Διαμαρτυρία στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης
Την Παρασκευή 23/10, μέρα του τελικού πειθαρχικού για τη Χρύσα Χοτζόγλου και τον Δημήτρη Χαρτζουλάκη, πραγματοποιήθηκε στις 13:30 στο ΥΜΑΘ συγκέντρωση αλληλεγγύης στους δύο διωκόμενους εκπαιδευτικούς.
Φωνάχτηκαν συνθήματα καταγγελίας της τρομοκρατίας που εφαρμόζει η κυβέρνηση και το σύστημα για να περάσει την Αξιολόγηση και την πολιτική της φτώχειας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, των ταξικών φραγμών. Έγιναν ανακοινώσεις που τόνιζαν τη μεγάλη νίκη της επιστροφής της Χρύσας στο σχολείο της και την αποτροπή της πρώτης απόλυσης δημόσιου υπαλλήλου μετά τη Χούντα χάρη στον μαζικό, δυναμικό και παρατεταμένο αγώνα εκπαιδευτικών και κομματιών του λαού. Δημοσιοποιήθηκε για μία ακόμη φορά η απαίτηση να αθωωθούν πλήρως Χοτζόγλου.
Η μη έγκαιρη δημοσιοποίηση του ψηφίσματος για την πλήρη αθώωση των δύο αγωνιστών με το συγκεκριμένο κάλεσμα στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης από την Γ’ και Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης καθώς και από τον Β’, Ζ’ και ΣΕΠΕ Λαγκαδά, αλλά και η -τουλάχιστον- ελλιπής κινητοποίηση κόσμου επέδρασε στη μαζικότητα της συγκέντρωσης, που θα μπορούσε αριθμητικά να είναι μεγαλύτερη.
Ανοιχτή και κυνική ήταν η υπονόμευση της συγκεκριμένης διαμαρτυρίας από την Α’, Β’ και Δ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης, στις οποίες η ΑΣΕ/ΠΑΜΕ κυριαρχεί. Συγκεκριμένα και οι τρεις είχαν γίνει αποδέκτες του ψηφίσματος πολλές μέρες πριν, αφού αυτό είχε σταλεί κεντρικά σε όλες τις ΕΛΜΕ. Στη Β’ και Δ’, μάλιστα, είχε σταλεί επανειλημμένα το ψήφισμα και από συναγωνιστές όλη την προηγούμενη εβδομάδα. Το αποτέλεσμα ήταν το εξής: η Β’ και Δ’ ΕΛΜΕ δεν έβγαλαν καν το ψήφισμα. Η Α’ ΕΛΜΕ, ως πρόφαση, δημοσιοποίησε το ψήφισμα το βράδυ της Πέμπτης, ενώ ήδη από το πρωί της Τετάρτης στην απεργιακή συγκέντρωση είχε «πιεστεί» να βγάλει το ψήφισμα και την κινητοποίηση στο ΥΜΑΘ. Κανένα μέλος ούτε καν των ΔΣ της Α’, Β’, και Δ’ ΕΛΜΕ δεν παραβρέθηκε στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης το μεσημέρι της Παρασκευής. Οι συνάδελφοι/-ισσες των εν λόγω ΕΛΜΕ προφανώς δεν το έμαθαν…
Γίνεται φανερό ότι η άνοδος σε ψήφους της ΑΣΕ και η πρωτιά σε σωματεία και ομοσπονδίες είναι ανάλογη με την ανοιχτή ή καλυμμένη υπονόμευση των αγώνων από την παράταξη αυτή που στα λόγια μόνο υποστηρίζει και οργανώνει αγώνες.
Παρόλα αυτά, είναι ενθαρρυντική η παρουσία έστω και κάτω από αυτές τις συνθήκες, ενός δυναμικού που αναλαμβάνει να προωθήσει στην πράξη και να συμβάλλει στην κίνηση εργαζομένων και νεολαίας ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης και του συστήματος.

















