες και μετανάστες το μόνο που έχει να προσφέρει είναι στρατόπεδα συγκέντρωσης που τα έχει ονομάσει δομές μεταναστών και εγκλήματα σαν αυτά της Χίου και της Πύλου. Το ακροδεξιό και ρατσιστικό δηλητήριο που προσπαθούν να χύσουν στο λαό μας έχει σαν στόχο την υποταγή στις επιδιώξεις της ντόπιας αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών αφεντικών της.

Οι λαοί όμως δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν και θα σταθούν ο ένας δίπλα στον άλλον στον κοινό αγώνα ενάντια στον πόλεμο και την φτώχια. Η αλληλεγγύη στους μετανάστες, στους κυνηγημένους από τον πόλεμο και την καταστροφή και μαζική λαϊκή πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό είναι η μοναδική διέξοδος για τον λαό μας και όλους τους λαούς που υποφέρουν κάτω από την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.

ΜΕΤΩΠΟ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΑΠΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΔΙΚΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

Οργανώσεις Πελλοπονήσου του

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Στάση εργασίας των εργαζόμενων στο Νοσοκομείο

0

Μετά τη Γενική Συνέλευση που έγινε στις 5/6 με κύριο θέμα την έλλειψη προσωπικού, αποφασίστηκε τρίωρη στάση εργασίας για την Τρίτη 16/6, με συγκέντρωση στο προαύλιο του νοσοκομείου. Ακολουθεί η ανακοίνωση της "Επιτροπής Αγώνα για την Έλλειψη Προσωπικού", στη δημιουργία της οποίας πρωτοστάτησε η Ταξική Πορεία μετά τη συνέλευση, εμπλέκοντας ολοένα και περισσότερους συναδέλφους που θέλουν να μαζικοποιήσουν την κινητοποίηση της Τρίτης. 

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΞΑΝΘΗΣ

ΤΡΙΤΗ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026 9:00 – 12:00

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ

Η γενική συνέλευση του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Ξάνθης αποφάσισε τρίωρη Στάση Εργασίας όλων των μελών του την Τρίτη 16 Ιουνίου. Είναι το πρώτο βήμα στην ανάδειξη του ζητήματος που αποτελεί τη βάση σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι εργαζόμενοι, την ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ.

Η έλλειψη προσωπικού δημιουργεί έδαφος για στέρηση δικαιωμάτων όπως χορήγηση κανονικής άδειας, 48 ώρες ανάπαυση εβδομαδιαία, τήρηση 11ωρης ανάπαυσης μεταξύ βαρδιών, άσκηση επιστημονικών καθηκόντων με κατάλληλες συνθήκες και τήρηση επιστημονικών πρωτοκόλλων.
Η έλλειψη προσωπικού αναγκάζει τους εργαζόμενους να επιβαρύνονται με πολλαπλάσια καθήκοντα από όσα τους αναλογούν με συνέπεια τη συσσώρευση σωματικής κούρασης και υπερβολικού άγχους στην καθημερινή προσπάθεια να ανταπεξέλθουν σε μονίμως αυξημένα καθήκοντα.

Η έλλειψη προσωπικού επηρεάζει τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τον ασθενή ως προς την ποιότητα και την απόδοση αλλά και στην επικοινωνία του υγειονομικού προσωπικού μαζί του. Η πίεση της διεκπεραίωσης του καθημερινού φόρτου εργασίας αποστερεί τον χρόνο καλλιέργειας διαπροσωπικής επαφής μεταξύ υγειονομικού – ασθενή η οποία προσφέρει ανακούφιση και παρηγοριά.

Ως εργαζόμενοι και κυρίως ως υγειονομικοί απαιτούμε και διεκδικούμε μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

Η σκληρή και απαιτητική δουλειά μας χρειάζεται χρόνο εκπαίδευσης καθώς και αίσθημα ασφάλειας στον εργαζόμενο ότι επενδύει στον τομέα της πλήρους, αποκλειστικής και μόνιμης εργασίας του. Η επισφάλεια των συμβάσεων ορισμένου χρόνου σε συνδυασμό με τις κακές εργασιακές συνθήκες ( και τον χαμηλό μισθό, τον ανίκανο να καλύψει το κόστος ζωής) διαμορφώνει αρνητισμό και κατά συνέπεια οδηγεί συχνά σε παραίτηση ή σε μη συμμετοχή στις προκηρύξεις για λίγες θέσεις επικουρικού προσωπικού.

Η έλλειψη προσωπικού στα νοσοκομεία (όπως και συνολικά στον δημόσιο τομέα) δεν αποτελεί τυχαίο φαινόμενο, αποτελεί πολιτική επιλογή δεκαετιών και οξύνθηκε την περίοδο των μνημονίων με βούληση την συρρίκνωση του δημόσιου τομέα εις βάρος του λαού και των δικαιωμάτων του για δωρεάν, ίση και πλήρη υγειονομική περίθαλψη στον τόπο διαμονής του. Δεν αποτελεί μια κακοδαιμονία, έχει λόγους και αιτίες και με βάση αυτά τα χαρακτηριστικά ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ!

Στον αγώνα που δίνουμε εμείς οι υγειονομικοί απαραίτητη είναι η ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ! Τα κοινά μας συμφέροντα να τα υπερασπιστούμε με ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΑ!

Η Επιτροπή Αγώνα Εργαζομένων μαζί με το σωματείο μας απευθύνει ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΞΑΝΘΙΩΤΙΚΟ ΛΑΟ για αγωνιστική συμπόρευση στην πάλη μας.

Στις 16 Ιουνίου να διεκδικήσουμε ΜΑΖΙ προσλήψεις Μόνιμου προσωπικού για κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων.

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ