Πρόταση κοινής δράσης εν όψη εκλογών στο ΣΜΤ

0

  

ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΟΝΗΣ ΔΡΑΣΗΣ:

 ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΣΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ

Ενόψει της διεξαγωγής των εκλογών στο σωματείο μας και με αφορμή την πιθανή προσπάθεια εφαρμογής της διάταξης του Ν. Χατζηδάκη για τις ηλεκτρονικές κάλπες, όπως ακριβώς έχει συμβεί σε μια σειρά σωματεία το προηγούμενο διάστημα (ΣΜΤ Μακεδονίας και άλλα) θεωρούμε ότι πρέπει να ανοίξει η κουβέντα σε σχέση με το ζήτημα.

Οι ηλεκτρονικές κάλπες στις εκλογές είναι μόνο το πρώτο μέτρο από μια σειρά διατάξεις του νόμου Χατζηδάκη που δένουν χειροπόδαρα τα σωματεία και εντείνουν τον ασφυκτικό κρατικό έλεγχο. Ακολουθεί η υποχρεωτική ηλεκτρονική κάλπη για διεξαγωγή συνέλευσης, καθώς και η εγγραφή του σωματείου στο ηλεκτρονικό μητρώο ΓΕΜΗΣΟΕ (Γενικό Μητρώο Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων). Όλα τα παραπάνω θα αποτελούν προϋπόθεση προκειμένου να αναγνωριστεί το σωματείο ως «νόμιμο» και να έχει «δικαίωμα» να κηρύσσει απεργία, να υπογράφει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας κα. Για παράδειγμα ο νέος νόμος του υπουργείου για τις ΣΣΕ που ετοιμάζεται να ψηφιστεί στο επόμενο διάστημα προβλέπει ότι η προσφυγή στον ΟΜΕΔ ή κήρυξη ως υποχρεωτικής μιας ΣΣΕ προϋποθέτει την εγγραφή στο ΓΕΜΗΟΕ.

Είναι ξεκάθαρο ότι το κράτος επιδιώκει να βάλει για καλά χέρι στα σωματεία και τα συνδικάτα. Επιδιώκει να έχει τη γνώση και τη δυνατότητα να ασκεί ωμούς εκβιασμούς στα σωματεία, την διοίκηση τους και στους εργαζόμενους, να υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την πολιτική διαδικασία, να ασκεί πλήρη έλεγχο στα σωματεία, να βγάζει τις πραγματικές συνελεύσεις και τις απεργίες παράνομες. 

Με βάση τα παραπάνω, θεωρούμε ότι δεν πρέπει να συμβάλλουμε στην εφαρμογή των αντιδραστικών πτυχών του νόμου και πιο συγκεκριμένα να δώσουμε τη μάχη ενάντια στη πιθανή νομιμοποίηση των ηλεκτρονικών εκλογών στο σωματείο μας. Το «κόλπο» δημιουργίας πλατφόρμας που δεν θα χρησιμοποιηθεί θεωρούμε ότι είναι υπεκφυγή της πραγματικής αντιπαράθεσης, ενώ ταυτόχρονα στρώνει το έδαφος για την κανονική εφαρμογή του μέτρου σε επόμενη φάση. 

 

 Ολόκληρη η ανακοίνωση της Ταξικής Πορείας εδώ

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Ο ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΗΝ 8η ΜΑΡΤΗ ΩΣ ΗΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ - ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΜΕ

0

 

Καταγγέλλουμε την απόφαση του δήμου Αθηναίων, σε συνεργασία με τον ΣΕΓΑΣ, να πραγματοποιηθεί ο 14ος ημιμαραθώνιος την Κυριακή 8 Μάρτη, ημέρα αγώνα και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των γυναικών. Στην πράξη, η απόφαση αυτή απαγορεύει τις κινητοποιήσεις που κάθε χρόνο γίνονται αυτή τη μέρα. 

Δεν είχαμε ποτέ καμία αυταπάτη για την πολιτική τοποθέτηση του δημάρχου και των κυρίαρχων δυνάμεων που ηγούνται του δημοτικού συμβούλιου. Στη διάρκεια της θητείας του έχει πολλές φορές αποδείξει την δεξιά αντιλαϊκή πολιτική που ακολουθεί όπως και οι προκάτοχοι του. Αυτή τη φορά όμως τους ξεπέρασε. Η επιλογή της ημέρας δεν είναι τυχαία και σίγουρα θα μπορούσε να επιλέξει μια οποιαδήποτε άλλη Κυριακή. Το να κλείνει όλο το κέντρο της Αθήνας την ημέρα που ο λαός θα έπρεπε να είναι στο δρόμο, είναι προκλητικό και αντιδημοκρατικό ακόμα και για τα δεδομένα των αστικών κομμάτων.

Λίγες μόλις μέρες μετά την εργοδοτική δολοφονία των εργατριών στο εργοστάσιο Βιολάντα, με τις κακοποιήσεις και τις δολοφονίες γυναικών να αυξάνονται κάθε χρόνο, με την επίθεση που δέχονται οι γυναίκες ως εργαζόμενες και μητέρες, η φετινή 8η Μάρτη γίνεται ακόμα πιο επίκαιρη και η ανάγκη αγωνιστικής απάντησης ακόμα πιο επιτακτική.  

Απαιτούμε να παρθεί πίσω η απαράδεκτη απόφαση. Η φετινή 8η  Μάρτη θα είναι ημέρα διεκδίκησης και αγώνα για όλες τις γυναίκες του λαού και της εργατικής τάξης. Ημέρα τιμής για όσες έδωσαν τη ζωή τους για τα δικαιώματα των γυναικών και διεκδίκησης για όσες παλεύουν ενάντια στην καταπίεση και την εκμετάλλευση σήμερα.

• ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
• Η 8η ΜΑΡΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΑ ΠΑΛΗΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αποφυλακίστηκε ο Τούρκος αγωνιστής Χαλίλ Ντεμίρ

0

Δεκτό από το αρμόδιο δικαστήριο του Πειραιά έγινε σήμερα, 10/2/26, το αίτημα αναστολής έκτισης της ποινής του Τούρκου αγωνιστή και πολιτικού πρόσφυγα Χαλίλ Ντεμίρ, με τους γνωστούς περιοριστικούς όρους που τίθενται σε αυτές τις περιπτώσεις. Πρωτόδικα είχε καταδικαστεί -σε μια δίκη παρωδία, που δεν του δόθηκε αναβολή λόγω κωλύματος στο πρόσωπο του δικηγόρου του, ενώ του αρνήθηκαν διορισμό δικηγόρου από τον δικηγορικό σύλλογο, στην ουσία δηλ. χωρίς τη δυνατότητα υπεράσπισης- σε ποινή φυλάκισης 4,5 ετών. Από εκείνη τη μέρα ως σήμερα, ο αγωνιστής βρισκόταν σε απεργία πείνας, διεκδικώντας το δικαίωμά του στην υπεράσπιση και σε δίκαιη δίκη. Με το ίδιο σκεπτικό, δόθηκε αναστολή έκτισης της ποινής σε ακόμη μια Τουρκάλα αγωνίστρια.

Υπενθυμίζουμε ότι τα αδικήματα για τα οποία θα δικαστεί εκ νέου στο Εφετείο αφορούν "επεισόδιο" που προκάλεσαν οι αστυνομικοί κατά τη διάρκεια διαλείμματος της γνωστής δίκης (που έλαβε χώρα σε αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού) για τους 11 αγωνιστές πολιτικούς πρόσφυγες από την Τουρκία και το Κουρδιστάν που προφυλακίστηκαν και σύρθηκαν σε δίκη με χαλκευμένες κατηγορίες περί ένταξης και συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση και για τις οποίες όλοι τους αθωώθηκαν, μάλιστα τους επιδικάστηκε και σχετική αποζημίωση για την ταλαιπωρία που υπέστησαν.

Αλληλέγγυοι βρέθηκαν στο Δικαστικό Μέγαρο Πειραιά, ως ένδειξη συμπαράστασης προς τους αγωνιστές και για να γίνει δεκτό το αίτημά τους. Το αποτέλεσμα της σημερινής δίκης είναι θετικό, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει ότι οι αγωνιστές αυτοί θα μπορούν απρόσκοπτα να ασκούν τα δημοκρατικά τους δικαιώματα εφεξής. Απόδειξη γι' αυτό είναι η βιομηχανία άρσης και μη ανανέωσης του καθεστώτος πολιτικού ασύλου τους που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. 

Τον αντιδημοκρατικό "αέρα" του συστήματος μπορεί να κόψει η μαζική αγωνιστική παρέμβαση του εργατικού, λαϊκού, νεολαιίστικου και δημοκρατικού κινήματος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τέτοιοι είσαστε! Στρίβειν δια του αρραβώνος

0

Για τους αγροτοσυνδικαλιστές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν υπήρχε καμία αμφιβολία. Θα "την έκαναν" με την πρώτη ευκαιρία. Μόνο που αυτό αποδείχτηκε και γι' αυτούς του ΚΚΕ. Η "σύγκρουση", λοιπόν, αναβλήθηκε γι' ακόμη μια φορά. 

Αφού κι αυτοί κορόιδεψαν τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες επί 55 μέρες στα μπλόκα τάζοντας "ανυποχώρητο αγώνα", "μπλακ άουτ" και άλλα ηχηρά, χρησιμοποίησαν το ξινισμένο επιχείρημα των δήθεν "άλλων μορφών αγώνα" για να απαγκιστρωθούν. 

Αφού πρώτα, την κρίσιμη στιγμή, αντί για κλιμάκωση, το γύρισαν στο διάλογο, στο τέλος "αποχώρησαν συντεταγμένα", μπροστά στην αδιαλλαξία της κυβέρνησης και την αντιαγροτική πολιτική του συστήματος και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν πρόκειται για φόβο μπροστά στην αναμέτρηση με τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό. Πρόκειται για την συμβιβαστική και υποταγμένη στην αστική νομιμότητα γραμμή της ηγεσίας ενός κόμματος που δεν έχει -με βάση την συνολική κατεύθυνση και γραμμή της- ίχνος κομμουνιστικής αντίληψης.

Με τη στάση της αυτή, δείχνει δύο πράγματα: 

1ον) Ότι η άρχουσα τάξη και οι ιμπεριαλιστές προστάτες της μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι και 

2ον) Ότι η φασαρία γίνεται αποκλειστικά και μόνο για τις ψήφους και τίποτα περισσότερο.

 

Συν ένα τρίτο. Ανέλαβαν, όντας μέσα στο κίνημα, να βοηθήσουν την κυβέρνηση να απαλλαγεί από ένα σοβαρό πρόβλημα στην αντιλαϊκή της πολιτική.

Μέχρι πότε, ωστόσο, τα μέλη και οι οπαδοί του ΚΚΕ θα "τρώνε" το (δήθεν επαναστατικό, στα λόγια) παραμύθι αυτής της ηγεσίας; 

 

Η πράξη παραμένει το ασφαλέστερο κριτήριο!

Σ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παρασκευή 13/2, 13:00 Συνταγμα. Ολοι στη συγκέντρωση ενάντια στο Αντεργατικό ν/σ για τις Συλλογικές Συμβάσεις

0

 Παλεύουμε για συμβάσεις με δικαιώματα και όχι αντεργατικά καθηκοντολογία. 

Παλεύουμε συμβάσεις με αυξήσεις στους μισθούς και όχι αντεργατικά εκτρώματα που θα καθιερώνουν το 13ωρο και το φακέλωμα των σωματείων μας  

Το ν/σ για τις συλλογικές συμβάσεις είναι αντεργατικό και δεν πρέπει να περάσει.

Η Ταξική Πορεία καλεί στην συγκέντρωση την Παρασκευή 13/2, στη 13:00 στο Σύνταγμα

Με αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΓΙΑΝΝΕΝΑ: Όχι άλλοι σακατεμένοι για το μεροκάματο!

0

 Βαριά τραυματισμένος και σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλεύεται 27χρονος εργαζόμενος διανομέας έπειτα από σύγκρουση με αυτοκίνητο την ώρα της δουλειάς το βράδυ της Κυριακής στην Ανατολή Ιωαννίνων.    Tα ατυχήματα στον κλάδο αποτελούν "καθημερινότητα" καθώς ο συνάδελφος ήταν αναγκασμένος όπως και όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου να δουλεύει μέσα σε επικίνδυνες συνθήκες και με τους χειρότερους όρους. Η ανάγκη για επιβίωση που αναγκάζει τους διανομείς να τρέχουν και να μη φτάνουν, τα ξεχειλωμένα, ασταθή και βραδινά ωράρια, ο τεράστιος όγκος παραγγελιών υπό πίεση χρόνου και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες σε συνδυασμό με την έλλειψη ουσιαστικών μέτρων προστασίας είναι οι παράγοντες που οδηγούν σε τραυματισμούς εργαζομένων και θανατηφόρα ατυχήματα.

 

    Αυτά είναι τα αποτελέσματα της αντεργατικής πολιτικής που επιβάλλεται σε κάθε κλάδο και που θέλει τους εργαζόμενους έρμαιο στις ορέξεις του κεφαλαίου. Όλοι οι αντεργατικοί νόμοι των τελευταίων χρόνων που αποτελούν κομμάτι της επίθεσης απέναντι στον κόσμο της δουλειάς, δίνουν την δυνατότητα στην εργοδοσία να έχει εργαζόμενους για όσο και όπως την βολεύει. Στο πλαίσιο του συστήματος που η μεγιστοποίηση του κέρδους είναι ο μοναδικός στόχος , οι ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζόμενων δεν έχουν θέση!

    Μέσα σε αυτές τις συνθήκες της εκμετάλλευσης, δίχως όριο και καταπάτησης κάθε εργασιακού δικαιώματος , οι εργαζόμενοι είναι ανάγκη να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας .

    Να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας και να διεκδικήσουμε δουλειά και ζωή με δικαιώματα!

 

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΑΜΟΣ | ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΙΣΗ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ για την Υγεία 11/2, πλ. ΠΥΘΑΓΟΡΑ, στο ΒΑΘΥ, 18:00 μ.μ.

0

 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΙΣΗ ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ για την Υγεία Τετάρτη 11/2,

πλ. ΠΥΘΑΓΟΡΑ, στο ΒΑΘΥ, 18:00 μ.μ.

                Επίθεση σε όλο το φάσμα των δικαιωμάτων τους βιώνουν καθημερινά ο λαός κι η νεολαία. Αυτή είναι η  πραγματικότητα που ανάγκασε χιλιάδες διαδηλωτές να βγούνε πολλές φορές μέσα στο 2025  στο δρόμο. Με τους όρους ζωής καθημερινά να χειροτερεύουν, το φρικτό έγκλημα των Τεμπών και η διαχείριση συγκάλυψής του απ’ το σύστημα και την κυβέρνηση, ο τραγικός θάνατος 5 εργατριών στο «πρότυπο επιχειρηματικότητας» εργασιακό κάτεργο της ΒΙΟΛΑΝΤΑ, το απροκάλυπτο έγκλημα των δυνάμεων καταστολής με 15 νεκρούς πρόσφυγες και δεκάδες τραυματίες στη ΧΙΟ, ξεχειλίζει το ποτήρι της λαϊκής οργής. Ένα ποτήρι που γεμίζει καθημερινά από τις πολιτικές της φτώχειας και της ακρίβειας, του αφανισμού του πρωτογενούς τομέα, των αγροτών και των κτηνοτρόφων και συμβάλλει στην παραπέρα διατροφική εξάρτηση της χώρας, του πολέμου και της τρομοκρατίας, της στοίχισης πίσω από τη γενοκτονική πολιτική Νετανιάχου και των προστατών του Αμερικάνων, της υποβάθμισης των υπηρεσιών περίθαλψης, της επίθεσης στην νεολαία και την πρόσβαση στις σπουδές της με ποικίλους ταξικούς φραγμούς και με χιλιάδες διαγραφές φοιτητών, των εκατοντάδων πειθαρχικών και διώξεων στον χώρο των εκπαιδευτικών, της κατάργηση των δημοκρατικών και πολιτικών ελευθεριών μέσα απ’ την απαγόρευση των απεργιών και των σωματείων, της τρομοκράτησης όποιου προσπαθεί να σηκώσει κεφάλι και να αρθρώσει λόγο αντίστασης. Σε αυτά τα πεδία συντελείται και η πραγματική προσπάθεια συγκάλυψης της πολιτικής που ευθύνεται τόσο για τα κρατικά όσο και τα εργοδοτικά καθημερινά εγκλήματα.

                Μέρος αυτής της πολιτικής είναι κι η διάλυση των νοσοκομείων και των δομών υγείας. Είναι στοχευόμενη και κομμάτι της συνολικής επίθεσης σε κάθε δικαίωμα που είχε κατακτήσει ο λαός με τους αγώνες του μία προηγούμενη περίοδο.

                Αυτή την πραγματικότητα βιώνει από πρώτο χέρι και ο λαός της Σάμου, βλέποντας το νοσοκομείο του Βαθέως αλλά και το κέντρο υγείας του Καρλοβάσου να φθίνουν, χωρίς γιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό χωρίς προσωπικό στο ΕΚΑΒ. Το Νοσοκομείο να βρίσκεται υπό κατάρρευση, χωρίς προσωπικό και τα απαραίτητα υλικά, αδυνατώντας να καλύψει έως και τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες. Με εργαζομένους λιωμένους απ’ τις εφημερίες και τον όγκο δουλειάς, να προσπαθούν να ανταπεξέρθουν καθημερινά κάτω από άθλιες συνθήκες. Η πραγματικότητα που βιώνει το σύνολο του λαού μας σε όλη τη χώρα, γίνεται αβίωτη σε μία περιοχή όπως η Σάμος, με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και την μεγάλη απόσταση απ’ την ηπειρωτική χώρα. Απλές καθημερινές εξετάσεις και υπηρεσίες ρουτίνας θεωρούνται πολυτέλεια με  τον κόσμο να τις χρυσοπληρώσει είτε στις ιδιωτικές εταιρίες είτε μεταβαίνοντας σε άλλες περιοχές, με το κόστος μετάβασης και διαμονής να είναι υπέρογκο.

                Η μαζικότατες κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος δείχνουν ότι ο λαός συνειδητοποιεί πως δεν γίνεται να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση της επίθεσης στα δικαιώματά του από τη μια, με χλιαρή έως εθιμοτυπική «αγωνιστική» αντιμετώπιση από πλευράς των συλλογικών του οργάνων από την άλλη.

                Αντιλαμβάνεται όλο και πιο πολύ ότι ο οργανωμένος μαζικός και παρατεταμένος απεργιακός αγώνας, είναι η συνέχεια και όχι οι παραστάσεις διαμαρτυρίας σε υπουργεία και οι απογευματινές διαμαρτυρίες. Ότι, οργανωμένα, συμμετοχικά στα συλλογικά όργανα και με μαζικούς όρους, να μετατραπεί η οργή και η αγανάκτηση του σε απεργιακό αγώνα, για να διεκδικήσει ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

ΟΛΟΙ/ΕΣ στη συγκέντρωση για την Υγεία Τετάρτη 11 ΦΛΕΒΑΡΗ, στην πλ. ΠΥΘΑΓΟΡΑ, στο ΒΑΘΥ, στις 18:00 μ.μ.

Με την οργάνωση και τον αγώνα μας, βάζουμε φρένο στις πολιτικές υποβάθμισης των όρων ζωής μας.

ØΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΟΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

ØΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ/ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ

ØΙΣΗ, ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΑΟ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ηράκλειο | Τσικνοπέμπτη στο στέκι Ζάλο!

0

 Αυτήν την Πέμπτη 12/2 στο στέκι Ζάλο σας περιμένουμε για συλλογικό ψήσιμο. Από τις 19:30 και μετά!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΤΡΑ | Εκδήλωση της Πρωτοβουλίας (Παρασκευή 13/02 18:30 στην αίθουσα του ΤΕΕ-Τριών Ναυάρχων 40)

0

Η Πρωτοβουλία θα πραγματοποιήσει εκδήλωση με θέμα τις διώξεις και τα πειθαρχικά ως μέρος της κλιμακούμενης επίθεσης στην εκπαίδευση.

Ομιλητές/τριες:

Χρύσα Χατζόγλου (διωκόμενη εκπαιδευτικός)

Μερόπη Βαγιωνάκη (δικηγόρος-ΕΛΜΕ Χανίων)

Μαρλέν Λογοθέτη (διοικητικός ΕΚΠΑ)

Νικήτας Μαλατάντης (φοιτητής Πα. Πατρών)

Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026 στις 18:30 ΤΕΕ-Τριών Ναυάρχων 40

Από την ιστοσελίδα της Πρωτοβουλίας

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πανελλαδική Σύσκεψη Ταξικής Πορείας - Εισηγητικό κείμενο: Υποταγή στην αστική νομιμότητα ή ταξική πάλη;

0

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί εισηγητικό κείμενο της Πανελλαδικής Σύσκεψης της Ταξικής πορείας η  οποία θα πραγματοποιηθεί στις 14 & 15 Φεβρουαρίου, στην Αθήνα (Πάντειο Πανεπιστήμιο), με τίτλο "Μπροστά στην ανάγκη ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, κάθε εργαζόμενος κομμάτι της απάντησης". ΕΔΩ βρίσκονται τα εισηγητικά κείμενα της Σύσκεψης και παράλληλα, ανοίγει η διαδικασία διαλόγου. Μπορείτε να στέλνετε τα κείμενα συμβολής σας στον διάλογο στο email taxikiporeia@gmail.com με την ένδειξη "Διάλογος". Τα κείμενα του διαλόγου θα δημοσιεύονται στον χώρο διαλόγου της ιστοσελίδας.

 …Ο κεφαλαιοκράτης επωφελείται από το δικαίωμά του σαν αγοραστής, όταν προσπαθεί να μεγαλώσει όσο γίνεται την εργάσιμη ημέρα, και αν είναι δυνατό, να κάνει τη μιαν εργάσιμη ημέρα δύο. Από την άλλη μεριά η ειδική φύση του εμπορεύματος που πουλήθηκε περικλείνει ένα όριο στην κατανάλωσή του από τον αγοραστή και ο εργάτης επωφελείται από το δικαίωμά του σαν πουλητής όταν προσπαθεί να περιορίσει την εργάσιμη ημέρα σ’ ένα καθορισμένο κανονικό μέγεθος. Επομένως, έχουμε εδώ μιαν αντινομία, δίκαιο ενάντια σε δίκαιο, και τα δύο εξίσου κατοχυρωμένα από το νόμο της ανταλλαγής εμπορευμάτων. Και ανάμεσα σε δύο ίσα δίκαια αποφασίζει η βία. Γι’ αυτό, στην ιστορία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής η ρύθμιση της εργάσιμης ημέρας παρουσιάζεται σαν πάλη για τα όρια της εργάσιμης ημέρας –πάλη ανάμεσα στο συνολικό κεφαλαιοκράτη, δηλαδή την τάξη των κεφαλαιοκρατών, και στο συνολικό εργάτη, δηλαδή την εργατική τάξη…

Καρλ Μαρξ: Το Κεφάλαιο, τ. Α΄, σελ. 246

Το δίκιο της αστικής τάξης, των κεφαλαιοκρατών και των αστών είναι κατοχυρωμένο στην καπιταλιστική κοινωνία. Εφαρμόζεται με τους αστικούς νόμους και διεκπεραιώνεται από τα όργανα επιβολής του κράτους. Στη σημερινή κοινωνία και στον δοσμένο ταξικό συσχετισμό, το αστικό δίκαιο έχει κάνει βήματα επιβολής της ταξικής κυριαρχίας του και της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης. Παράλληλα ο ίδιος ταξικός συσχετισμός και η υποχώρηση του εργατικού κινήματος ξεδιπλώνουν όλη τη «λαιμαργία» του κεφαλαίου να χτυπήσει ακόμα περισσότερο την οργάνωση της εργατικής τάξης και των εργαζομένων. Η αστική τάξη έχοντας εξασφαλίσει την κυριαρχία της στο κράτος, το χρησιμοποιεί σαν δύναμη κρούσης για να καταστείλει την εργατική τάξη, τους εργαζόμενους, τους πρωτοπόρους αγωνιστές και τα σωματεία που επιμένουν να αγωνίζονται. Στη χώρα μας οι αντεργατικοί νομοί που έχουν περάσει είναι διαδοχικοί και στοχεύουν στην καθυπόταξη της οργανωμένης πάλης, την υποταγή και τον ασφυκτικό έλεγχο των σωματείων.

Τα πρόσφατα μόνο παραδείγματα είναι πολλά. Από τον νόμο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ του 2016 που καθιέρωνε το λοκ άουτ των εργοδοτών και άλλαζε το καθεστώς απόφασης για απεργία από τα σωματεία (50%+1), μέχρι τους νόμους Χατζηδάκη-Γεωργιάδη που συμπλήρωναν ο ένας τον άλλον χτυπώντας τη συνδικαλιστική δράση, υποχρεώνοντας τα σωματεία να μπουν στο ΓΕΜΗΣΟΕ για να είναι νόμιμα, επιβάλοντας τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, νομιμοποιώντας και διευκολύνοντας την απεργοσπασία κ.ά. Πλάι σε αυτούς τους νόμους πρέπει να προσθέσουμε τον νόμο 4703/2020 του Χρυσοχοΐδη για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, ο οποίος ψηφίστηκε εν μέσω της πανδημίας του Covid-19. Ειδική μνεία πρέπει να κάνουμε στον νόμο για την αξιολόγηση στο δημόσιο αλλά και το νέο πειθαρχικό που εφαρμόζεται από τη νέα χρονιά. Με πρώτο στόχο τους εκπαιδευτικούς και στη συνέχεια τους εργαζόμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, η κυβέρνηση προωθεί ένα ασφυκτικό και αυταρχικό πλαίσιο ευθυγράμμισης και υποταγής στα κελεύσματα του κεφαλαίου. Πειθαρχικές ποινές, πρόστιμα, μειώσεις αποδοχών και φυσικά απολύσεις περιμένουν τους εργαζόμενους που δεν ευθυγραμμίζονται και διαφωνούν με την αξιολόγηση. Έχοντας προσπαθήσει να χτίσει όλο το προηγούμενο διάστημα τον μύθο της αξιοκρατίας και λοιδορώντας τους δημοσίους υπαλλήλους σαν τεμπέληδες και υψηλόμισθους, τα χρησιμοποιεί σαν ιδεολογικό προκάλυμμα για να χτυπήσει το δικαίωμα στην εργασία και την αξιοπρεπή ζωή. Με βάση αυτά έχει προχωρήσει σε πογκρόμ διώξεων και απολύσεων, με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες του κλάδου να «σφυρίζουν αδιάφορα» και να μην αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους απέναντι στους εργαζόμενους.

Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι το κεφάλαιο σε αυτή τη φάση νομοθετεί και υπερασπίζεται την εκμετάλλευση των εργαζομένων και ποινικοποιεί κάθε τους προσπάθεια να οργανωθούν και να διεκδικήσουν. Εργαλείο σε αυτή την κατεύθυνση έχει όλο το νομικό και ιδεολογικό οπλοστάσιο το οποίο έχει εξαπολύσει απέναντι στην εργατική τάξη. Έτσι λοιπόν κόβει και ράβει τους νόμους στα μέτρα του, ώστε οι αντιδράσεις των εργαζομένων ει δυνατόν να βγαίνουν στην παρανομία εν τη γενέσει τους και να μπορεί ανενόχλητο να προωθεί την πολιτική του στους εργασιακούς χώρους. Σύμμαχος σ’ αυτή την κατεύθυνση είναι οι ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, οι οποίες δίνουν διαπιστευτήρια υποταγής στην αστική νομιμότητα κάθε φορά που εγκαλούνται από το κράτος και την εκάστοτε κυβέρνηση, και μάλιστα πολλές φορές έχουν βρεθεί απέναντι στους εργαζόμενους επικαλούμενες την αστική νομιμότητα και το αστικό σύνταγμα. Από δίπλα και οι δυνάμεις του ρεφορμισμού, οι οποίες παρά τις αγωνιστικές κορόνες που κατά καιρούς ξεστομίζουν ενάντια στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο, καλλιεργούν και αυτές ακριβώς την ίδια υποταγή με τους εργατοπατέρες. Φανερό παράδειγμα η στάση όλων των συστημικών και ρεφορμιστικών δυνάμεων μπροστά στο νόμο Χατζηδάκη και την εφαρμογή του. Για τους εργατοπατέρες και τα σωματεία που ελέγχουν δεν τέθηκε ποτέ ζήτημα. Έτρεξαν χωρίς καν να τους ζητηθεί (πολλές φορές) να γράψουν τα σωματεία που ελέγχουν στο ΓΕΜΗΣΟΕ, να στήσουν ηλεκτρονικές κάλπες σε αυτά και τις ομοσπονδίες και τα εργατικά κέντρα που ελέγχουν και βέβαια να το δικαιολογήσουν σαν κάτι απολύτως φυσιολογικό. Από δίπλα και οι ρεφορμιστές του ΠΑΜΕ-ΚΚΕ οι οποίοι αφού διακήρυσσαν σε κάθε τόνο ότι ο νόμος Χατζηδάκη «θα μείνει στα χαρτιά» και «δεν θα εφαρμοστεί» και τον κατακεραύνωναν σαν αντεργατικό, έγραψαν σωματεία που ελέγχουν στο ΓΕΜΗΣΟΕ και βρήκαν τη φαεινή να στήσουν ηλεκτρονικές κάλπες σε όποιες αρχαιρεσίες προέκυπταν αλλά να μην τις κοινοποιούν στους εργαζόμενους.

Ίδια περίπου κατάσταση και με την εφαρμογή της αξιολόγησης στους εκπαιδευτικούς. Η συνδικαλιστική ηγεσία των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ έχει ανοίξει τον δρόμο για το πέρασμα της αξιολόγησης (άλλωστε πότε δεν είπαν πραγματικά ότι διαφωνούν) αφήνοντας έκθετους τους εργαζόμενους, και το ΠΑΜΕ στην εκπαίδευση, μαζί με κομμάτι των Παρεμβάσεων, με τα «Ενιαία Κείμενα» (το αντίστοιχο «κόλπο» των ηλεκτρονικών καλπών που δεν ανακοινώνονται), αποδέχονται την αξιολόγηση και διαφεύγουν από την πραγματική αναγκαιότητα του αγώνα. Σε μια αντισυνδικαλιστική-δεξιά λογική, το ΠΑΜΕ χρησιμοποιεί επιχειρήματα «Γεωργιάδη», λέγοντας ότι δεν εμποδίζουμε αξιολογήσεις για εκπαιδευτικούς που έχουν πει ότι «θέλουν να αξιολογηθούν». Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό σε συνθήκες απειλών για απολύσεις και πειθαρχικά, σημαίνει επί της ουσίας διάλυση του μετώπου του αγώνα. Αναφέρουμε αυτά τα 2 χαρακτηριστικά παραδείγματα (και θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και αλλά) για να δείξουμε ότι δεν είναι εξαίρεση η κατάσταση στο δημόσιο με την αξιολόγηση ή με την εφαρμογή του νόμου Χατζηδάκη. Είναι η κυρίαρχη κατάσταση που αναπαράγεται με κάθε αφορμή και κάθε εφαρμογή κάποιου αντεργατικού νόμου ή μέτρου. Από τη μία οι δυνάμεις του συστήματος και του εργοδοτικού συνδικαλισμού που τρέχουν να εφαρμόσουν τους νόμους και από πίσω οι παρατρεχάμενοί τους (οι δυνάμεις του ρεφορμισμού) που τους εφαρμόζουν με διάφορα τερτίπια και πάντα με πολλές αγωνιστικές και ταξικές κορόνες.

Το βασικό πρόβλημα και ζήτημα που προκύπτει είναι ότι κανείς από όλους αυτούς δεν προτάσσει σε καμία από τις περιπτώσεις τη γραμμή της κεντρικής μάχης-αντιπαράθεσης με τη γραμμή της επίθεσης η οποία εξελίσσεται. Όχι μόνο λοιπόν δεν κάνουν αυτό, αλλά σαμποτάρουν και λοιδορούν με τον χειρότερο τρόπο αυτούς που βάζουν αυτή τη γραμμή. Αναφερόμαστε στο παράδειγμα του ΣΕΤΗΠ (Συνδικάτο Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής) όπου η πλειοψηφία του σωματείου (ΠΑΜΕ) αποφάσισε να εφαρμόσει τις ηλεκτρονικές κάλπες χωρίς να τις ανακοινώσει αλλά και χωρίς καν να ενημερώσει τους συναδέλφους στη Γενική Συνέλευση και το ΔΣ. Στην καταγγελία της Ταξική Πορείας για αποχή από τις κάλπες που εισάγουν στο σωματείο την εφαρμογή του αντεργατικού νόμου Χατζηδάκη απάντησε με τραμπουκισμούς, ενώ οι υπόλοιπες δυνάμεις του σωματείου (εξωκοινοβούλιο και αυτονομία) συμμετείχαν. Αντίστοιχα και με μεγαλύτερη ένταση στο ζήτημα της αξιολόγησης στους εκπαιδευτικούς. Η απολυμένη εκπαιδευτικός συναγωνίστρια Χ. Χοτζόγλου η οποία διώκεται για συνδικαλιστική δράση ενάντια στην αξιολόγηση, είναι όνομα ξεχασμένο και διαγραμμένο από τις ανακοινώσεις του ΠΑΜΕ στην εκπαίδευση. Όχι μόνο αυτό, αλλά και στο ίδιο της το σωματείο η στάση είναι εχθρική και πολεμική και πάντα οι δυνάμεις αυτές ψάχνουν διέξοδο… διαφυγής με αποτέλεσμα να εμφανίζονται στις όποιες διαδικασίες δια αντιπροσώπων χωρίς ουσιαστικά να στηρίζουν την επαναφορά της στο σχολείο.

Πιο ξεκάθαρα τέθηκαν τα ζητήματα την περίοδο της πανδημίας και των απαγορεύσεων. Για το κεφάλαιο ήταν χρυσή ευκαιρία να περάσει ό,τι αντεργατικό και αντιδημοκρατικό μέτρο μπορούσε εκείνη την περίοδο. Το βασικό του ατού ήταν η τρομοκρατία και ο φόβος που υπήρχε σε όλο τον λαό για την εξάπλωση του ιού. Αν και τα μέτρα που παίρνονταν παρουσιάζονταν σαν μέτρα που ενίσχυαν την ασφάλεια, η πραγματικότητα ήταν τελείως διαφορετική. Ενισχύθηκε η καταστολή στην κοινωνία, την ώρα που στα εργοστάσια και σε άλλους χώρους δουλειάς (τηλεφωνικά κέντρα, σούπερ μάρκετ), η καραντίνα και οι αποστάσεις ήταν ανέκδοτο, τα μέσα ατομικής προστασίας ανύπαρκτα, τα ωράρια αόριστα και απεριόριστα. Πάνω σε αυτό πάτησε και κήρυξε απαγορεύσεις, πρόστιμα και καταστολή σε όποιον αντιδρούσε. Για τις δυνάμεις του εργατοπατερισμού δεν τέθηκε κανένα ζήτημα, υποτάχθηκαν πλήρως στα κυβερνητικά μέτρα και κήρυξαν παύση κινήματος. Όχι μόνο αυτό, αλλά ενίσχυσαν την τρομοκρατία και την κινδυνολογία και κατηγόρησαν όποιον κινητοποιούταν μέσα στις απαγορεύσεις σαν απερίσκεπτο και επιτήδειο. Από την άλλη, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, απέναντι στη σφοδρή επίθεση, έδιναν τη γραμμή της συμβολικής απάντησης, δηλαδή καμίας απάντησης. Ενδεικτική η στάση τους στη συγκέντρωση της Πρωτομαγιάς, τις συγκεντρώσεις έξω από τα νοσοκομεία, τις απεργίες και τις συγκεντρώσεις που έγιναν εκείνη την περίοδο. Τα εκατοντάδες σωματεία και συνδικάτα που ανήκουν στο ΠΑΜΕ και κηρύσσουν την αντεπίθεση «κατέβασαν ρολά» για μήνες και θέση πήραν οι ολιγομελείς αντιπροσωπείες που πόζαραν έξω από το υπουργείο Εργασίας και τα συμβολικά σόου την Πρωτομαγιά στο Σύνταγμα, που πήραν τα εύσημα από όλο το σύστημα για την «υπεύθυνη στάση» τους. Αυτή η ευθυγράμμιση στις επιταγές τις αστικής νομιμότητας από την πλειοψηφία των δυνάμεων του συνδικαλιστικού κινήματος με πρόσχημα τις ιδιαίτερες συνθήκες είναι απόδειξη ότι αυτές οι δυνάμεις, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σε «έκτακτες» ή «κανονικές» συνθήκες, δεν θέλουν και δεν μπορούν να πάνε κόντρα στους νόμους και τα μέτρα του αστικού κράτους. Είναι θα λέγαμε δυνάμεις υποταγής «παντός καιρού», που αντί να προωθούν την πάλη των εργαζομένων, τους υπενθυμίζουν ανοιχτά ή συγκαλυμμένα ότι δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα γιατί το κράτος και το κεφάλαιο δεν το επιτρέπει.

Για το κράτος, τα σωματεία πρέπει να λειτουργούν σύμφωνα με τους κανόνες που θέτει αυτό και κάτω από τον δικό του έλεγχο. Επειδή όμως το κράτος και οι μηχανισμοί του δεν είναι ανεξάρτητα όργανα, αλλά όργανα που ελέγχονται από την αστική τάξη και τους κεφαλαιοκράτες. Σε κάθε περίοδο, τα σωματεία, οι ομοσπονδίες, τα εργατικά κέντρα έχουν περισσότερους ή λιγότερους «βαθμούς ελευθερίας» ανάλογα με τον ταξικό συσχετισμό αλλά και τις πολιτικές δυνάμεις-αντιλήψεις που κυριαρχούν σε αυτά. Στα συνδικαλιστικά όργανα αυτό που κυριαρχεί είναι η λειτουργία σύμφωνα με τον συνδικαλιστικό νόμο 1264/1982 και τις αλλαγές που έφεραν οι πιο πρόσφατοι νόμοι. Νόμοι που βάζουν βαθειά το κρατικό χέρι στον έλεγχο των σωματείων και το φακέλωμα των μελών τους, εποπτεύουν και επικυρώνουν τις διαδικασίες τους και κατευθύνουν τη δράση τους (στις εκλογές στα σωματεία, ο δικαστικός αντιπρόσωπος επικυρώνει τα αποτελέσματα σαν εκπρόσωπος του κράτους και της αστικής νομιμότητας). Ενδεικτικά ένα πρωτοβάθμιο σωματείο δεν μπορεί να προκηρύξει απεργία να δεν την προ-αναγγείλει, αν δεν συμμετέχουν στην απόφαση γι’ αυτήν το 50% των μελών του και αν δεν προστατεύει τους μη απεργούς (απεργοσπάστες). Είναι φανερό πως με βάση αυτό αλλά και όλο το υπόλοιπο νομοθετικό πλαίσιο που υπάρχει σήμερα, ένα σωματείο μπορεί πολύ δύσκολα να προκηρύξει απεργία αν δεν την επικυρώσει ο ταξικός του αντίπαλος. Επίσης μέσα στις ίδιες τις διαδικασίες των σωματείων, η υποταγή στην αστική νομιμότητα είναι γραμμή και κατεύθυνση η οποία εξαπολύεται ενάντια στις δυνάμεις του αγώνα. Οι αρχαιρεσίες των σωματείων, των εργατικών κέντρων και των ομοσπονδιών γίνονται με βάση τον 1264, ο οποίος είναι καλπονοθευτικός και αποκλείει τις μικρότερες δυνάμεις και την πολυφωνία στα ΔΣ και τα όργανα. Με βάση την ενισχυμένη αναλογική οι δυνάμεις των ΔΑΚΕ, ΠΑΣΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΜΕ κ.ά. αποκλείουν τις υπόλοιπες δυνάμεις από την εκπροσώπηση στα συνδικαλιστικά όργανα και δημιουργούν μια δομή βαθειά υποταγμένη και ελεγχόμενη.

Η γραμμή λοιπόν της υποταγής στην αστική νομιμότητα είναι η κυρίαρχη. Μπλοκάρει τους εργατικούς αγώνες και στοχοποιεί όποιον αγωνίζεται και οργανώνεται. Σημαίνει αυτό πως από εδώ και πέρα οι εργατικοί αγώνες θα βγαίνουν παράνομοι και το σύστημα θα ξεμπερδεύει με τις όποιες αντιδράσεις; Σε καμία περίπτωση. Πρώτα και κύρια γιατί τα σωματεία, όσο κι αν έχουν διαβρωθεί από τις δυνάμεις και τις αντιλήψεις που κυριαρχούν σε αυτά, δεν παύουν να αντιπροσωπεύουν την αναγκαιότητα υπεράσπισης των εργατικών συμφερόντων και διεκδικήσεων. Αποτελούν έκφραση δηλαδή του ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλον τρόπο να αντιπαρατεθούν αποτελεσματικά στο κεφάλαιο και την εργοδοσία από το να συνενωθούν, να περιορίσουν τους ανταγωνισμούς τους και να σταθούν συλλογικά. Τα σωματεία, όμως, για να μπορέσουν να αγωνιστούν για τα συμφέροντα των εργαζομένων, πρέπει να είναι εργαλεία στα χέρια τους. Πρέπει μέσα σε αυτά να ξεκαθαρίζουν οι αντιλήψεις που υπάρχουν και οι εργαζόμενοι να συντάσσονται με τη γραμμή της ταξικής πάλης και σύγκρουσης (με τους νόμους και τις κατευθύνσεις των αφεντικών) και όχι με αυτή της υποταγής στην αστική νομιμότητα και την ταξική συνεργασία.

Μπορεί να ξεπεραστεί η τρομοκρατία του συστήματος και των δυνάμεων της υποταγής, που κατηγορούν τους αγώνες και τις διαδικασίες με τις οποίες δεν συμφωνούν σαν «παράνομες»; Ναι μπορεί και έχει ξαναγίνει. Με τη μαζικότητα και την πλατιά αλληλεγγύη των εργαζομένων οι οποίοι είναι πεισμένοι ότι πρέπει να παλέψουν και ότι το μόνο όπλο που έχουν είναι η ενότητα και η οργάνωσή τους. Μπροστά σε ένα τέτοιο ρεύμα αντίστασης και διεκδίκησης μπορεί μόνο να υποχωρήσει η εργοδοτική και αστική τρομοκρατία και να υπάρξουν σήμερα νίκες. Ακόμη το γεγονός πως η επίθεση στα εργασιακά προχωράει σαν οδοστρωτήρας, δημιουργεί και τους ίδιους τους όρους μαζικών ξεσπασμάτων και αντιστάσεων από τους εργαζόμενους. Γι’ αυτόν τον λόγο, όποτε τους δίνεται η ευκαιρία οι εργαζόμενοι βγαίνουν μαζικά στον δρόμο του αγώνα. Αυτό που τους αποτρέπει να συνεχίσουν είναι η μη ύπαρξη πραγματικής και μαζικής, αγωνιστικής διεξόδου στους χώρους δουλειάς και στα σωματεία τους.

Αντίθετα, για να αποτραπεί η μαζική έκφραση των εργαζομένων, αυτό που μπαίνει μπροστά είναι η γραμμή της συνδιαλλαγής με το κεφάλαιο και της αστικής νομιμότητας. Πόσες φορές εργαζόμενοι που ξεκίνησαν έναν αγώνα ενάντια στις απολύσεις (ΛΑΡΚΟ, Μαλαματίνα), για να μονιμοποιηθούν (βλέπε ΌΤΑ) ή για τα δεδουλευμένα τους, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες (αστικές ή ρεφορμιστικές) δεν τους έσυραν σε ατέλειωτες δικαστικές διαμάχες επικαλούμενοι τα αστικά δικαστήρια σαν τη… μητέρα των μαχών, βάζοντας στην άκρη τους απεργιακούς αγώνες και την οργάνωση της μάχης; Είναι ή δεν είναι αυτή η γραμμή, γραμμή υποταγής στην αστική νομιμότητα και παραγκωνισμός της ταξικής γραμμής της διεκδίκησης και της δημιουργίας όρων πραγματικού αγώνα; Πόσες φορές σε κεντρικούς νόμους της κυβέρνησης, δεν κυριάρχησε η γραμμή της «μη εφαρμογής» και η γραμμή της ανατροπής κριτικαρίστηκε σαν ανεδαφική και ουτοπική από όλους αυτούς (εργατοπατέρες και ρεφορμιστές);

Είναι ή δεν είναι αυτές οι δύο πλευρές έκφραση αυτής της «αντινομίας» και των «δύο δικαίων» που αναφέρει ο Μαρξ στο απόσπασμα που παραθέσαμε στην αρχή; Από τη μία το δίκιο της εργατικής τάξης, να οργανώνεται συλλογικά και να διεκδικεί, και έτσι να πουλάει την εργατική δύναμη της με καλύτερους όρους για αυτήν. Από την άλλη το αστικό κράτος, σαν έκφραση του κεφαλαίου, να νομοθετεί την αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, αλλά και να βγάζει παράνομη την όποια προσπάθεια των εργαζομένων να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Αυτό που μας αντιστοιχεί και αυτό που λείπει σήμερα από το εργατικό κίνημα είναι η γραμμή της μη συμμόρφωσης και της αντιπαράθεσης με τα αντεργατικά μέτρα και την αστική νομιμότητα. Αυτή σήμερα είναι η γραμμή που πρέπει να στηριχτεί στο εργατικό κίνημα, να κερδίσει έδαφος και να δημιουργήσει ένα μαζικό μπλοκ αντίστασης και διεκδίκησης. Αυτή τη γραμμή πρέπει να υπηρετήσουμε αν θέλουμε σήμερα να έχουμε νίκες και τα πράγματα να πάνε αλλιώς για τους εργαζόμενους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Τσικνοπέμπτη ψήσιμο στη Σφεντόνα!

0

 

Αυτήν την Πέμπτη 12/2 οι Αγωνιστικές Κινήσεις σας καλούν στη Σφεντόνα για Τσικνοπεμπτιάτικο ψήσιμο. Από τις 17:00 και μετά!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ταξική Πορεία | Με αποφάσεις για τετράωρες στάσεις δεν ανατρέπονται τα αντεργατικά νομοσχέδια!

0

 

Με πρόταση της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ), το συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας αποφάσισε τελικά μια τετράωρη στάση εργασίας (12:00-16:00) την Παρασκευή 13/2, ημέρα που μπαίνει προς ψήφιση το αντεργατικό νομοσχέδιο για τις ΣΣΕ. Την ίδια απόφαση είχε πάρει και το Εργατικό Κέντρο Πειραιά. Αποφάσεις που κινούνται στη γραμμή της ΔΑΣ, μη σύγκρουσης και μη αναμέτρησης με το κεφάλαιο και την κυβέρνηση. Όπως και στην προηγούμενη απεργία εν όψει της ψήφισης του βάρβαρου προϋπολογισμού, όπου δεν έβγαλε καν απεργιακό κάλεσμα, έτσι και σε αυτήν την απόφαση κυριαρχεί η λογική της υπονόμευσης της συλλογικής πάλης των εργαζομένων. Άλλωστε, «θα φροντίσουν» οι βουλευτές του ΚΚΕ που ζήτησαν να αποσυρθεί το νομοσχέδιο με βάση τις «αποκαλύψεις» για τις δραστηριότητες του Παναγόπουλου.

Οι ηγεσίες της ΔΑΣ γνωρίζουν πολύ καλά ότι, για το μεγαλύτερο κομμάτι των εργαζομένων, η συμμετοχή στη στάση εργασίας αυτή είναι πολύ δύσκολη, ακριβώς γιατί έχουν κάνει τα πάντα για να υπονομεύσουν τον αγώνα ενάντια στο νομοσχέδιο. Αυτός είναι ο λόγος που δεν πρότειναν εξαρχής 24ωρη απεργία, ώστε να μη δοθεί η δυνατότητα στον εργαζόμενο λαό να απεργήσει και να παλέψει.

Οι αποφάσεις αυτές αποτελούν εικόνα για το πώς αντιλαμβάνονται οι συγκεκριμένες παρατάξεις τη συνδικαλιστική δράση. Θεωρούν την πάλη των εργαζομένων «χαμένη υπόθεση». Ούτε θέλουν ούτε μπορούν να αναμετρηθούν με το σύστημα. Αυτό που αναζητούν είναι οι όροι συνομιλίας μαζί του, στα πλαίσια της «εργασιακής ειρήνης», ειδικά αυτήν την περίοδο που κονταροχτυπιούνται για το ποιος θα πρωτοπάρει την καρέκλα του προέδρου της ΓΣΕΕ.

Έτσι, πήραν μια απόφαση ίσα ίσα για να βγουν από την υποχρέωση, στα πλαίσια του «εικονικού συνδικαλισμού» που μας έχει συνηθίσει το ΠΑΜΕ, αλλά που κυρίως αποτελεί «κλείσιμο του ματιού» στην κυβέρνηση για τις προθέσεις αυτής της συνδικαλιστικής παράταξης στο μέλλον.

Ακόμα ένας λόγος που δεν ήθελαν την απεργία είναι ότι την Παρασκευή υπάρχει το απογευματινό κάλεσμα για τους αγρότες. Έτσι υπονομεύουν τη δυνατότητα να υπάρξουν την ίδια μέρα δύο μαζικά συλλαλητήρια που θα πιέσουν την κυβέρνηση. Στην ίδια γραμμή υπονόμευσης πάρθηκε και η απόφαση για απεργία στις 28/2, ημέρα Σάββατο, για τα Τέμπη — μέρα που έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι εργαζόμενοι δεν δουλεύουν.

Απέναντι σε αυτές τις αποφάσεις, οι εργαζόμενοι πρέπει να μαζικοποιήσουν τα σωματεία τους, να συμμετάσχουν ενεργά και να καταγγείλουν τις πολιτικές απαξίωσης και υποταγής της συλλογικής δράσης που προωθούν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες. Να τα ξανακάνουν όργανα πάλης, ταξικά και ανεξάρτητα από το κράτος και τους μηχανισμούς του. Μόνο έτσι θα καταφέρουν να κοντράρουν την κυβέρνηση και την εργοδοσία και να πάρουν αγωνιστικές αποφάσεις που θα βελτιώνουν τους όρους ζωής τους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ - Αγωνιστικές Κινήσεις | Καμία ποινική δίωξη στους συμφοιτητές μας!

0

 

Κάτω τα χέρια από τους Φοιτητικούς Συλλόγους και τα όργανα πάλης τους! 

Όλοι/ες Τετάρτη 11/2 στα Δικαστήρια Χανίων 9:00μμ 

Την Τετάρτη 11/2/2026 είναι η δίκη των 8 φοιτητών και φοιτητριών του Πολυτεχνείου Κρήτης. Τον Οκτώβρη του 2021, η τότε Υπουργός Παιδείας Κεραμέως, είχε ζητήσει εισαγγελική παρέμβαση, έπειτα από ανακοίνωση του κοσμήτορα του ΗΜΜΥ που έκανε λόγο για “ομηρεία” του από φοιτητές σε μια κινητοποίηση του Φοιτητικού Συλλόγου στο γραφείο του. 

Όλοι οι αντι-φοιτητικοί νόμοι του τελευταίου διαστήματος (νόμοι Κεραμέως, Πιερρακάκη, Ζαχαράκη) βαδίζουν προς μια και μόνο κατεύθυνση. Να φτιάξουν ένα Πανεπιστήμιο αποστειρωμένο γεμάτο ταξικούς φραγμούς, με διαγραφές, πειθαρχικά, εντατικοποίηση. Όπου οποιαδήποτε φωνή αντίστασης θα διώκεται και θα καταστέλλεται. Και μέσα στις σχολές βρίσκονται και διάφοροι από το καθηγητικό κατεστημένο πρόθυμοι να υλοποιήσουν την επίθεση. 

Η φασιστικοποίησης εντείνεται το τελευταίο διάστημα με τις διώξεις-πειθαρχικά σε φοιτητές του ΠΚ, του ΕΜΠ κα, με τα χιλιάδες πειθαρχικά σε βάρος εκπαιδευτικών και τη δυνητική αργία της Χρύσας Χ, την καταστολή λαού και νεολαίας στις διαδηλώσεις. Η καταστολή και η τρομοκρατία της κυβέρνησης διαμηνύει ακόμα σκληρότερη επίθεση στο δικαίωμά μας να σπουδάζουμε. Ήδη υπάρχουν εξαγγελίες για αναθεώρηση του άρθρου 16, Εθνικό Απολυτήριο, ελεγχόμενη είσοδο στα ΑΕΙ. Στο Πανεπιστήμιο που ετοιμάζουν θέλουν τους φοιτητές πειθαρχημένους, χωρίς τη δυνατότητα να αντιστέκονται, να συζητούν συλλογικά και να οργανώνονται στα όργανά τους. 

Η υπόθεση των διωκόμενων συμφοιτητών μας είναι υπόθεση που μας αφορά όλους. Ενάντια στην πολιτική του συστήματος που μας διαγράφει κατά εκατοντάδες χιλιάδες και φέρνει πειθαρχικά, οι φοιτητές να προτάξουμε το συλλογικό και οργανωμένο αγώνα. Μέσα από μαζικές διαδικασίες, συνελεύσεις και κινητοποιήσεις μπορούμε να ανατρέψουμε τους νόμους τους, να διεκδικήσουμε το δικαίωμά μας στις σπουδές. Οι αγώνες μας δεν ποινικοποιούνται, να υπερασπιστούμε την πολιτική και συνδικαλιστική δράση μέσα στις σχολές μας. 

• Να αθωωθούν οι 8 φοιτητές/τριες! 

• Καμία ποινική δίωξη - κανένα πειθαρχικό σε κανέναν φοιτητή/τρια! 

• Να παρθούν πίσω οι διαγραφές! 

• Κάτω τα χέρια από τη νεολαία και τις σπουδές της!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πόσο "άκρα αριστερά;"

0

Από τα χρόνια του εμφυλίου το ΚΚΕ χαρακτηρίζονταν ως "άκρα αριστερά" από τους "εθνικόφρονες". Η άλλη η "μέση" αριστερά ήταν σε αναζήτηση.

Με την μεταπολίτευση είχαμε τη θεωρία του αριστεροχουντισμού ή χονντοαριστερισμού (εξαρτιέται ποιος το έλεγε Καραμανλής ή Φλωράκης) που "κοιτούσε" προς τις οργανώσεις της τότε εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς . Ήταν τα σπάργανα της θεωρίας των δύό άκρων μάλιστα κλασσικοί δεξιοί αντικομουνιστές εισηγητές σε εγχειρίδια του στρατού και όχι μόνο (πχ η περίφημη Αγωγή του Πολίτη στα σχολειά) έκαναν λόγο για τον "κόκκινο και μαύρο φασισμό."

Με τα μνημόνια και επί κυβερνήσεως Σαμαρά-Βενιζέλου έκανε την εμφάνιση του ο χαρακτηρισμός "κόμματα του συνταγματικού τόξου" σε μία επανεμφάνιση της θεωρίας των... δύο άκρων

Αυτά στην Ελλάδα.

Στην ιμπεριαλιστική Γαλλία τα πράγματα φαίνεται είναι πιο θεσμοθετημένα, πιο "επίσημα" θα λέγαμε.

Επιπλέον το πράγμα έχει μία προϊστορία καθώς οι όροι αριστερά, κέντρο, δεξιά έχουν παρθεί από την τοποθέτηση των Γιρονδίνων και Γιακωβίνων στα έδρανα της Γαλλικής Συνέλευσης με το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης. Και με τους "ακραίους" εκπροσώπους Μαρά και Ροβεσπιέρο (από τα πρώτα μέτρα που πήρε η "Έκτακτη Επιτροπή" ήταν η κατάργηση των εργατικών λεσχών και ενώσεων και η απαγόρευση απεργιών). 

Κοτζάμ Συμβούλιο Επικρατείας της Γαλλίας απεφάνθη σχετικά πρόσφατα ότι το κόμμα του Μελανσόν, η Ανυπότακτη Γαλλία, είναι... αριστερά (μαζί με τους σοσιαλιστές και τους- εντός πολλών εισαγωγικών - κομμουνιστές του πάλαι ποτέ κόμματος του Μαρσαί).

Κλασσικά "άκρα αριστερά" οι μαοϊκοί, οι τροτσκιστές και φυσικά οι αναρχικοί (που βέβαια και μόνο ο όρος "αριστερά¨τους προκαλεί αλλεργία).

Οπότε ο εκπρόσωπος της Ανυπότακτης Γαλλίας, διαρρηγνύων τα ιμάτια αυτού, δήλωσε πως θα προσφύγει ξανά στο Συμβούλιο Επικρατείας για να επικυρωθεί ο χαρακτηρισμός αριστερά για την Ανυπότακτη Γαλλία μετά το χαρακτηρισμό της ως κόμμα της "άκρας αριστεράς" (μαζί με άλλες δύο οργανώσεις) από το Υπουργείο Εσωτερικών της κυβέρνησης Μακρόν!

Τέτοια απαίτηση!

ΔΜ

Υστερόγραφο:

Πάντα απέκρουε ο μλ χώρος τον όρο "άκρα αριστερά" ως δημιουργία της συστημικής και καθεστωτικής προπαγάνδας. Δεν βαυκαλίζονταν με τον βερμπαλισμό ενός τέτοιου πολιτικού χαρακτηρισμού. Στόχος ήταν και είναι η δημιουργία μιας πραγματικής αριστεράς που να μη θέλει την επικύρωση του συστήματος για το πόσο... άκρα ή... μέση θα είναι!

Το πόσο βέβαια το κατάφερε είναι μία άλλη πονεμένη ιστορία που δεν αφορά όμως το σύστημα και τους χαρακτηρισμούς που αυτό αποδίδει μέσω των κονδυλογράφων του ....

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Εκδήλωση για τα 1000 φύλλα Προλεταριακής Σημαίας

0

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η εκδήλωση για την συμπλήρωση των 1000 φύλλων της Προλεταριακής Σημαίας στην Θεσσαλονίκη την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου στην ΕΔΟΘ.

Εισηγητικά μίλησαν ο Δημήτρης Παυλίδης και η Φωτεινή Σαλονικίδου. Αναφέρθηκαν στην σημασία της εφημερίδας για την διάδοση των πολιτικών θέσεων και των κατευθύνσεων της οργάνωσης του ΚΚΕ(μ-λ) και στην αξιοποίηση του έντυπου μέσου από μια κομμουνιστική οργάνωση. Άνοιξαν παράλληλα την συζήτηση γύρω από την χρήση των ηλεκτρονικών μέσων για την διάδοση ειδήσεων και την προπαγάνδιση απόψεων και των ορίων που έχει το διαδίκτυο. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Άμεση απελευθέρωση- Όχι στην απέλαση του παλαιστίνιου αγωνιστή Μοχάμεντ Χατίμπ

0

Ο παλαιστίνιος αγωνιστής Μοχάμεντ Χατίμπ (Mohammed Khadib), συντονιστής του Δικτύου Αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους κρατούμενους (Samidoun), συνελήφθη το Σάββατο από τις ελληνικές αστυνομικές αρχές στο αεροδρόμιο Ηρακλείου και εξακολουθεί να κρατείται με σκοπό την απέλαση του από τη χώρα. Ο Μοχάμεντ, ταξίδευε από την Αθήνα για το Ηράκλειο προκειμένου να παρευρεθεί σε εκδήλωση αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό για να καταδείξει τις απάνθρωπες συνθήκες που βιώνουν οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι στις Ισραηλινές φυλακές-κολαστήρια. Μαζί του ταξίδευε και η Κωνσταντίνα Καρτσιώτη, μέλος του Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου, η οποία συνελήφθη επίσης αλλά αφέθηκε ελεύθερη.

Η σύλληψη, η κράτηση και η επιχείρηση του ελληνικού κράτους να τον απελάσει, χαρακτηρίζοντάς τον ως “ανεπιθύμητο” στη χώρα για λόγους “εθνικής ασφαλείας”, έρχεται να προστεθεί στην συνολικότερη προσπάθεια ποινικοποίησης της Παλαιστινιακής Αντίστασης και απαγόρευσης της όποιας έκφρασης αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό. 

Αποτελεί άλλη μια κίνηση στοίχισης της εξαρτημένης ντόπιας άρχουσας τάξης με τα δυτικά αφεντικά της και κύρια τις ΗΠΑ, την ευθυγράμμιση της στα ιμπεριαλιστικά τους σχέδια και άξονες με το σιωναζιστικό κράτος του Ισραήλ με στόχο να επωφεληθεί η ίδια με ρόλους και μπίζνες στην περιοχή.

Επιπλέον, η επίκληση λόγων “εθνικής ασφαλείας” δεν είναι καθόλου άσχετοι με το ρόλο της βάσης της Σούδας στον τόπο μας. Αρκεί να θυμηθούμε το αντίστοιχο περιστατικό με τη σύλληψη και απέλαση των 2 μελών του συγκροτήματος Grup Yorum στα Χανιά το 2024, σε μια περίοδο που η βάση της Σούδας βρισκόταν σε ετοιμότητα λόγω της κλιμάκωσης του πολέμου στην Μ. Ανατολή και την επέμβαση του Ισραήλ στο Λίβανο. 

Τώρα, σε μια φάση που ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός απειλεί εκ νέου το Ιράν με επίθεση (άμεση η εμπλοκή της βάσης στον προηγούμενο βομβαρδισμό), την ίδια ώρα που αναθερμαίνει την τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ για την προώθηση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων του και με το μαντρόσκυλό τους να βομβαρδίζει ξανά τη Γάζα, απαιτείται να ακυρωθούν εκδηλώσεις αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό, να επιβληθεί κλίμα τρομοκρατίας στο λαό μας μέσω των συλλήψεων και ταυτόχρονα, τυχόν απέλαση του Μοχάμεντ θα είναι “δώρο” για το Ισραήλ. 

Το δυνάμωμα του αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος είναι η μόνη απάντηση απέναντι στα αιματοβαμμένα ιμπεριαλιστικά σχέδια που μας σέρνει η αστική μας τάξη. Ένα μαζικό κίνημα αλληλεγγύης είναι αυτό που μπορεί να πετύχει την ακύρωση της απέλασης του Μοχάμεντ. 

• Ζήτω η φιλία και η αλληλεγγύη των λαών!
• Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!
• Έξω οι βάσεις του θανάτου απο τον τόπο μας!
• Λευτεριά στην Παλαιστίνη από τη θάλασσα ως τον ποταμό!

Π Ρ Ω Τ Ο Β Ο Υ Λ Ι Α    Α Ν Τ Ι Σ Τ Α Σ Η Σ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ