Craig Murray, 21 Μαρτίου 2026
Και αν οι φαινομενικά χαοτικές νοητικές διεργασίες και η διαισθητική λήψη αποφάσεων του Τραμπ δεν ήταν παρά ένα τέχνασμα, μια σκηνοθετημένη επίφαση; Και αν, στην πραγματικότητα, αυτό που παρακολουθούμε —στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα— είναι ένα προσεκτικά καταστρωμένο σχέδιο με σαφώς καθορισμένους στόχους; Μήπως ο Τραμπ έχει πράγματι «χαράξει εκ των προτέρων την πορεία, κάθε προσεκτικό βήμα σε αυτή τη διαδρομή», ενώ ταυτόχρονα ρίχνει στάχτη στα μάτια
[i] με μια επίφαση χάους; Αναγνωρίζω ότι αυτή η εκδοχή δεν είναι διαισθητικά προφανής, αλλά κάντε υπομονή
[ii]…
Αυτό που με έκανε να αρχίσω να σκέφτομαι ήταν η αποκάλυψη της Lockheed Martin ότι, μήνες πριν από την επίθεση στο Ιράν, είχε λάβει εντολή από τον Τραμπ να αυξήσει δραστικά την παραγωγή αναχαιτιστικών πυραύλων, με βραχυπρόθεσμο στόχο να αυξήσουν την παραγωγή των συστημάτων THAAD στο τετραπλάσιο
[iii]. Ήδη από τον Ιανουάριο, πριν από την έναρξη της τρέχουσας σύγκρουσης, το Fox News μετέδιδε πληροφορίες
[iv] για διάφορες συμφωνίες που είχαν οριστικοποιηθεί μεταξύ της Lockheed και του Υπουργείου Πολέμου
[v], μεταξύ των οποίων και ο τριπλασιασμός των παραδόσεων αναχαιτιστικών πυραύλων PAC-3 MSE.
Παρότι είναι προφανές ότι υπάρχουν περιορισμοί στην εφοδιαστική αλυσίδα και στις γραμμές παραγωγής, που δυσχεραίνουν την ταχεία αύξηση της παραγωγής μέσα σε λίγους μήνες, η επείγουσα φύση αυτής της δραστηριότητας —σχεδόν αποκλειστικά επικεντρωμένης σε αναχαιτιστικούς πυραύλους— η οποία ξεκίνησε το 2025, συνιστά εκ των υστέρων σαφή ένδειξη ότι αναμενόταν μια πρόωρη σύρραξη με το Ιράν. Αποτελεί σαφή απόδειξη προσχεδιασμού.
Το δεύτερο στοιχείο που με οδήγησε στη σκέψη ότι όλα αυτά είναι προσεκτικά προσχεδιασμένα είναι ο τρόπος με τον οποίο κατέρρευσαν οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία σχετικά με τα πυρηνικά. Φαίνεται ότι υπήρχε ευρεία συναίνεση πως το Ιράν είχε προβεί σε παραχωρήσεις που καθιστούσαν μια συμφωνία απολύτως εφικτή, ιδίως προτείνοντας να θέσει τα αποθέματα εμπλουτισμένου ουρανίου υπό την ευθύνη τρίτου[vi] (μια πρόταση που στο παρελθόν είχε απορρίψει, όταν ο Πούτιν προσφέρθηκε να αναλάβει τη φύλαξη του υλικού). Τόσο το Ομάν (ως μεσολαβητής)[vii] όσο και οι Βρετανοί (ως εμπλεκόμενοι)[viii] πίστευαν ότι η συμφωνία ήταν ουσιαστικά δεδομένη.
Η αποτυχία των συνομιλιών παρουσιάζεται[ix] ως αποτέλεσμα της ανικανότητας και της έλλειψης τεχνικής κατάρτισης των Witkoff και Kushner. Ωστόσο, δεν πείθομαι από αυτή την εκδοχή. Η αποστολή μη επαρκώς καταρτισμένων διαπραγματευτών εντασσόταν σε ένα ευρύτερο τέχνασμα: στη χρήση των διαπραγματεύσεων ως προκάλυμμα για μια επίθεση —για δεύτερη φορά[x] μέσα σε έναν χρόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες κατέφυγαν στην ίδια τακτική.
Δεν χρειάζονταν ικανούς διαπραγματευτές, διότι ουδέποτε είχαν την πρόθεση να διεξαγάγουν διαπραγμάτευση καλή τη πίστει.
Η επίθεση στο Ιράν ήταν εξαρχής σχεδιασμένη από τον Τραμπ· [ο Τραμπ] δεν «παρασύρθηκε» σε αυτήν από το Ισραήλ. [Η επίθεση] βρισκόταν σε φάση προετοιμασίας (κυοφορούνταν) επί μήνες. Το γεγονός αυτό είχε κρατηθεί σε έναν εξαιρετικά στενό κύκλο, προκειμένου να αποφευχθούν τόσο οι πολιτικές αντιδράσεις όσο και οι θεσμικές αντιστάσεις από το στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες των Ηνωμένων Πολιτειών.
Οι διαδηλώσεις του Ιανουαρίου στο Ιράν βρήκαν τον απλό κόσμο πραγματικά έτοιμο να διαδηλώσει, καθώς οι οικονομικές δυσκολίες που προκάλεσαν οι κυρώσεις τον ώθησαν στην κινητοποίηση. Ωστόσο, υπήρξαν πράκτορες της Mossad και της CIA ανάμεσα στον ιρανικό λαό που τους καθοδήγησαν και τους εκμεταλλεύτηκαν[xi] ενθαρρύνοντας και διαπράττοντας βίαιες ενέργειες και υποκινώντας συνθήματα υπέρ του Σάχη.
Δεν υπήρξε ποτέ η παραμικρή πιθανότητα οι διαδηλώσεις να οδηγήσουν σε αλλαγή καθεστώτος, αλλά αυτό δεν ήταν ο στόχος. Ο σκοπός ήταν να προκληθεί μια υπέρμετρη αντίδραση από την ιρανική κυβέρνηση, η οποία θα μπορούσε να «δικαιολογήσει» τη σχεδιαζόμενη επίθεση κατά του Ιράν. Οι νεκροί διαδηλωτές αξιοποιήθηκαν ως ισχυρά σύμβολα-μάρτυρες για τον ευρύτερο σκοπό του Τραμπ —και του Ισραήλ.
Η καλλιέργεια/διάδοση, από πρόσωπα και οργανισμούς που χρηματοδοτούνται από δυτικά κράτη (state-sponsored), γελοίων/αστείων ισχυρισμών[xii] —μέσω κρατικών και εταιρικών μέσων ενημέρωσης στη Δύση— περί τριάντα έως σαράντα χιλιάδων νεκρών, εντασσόταν σε έναν σκόπιμο και μελετημένο σχεδιασμό, με στόχο την αποδυνάμωση των εσωτερικών αντιδράσεων στη Δύση απέναντι στον επικείμενο πόλεμο κατά του Ιράν.
Ας συνυπολογιστεί και μια ακόμη, φαινομενικά τυχαία, ενέργεια του Τραμπ: η εντυπωσιακή απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, στις 3 Ιανουαρίου, έναν μήνα πριν από την επίθεση στο Ιράν.
Ο ναυτικός αποκλεισμός που επέβαλε ο Τραμπ στο πετρέλαιο της Βενεζουέλας διασφάλισε για τις Ηνωμένες Πολιτείες τον έλεγχο της διάθεσης και διανομής του. Όπως και στην περίπτωση του Ιράκ, μόνο εργολάβοι εγκεκριμένοι από τις ΗΠΑ μπορούν να αγοράζουν το πετρέλαιο, ενώ οι πληρωμές κατατίθενται σε λογαριασμό στο Κατάρ που τελεί υπό τον έλεγχο του Τραμπ, από τον οποίο τα έσοδα αποδίδονται στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας κατά την απόλυτη διακριτική του ευχέρεια.
Αυτή η θρασεία ιμπεριαλιστική αρπαγή του μεγαλύτερου κοιτάσματος πετρελαίου στον κόσμο συνέβαλε περαιτέρω στην προστασία των ΗΠΑ από τις επιπτώσεις του επερχόμενου κλεισίματος του Στενού του Ορμούζ.
Για άλλη μια φορά προβάλλεται[xiii] το αφήγημα που υποστηρίζει ότι ο Τραμπ δεν προέβλεψε το κλείσιμο του Στενού από το Ιράν. Αυτό είναι απλά ανοησία —κάθε ανάλυση για έναν πιθανό πόλεμο με το Ιράν εδώ και μισό αιώνα εστιάζει στο Στενό του Ορμούζ. Η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι ο Τραμπ δεν ενοχλείται από το κλείσιμο.
Ακόμη και αν οι Ηνωμένες Πολιτείες, όπως λέει ο Τραμπ, δεν χρειάζονται το πετρέλαιο που διέρχεται από το Στενό του Ορμούζ, η προφανής αδυναμία του επιχειρήματός του είναι ότι οι υψηλότερες τιμές του πετρελαίου τους επηρεάζουν όλους, σε παγκόσμιο επίπεδο, και πλήττουν την υποστήριξη προς τον Τραμπ, ιδίως καθώς οι Αμερικανοί γεμίζουν τα ρεζερβουάρ των αυτοκινήτων τους. Ωστόσο, το να εστιάσει κανείς σε αυτό συνιστά θεμελιώδες σφάλμα, καθώς υποθέτει ότι ο Τραμπ νοιάζεται για το καλό του αμερικανικού λαού. Δεν νοιάζεται. Τον νοιάζει μόνο το τι είναι καλό για τον ίδιο, τον Ντόναλντ Τζ. Τραμπ, και τον στενό του κύκλο.
Ακολουθεί η τιμή της μετοχής της Chevron τον τελευταίο μήνα:
Σημειώστε ότι η έναρξη της απότομης ανόδου κατά 40% της τιμής της μετοχής συμπίπτει με τις οδηγίες που δόθηκαν πέρυσι για τη μαζική αύξηση της παραγωγής των αναχαιτιστικών πυραύλων.
Για να μην αναφέρουμε, φυσικά, ότι οι πραγματικά τεράστιες περιουσίες θα δημιουργηθούν από τις άμεσες ή έμμεσες επενδύσεις σε πετρέλαιο ή σε συμβόλαια που βασίζονται στην τιμή του πετρελαίου και άλλων εμπορευμάτων
[xiv] από εκείνους που γνώριζαν ότι αυτός ο πόλεμος επρόκειτο να ξεσπάσει (και ενεργούσαν μέσω αντιπροσώπων).
Τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια
[xv] που ζητά ο Τραμπ από το Κογκρέσο για τη συνέχιση του πολέμου πρόκειται να κάνουν ακόμη πλουσιότερους πολλούς ανθρώπους με ισχυρές διασυνδέσεις.
Έτσι, το σχέδιο είναι η δημιουργία περιουσιών, η ενίσχυση του στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος και υπό το πρόσχημα της εθνικής συνοχής εν καιρώ πολέμου, η κλιμάκωση του αυταρχισμού που έχει περιορίσει την ελευθερία του λόγου και έχει απαγορεύσει τη διαφωνία κατά του Ισραήλ σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
Το να ωφεληθεί το Ισραήλ αποτελεί το άλλο κυρίαρχο κίνητρο.
Η αδέξιες προσπάθειες (thrashing) του Τραμπ να διατυπώσει τους στόχους του πολέμου κατά του Ιράν είναι εν πολλοίς θεατρικές, ένα πρόσχημα για να καλύψει τον αληθινό και σταθερό στόχο του —τον πλήρη αφανισμό του Ιράν ως λειτουργικού κράτους, την πρόκληση μέγιστης απώλειας ζωών και καταστροφών σε υποδομές, και την υποβάθμιση της χώρας στην κατάσταση της Λιβύης.
Δεν χρειάζεται να ειπωθεί ότι ο έλεγχος των υδρογονανθράκων του Ιράν από τις ΗΠΑ αποτελεί τον τελικό στόχο αυτής της καταστροφής, ακριβώς όπως έγινε στη Λιβύη και στο Ιράκ. Ωστόσο, ένας συναφής και κρίσιμος στόχος είναι η εξάλειψη της μόνης φυσικής αντίστασης στην επέκταση του Ισραήλ. Το Ιράν και οι σύμμαχοί του στην Υεμένη και τον Λίβανο υπήρξαν για χρόνια η μοναδική στήριξη των Παλαιστινίων.
Το αποικιοκρατικό κράτος-εποίκων του Ισραήλ είναι κεντρικό εργαλείο για την προώθηση/προβολή (projection) της ιμπεριαλιστικής δύναμης στη Μέση Ανατολή. Η επέκτασή του είναι αναπόσπαστο μέρος του σχεδίου.
Η καταστροφή του Ιράν στην κλίμακα που έχει προβλεφθεί θα απαιτήσει χρόνια σκληρών χτυπημάτων. Και πάλι, ήταν σχεδιασμένη —δεν ζητάς από το Κογκρέσο μια δόση 200 δισεκατομμυρίων δολαρίων για έναν πόλεμο που σκοπεύεις να ολοκληρώσεις σε έναν μήνα. Άλλη μια φορά, τα περιφρονητικά σχόλια (taunts) του Τραμπ ότι έχει ήδη κερδίσει, ότι οι στόχοι έχουν επιτευχθεί και ότι ο πόλεμος μπορεί να τελειώσει σύντομα αποτελούν εξαπάτηση ή παραποίηση της αλήθειας (smoke and mirrors). Η έκταση και η φρίκη όσων έχουν προγραμματιστεί για το Ιράν πρέπει να αποκρυφτούν, ώστε να περιοριστεί η δημόσια αποστροφή που θα μπορούσε να βρει ανταπόκριση σε τμήματα του κρατικού μηχανισμού.
Χτες ο Νετανιάχου αποκάλυψε ένα ενδιαφέρον στοιχείο του τελικού σχεδίου, την κατασκευή ενός αγωγού πετρελαίου που θα μεταφέρει το ιρανικό πετρέλαιο σε τερματικό σταθμό του Ισραήλ στη Μεσόγειο
[xvi] για φόρτωση σε πλοία. Πρόκειται για ένα εκπληκτικά θρασύ σχέδιο, το οποίο όμως συνάδει πλήρως με τις ενέργειες του Νετανιάχου και του Τραμπ.
Και φτάνουμε στο κομμάτι του σχεδίου που αφορά το Μεγάλο Ισραήλ. Το Ισραήλ δεν πρόκειται να θέσει τα πλοία ή τους στρατιώτες του σε κίνδυνο στο Ιράν —αυτή είναι η αμερικανική συμβολή. Όμως, ενώ ο κόσμος παρακολουθεί κυρίως το Ιράν, το Ισραήλ ξεκινά μια μεγάλης κλίμακας εισβολή στον Λίβανο με στόχο την οριστική προσάρτηση ολόκληρου του Νότιου Λιβάνου, ακόμη και πέρα από τον ποταμό Λιτάνι, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων Τύρου (Tyre) και Ναμπατίε (Nabatieh), που επί του παρόντος υπόκεινται σε διαταγές εκκένωσης από το Ισραήλ.
Αυτή η περιοχή συνορεύει φυσικά με τα προσαρτημένα Υψίπεδα του Γκολάν και την πολύ ευρύτερη περιοχή της νότιας Συρίας που το Ισραήλ έχει προσαρτήσει τον περασμένο χρόνο με τη συγκατάθεση της σιωνιστικής μαριονέτας «προέδρου» αλ-Τζολάνι (al-Jolani).
Είναι σημαντικό να μην χάσουμε από το βλέμμα μας τον υπερκομματικό χαρακτήρα του μακροπρόθεσμου σχεδίου των Ηνωμένων Πολιτειών. Στην πραγματικότητα, ο Τραμπ συνεχίζει —αν και πιο γρήγορα και πιο έντονα— την ίδια πολιτική των ΗΠΑ όπως επί Μπάιντεν, η οποία παρείχε κάλυψη και κατέστησε δυνατή τη γενοκτονία στη Γάζα. Η επιτυχία αυτής της αμερικανικής πολιτικής είναι εκπληκτική. Αρκεί να σκεφτούμε ότι μόλις πριν από 18 μήνες οι σιωνιστές «πρόεδροι» αλ-Τζολάνι στη Συρία και Αούν (Aoun) στο Λίβανο δεν βρίσκονταν στην εξουσία. Και οι δύο αναδείχθηκαν στην εξουσία ως αποτέλεσμα των στρατιωτικών ενεργειών των συμμάχων των ΗΠΑ, του Ισραήλ εναντίον της Χεζμπολάχ και των δυνάμεων της HTS
[xvii] που χρηματοδοτούνται από τη CIA και τη MI6. Τοποθετημένοι (put in place) από τον Μπάιντεν, αποτελούν τώρα κεντρικό στοιχείο της στρατηγικής του Τραμπ.
Ο Αούν και ο αλ-Τζολάνι έχουν πλέον ενωθεί για να απειλήσουν τη Χεζμπολάχ από τα νώτα, ενώ αυτή διεξάγει απελπισμένη μάχη ενάντια στην ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο.
Εν τω μεταξύ, το Ισραήλ καταλαμβάνει επίσημα πάνω από το 60% της Λωρίδας της Γάζας —υπό την κάλυψη του «Συμβουλίου Ειρήνης»
[xviii] του Τραμπ— και συνεχίζει να δολοφονεί, να επιβάλλει αποκλεισμούς και να υποβάλλει σε πείνα τους κατοίκους του εναπομείναντος τμήματος, ενώ η de facto επέκταση του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη και τα επίπεδα βίας εκ μέρους των εποίκων κλιμακώνονται σε βαθμό ακραίας βαρβαρότητας
[xix].
Η ιρανική αντίσταση είναι ευγενής/αξιοθαύμαστη και η ανθεκτικότητα του Ιράν έχει εκπλήξει πολλούς. Μια ενδεχόμενη χερσαία επιχείρηση —ακόμη και περιορισμένης κλίμακας— θα συνεπαγόταν σημαντικό κόστος για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν ωστόσο, όπως στη Γάζα ή στον Λίβανο, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα αρκεστούν απλώς σε παρατεταμένους αεροπορικούς βομβαρδισμούς με καταστροφική ισχύ, και χωρίς καμία απολύτως ανησυχία για τις απώλειες αμάχων, τότε το μόνο που μπορεί να κάνει το Ιράν είναι να αντέξει (hang on) και να προσπαθήσει να επιβιώσει.
Μακροπρόθεσμα, αν η καταστροφή συνεχιστεί για ακόμη έναν χρόνο στα τρέχοντα επίπεδα έντασης
[xx], δεν πιστεύω ότι το Ιράν θα μπορεί να απαντά αποτελεσματικά με πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη ως αντίδραση αυτοάμυνας. Βραχυπρόθεσμα, ωστόσο, σε μία ή δύο εβδομάδες θα φτάσουμε στην περίοδο μέγιστης ιρανικής αποτελεσματικότητας, όπου η εξάντληση των αναχαιτιστικών πυραύλων που προμηθεύουν οι ΗΠΑ θα συμπέσει με τη διατήρηση σημαντικής δύναμης κρούσης από το Ιράν. Το ευάλωτο ηθικό των Ισραηλινών πολιτών θα τεθεί τότε σε σκληρή δοκιμασία για μερικές εβδομάδες.
Η ικανότητα του Ιράν να αμυνθεί απέναντι σε μεγάλης κλίμακας, πολυετείς αεροπορικές επιχειρήσεις βομβαρδισμού είναι περιορισμένη. Δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε σε αυτό το γεγονός από την τρέχουσα ικανοποίηση που προκαλεί το γεγονός ότι οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί δέχονται γερά χτυπήματα (getting a bloody nose).
Είναι παρήγορο
[xxi] το να θεωρούμε τον Τραμπ παλιάτσο/γελωτοποιό (buffoon), να δεχόμαστε το προσωπείο που παρουσιάζει —ενός αλαζόνα
[xxii], ανεπαρκώς μορφωμένου αδαή, που ταλαντεύεται απερίσκεπτα ανάμεσα σε πολιτικές θέσεις και δεν κατανοεί τον κόσμο της γεωπολιτικής.
Αλλά αυτό είναι ανοησία.
Δεν διστάζω να χαρακτηρίσω την ιδιοφυΐα του Τραμπ ως κακόβουλη, επιδιώκει το προσωπικό του όφελος και είναι πρόθυμος να επιφέρει θανάτους, ακρωτηριασμούς και στερήσεις σε αθώους πολίτες προκειμένου να επιτύχει τους στόχους του. Και όμως, πράγματι, καταφέρνει να επιτυγχάνει τους στόχους του στη διεθνή σκηνή.
Ο Τραμπ έχει αναγκάσει το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να στηρίξει το «Συμβούλιο Ειρήνης» που αυτός δημιούργησε. Αυτό αποτέλεσε έναν εντυπωσιακό διπλωματικό θρίαμβο απέναντι σε μια ανήμπορη/ανίσχυρη/ανίκανη (helpless) Ρωσία και Κίνα, οι οποίες αποφάσισαν ότι άλλες διαπραγματεύσεις με τον Τραμπ είχαν μεγαλύτερη σημασία. Ο Τραμπ έχει επιτρέψει στο Ισραήλ να επεκτείνει τον έλεγχό του σε εδάφη μέρα με τη μέρα. Έχει καταλάβει το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, τα μεγαλύτερα αποθέματα στον κόσμο. Ο Τραμπ αυτή τη στιγμή σκοτώνει τον λαό του Ιραν και καταστρέφει τις υποδομές της χώρας, ενώ ταυτόχρονα προσποιείται ότι είναι αναποφάσιστος.
Κάποιοι μπορεί να θέλουν να μισούν τον Τραμπ, αλλά κανείς δεν μπορεί να τον χαρακτηρίσει κλόουν.
Σημειώσεις *Το άρθρο με τίτλο «Seeing Trump Clearly» δημοσιεύτηκε στο blogg του Craig Murray. Βρίσκεται στη διεύθυνση … https://www.craigmurray.org.uk/archives/2026/03/seeing-trump-clearly/
Ο Κρεγκ Μάρεϊ (Craig Murray) είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος και ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Διετέλεσε πρέσβης της Βρετανίας στο Ουζμπεκιστάν από τον Αύγουστο του 2002 έως τον Οκτώβριο του 2004 και πρύτανης του Πανεπιστημίου του Νταντί (Dundee) από το 2007 έως το 2010.
Τη μετάφραση (με τη βοήθεια Τ.Ν.) από τα αγγλικά, για λογαριασμό των Αντιγειτονιών, έκανε ο Κ.Καψ.
Τονίζουμε ότι η δημοσίευση του άρθρου γίνεται για πληροφοριακούς λόγους και δεν συνιστά απαραίτητα συμφωνία με τις θέσεις και τον τρόπο που αυτές διατυπώνονται.
Παραπομπές [i] ΣτΜ. flinging the chaff := (κυριολ.): «πετώντας το άχυρο», (μεταφορ.) κάτι σαν «σκορπίζω άχρηστα ή παραπλανητικά στοιχεία», «δημιουργώ “θόρυβο” για να καλύψω την ουσία», «ρίχνω στάχτη στα μάτια», «καλλιεργώ την εντύπωση του χάους» :≈ Υπονοεί ότι κάποιος παρουσιάζει χάος, ασυνέπεια ή άσχετες πληροφορίες επίτηδες, ώστε να κρύψει ότι στην πραγματικότητα υπάρχει σχέδιο.
[ii] ΣτΜ. bear with me := δείξτε κατανόηση, κάντε υπομονή :≈ Ακούστε με προσεκτικά, παρακολουθήστε με.
[iii] ΣτΜ. “Lockheed Martin to quadruple THAAD missile production for The Pentagon”
https://www.wsfa.com/2026/01/29/lockheed-martin-quadruple-thaad-missile-production-pentagon/
[iv] https://www.foxbusiness.com/media/lockheed-martin-ceo-company-pouring-billion-missile-output-after-trump-defense-push
[v] ΣτΜ. Ο όρος χρησιμοποιείται κριτικά/ειρωνικά για να υπονοήσει επιθετική πολιτική. Σήμερα δεν υπάρχει στις ΗΠΑ “Department of War”. Υπήρχε παλαιότερα και ήταν υπεύθυνο για τον στρατό των ΗΠΑ έως το 1947. Μετά τον «Νόμο Εθνικής Ασφάλειας του 1947» (National Security Act of 1947) το “Department of War” καταργήθηκε και δημιουργήθηκε το Department of Defense (Υπουργείο Άμυνας).
[vi] ΣτΜ. into trust := σε καθεστώς «θεματοφυλακής», υπό την ευθύνη τρίτου. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι το Ιράν δεν θα κρατά το ίδιο τα αποθέματά του, αλλά θα τα παραδώσει σε τρίτη χώρα ή διεθνή φορέα ο οποίος θα τα κρατά και θα τα ελέγχει προσωρινά. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι «τα καταστρέφει», ούτε ότι «τα χαρίζει οριστικά» αλλά ότι τα βάζει σε μια μορφή ελεγχόμενης φύλαξης.
[vii] https://www.aljazeera.com/news/2026/2/28/peace-within-reach-as-iran-agrees-no-nuclear-material-stockpile-oman-fm
[viii] ΣτΜ. Για τους Βρετανούς, δεν εμφανίζεται στο ίδιο το άρθρο καμία απευθείας τεκμηρίωση. Ο Murray πιθανώς στηρίζεται σε πολιτικές επαφές ή συζητήσεις που δεν έχουν δημοσιευτεί πλήρως. Έχει γίνει γνωστό ότι τον Μάρτιο του 2026, η εφημερίδα The Guardian αποκάλυψε ότι ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του Ηνωμένου Βασιλείου, Τζόναθαν Πάουελ, είχε παρακολουθήσει κρυφά τις πυρηνικές διαπραγματεύσεις στη Γενεύη με μια τεχνική ομάδα από το Γραφείο του Υπουργικού Συμβουλίου, εκτιμώντας ότι μια διπλωματική πρόοδος παρέμενε πιθανή.
Το άρθρο αναφέρει ότι ο Jonathan Powell, συμμετείχε στις τελικές διπλωματικές συναντήσεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν πριν ξεσπάσει ο πόλεμος και αξιολόγησε ότι οι προσφορές του Ιράν ήταν αρκετά σημαντικές ώστε να μπορούν να αποτρέψουν την κλιμάκωση σε πόλεμο. Αυτή η εκτίμηση, σύμφωνα με τρεις εμπιστευτικές πηγές που επικαλείται η εφημερίδα, δείχνει ότι υπήρξε μια πραγματική πιθανότητα για συμφωνία, αλλά τελικά η στρατιωτική δράση ξεκίνησε παρά αυτήν την προοπτική.
Wintour, Patrick; Borger, Julian (17 March 2026). "UK security adviser 'attended' US-Iran talks and judged deal was within reach".
https://www.theguardian.com/world/2026/mar/17/uk-security-adviser-attended-us-iran-talks-and-judged-deal-was-within-reach
[ix] https://www.theguardian.com/world/2026/mar/18/ignorance-misunderstanding-obfuscation-iran-nuclear-talks-trump
[x] https://www.theguardian.com/world/2026/feb/28/yet-another-mid-talks-attack-jeopardises-chances-of-iran-taking-trump-seriously
[xi] https://www.middleeastmonitor.com/20260124-in-1953-the-cia-walked-the-streets-of-tehran-today-they-walk-with-mossad-and-mi6/
[xii] https://www.trtworld.com/article/747e8eef7402
[xiii] https://www.youtube.com/shorts/Bv-EcF8L2OY
[xiv] ΣτΜ. derivative commodity futures :≈ Τα παράγωγα (derivatives) είναι χρηματοοικονομικά εργαλεία που παράγουν την αξία τους από κάτι άλλο, εδώ από τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης εμπορευμάτων (commodity futures). Στην πράξη, σου επιτρέπουν να επενδύσεις ή να ασφαλίσεις ρίσκο χωρίς να αγοράζεις φυσικά το πετρέλαιο ή άλλο εμπόρευμα.
Τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης εμπορευμάτων (commodity futures) είναι συμβόλαια συμφωνίας αγοράς ή πώλησης ενός εμπορεύματος (π.χ. πετρέλαιο, φυσικό αέριο, χρυσός) σε συγκεκριμένη τιμή και σε συγκεκριμένη ημερομηνία στο μέλλον. Επιτρέπουν κερδοσκοπία στις τιμές των εμπορευμάτων χωρίς να χρειάζεται ο επενδυτής να έχει φυσικά το εμπόρευμα.
oil and derivative commodity futures :≈ Άμεση ή έμμεση επένδυση σε πετρέλαιο ή σε συμβόλαια που βασίζονται στην τιμή του πετρελαίου και άλλων εμπορευμάτων.
[xv] https://tcf.org/content/commentary/15-things-america-could-buy-instead-of-spending-200-billion-more-on-iran-war/
[xvi] https://www.reuters.com/world/middle-east/netanyahu-says-iran-no-longer-has-uranium-enrichment-capacity-2026-03-19/
[xvii] ΣτΜ. Hayat Tahrir al-Sham
[xviii] ΣτΜ. Το Συμβούλιο Ειρήνης ιδρύθηκε, στο περιθώριο του 56ου Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ τον Ιανουάριο του 2026, από τον Τραμπ και διευθύνεται από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ αναφέρεται στην Απόφαση 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ως όργανο επιφορτισμένο με την εποπτεία των διαδικασιών του ειρηνευτικού σχεδίου για τη Γάζα.
Ένα συγκεκριμένο, οργανωμένο σχέδιο για τη Γάζα με διεθνή δομή και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, άρα (κατά τον συγγραφέα) τα γεγονότα δεν είναι χαοτικά αλλά εντάσσονται σε στρατηγική.
[xix] https://www.nytimes.com/2026/03/18/world/middleeast/west-bank-sexual-assault-israel-settlers.html
[xx] ΣτΜ. Μακροπρόθεσμα, αν συνεχιστεί για έναν χρόνο η σύγκρουση με την ίδια ένταση, το Ιράν θα υποστεί συνεχή φθορά σε υποδομές, στρατιωτικές δυνατότητες και παραγωγή όπλων και αυτό θα περιορίσει την ικανότητά του να ανταποδίδει.
[xxi] ΣτΜ. comforting := (ψυχολογικά) ανακουφιστικό, καθησυχαστικό, παρήγορο.
[xxii] ΣτΜ. blustering := που μιλάει με τρόπο θορυβώδη, αλαζονικό ή εκφοβιστικό. Που καυχιέται ή εκτοξεύει δυνατές, κενές απειλές.
