ΚΚΕ(μ-λ) | ΝΑ ΑΦΕΘΕΙ ΑΜΕΣΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΓΙΑΤΡΟΣ BARIŞ KAYA!

0

 

Στις 23/6, συνελήφθη αιφνιδιαστικά, μετά από αστυνομική περικύκλωση, στην Κωνσταντινούπολη, ο αγωνιστής γιατρός Barış Kaya, ενώ κατευθύνονταν προς το Ιατρικό Επιμελητήριο. Η αστυνομία τον χτύπησε, του πέρασε χειροπέδες και τον βασάνισε. Η σύλληψή του πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της τρομοκρατικής επιχείρησης της αστυνομίας κατά το διάστημα πριν απ΄ την 36η Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, που έγινε στις 7 και 8 του Ιούλη, στην Άγκυρα, στοχοποιημένος ως πολέμιος του δολοφονικού αυτού, ιμπεριαλιστικού μηχανισμού. Ανάλογες συλλήψεις και βασανιστήρια έγιναν τότε ενάντια και σε άλλους αγωνιστές. Μετά την προφυλάκισή του, στις 29/6 μεταφέρθηκε στις φυλακές του Σιλιβρι Μαρμαρά, και κλείστηκε σε κελί «τύπου L», όπου κρατείται μέχρι σήμερα. Κατά την προφυλάκιση του, όπως κατήγγειλε ο ίδιος σε δημόσια επιστολή του, πράκτορες της ΜΙΤ τον πλησίασαν με επιδίωξη συνεργασίας, γεγονός που αρνήθηκε έντονα. 

Ο dr Barış Kaya, απόφοιτος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Γκαζιαντέπ και στη συνέχεια γενικός χειρούργος, συνδικαλιστής και έντονα κοινωνικά ενεργός, έχει στοχοποιηθεί επανειλημμένα απ΄ το αντιδραστικό τουρκικό κράτος, γιατί υπερασπίζεται παθιασμένα το δικαίωμα του λαού στη δωρεάν ιατρική περίθαλψη, που βάλλεται συνεχώς από το καθεστώς του Ερντογάν, όπως συμβαίνει και στη χώρα μας. Έχει πραγματοποιήσει δωρεάν εξετάσεις σε φτωχούς λαϊκούς ανθρώπους, τους χορηγούσε δωρεάν φάρμακα, έφτιαχνε και μοίραζε μάσκες την περίοδο της πανδημίας του COVID-19, συνέδραμε στα θύματα του σεισμού της 6ης Φλεβάρη του ’23, παρασκεύασε και μοίραζε φάρμακο κατά της ψώρας, παρέδιδε μαθήματα πρώτων βοηθειών, συνέδραμε σε θύματα βασανιστηρίων ή σε σακατεμένους φονικών εργατικών «ατυχημάτων». Για όλους αυτούς τους λόγους είχε συλληφθεί, ξανά, τον Ιούλη του 2024 και είχε τεθεί σε διαθεσιμότητα απ΄ την τότε εργασία του, τον Σεπτέμβρη του ίδιου έτους. 

Η τρομοκρατική, ωστόσο, επιχείρηση του καθεστώτος Ερντογάν, ενάντια στους αγωνιστές έχει πολύ βαθύτερες αιτίες. Εντείνει την επίθεσή του στον τούρκικο λαό και στους αγωνιστές για να υπηρετήσει τα αμερικανοΝΑΤΟϊκα ιμπεριαλιστικά αφεντικά και τις επιδιώξεις της άρχουσας τάξης,  στο πλαίσιο της επικυριαρχίας τους. Σε μια περίοδο πολεμικών προετοιμασιών και αναφλέξεων, έντασης των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών αλλά και των αστικών τάξεων της περιοχής, σε μια περίοδο εξαθλίωσης, εθνικισμών και φασιστικοποίησης. 

Καταγγέλλουμε τη σύλληψη, τη φυλάκιση και τον βασανισμό του Barış Kaya, όπως και όλων των αγωνιστών, πολιτικών κρατουμένων και απαιτούμε την άμεση απελευθέρωσή του! 

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ – ΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

ΕΛΛΗΝΕΣ-ΤΟΥΡΚΟΙ-ΚΟΥΡΔΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ!

10/9/2026

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΕΣΒΟΣ | ΚΚΕ(μ-λ): ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ! ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ!

0

Την 1η του Σεπτέμβρη, με σχετική τροπολογία, η κυβέρνηση αποφάσισε να αναλάβει ο στρατός τη διαχείριση της ζωονόσου, του αφθώδους πυρετού, όπου θα αποφασίζει ποια κοπάδια θα σφάζονται, που θα θάβονται, πως θα οριοθετούνται οι ζώνες προστασίας και επιτήρησης, που θα γίνει απολύμανση… Η στρατιωτική ηγεσία θα αποφασίζει για την όλη διαχείριση του θέματος και θα εκδίδει ανάλογες …εντολές προς τις δημόσιες υπηρεσίες.

Η απόφαση αυτή δεν αποτελεί κάποια ομολογία της αποτυχημένης διαχείρισης από την περιφέρεια, το υπουργείο και την κυβέρνηση, όπως πολλοί προσπαθούν να μας πείσουν. Αλλά αποτελεί πρωτοφανή αναβάθμιση της αντιλαϊκής πολιτικής που ακολουθείται μέχρι τώρα, δηλαδή της καταστροφής και του ξεκληρίσματος των μικρομεσαίων κτηνοτρόφων. Ο αφθώδης πυρετός αξιοποιήθηκε για να προχωρήσει και στο νησί μας το «ξεπάστρεμα» των αγροτών και κτηνοτρόφων και η επιβίωση μόνο των μεγάλων μονάδων, όπως ακριβώς επιβάλουν τα μεγάλα αφεντικά της ΕΕ, με την εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής.

Η ανάληψη του στρατού δεν αποτελεί καθόλου τυχαία εξέλιξη! Εντάσσεται στην ενίσχυση της φασιστικοποίησης της κυρίαρχης πολιτικής, η οποία, μάλιστα, προβλέπει πειθαρχικές διώξεις και βαριά πρόστιμα σε όσους κτηνοτρόφους δεν συμμορφωθούν με τις κυβερνητικές αποφάσεις! Το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης θέλει να τρομοκρατήσει τους κτηνοτρόφους και τον δίκαιο αγώνα τους, γι’ αυτό επιστρατεύει την απειλή για δίκες, την εμπλοκής της αστυνομίας, ακόμα, τώρα και του στρατού.

Απέναντι στην εξέλιξη αυτή, η μόνη πραγματική διέξοδος είναι η πάλη μας και οι αγώνες μας! Οι κτηνοτρόφοι και ο λαός δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τις εκλογές και τα κόμματα που τάζουν μια τάχα καλύτερη διαχείριση. Δεν υπάρχουν σωτήρες, ούτε η ενίσχυση του τάδε ή του δείνα κόμματος, θα φέρει αλλαγές προς το καλύτερο, στις ζωές μας. Κόντρα σε εκλογικές αναμονές και στημένα παζάρια, μια πραγματική νίκη για τους κτηνοτρόφους μπορεί να έρθει μόνο με τη συνέχιση του αγώνα τους και της αλληλεγγύης του λαού σ΄ αυτόν. Με απαίτηση για πλήρη αποζημίωση τους αλλά και για την αποκατάσταση της παραγωγικής δυνατότητας των κοπαδιών!

• Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!
• Πλήρης αποζημίωση και αναπλήρωση της παραγωγικής δυνατότητας των κοπαδιών!
• Η συνέχιση του αγώνα είναι η μόνη λύση!

ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ηράκλειο | 13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ! Ανοιχτή σύσκεψη στις 11/9, 19.30 στο στέκι Ζαλο

0

 

13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ!

Την Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται 13 χρόνια από τη νύχτα που η χρυσαυγίτικη μαχαιριά του Ρουπακιά δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα στο Κερατσίνι. Η δίκη της Χρυσής Αυγής την αναγνώρισε εγκληματική οργάνωση, αλλά η δολοφονία του Παύλου δεν ήρθε από το πουθενά: ήταν το προϊόν χρόνιας φασιστικής δράσης που καλυπτόταν από την ανοχή του αστικού κράτους και των μηχανισμών του.

Σήμερα, 13 χρόνια μετά, η απειλή δεν έχει φύγει:

Στη Γερμανία, η ακροδεξιά AfD μόλις κατέκτησε την πρώτη θέση σε γερμανικό κρατίδιο με 44,5% των ψήφων, ανοίγοντας τον δρόμο για την πρώτη ακροδεξιά κυβέρνηση κρατιδίου μεταπολεμικά.

Στη χώρα μας, οι δολοφόνοι και οι ηθικοί αυτουργοί της Χρυσής Αυγής βγαίνουν ένας- ένας από τις φυλακές. Ο Κασιδιάρης αναμένεται να αποφυλακιστεί μέσα στις επόμενες μέρες και ήδη εξαγγέλλει την «επόμενη μέρα» της ακροδεξιάς.

Η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής βαθαίνει: ρητορική μίσους και καθημερινός ρατσισμός από βήματα της Βουλής και των ΜΜΕ, καταστολή και ποινικοποίηση κινημάτων και απεργιών, δίωξη και εκτοπισμός προσφύγων και μεταναστών.

Η ιστορία έχει διδάξει ότι ο φασισμός δεν σταματάει με καταδίκες — σταματάει στον δρόμο, στην οργάνωση, στον κοινό αγώνα απέναντι του.

Την Παρασκευή 11/9 , στις 7.30μ.μ. καλούμε όλες και όλους — οργανώσεις, συλλογικότητες, ανένταχτους — σε ανοιχτή σύσκεψη στο στέκι Ζάλο, για να συνδιοργανώσουμε μαζί τη συγκέντρωση και αγώνα για την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών ΣΕΠΕ "Αλ. Δελμούζος" | Δεν θα καταντήσουμε έμμισθα κρατικά όργανα. Θα υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας, τις συνδικαλιστικές και δημοκρατικές ελευθερίες.

0

  

Ποια είναι η έννοια του δημόσιου υπάλληλου;

«Δημόσιος υπάλληλος είναι το έμμισθο κρατικό όργανο… Τελεί σε ιεραρχική εξάρτηση από το κράτος και έχει πειθαρχική ευθύνη για κάθε υπαίτια παράβαση των υπηρεσιακών του καθηκόντων.

 

Με αυτό το λιτό, κοφτό και σαφές ύφος, ξεκινούν οι οδηγίες που στάλθηκαν στα σχολεία της ΔΙΠΕ Ανατολικής Αττικής για τον προγραμματισμό του εκπαιδευτικού έργου για τη νέα σχολική χρονιά. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να τις διαβάσουν με προσοχή για να τις εμπεδώσουν και οι διευθυντές των σχολείων πρέπει να επιμορφωθούν για να τις εφαρμόσουν. Άγνοια νόμων, δεν δικαιολογείται!

Είναι ίδιες με της προηγούμενης χρονιάς αλλά επειδή δεν τις επιστρέψαμε πίσω, μας τις ξαναστέλνουν. Συγκρατήσαμε τα νεύρα μας για το απαξιωτικό, προσβλητικό, τρομοκρατικό, σκοταδιστικό, καταπιεστικό, αντεργατικό, αντιδημοκρατικό, αντιπαιδαγωγικό περιεχόμενό του, γιατί τάχα ήταν υπερβολικά, παράνομα και άρα ανεφάρμοστα. Επικράτησε στα συνδικαλιστικά όργανα η λογική του κατευνασμού και μείναμε στις διαμαρτυρίες.

Πρόκειται για μια κωδικοποίηση όλων των αντιδραστικών νόμων των τελευταίων χρόνων, σε μορφή κανόνων και εντολών που πρέπει να εφαρμόζουμε αμελλητί παντού και πάντα για να μην διωχθούμε πειθαρχικά. Να μετατραπούμε σε έμμισθα κρατικά όργανα, δηλαδή σε υποταγμένα ανθρωπάκια, που θα τρέμουν να μιλήσουν. Φτιάχνουν ένα σχολείο αυταρχικό και εχθρικό για μαθητές και εκπαιδευτικούς.

Μπορεί με αυτά να πορευτήκαμε πέρσι αλλά με αυτά δεν πρέπει να πορευτούμε φέτος. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος απαιτείται:

·      Να αναδείξουμε το ζήτημα και να το αντιμετωπίσουμε ως κομμάτι της συνολικής επίθεσης που δεχόμαστε και όχι ως ιδιοτροπία του ΔΙΠΕ Αν. Αττικής.

·      Να δώσουμε το βάρος που αναλογεί στη δίωξη των συναδελφισσών του 3^ου Δημ. Σχ. Ραφήνας και να μην επιτρέψουμε καμιά κατηγορία και καμιά τιμωρία εναντίον τους. Να παλέψουμε να σταματήσουν όλες οι διώξεις στην Αν. Αττική και σε όλη τη χώρα.

·      Να αναθερμανθεί το μέτωπο ενάντια στην αξιολόγηση, με στόχο την ανατροπή της.

Κανένας στόχος πάλης δεν είναι εύκολος. Ο αντίπαλος, δηλαδή η κυβέρνηση και το υπουργείο, είναι σκληρός και αποφασισμένος να μας τσακίσει. Αλλά είδαμε πως δεν είναι ανίκητος. Η επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο της και οι θετικές δικαστικές αποφάσεις για την απεργία – αποχή από την αξιολόγηση, το αποδεικνύουν. Τις νίκες αυτές τις πετύχαμε με αλληλεγγύη και αγώνα. Η αλληλεγγύη δίνει δύναμη και αυτό μπορούν να το επιβεβαιώσουν οι συναδέλφισσες του 3ου ΔΣ Ραφήνας. Ο αγώνας απαιτεί να γίνουμε όλοι μαχητές για να νικήσει.

Να ξεπεράσουμε τις γκρίνιες, τις καχυποψίες και την απογοήτευση για τα σωματεία. Τα σωματεία έχουν πολλά προβλήματα και δεν θα λυθούν σύντομα. Αλλά αν δεν υπήρχαν, θα έπρεπε να τα ανακαλύψουμε σήμερα. Πρέπει να βρούμε χρόνο, αν δεν έχουμε, για να μαζικοποιήσουμε τις Γενικές Συνελεύσεις. Αγώνας χωρίς ζωντανές και μαζικές διαδικασίες δεν γίνεται.

Στην επόμενη γενική συνέλευση του σωματείου να είμαστε όλοι παρόντες!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΤΡΙΚΑΛΑ | Η ΑΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

0

 

Οργή και αγανάκτηση προκάλεσε στον εργαζόμενο λαό και στις οικογένειες των θυμάτων η απόφαση του δικαστικού συμβούλιου Τρικάλων για αποφυλάκιση του ιδιοκτήτη της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα», Κ. Τζιωρτζιώτη.

Η έκρηξη στο εργοστάσιο στις 26 Φλεβάρη, λόγω πολύμηνης διαρροής προπανίου, είχε σαν αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατο 5 εργατριών της βραδινής βάρδιας και τον τραυματισμό άλλων 7.

Ο ιδιοκτήτης είχε κριθεί προφυλακιστέος ως υπεύθυνος της φονικής έκρηξης και πληθώρας εγκληματικών παραλείψεων και κακοτεχνιών που οι έλεγχοι έβγαλαν στη δημοσιότητα. Έλεγχοι βέβαια που έγιναν εκ των υστέρων. Εξίσου λοιπόν υπεύθυνοι είναι και η επιθεώρηση εργασίας και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί κράτους και περιφέρειας, συντασσόμενοι πλήρως με την κυρίαρχη πολιτική: όλα για το κεφάλαιο, όλα στο κεφάλαιο.

Στο ίδιο πνεύμα βέβαια και η αστική δικαιοσύνη που υπερασπιζόμενη τα συμφέροντα του κεφαλαίου, αποφάσισε 7 μήνες μετά την αποφυλάκιση του Τζιωρτζιώτη. Είναι αυτή η «δικαιοσύνη» που με ορθάνοιχτα μάτια βγάζει τις απεργίες παράνομες και καταχρηστικές, σέρνει στα δικαστήρια εργαζόμενους που αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους, αγρότες που αγωνίζονται για την επιβίωση τους, μαθητές που αγωνίζονται για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους στην εκπαίδευση.

Είναι αυτή που αποφασίζει ότι ο 13ος και 14ος μισθός δεν συνάδει με το δημοσιονομικό πλαίσιο που ορίζουν η κυβέρνηση και οι ιμπεριαλιστές της Ε.Ε., αλλά εγκρίνει αυξήσεις μισθών (από 50% ως 90%) για δικαστικούς, εισαγγελείς και μητροπολίτες.

Οι συγγενείς των θυμάτων βαθιά εξοργισμένοι, έκαναν ένσταση κατά της απόφασης και συγχρόνως κατήγγειλαν ότι όχι μόνο δεν πήραν αυτά που τους είχε υποσχεθεί η εργοδοσία σαν τις ελάχιστες αποζημιώσεις αλλά και ότι πολλοί εργαζόμενοι εξαναγκάστηκαν σε παραίτηση αφού τα ψίχουλα που τους έδιναν σαν μισθό τα θεώρησαν (και σωστά) κοροϊδία. Αναρωτιούνται επίσης με ποιο σκεπτικό οι δυο πρώτες αποφάσεις προφυλάκισης άλλαξαν, αφού όλα τα στοιχεία δείχνουν εγκληματική ενέργεια. Είναι προφανές ότι οι αρχικές αποφάσεις προφυλάκισης ήθελαν να κατευνάσουν την οργή που μεταφράζονταν σε μαζικότατες κινητοποιήσεις καταγγελίας του εγκλήματος. Επτά μήνες μετά θεώρησαν ότι εκτονώθηκε η αγανάκτηση και ξεχάστηκε το εργοδοτικό έγκλημα.

Όμως οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να ξεχάσουν, αφού η περίπτωση της «Βιολάντα» δυστυχώς δεν είναι η μοναδική. Βαρύ φόρο αίματος στο βωμό του κέρδους πληρώνει η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός. Τα εργατικά ατυχήματα – εργοδοτικά εγκλήματα, που αφήνουν πίσω τους δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες σακατεμένους. Και όσο αυξάνονται αυτά τόσο πολλαπλασιάζονται τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών. Κανένα αστικό δικαστήριο λοιπόν δεν μπορεί να μπει φραγμός σε αυτήν την κατάσταση. Μόνο οι μαζικοί, διεκδικητικοί αγώνες εργατών και εργαζομένων μπορούν να ανατρέψουν την πολιτική που μας θέλει αναλώσιμους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την εκδήλωση στη Ζίτσα Ιωαννίνων 5/9

0

Το ΚΚΕ(μ-λ) έκανε μια πλούσια εκδήλωση σε κεντρικό σημείο του χωριού το Σάββατο.

 Μία εκδήλωση που, εκ του αποτελέσματος, φάνηκε ότι υπήρχε ανάγκη να γίνει. 

Στο χώρο υπήρχαν φωτογραφίες από αντάρτες της Ζίτσας, τους διακόσιους της Καισαριανής και βιβλιοπωλείο.

 Τα απομνημονεύματα Στράτου Λιόντου εξαντλήθηκαν και θα επανεκδοθούν άμεσα.

Με συμμετοχή αρκετών χωριανών, συντρόφων και φίλων έγινε η εκδήλωση.

Στην εισήγηση αρχικά μπήκε το πλαίσιο των σημερινών εξελίξεων αλλά και η ανάγκη συζήτησης ζητημάτων που αφορούν το κίνημα στη σημερινή εποχή  που η ιστορία ξαναγράφεται. Έγινε αναφορά σε στοιχεία που αφορούν την περιοχή και το πώς ξεκίνησε το Κομμουνιστικό Κόμμα να οργανώνεται και να αναπτύσσει δυνάμεις τις δεκαετίες του ’20 και του ’30 αλλά και στη συνέχεια να συμμετέχει τη δεκαετία του ’40 στη μεγάλη εποποιία των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ-ΔΣΕ.  Ανάμεσα στους 200 της Καισαριανής ήταν και 4 Ζιτσιώτες.

Ο σύντροφος Στράτος  Στράτου, ανιψιός του μπάρμπα-Λιόντου, αναφέρθηκε στην πορεία επαφής, συγκρότησης  με το Κομμουνιστικό Κόμμα, συμμετοχής του στην ένοπλη αντίσταση, στα καθήκοντα που έφερνε εις πέρας με αποτελεσματικότητα στην Ήπειρο και όχι μόνο αλλά  και στα βασανιστήρια, στις εξορίες και το διωγμό στους συγγενείς των αντιστασιακών.

Αναδείχθηκε πως  ο «πάππους» όχι απλά «άντεξε» αλλά και σε μία ολόκληρη κατοπινή πορεία ήττας, στροφής του κομμουνιστικού κόμματος συγκρούστηκε και συνέχισε αδιάκοπα την οργανωμένη πάλη μέχρι την τελευταία του πνοή. Εντάχθηκε στις γραμμές του ΚΚΕ(μ-λ) περίπου στα 80 του έχοντας το πολιτικό φορτίο να πει  «πάλι από την αρχή».

Τέλος διαβάστηκαν αποσπάσματα από το βιβλίο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τι ξεθάβουν ακριβώς στην Τσεχία;

0

Η εντολή να ξεθαφτεί -με άμεση επίβλεψη από το Γραφείο Διερεύνησης και Τεκμηρίωσης των Εγκλημάτων του Κομμουνισμού- μετά από 78 χρόνια η σορός του Ιαν (ή Γιαν) Μάζιαρικ,Υπουργού Εξωτερικών στην φιλοκομμουνιστική κυβέρνηση του Κέμελτ Γκότβαλντ το 1948, αναταράζει το πολιτικό σκηνικό σε αυτή τη χώρα. Ή τουλάχιστο αυτό επιδιώκει

Ο Μάζιαρικ γιος του πρώτου αστού ηγέτη και δημιουργού της Τσεχοσλοβακίας Τόμας Μάζιαρικ βρέθηκε νεκρός ύστερα από πτώση από το παράθυρο μπάνιου του σπιτιού του που "έβλεπε" στον περίβολο του Υπουργείου του.

Ήταν ο μοναδικός Υπουργός μίας κυβέρνησης πλειοψηφίας φιλοκομμουνιστικού συνασπισμού και προσανατολισμού που προέκυψε από "αναγνωρισμένες" (τις μόνες!) σε Δύση και Ανατολή εκλογές κατά τις οποίες το κομμουνιστικό κόμμα θριάμβευσε στην καρδιά της Τσεχοσλοβακίας (ενώ ήρθε δεύτερο μετά το κεντροδεξιό κομματικό σχήμα στην Σλοβακία) που αρνήθηκε να παραιτηθεί και να συμμετάσχει σε μετεκλογικό πραξικόπημα. Όπως αυτό εκδηλώθηκε με την παραίτηση 15 Υπουργών με φανερό στόχο την πτώση της κυβέρνησης και τη δημιουργία χάους. Κατά το παράδειγμα των δικών "μας"Ιουλιανών.

Είχε προηγηθεί η ματαίωση της συμμετοχής της Τσεχοσλοβακίας στο σχέδιο Μάρσαλ, ύστερα από κλήση του Γκότβαλντ στη ΕΣΣΔ και την υπόσχεση της ηγεσίας της τελευταίας ότι παρά τις αντίξοες μεταπολεμικές συνθήκες θα ενίσχυαν οικονομικά την Τσεχοσλοβακία...

Ο θάνατός του επίσημα θεωρήθηκε αυτοκτονία ύστερα από την βαριά κατάθλιψη που έπεσε καθώς κατέρρευσε το όνειρο του γεφυροποιού που μετατρέπονταν σε ενοχή διευκόλυνσης της διαδικασίας "σοβιετοποίησης" της χώρας. 

Οι δυτικοί και οι υποστηρικτές τους θεώρησαν ότι εκπαραθυρώθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες των σοβιετικών προκειμένου να μην θέτει εμπόδια με το οικογενειακό κύρος του στα "κομμουνιστικά σχέδια". Τώρα γιατί δεν εκπαραθύρωσαν κάποιον από τους παραιτηθέντες αλλά αυτόν που... αρνήθηκε να παραιτηθεί είναι απορίας άξιον...

Η κυβέρνηση και το Κόμμα κάλεσαν τότε το λαό και βασικά τους εργάτες να δημιουργήσουν επιτροπές λαϊκής πολιτοφυλακής εξοπλίζοντάς τους μαζικά. Πράγματι πάνω από 6.000 ένοπλοι εργάτες περιπολούσαν στους δρόμους της Πράγας καταλαμβάνοντας στρατηγικά σημεία, δηλαδή κυβερνητικά κτίρια, τον ραδιοφωνικό σταθμό, τράπεζες κλπ. Για να βάλουν φραγμό σε περαιτέρω κινήσεις πραξικοπήματος. Για τους δυτικούς ιμπεριαλιστές αυτό ήταν το "πραξικόπημα της Πράγας" ενώ για τους εργάτες και το Κόμμα ο "Νικηφόρος Φεβρουάριος". 

Οι εξελίξεις αυτές οδήγησαν στην παραίτηση του Πρόδρου Μπένες και σε λίγο καιρό στην ψήφιση νέου Συντάγματος που απαγόρευσε τη δράση αστικών κομμάτων, προχώρησε τις εθνικοποιήσεις και προγραμμάτισε την κολεκτιβοποίηση της αγροτικής γης (δημιουργώντας δυσαρέσκειες).

Όλες οι διαδικασίες σοσιαλιστικής οικοδόμησης στην Κεντρική Ευρώπη και στην Τσεχία αντιμετώπισαν το ζήτημα της συσσώρευσης και της δημιουργίας βιομηχανικής βάσης αφήνοντας προσωρινά "πίσω" τον τομέα παραγωγής καταναλωτικών αγαθών ή και με βιαστικές κολλεκτιβοποιήσεις στην ύπαιθρο. Να μην ξεχνάμε ότι η σοβιετική βοήθεια ακριβώς μετά την καταστροφή του Πολέμου δεν ήταν πάντα δεδομένη και οι πιέσεις για τη δημιουργία βιομηχανικής παραγωγικής βάσης επιτακτικές. 

Ο Μάο από την άλλη "μεριά" έχει κριτικάρει την άκαμπτη εξαγωγή και αντιγραφή του σοβιετικού παραγωγικού μοντέλου με την προτεραιότητα στη βαριά βιομηχανία αλλά και τους χειρισμούς σχετικά με τις αντιθέσεις μέσα στο λαό εξ άλλου...

Το 1953 όταν επιχειρήθηκε η πρώτη σοσιαλιστική νομισματική μεταρρύθμιση με σκοπό την κατάργηση του δελτίου και του πλεονάζοντος χρήματος που κυκλοφορούσε η τσέχικη κυβέρνηση βρέθηκε αντιμέτωπη με αντιδράσεις, όπως την εξέγερση των εργατών της Σκόντα στο Πίλσεν. Γεγονός όμως είναι πως μετά από κάποια σταθεροποίηση οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών από το φθινόπωρο του 53 μέχρι το φθινόπωρο του 56 μειώθηκαν έξη (!) φορές. Και αυτό αφιερώνεται στις "φιλότιμες" προσπάθειες των σημερινών Κεντρικών Τραπεζών και των κυβερνήσεων να τιθασεύσουν τάχα μου το πληθωριστικό τέρας!

Μετά τη σύντομη ιστορική αναφορά επιστρέφουμε στο (πιο επικεντρωμένο σε σχέση με τον τίτλο του άρθρου) ερώτημα μας:

Γιατί μετά 78 χρόνια η εκταφή του λειψάνου και γιατί τώρα;

Καταρχάς αυτό το "Γραφείο Διερεύνησης και Τεκμηρίωσης των εγκλημάτων του κομμουνισμού" υποστηρίζει ότι οι νέες τεχνολογίες μπορούν να εντοπίσουν αν ο Μάζιαρικ "πουσαρίστηκε" από το παράθυρο, αν πάλεψε κλπ διαμορφώνοντας έτσι και το κλίμα υποδοχής των όποιων "ευρημάτων".

Σήμερα η Τσεχία και το πολιτικό της σύστημα ζει έναν διχασμό:

Ο Πρόεδρος Πάβελ (Φιλοδυτικός / Πρώην Στρατηγός του ΝΑΤΟ): Θεωρεί τη Ρωσία ως τη μεγαλύτερη υπαρξιακή απειλή για την ασφάλεια της Ευρώπης. Επιμένει στη συνέχιση της στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο και υπερασπίζεται τις ευρωπαϊκές κυρώσεις και τους περιορισμούς κατά της Μόσχας. 

Από την άλλη ο Πρωθυπουργός Μπάμπις (Λαϊκιστής της Δεξιάς): Έχοντας σχηματίσει κυβέρνηση με τη στήριξη της ακροδεξιάς, υιοθετεί μια ρητορική παρόμοια με του Βίκτορ Όρμπαν της Ουγγαρίας. Έχει δηλώσει κατηγορηματικά ότι «ούτε μία κορώνα» από τον κρατικό προϋπολογισμό δεν θα πάει σε όπλα για την Ουκρανία, παγώνοντας τη στρατιωτική βοήθεια και αμφισβητώντας τις νατοϊκές πολεμικές δαπάνες. Εξ άλλου όσον αφορά το ρώσικο φυσικό αέριο η χώρα εξακολουθεί να είναι ένας από τους προνομιακούς αποδέκτες του.

Το αποκορύφωμα του διχασμού ήταν η προσπάθεια του δεύτερου να εμποδίσει τον πρώτο να πάει στην τελευταία Σύνοδο των χωρών του ΝΑΤΟ με αποτέλεσμα Πρόεδρος και Πρωθυπουργός να πάνε με διαφορετικά αεροπλάνα στη Σύνοδο!

Μία "αποκάλυψη" λοιπόν και επιβεβαίωση ότι πίσω από την "αυτοκτονία"του Μάζιαρικ (εθνικού συμβόλου για τη σημερινή Τσεχία) βρίσκονται οι σοβιετικοί θα εντείνει το αντιρωσικό μένος. Επιπρόσθετα δημιουργεί και ιδεολογικές αντιφάσεις στον ακροδεξιό λόγο του Μπάμπις καθώς τον ταυτίζει με τους κομμουνιστές (αν και ο τελευταίος δεν φαίνεται να ιδρώνει το αυτί του από κάτι τέτοια).

Τι ακριβώς λοιπόν ξεθάβουν στην Τσεχία;

Αν ήμασταν Ινδιάνοι θα λέγαμε τα τσεκούρια του ...πολέμου.

ΔΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Διαδήλωση ΔΕΘ 2026: Κόντρα στην αντιλαϊκή πολιτική και στις εκλογικές αυταπάτες

0

 Χιλιάδες διαδηλωτές, κυρίως εργαζόμενοι και νέοι, διαδήλωσαν για ακόμα μια χρονιά με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού. Η μέρα των δηλώσεων και των εγκαινίων της Έκθεσης αποτέλεσε μια αφορμή για να εκδηλωθεί η αντίθεση ενάντια στην πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-κεφαλαίου. Για ακόμα μία φορά, η αστυνομοκρατία ήταν προκλητική καθ’ όλη τη διάρκεια της βδομάδας, και όλη τη μέρα της διαδήλωσης, ακόμα και πριν αρχίσει αλλά και αφότου τελείωσε.

Η φετινή κινητοποίηση χαρακτηρίστηκε από το έντονο προεκλογικό κλίμα, την απουσία κινηματικών διαδικασιών και ειδικά της λειτουργίας των σωματείων και συλλόγων. Έτσι, κυριάρχησε η προσπάθεια «παρέλασης» εν όψει των εκλογών με μεταφορά διαδηλωτών από άλλες πόλεις. Αυτή προσπάθεια ήταν εμφανής σε όλες τις συγκεντρώσεις, τόσο στην συγκέντρωση των ΓΣΕΕ-ΕΚΘ, όσο και σε αυτή των «Εργατικών Κέντρων - Ομοσπονδιών» του ΠΑΜΕ-ΚΚΕ, αλλά και σε μικρότερες αριστερές ή αναρχικές δυνάμεις. Παρόλα αυτά, η εικόνα που παρουσιάστηκε δεν μπορεί να κρύψει τις αδυναμίες που χαρακτηρίζουν τη συγκρότηση κινήματος σε αυτή τη φάση. Η διαδήλωση της ΔΕΘ πρέπει να βρει συνέχεια στην οικοδόμηση αντιστάσεων και διεκδικήσεων, και όχι στις εκλογικές αυταπάτες και τις κοκορομαχίες κυβέρνησης και δήθεν «αντιπολίτευσης».

Αυτό ήταν και το νόημα της παρέμβασης του ΚΚΕ(μ-λ) που ξεκινώντας με σημείο συγκέντρωσης την Καμάρα, συγκρότησε μπλοκ με καλή μαζικότητα και παλμό, αναδεικνύοντας την προοπτική της οργανωμένης αντικαπιταλιστικής-αντιιμπεριαλιστικής πάλης, τονίζοντας ότι ο λαός απαντά μέσα από τους αγώνες του. Τις προηγούμενες μέρες πραγματοποιήθηκες πολλές παρεμβάσεις στην πόλη με την κομματική προκύρηξη.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ινδία : Το “κίνημα της κατσαρίδας” – Η αντίσταση της νεολαίας στο σύστημα της βαρβαρότητας

0

Τον περασμένο Μάιο, η νεολαία στην Ινδία κατέκλυσε τους δρόμους της χώρας. Αφορμή στάθηκε η νοθεία σε εισαγωγικές εξετάσεις για τις ιατρικές σχολές με πάνω από 2 εκατομμύρια συμμετέχοντες. Μάλιστα, μετά την αποτυχία πολλών συνέβησαν πάνω από 20 αυτοκτονίες. Από την άλλη η κυβέρνηση χαρακτήρισε τους νέους που αντέδρασαν σε αυτή την κατάσταση ως “κατσαρίδες” και παράσιτα”. Αυτό στάθηκε αρκετό ώστε να πυροδοτήσει τη δημιουργία του “κινήματος της κατσαρίδας”. Ένα πολιτικό κίνημα από τους φοιτητές για τους φοιτητές. Βασικά αιτήματά του κινήματος ήταν η παραίτηση του υπουργού παιδείας της κυβέρνησης Μόντι, η αποζημίωση των οικογενειών των παιδιών που χάθηκαν άδικα λόγω αυτής της κατάστασης και η διαφάνεια στις εισαγωγικές εξετάσεις των πανεπιστημίων.

Το “κίνημα της κατσαρίδας” που στην αρχή ξεκίνησε ως τάση στα ΜΜΕ, πήρε σάρκα και οστά, μαζικοποιήθηκε και αγκαλιάστηκε πλατιά από τη νεολαία στην Ινδία, καθώς η καθημερινότητα για αυτούς είναι αβάσταχτη. Προοπτική δεν υπάρχει, ενώ η ανεργία είναι στα ύψη και οι θέσεις στα πανεπιστήμια της χώρας πολύ λίγες σε σχέση με το πλήθος των συμμετεχόντων. Όλα αυτά δημιουργούν μια κατάσταση που μυρίζει “μπαρούτι” αλλά ενισχύουν και το πεδίο για αντίδραση και αγώνα. Έτσι στις 20 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη διαδήλωση των τελευταίων ετών στο Νέο Δελχί. Πάνω από πενήντα χιλιάδες νέοι και νέες συγκεντρώθηκαν με κατεύθυνση το κοινοβούλιο όπου αντιμετώπισαν σφοδρές επιθέσεις από την αστυνομία, αφήνοντας πίσω εκατοντάδες τραυματίες. Λίγες μέρες αργότερα, ο υπουργός παιδείας Νταρμέντα Πραντάν παραιτήθηκε επικαλούμενος την ενότητα το έθνους και την επιστροφή των φοιτητών στις σπουδές τους.

Το “κίνημα της κατσαρίδας”, και πολύ περισσότερο η νεολαία που βγήκε αγωνιστικά στους δρόμους, πέτυχε ένα από τα αιτήματα της. Κατάφερε ένα ισχυρό πλήγμα στην κυβέρνηση που εξαθλιώνει τον λαό της Ινδίας εδώ και 12 χρόνια. Κατάφερε απέναντι στην ασυδοσία και την ταξική επίθεση που βιώνουν τα παιδιά των φτωχότερων οικογενειών, επιτέλους να βγει στο προσκήνιο, να διεκδικήσει, να ακουστεί κόντρα σε όσους θέλουν να τη σιωπήσουν. Το σημαντικότερο όμως είναι το εξής : έδειξε σε όλο τον κόσμο ότι το σύστημα αυτό της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης μπορεί να χτυπηθεί. Με επιμονή και μαχητικότητα, και με οργανωμένο αγώνα, κατάφεραν οι νέοι να πετύχουν μια πρώτη νίκη.

Όμως δεν πρέπει να σταματήσουν εκεί. Σε μια χώρα με τεράστια ποσοστά ανεργίας και με το μεγαλύτερο μέρος το πληθυσμού να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, η παραίτηση του Πραντάν δεν αρκεί. Το κίνημα πρέπει να συνεχίσει την πάλη για την καλυτέρευση των όρων ζωής της νεολαίας. Η θέση του υπουργού θα καλυφθεί από κάποιον άλλο, που θα καλεστεί να εκπληρώσει τις ίδιες επιταγές. Αυτό που δε θα υποκατασταθεί όμως είναι η συνείδηση που καλλιεργήθηκε σε όσους συμμετείχαν στο κίνημα αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία, η οποία είδε νεαρά σε ηλικία άτομα να υψώνουν το ανάστημα τους απέναντι στο σύστημα για να διεκδικήσουν όσα τους αναλογούν.

Το τελευταίο διάστημα μάλιστα, επιτροπές του “κινήματος της κατσαρίδας” προχώρησαν σε επίβλεψη των σχολείων σε διάφορες περιοχές και καταγραφή των ελλείψεων που υπάρχουν σε τρεχούμενο νερό, ηλεκτρισμό και άλλες βασικές παροχές, παρά τη στοχοποίηση μελών και την τρομοκρατία από την κυβέρνηση. Μάλιστα, μέλη του κόμματος του Μόντι επιτέθηκαν στο σπίτι ενός μέλους του κινήματος που βρισκόταν σε αυτές τις επιτροπές, με αποτέλεσμα να πεθάνει ο πατέρας του, λόγω των βίαιων πρακτικών που χρησιμοποιήθηκαν. Το κίνημα αμέσως έθεσε ως νέο στόχο την καλυτέρευση των συνθηκών των δημόσιων σχολείων και κάλεσε τα μέλη να προχωρήσουν σε ακόμα περισσότερες επισκέψεις σε σχολεία για καταγραφή.

Ο αγώνας τους λοιπόν δε σταματά, και πλέον στέκει ως δείγμα και για τους υπόλοιπους λαούς του κόσμου που πλήττονται από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Το κίνημα στην Ινδία θα πρέπει να αποτελέσει απόδειξη πως η οργάνωση και η συμμετοχή στους αγώνες είναι εφικτή και μπορεί να ασκήσει πίεση. Η νεολαία τα τελευταία χρόνια έχει δεχτεί κάποια από τα μεγαλύτερα χτυπήματα στα δικαιώματά της. Η ΕΒΕ που και φέτος άφησε χιλιάδες μαθητές εκτός τριτοβάθμιας, οι διαγραφές που πετάνε τριακόσιες χιλιάδες φοιτητές εκτός σχολών, κάμερες και τουρνικέ στα πανεπιστήμια, στοχοποίηση και τρομοκρατία. Και πέρα από όλα αυτά, ακρίβεια, ανεργία , ανασφάλεια για το μέλλον. Οι συνθήκες ζωής λοιπόν της νεολαίας στη χώρα χειροτερεύουν μέρα με τη μέρα. Μετά το τελευταίο μεγάλο ξέσπασμα ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, η νηνεμία έχει επικρατήσει.

Παρόλα αυτά, το πεδίο υπάρχει και είναι πιο έντονο από ποτέ! Στον ορίζοντα διαγράφεται ζοφερό μέλλον για τους νέους που τους προετοιμάζουν για ένα γενικευμένο πολεμικό ξέσπασμα. Ποτίζοντας τους με εθνικιστικές φανφάρες, θέλουν να τους κάνουν “καύσιμο” για τις πολεμικές τους μηχανές. Από την άλλη η νεολαία έχει δείξει πως αν οργανωθεί και απαντήσει πολιτικά μπορεί να παίξει ρόλο. Αποτελεί διαχρονικά βραχνά για το σύστημα και γι’ αυτό τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να τη δηλητηριάσουν όσο πιο νωρίς γίνεται. Απαραίτητη όμως είναι η σωστή πολιτική κατεύθυνση που μπορεί να δώσει απάντηση στον δρόμο του αγώνα μακριά από αυταπάτες περί σωστής διαχείρισής του συστήματος και συμβιβασμών. Όπως λοιπόν στέκουν οι κατσαρίδες ενοχλητικές και πεισματάρες έτσι να σταθεί και η νεολαία της χώρας μας, αλλά και σε όλο τον κόσμο : ενοχλητική απέναντι στο σύστημα, με πείσμα για να κερδίσει όσα της αξίζουν και με επιμονή στον αγώνα!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Ξεκίνησαν οι πρώτες εγκαταστάσεις καμερών στις σχολές μας… ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΔΕΧΤΟΥΜΕ!

0

 

Πριν καλά-καλά ξεκινήσει η νέα ακαδημαϊκή χρονιά και η Πρυτανεία του ΑΠΘ δεν έχασε την ευκαιρία να προχωρήσει στην εγκατάσταση καμερών έξω από την Κτηνιατρική, αλλά και σε άλλα σημεία μέσα στο campus. Ταυτόχρονα προχώρησε στην εγκατάσταση συστήματος ελεγχόμενης εισόδου στις εστίες του ΑΠΘ, σε συνέχεια των εξαγγελιών της όλο το προηγούμενο διάστημα ότι ο νόμος Ζαχαράκη ήρθε… για να εφαρμοστεί!

Κάμερες, τουρνικέ, ελεγχόμενες είσοδοι και πειθαρχικά, είναι το μέλλον που οραματίζεται η κυβέρνηση για το Πανεπιστήμιο. Σχολές αποστειρωμένες, χωρίς πολιτική και συνδικαλιστική δράση, ώστε να μπορεί ανενόχλητη να προωθήσει την κατεύθυνση των ταξικών φραγμών και του πετάγματός μας εκτός σπουδών. Άλλωστε τα μέτρα καταστολής δεν έρχονται μόνα τους. Έρχονται πλάι στις διαγραφές και στην πολυπόθητη αναθεώρηση του άρθρου 16. Έρχονται για να διασφαλίσουν την εφαρμογή όλων των μέτρων που έχει ψηφίσει η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα και που μας κόβουν το δρόμο προς το πτυχίο. 


Έχουν το θράσος, μάλιστα, να μας πούνε ότι τα νέα μέτρα έρχονται για την «ασφάλειά» μας. Αυτοί που μας περνάνε από πειθαρχικές διώξεις επειδή τολμήσαμε να σηκώσουμε κεφάλι. Αυτοί που κάθε τρεις και λίγο στέλνουν τους μπάτσους μέσα στις σχολές να μας ρίχνουν ξύλο και χημικά. Ξαφνικά… νοιάστηκαν για την ασφάλειά μας. 


Αυτό που καίει τόσο πολύ την κυβέρνηση, λοιπόν, δεν είναι η «ασφάλεια». Είναι να «εξαφανίσει» οποιαδήποτε φωνή αντιστέκεται μέσα στις σχολές. Είναι να τελειώνει μια και καλή με τους φοιτητικούς συλλόγους, που τόσο πολύ φοβάται. Εμείς όμως δεν θα το δεχτούμε. Δεν θα δεχτούμε το πέταγμά μας εκτός σπουδών. Δεν θα δεχτούμε να έχουμε μια κάμερα πάνω από το κεφάλι μας. Δεν θα δεχτούμε την απαγόρευση των συνελεύσεων και των κινητοποιήσεών μας. Θα κάνουμε τους φόβους τους πραγματικότητα! Και ο δρόμος γι’ αυτό είναι μόνο συλλογικός.  


Να βρεθούμε στις γενικές μας συνελεύσεις, να συζητήσουμε και να οργανωθούμε. Να παλέψουμε από κοινού ενάντια στα νέα μέτρα καταστολής και τρομοκρατίας! 
 

• Έξω οι κάμερες και οι ελεγχόμενες είσοδοι από τις σχολές και τα σπίτια μας!
• Κάτω τα χέρια από το άσυλο!
• Όχι σε διαγραφές-πειθαρχικά!
• Καμία αναθεώρηση του άρθρου 16!
• Ανατροπή των νόμων Κεραμέως και Ζαχαράκη!


Αγωνιστικές Κινήσεις

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η αλληλεγγύη είναι… και φαίνεται…

0

 Αναδημοσίευση από το blog των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών https://agkinekp.blogspot.com/2026/09/blog-post_05.html 

Σχόλια με αφορμή τη συγκέντρωση αλληλεγγύης στις διωκόμενες του 3^ου Δημ. Σχ. Ραφήνας, την Παρασκευή 4 Σεπτέμβρη, έξω από το νέο Πειθαρχικό Συμβούλιο.

Η αλληλεγγύη δεν έχει αξία όταν μένει στις λέξεις. Στην πράξη κρίνονται όλα και η ουσία των πραγμάτων. Η αλληλεγγύη έχει ουσία όταν είναι έμπρακτη. Να είσαι δίπλα σε αυτόν που τη χρειάζεται και την ώρα που τη χρειάζεται. Δυστυχώς, από το νέο πειθαρχικό συμβούλιο περνούν καθημερινά δεκάδες συνάδελφοι και συναδέλφισσες με βαριές κατηγορίες για απίθανους λόγους, βρίσκονται αντιμέτωποι με βαριές ποινές και δεν έχουν καμιά στήριξη.

Η αλληλεγγύη πρέπει να δίνεται απλόχερα, χωρίς δισταγμό. Δεν τη δίνεις για να ζητήσεις ανταλλάγματα και για να καρπωθείς πολιτική υπεραξία. Είναι στήριγμα στις δύσκολες στιγμές, δίνει δύναμη και κουράγιο, αισιοδοξία και σε κρατά στη μάχη. Η αλληλεγγύη είναι όπλο των εργαζόμενων.

Σε κάθε συγκέντρωση έχουν σημασία το κλίμα και ο παλμός της. Γι’ αυτό πρέπει να ακούγονται συνθήματα, να υπάρχουν πανό, να ενημερώνονται οι συγκεντρωμένοι με  ανακοινώσεις και να υπάρχουν παρεμβάσεις/ομιλίες κατά τη διάρκειά της. Η κουλτούρα που επικρατεί πως ο λόγος δίνεται μόνο σε εκπροσώπους σωματείων και φορέων, πρέπει να σπάσει. Ο λόγος πρέπει να δίνεται ελεύθερα σε κάθε συλλογικότητα, παράταξη ή συνάδελφο που νιώθει την ανάγκη να δηλώσει την συμπαράστασή του ή να πει τη γνώμη του.

Κάθε συγκέντρωση έχει τους στόχους της και η επιτυχία της ενισχύει τις επόμενες. Η συγκέντρωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4/9 δεν θα αδυνάτιζε τις προγραμματισμένες συγκεντρώσεις του Σαββάτου 5/9 για τη ΔΕΘ, για να αρνούνται κάποιοι να τη στηρίξουν. 

Σε κάθε συγκέντρωση ή διαδήλωση, η μαζικότητα είναι το πρώτο πράγμα που μετράει ο αντίπαλος. Κρίνεται αν είναι ικανοποιητική, όχι μόνο με το μέτρημα αλλά και από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιείται. Οι δεκάδες που συγκεντρώθηκαν την Παρασκευή έξω από το πειθαρχικό, έκαναν μια αξιοπρεπή συγκέντρωση με δυναμική, κόντρα στις συνθήκες.

Οι συνθήκες :

Ο ΣΕΠΕ «Αλ. Δελμούζος» έμεινε στην αρχική ανακοίνωση/κάλεσμα που είχε στείλει μέρες πριν το πειθαρχικό. Η ΔΟΕ έβγαλε κάλεσμα και προκήρυξε στάση εργασίας το απόγευμα της προηγούμενης μέρας!

Εκτός από τους ΣΕΠΕ «Αλ. Δελμούζο» και «Κ. Σωτηρίου» κανένα άλλο σωματείο δεν κάλεσε με στάση εργασίας στην κινητοποίηση.

Σε μια συγκέντρωση αλληλεγγύης το πρώτο που έχει σημασία είναι να νιώσουν στήριξη όσοι διώκονται. Και αυτό η συγκέντρωση έξω από το νέο Πειθαρχικό Συμβούλιο Ανθρώπινου Δυναμικού Δημοσίου Τομέα, στη Νηριήδων 10, την Παρασκευή 4 Σεπτέμβρη, το πέτυχε. Κάθε εκπαιδευτικός, γονιός ή αλληλέγγυος που ήταν εκεί, συνέβαλε ώστε οι συναδέλφισσες του 3^ου Δημ. Σχ. Ραφήνας, που παραπέμφθηκαν με το ερωτηματικό της δυνητικής αργίας, να μη νιώσουν στιγμή μόνες τους.

Η αλληλεγγύη όταν είναι ουσιαστική, μπορεί να κάνει τη διαφορά. Η νίκη που πετύχαμε με την επιστροφή της Χρύσας στο σχολείο στηρίζει και εμπνέει. Με αλληλεγγύη και αγώνα οι συναδέλφισσες του 3^ου ΔΣ Ραφήνας θα νικήσουν! Για να νικήσουμε όλοι πρέπει να γίνουμε μαχητές!

Βαγγελιώ Δερμιτζάκη, μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, του ΣΕΠΕ "Αλέξανδρος Δελμούζος"

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών | Οι αγώνες υπαγόρευσαν την απόφαση του Πειθαρχικού για αθώωση των αγωνιστών εκπαιδευτικών Πάνου Χουντή και Ζήση Γκέρτσου

0

  

Έγγραφο με την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά,  με την οποία αθωώνονται για την κατηγορία της «αναξιοπρεπούς συμπεριφοράς εκτός υπηρεσίας», παρέλαβαν οι δύο αγωνιστές εκπαιδευτικοί, μέλη της ΕΛΜΕ Πειραιά, πρώην μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της και μέλη των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, Πάνος Χουντής και Ζήσης Γκέρτσος. Ο πειθαρχικός  έλεγχος ήταν αυτεπάγγελτος, γιατί σύμφωνα με τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, οι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν υποπέσει σε παραπτώματα εκτός υπηρεσίας ελέγχονται πειθαρχικά από την υπηρεσία. Το «παράπτωμά» τους ήταν ότι την περίοδο της πανδημίας και συγκεκριμένα στις 6 Δεκέμβρη του 2020, συνελήφθησαν μαζί με δεκάδες ακόμα, γιατί προσπάθησαν να διαδηλώσουν για να τιμήσουν την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, αψηφώντας τις απαγορεύσεις. Οι κατηγορίες που αντιμετώπιζαν βασίζονταν στον παραλογισμό των απαγορεύσεων λόγω πανδημίας. Το 2024 αθωώθηκαν πανηγυρικά από το Εφετείο  Αθήνας.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ