Οι φοιτητικοί σύλλογοι, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του φοιτητικού κινήματος. Χρειάζονται στην οργάνωση και στην προώθηση του αγώνα των φοιτητών με συλλογικό και μαζικό τρόπο. Φτιάχτηκαν από τους φοιτητές σε περίοδο ανόδου του φοιτητικού κινήματος και μπόρεσαν να κατακτήσουν δικαιώματα, να σταματήσουν την επίθεση, κόντρα και ενάντια σε κυβερνήσεις και μηχανισμούς τους κράτους. Σήμερα είναι πιο αναγκαίοι από ποτέ. Οι εκλογές αποτελούν κρίκο αυτής της διαδικασίας. Η μαζικοποίηση της εκλογικής διαδικασίας μπορεί να βγάλει δυναμωμένους τους συλλόγους, να τους δώσει ώθηση και ισχύ, ενώ η κυβέρνηση και το σύστημα κάνουν τα πάντα για να τους απονομιμοποιήσουν. Οι αγώνες των προηγούμενων χρόνων (Τέμπη, ιδιωτικά πανεπιστήμια) φανέρωσαν την ανάγκη ύπαρξης φοιτητικών συλλόγων, όμως επίσης ανέδειξαν προβλήματα και πρακτικές στο εσωτερικό που πρέπει να αλλάξουν. Η ψήφος του κάθε φοιτητή, πρέπει να έχει ως στόχο την ενίσχυση του αγώνα, το δυνάμωμα της πολιτικής κατεύθυνσης που μπορεί να ανασυγκροτήσει τους συλλόγους. Η διαδικασία των εκλογών να αποτελέσει ευκαιρία για πολιτική συζήτηση και ζύμωση μέσα στις σχολές, να αναδειχθούν οι πολιτικές σκέψεις των δυνάμεων, να γίνει ουσιαστική συζήτηση και προβληματισμός πάνω στα θέματα.
Το σύστημα και οι κυβερνήσεις του, θα ήθελαν πάρα πολύ να ξεμπερδέψουν με την υπόθεση που λέγεται φοιτητικός συνδικαλισμός. Αν και την περίοδο των εκλογών οι συστημικές φοιτητικές δυνάμεις ( ΔΑΠ – ΠΑΣΠ – ΔΙΚΤΥΟ) θα ζητήσουν την ψήφο των φοιτητών, στην πραγματικότητα θα λειτουργήσουν διαλυτικά στο εσωτερικό του. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα όπου αυτές οι δυνάμεις, πόσο μάλλον σε συλλόγους που κατέχουν την αυτοδυναμία, αρνούνται μέχρι και να καλέσουν Γενικές Συνελεύσεις. Στην λογική που λέει πως αυτός που κυβερνά, βολεύεται με την μη ενασχόληση των φοιτητών με τα πολιτικά, δίνοντάς του την δυνατότητα να ‘κόβει και να ράβει΄ χωρίς αντιδράσεις.
Από την άλλη, με το προχώρημα της επίθεσης στις ζωές μας, φανερώνεται όλο και περισσότερο η αδυναμία και η μη θέληση της ρεφορμιστικής αριστεράς, να αναλάβει το καθήκον να σηκώσει την κόντρα με το σύστημα. Αυτές οι δυνάμεις θα παρουσιαστούν ως «σωτήρες» εν όψει εκλογών. Ως «μάχιμοι συνδικαλιστές» που θα παλέψουν για τον φοιτητή, ενώ αναμασούσαν μισόλογα μπροστά στις μάχες που ξεδιπλωνόταν (διαγραφές, πειθαρχικά) και ουσιαστικά αφόπλισαν το φοιτητικό κίνημα. Έθρεψαν τις αυταπάτες εκείνες που λέγαν πως δεν απαιτείται αγώνας για να απαντήσει την επίθεση, παρα μόνο καλοί εκλεγμένοι συνδικαλιστές, που θα συνεννοηθούν και θα συνδιαλλαγούν με τον εχθρό. Τώρα που ο εχθρός ξεσαλώνει, αυτή η αντίληψη σπέρνει την απογοήτευση. Αυτό, αν και απομακρύνει κόσμο από τις φοιτητικές διαδικασίες και τις εκλογές, πρέπει αντίθετα να προβληματίσει και να ανοίξει την συζήτηση για το τι συλλόγους θέλουμε.
Μπροστά στις ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων μηνών και στις μάχες που θα έρθουν, τόσο στα εσωτερικά της χώρας όσο και σε διεθνές επίπεδο, οι φοιτητές έχουν ρόλο. Τα συλλογικά όργανα των φοιτητών φτιάχτηκαν από εμάς για εμάς και δεν έχουν καμία σχέση με τις βουλευτικές ή όποιες άλλες εκλογές του συστήματος. Είναι αγκάθι στην πολιτική τους και πρέπει να τα υπερασπιστούμε. Χρειάζονται στην οργάνωση και στην συγκρότηση φοιτητικού κινήματος που θα μπει φραγμός στα σχέδιά τους, που θα αντισταθεί και θα διεκδικήσει δικαιώματα μέσα στις σχολές. Να κάνουμε στην άκρη την αντίληψη της αναρχίας/αυτονομίας για αποχή από τις εκλογές, που δρα διαλυτικά προς τους Συλλόγους παρεμβαίνοντας ως επισκέπτης και «από μηχανής θεός» όταν το κίνημα παίρνει τα πάνω του. Στηρίζουμε τους συλλόγους, ψηφίζουμε τις Αγωνιστικές Κινήσεις ώστε να δυναμώσει η φωνή της αντίστασης και της διεκδίκησης, που θα παλέψει για ανεξάρτητους από το κράτος και δυνατούς συλλόγους.
Στις 13 Μάη, στηρίζουμε τις δυνάμεις του αγώνα!
Ψηφίζουμε Αγωνιστικές Κινήσεις
