04 Ιουλίου 2020

Χτύπημα στις διαδηλώσεις, απάντηση με διαδηλώσεις!

Άμεσα σκοπεύει να ψηφίσει η κυβέρνηση τον νόμο που κατατέθηκε για τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις». Με το περιβόητο νομοσχέδιο του Μ. Χρυσοχοΐδη δίνεται η δυνατότητα στο κράτος να ελέγχει, να περιορίζει, να τροποποιεί το δρομολόγιο, μέχρι και να απαγορεύει κατά το δοκούν την όποια διαδήλωση. Oι κινητοποιήσεις θα πρέπει να γνωστοποιούνται πρώτα στην αστυνομία (!) και να ορίζεται υπεύθυνος, ώστε να διευκολύνεται το φακέλωμα και το κυνήγι αγωνιστών, αφού προβλέπεται και η διάταξη της επιβολής ποινών για όποιον συμμετέχει σε «απαγορευμένες» κινητοποιήσεις!

Ανέκαθεν, άλλωστε, η αστική τάξη έψαχνε τον τρόπο να εκμηδενίσει δια νόμου κάθε οργανωμένη και μαζική λαϊκή διεκδίκηση. Από τα χουντικά διατάγματα και τις απαγορεύσεις συναθροίσεων  μέχρι την «κατάργηση» της ταξικής πάλης του Λάσκαρη το 1976 και από το κυνήγι των κομμουνιστών με το «Ιδιώνυμο» του Ελ. Βενιζέλου, μέχρι τον Γ. Παπανδρέου στα 1964 που τάχα αναγνώριζε το δικαίωμα στις πορείες, αρκεί αυτές να γίνονται αθόρυβα και… στο πεζοδρόμιο! Τέτοιοι νόμοι (ίδιοι στο σήμερα ακόμα και σε φρασεολογία) ήταν απαραίτητοι για την αστική τάξη σε εκείνες τις περιόδους, που χαρακτηρίζονταν από την άνοδο και συγκρότηση του εργατικού κομμουνιστικού κινήματος και την όξυνση της ταξικής πάλης.

Στη σημερινή φάση της οπισθοχώρησης και της ήττας όμως που αποσκοπούν; Πέρα από τη συσχέτιση με τον «Μεγάλο Περίπατο», τον τουρισμό και την απαίτηση των μεγαλοεπιχειρήσεων για τη λειτουργία των καταστημάτων, ο κυριότερος στόχος είναι το χτύπημα του πιο χρήσιμου και αποτελεσματικότερου εργαλείου για τους αγώνες και την πάλη του λαού και των εργαζομένων, τη διαδήλωση! Αποτελεί διακαή πόθο του συστήματος και συνέχεια της ολομέτωπης επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες των εργαζομένων, που προωθήθηκε την τελευταία δεκαετία με την ψήφιση του νόμου για τις απεργίες στα πρωτοβάθμια σωματεία, την επέμβαση του κράτους στα σωματεία με τις ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, το μητρώο πραγματικών δικαιούχων κ.ά.

Το σύστημα και η κυβέρνηση εκμεταλλεύονται την αποσυγκρότηση του εργατικού κινήματος, και βρίσκουν την ευκαιρία, να τσακίσουν δικαιώματα και ελευθερίες. Και την ίδια στιγμή, προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν τις εργατικές-λαϊκές αντιδράσεις που θα ξεσπάσουν ενάντια στην βάρβαρη πολιτική και τον εργασιακό μεσαίωνα που προωθούν. Οι μαχητικές κινητοποιήσεις παγκόσμια (Λατινική Αμερική, ΗΠΑ, Γαλλία), που σε κάποιες περιπτώσεις είχαν και εξεγερσιακά χαρακτηριστικά, δείχνουν ξεκάθαρα στο σύστημα ποια είναι η πραγματική απειλή για τη λειτουργία του.

Έτσι ξεκάθαρα πρέπει να δείξουν στην εργατική τάξη και το λαό ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος απάντησης πέρα από την οργανωμένη και μαζική πάλη ενάντια στην κυβερνητική πολιτική! Ο αρνητικός συσχετισμός, η υποτακτική στάση της συνδικαλιστικής ηγεσίας, αλλά και η αναντίστοιχη στάση της Αριστεράς (επίσημης και εξωκοινοβουλευτικής) που σπέρνει αυταπάτες και ηττοπάθεια στις λαϊκές συνειδήσεις,  δεν πρέπει να προκαλούν απογοήτευση. Καθήκον για τους εργαζόμενους, το λαό, αλλά και για τις δυνάμεις του κινήματος είναι να αντιληφθούν τη σπουδαιότητα του ζητήματος και με όπλο την κοινή δράση, να απαντήσουν μαζικά στους προκλητικούς σχεδιασμούς της κυβέρνησης. Να βροντοφωνάξουν πως οι αγώνες δεν τρομοκρατούνται, δεν καταργούνται!
Αυτός είναι ο μεγαλύτερος φόβος του συστήματος: η εργατική τάξη και ο λαός να βρίσκονται στο δρόμο και να παλεύουν κόντρα στη λιτότητα, τη  φασιστικοποίηση, την καταστολή, διεκδικώντας ελευθερίες, δουλειά, ειρήνη και ανεξαρτησία!

•    ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

•    ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ!


•    ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ!


•    ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ!

Ταξική Πορεία
0 ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η μπαλαρίνα που έκρυβε τον Πρόεδρο Γκονζάλο

0

Στο μακρινό Περού
μια δασκάλα του χορού
αψήφησε το κράτος.
Κάποιοι είπανε για λάθος
και στις δίκες του σωρού
την κυνήγησαν με πάθος.

Εκείνο που περισσότερο άρεσε στη Μαρίτσα Γκαρρίδο Λέκκα ήταν ο χορός. Από τα πρώτα χρόνια της εφηβείας της μέχρι σήμερα, που είναι πενήντα τριών χρονών, δεν σταμάτησε ποτέ να τον απολαμβάνει, να εκφράζεται μέσω αυτού, ακόμα και υπό συνθήκες δύσκολες,  έως και απάνθρωπες.

Η Μαρίτσα Γκαρρίδο Λέκκα καταγόταν από ευκατάστατη οικογένεια και έλαβε χριστιανική εκπαίδευση. Πήγε στο κολλέγιο της Αγίας Καρδιάς (Sagrado Corazon Sophianum) και στη συνέχεια σπούδασε στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Περού, στην πρωτεύουσα Λίμα, για να γίνει δασκάλα. Αλλά την κέρδισε οριστικά ο χορός. Η λυγερόκορμη-όπως δείχνουν οι φωτογραφίες της- κοπέλα με τα φουντωτά σγουρά μαλλιά δίδασκε κλασικό και μοντέρνο χορό στην μεσοαστική συνοικία Σαντιάγο ντε Σούρκο της Λίμας. Εκεί είχε νοικιάσει ένα τριώροφο σπίτι, το ισόγειο του οποίου διαρρύθμισε κατάλληλα ώστε να παραδίδει τα μαθήματά της. Η ίδια έμενε στον δεύτερο όροφο μαζί με τον φίλο της, τον νεαρό αρχιτέκτονα Κάρλος Ιντσάουστεγκι. Ήταν είκοσι εφτά χρονών και μισό στις 12 Σεπτεμβρίου 1992.

Το προάστιο ήταν από τα λεγόμενα καλά. Είχε πλατιούς δρόμους, μεγάλα πεζοδρόμια (όπου η Γκαρρίδο Λέκκα άφηνε κάθε πρωΐ τα σκουπίδια σε σακκούλες να τα μαζέψει η υπηρεσία καθαριότητας), πολυκατοικίες, καθώς και τις βασικές υπηρεσίες ή καταστήματα, σούπερ-μάρκετ, φαρμακεία, κλπ, δηλαδή δεν είχε καμία σχέση με τις παραγκουπόλεις που έζωναν τη Λίμα και στις οποίες περιπολούσε ο στρατός με άρματα μάχης. Ειδικά μετά το "αυτο-πραξικόπημα" του προέδρου Αλμπέρτο Φουτζιμόρι τον Απρίλιο του ίδιου έτους, ειδικότερα μετά την επέκταση της δράσης των ανταρτών στην πρωτεύουσα, και στο Σούρκο έγινε εμφανής η παρουσία αστυνομικών, όχι όμως με το δάκτυλο στην σκανδάλη έτοιμοι για συμπλοκή. Δεν είχε Ινδιάνους εκεί και, ως γνωστόν, το Φωτεινό Μονοπάτι (Sendero Luminoso) στρατολογούσε σχεδόν αποκλειστικά ιθαγενείς. Η σφοδρή ταξική σύγκρουση που είχε ξεσπάσει από το 1980 στο Περού έφτανε σαν ένας απόηχος στην καθημερινότητα των κατοίκων του Σούρκο, κι όμως, χωρίς να το γνωρίζουν, στην γειτονιά τους έμενε ένας βασικός συντελεστής της. Στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας της Γκαρρίδο Λέκκα, ο οποίος είχε ξεχωριστή είσοδο και με κουρτίνες μονίμως να καλύπτουν τα παράθυρα, φιλοξενούνταν ο Αμπιμαέλ Γκούζμαν (κανονικά Γκουσμάν) ή Πρόεδρος Γκονζάλο, δηλαδή ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Περού και ηγέτης του αντάρτικου κινήματος Φωτεινό Μονοπάτι, νούμερο ένα καταζητούμενος από το περουβιανό κράτος. Ο τότε πενηντατριάχρονος Πρόεδρος Γκονζάλο έμενε με τη συμβία του (και νούμερο δυο στην ιεραρχία του κόμματος,- αλλά και στις έρευνες της αστυνομίας και του στρατού) Έλενα Ιπαρραγκίρε. Η Μαρίτσα Γκαρρίδο Λέκκα, αντιθέτως, ήταν υπεράνω πάσης υποψίας. Μια επαγγελματίας χορεύτρια.


Αφίσα του ΚΚΠ για τα 5 χρόνια Λαϊκού Πολέμου
Μέχρι που στις 31 Ιανουαρίου 1991 συνελήφθη η θεία της Νέλλυ Έβανς. Η Νέλλυ Έβανς Ρίσκο ντε Αλβάρες Καλντερόν (όπως ήταν το πλήρες όνομά της) ήταν επίσης του Καθολικού δόγματος, της Καθολικής εκπαίδευσης, της πίστης στο θεό (τουλάχιστον για κάποιο μεγάλο διάστημα), αλλά και στην ιδεολογία του Φωτεινού Μονοπατιού. Η οργάνωση αυτή, ενώ ξεκίνησε την αντάρτικη δράση της το 1980 στις Άνδεις στρατολογώντας μαζικά ακτήμονες εργάτες γης από τον ιθαγενικό κυρίως πληθυσμό, σύντομα απέκτησε ερείσματα και στα μικρομεσαία στρώματα ή στους φοιτητές των πόλεων. Για τους τελευταίους, η στράτευση με το παράνομο (αλλά μαζικό) Κομμουνιστικό Κόμμα του Περού δεν ήταν μια "εύκολη" επιλογή• στις αρχές της δεκαετίας του '90, αυτό που ξεκίνησε σαν αντάρτικο στα υψίπεδα είχε μεταβληθεί σχεδόν σε εμφύλιο πόλεμο. Οι ένοπλες ενέργειες επεκτάθηκαν στις πόλεις και η καταστολή, όπως και η ειδική νομοθεσία που τη συνόδευε, ήταν αμείλικτες. Ήδη χιλιάδες ινδιάνοι είχαν δολοφονηθεί από την στρατιωτική και παραστρατιωτική δράση του περουβιανού κράτους. Η πολιτική της τρομοκρατίας εντούτοις δεν είχε καταφέρει να εμποδίσει τη διάδοση της ιδεολογίας του (μαοϊκού) ΚΚΠ, το οποίο, σημειωτέον, αντλούσε παραδόσεις και από το ινκαϊκό σύστημα κοινοκτημοσύνης• ούτε τη συνεχή μαζικοποίησή του, κόντρα στο πνεύμα της εποχής όπου ο σοσιαλιστικός συνασπισμός κατέρρεε και τα κομμουνιστικά κόμματα όλου του κόσμου περνούσαν σοβαρή κρίση. Ένα, κατά κάποιο τρόπο, ιστορικό παράδοξο λοιπόν, που όμως εξηγείται από  την πολιτική τόσο του ΚΚΠ όσο και του περουβιανού κράτους. Το ΚΚΠ έθετε ζητήματα εθνικής ανεξαρτησίας, σοσιαλισμού και υπεράσπισης των ακτημόνων, δημοκρατικών δικαιωμάτων και κατάργησης των λατιφούντιων πρώτα και κύρια, ακολουθώντας την τακτική του "Λαϊκού Πολέμου", ως μόνο δυνατό μέσο για να αποκρουστεί η αντίδραση της περουβιανής αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού, αλλά και για να διαμορφωθούν συνθήκες ριζοσπαστικής αλλαγής. Το κράτος την περίοδο εκείνη, αυτό που έψαχνε άμεσα ήταν ένα χτύπημα στην ηγεσία του Φωτεινού Μονοπατιού. Διεθνείς αναλυτές εκτιμούσαν πιθανή ακόμα και την εντός σύντομου χρονικού διαστήματος τελική επικράτηση των κομμουνιστών ανταρτών.


Αφίσα του ΚΚΠ: "Οι μάζες φτιάχνουν την Ιστορία, το κόμμα της καθοδηγεί"
Με τη σύλληψη της Έβανς, η αστυνομία έβαλε στο μάτι και την Γκαρρίδο Λέκκα, επειδή αυτές οι δύο κάνανε πολύ στενή παρέα. Σύντομα οι αστυνομικοί ανακάλυψαν ότι και οι νεαροί με τους οποίους κατά καιρούς είχε σχετιστεί η νεαρή χορεύτρια ανήκαν στον αριστερό χώρο. Ο τελευταίος μάλιστα ήταν ύποπτος για συμμετοχή στο Φωτεινό Μονοπάτι. Επίσης γνώριζαν ότι τον τελευταίο καιρό η ηγεσία του κόμματος συνεδρίαζε στη Λίμα. Έτσι ξεκίνησαν να την παρακολουθούν.


Το σπίτι που έμενε η Γκαρρίδο Λέκκα, σήμερα
Η Γκαρρίδο Λέκκα ήταν προσεκτική. Όμως οι πράκτορες της αντιτρομοκρατικής κάποια στιγμή πρόσεξαν ότι ο όγκος των σκουπιδιών που εκείνη κατέβαζε κάθε μέρα ήταν υπερβολικός για τα δυο άτομα που υποτίθεται διέμεναν στην μαιζονέτα. Ερευνώντας τα σκουπίδια, μετά που τα περισυνέλεγε το απορριματοφόρο, διαπίστωσαν την ύπαρξη φαρμάκων της δερματικής πάθησης που γνώριζαν ότι έχει ο Αμπιμαέλ Γκούσμαν, καθώς και προκηρύξεων της οργάνωσης. Τη νύχτα της 11ης προς 12ης Σεπτέμβρη του 1992, όταν συνέβη ένα μπλακ άουτ στην περιοχή, οι πράκτορες της αντιτρομοκρατικής είδαν ένα άντρα με μούσι, με τα γενικά χαρακτηριστικά του Γκονζάλο, να ανάβει ένα κερί στον πρώτο όροφο. Αμέσως αποφάσισαν την έφοδο στο σπίτι.

Στην πραγματικότητα, στο σπίτι της νεαρής χορεύτριας δεν κρυβόταν μόνο ο πρόεδρος Γκονζάλο και η Ιπαρραγκίρε, αλλά συνεδρίαζε κατά καιρούς και η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος. Ένα βίντεο μάλιστα που κατασχέθηκε μετά την εισβολή της αστυνομίας έχει και ελληνικό ενδιαφέρον: Δείχνει όλη την κεντρική επιτροπή να χορεύει συρτάκι (το χορό του Ζορμπά) του Μίκη Θεοδωράκη, το οποίο προφανώς θα τους τον είχε μάθει η Μαρίτσα Γκαρρίδο.
Μαζί με τους δυο ηγέτες του ΚΚΠ συνελήφθησαν το νεαρό ζευγάρι καθώς και άλλα οκτώ στελέχη του κόμματος. Το παράδοξο της επιχείρησης ήταν ότι όχι μόνο δεν ασκήθηκε βία, αλλά η αντιτρομοκρατική ούτε καν έστησε ένα από τα συνηθισμένα σε τέτοιες περιπτώσεις σώου, με κουκουλοφόρους, βαρύ οπλισμό και ελάχιστους αυταρχικούς διαλόγους-εντολές. Στις εικόνες που έδειξαν τα κανάλια ο Αμπιμαέλ Γκούζμαν καθόταν στην πολυθρόνα και συζητούσε σε ήρεμο και αργό τόνο, σχεδόν πατρικό, με τους με πολιτικά ντυμένους πράκτορες οι οποίοι ερευνούσαν παράλληλα την μεγάλη βιβλιοθήκη του και τα ντουλάπια (χωρίς να τα κάνουν άνω κάτω), ενώ η Ιπαρραγκίρε στεκόταν πάνω από τον ώμο του, σαν υπασπίστριά του, κρατώντας ένα κόκκινο σημαιάκι με το σφυροδρέπανο. Σαν να τους έλεγε: σας μιλάει ο ηγέτης του Φωτεινού Μονοπατιού, θα το σεβαστείτε. Ο κομμουνιστής ηγέτης άλλωστε γνώριζε ότι δεν είχε πιθανότητες διαφυγής• δεν συνοδεύονταν από ένοπλη φρουρά, τουλάχιστον εκείνη τη νύχτα. Αργότερα, στη φυλακή, μετά από απεργία πείνας, τους δόθηκε άδεια να παντρευτούν.



Ίσως εκείνη την στιγμή να μίλησε το δέος που ένιωσε ο επικεφαλής και οι άντρες του μπροστά σε μια αναμφίβολα μεγάλη πολιτική προσωπικότητα της χώρας τους. Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη. Η κυβέρνηση μαζί με τη ΣΙΑ αμέσως προσπάθησαν να ξεφτιλίσουν το μεγάλο τους θήραμα. Έδειξαν βίντεο από την σωματική έρευνα. Ο Αμπιμαέλ Γκούζμαν παρουσιάστηκε επίσημα, μπροστά στους ανταποκριτές του Τύπου, σαν να ήταν ένα άγριο θηρίο, μια τίγρη που μόλις πιάστηκε: με οριζόντια ριγέ ασπρόμαυρη φόρμα πάνω στην οποία υπήρχε ταμπελάκι με το νούμερό του και μέσα σε κλουβί κανονικό. Με την ίδια εμφάνιση παρουσιάστηκαν και οι υπόλοιποι, αλλά συνοδευόμενοι, έξω από το κλουβί. Την ίδια αντιμετώπιση είχε επίσης η Μαρίτσα Γκαρρίδο Λέκκα. Εμφανώς τρομοκρατημένη, κατόρθωσε πάντως μπροστά στους δημοσιογράφους να πει συνθήματα του Φωτεινού Μονοπατιού. Δεν την διέκοψαν. Ενώ όταν έκανε το ίδιο ο Αμπιμαέλ Γκούζμαν, όλοι οι παριστάμενοι άρχισαν να τραγουδάνε τον εθνικό ύμνο για να του σπάσουν το ηθικό.



Η αποφυλάκιση της 53χρονης χορεύτριας
Ο Αμπιμαέλ Γκούζμαν καταδικάστηκε σε ισόβια, το ίδιο και η Ιπαρραγκίρε, το ίδιο και ο δικηγόρος του. Ο ηγέτης του ΚΚΠ μεταφέρθηκε στην απομόνωση στην οποία βρίσκεται μέχρι και σήμερα που είναι 85 χρονών, σ' ένα νησί-ναυτική βάση, το Καλάο απέναντι από τη Λίμα. Οι πολιτικές του παρεμβάσεις είναι ως εκ τούτου πολύ περιορισμένες και οι περισσότερες αφορούν το αίτημα αμνήστευσης και ειρήνευσης. Τα ίχνη όλων πρακτικά χάθηκαν μέσα στις σκληρές συνθήκες κράτησης και απομόνωσης. Η Μαρίτσα Γκαρρίδο Λέκκα απ' την μεριά της εξέτισε 25 χρόνια ακριβώς [1]: βγήκε στις 12 Σεπτέμβρη του 2017. Δεν της χαρίστηκε ούτε μια μέρα.

Το πλήγμα για το ΚΚΠ ήταν τεράστιο. Μέσα σε λίγα χρόνια το κόμμα διασπάστηκε, πολλοί αντάρτες παρέδωσαν τα όπλα και παραδόθηκαν, ειδικά μετά και τη σύλληψη του διαδόχου στην ηγεσία, του κομαντάντε Φελισιάνο. Κάποιες ολιγομελείς αντάρτικες ομάδες του Φωτεινού Μονοπατιού εξακολουθούν μέχρι σήμερα να δραστηριοποιούνται σε περιοχές των Άνδεων, διενεργώντας σποραδικές επιθέσεις στη χωροφυλακή, με βαρύ αντίτιμο σε ζωές όμως. Τα περισσότερα πρώην μέλη του, μέσα και έξω απ' τις φυλακές, προσπαθούν σήμερα να συγκροτήσουν μια νόμιμη πολιτική οργάνωση, τη MovADeF (Movimiento por la Amnistia y Derechos Fundamentales-Κίνημα για την Αμνηστία και τα Στοιχειώδη Δικαιώματα), που σε συνδυασμό με το αίτημα γενικής αμνηστίας, θεωρούν ότι είναι η μόνη πολιτική διέξοδος στην παρούσα φάση, μετά την συντριπτική ήττα. Η περουβιανή κυβέρνηση το 2011 της απαγόρευσε να συμμετάσχει στις εκλογές.

Μέσα στη φυλακή, όταν πέρασαν κάποια χρόνια και χαλάρωσαν οι συνθήκες κράτησης, η Μαρίτσα Γκαρρίδο Λέκκα δημιούργησε χορευτικοθεατρική ομάδα με συγκρατούμενές της. Όταν αποφυλακίστηκε δήλωσε ότι θα ασχοληθεί με τον χορό που τόσο λατρεύει. Δήλωσε επίσης, ότι δεν ήταν μέλος του ΚΚΠ, αλλά και ότι δεν μετανιώνει που προστάτευε τον αρχηγό του κόμματος. Οι τηλεοράσεις την ακολουθούσαν σε κάθε βήμα της, μια νέα δημοσιότητα της "χαρίστηκε"-όπως με τη σύλληψή της, και την παρατήρησαν να συμμετέχει σε διαδηλώσεις της ΜοvADeF. Ξαναέσμιξε με την Νέλλυ Έβανς η οποία είχε αποφυλακιστεί από το 2006.



Σημειώσεις:
[1]: Η αρχική ποινή ήταν ισόβια, για "προδοσία της πατρίδας". Μετά που έπεσε ο Φουτζιμόρι όλες οι δίκες επαναλήφθηκαν. Θανατική ποινή δεν υπήρχε στο Περού.

από τη σειρά "Μικρά της Ιστορίας" του blog ΙΔΕΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πατρίς Λουμούμπα: «Ο μαύρος άγιος» [2 Ιουλίου 1925 - 17 Ιανουαρίου 1961]

0
Απαγορεύεται να είσαι ανεξάρτητος

Στα μέσα του 1960, το Κονγκό, που μέχρι τότε ήταν βελγική αποικία, γιόρτασε την ανεξαρτησία του.

Το κοινό άκουγε τις ατελείωτες εκφωνήσεις λόγων κι έλιωνε από τη ζέστη και την ανία. Το Κονγκό, ο ευγνώμων μαθητής, υποσχόταν καλή διαγωγή. Το Βέλγιο, αυστηρή δασκάλα, προειδοποιούσε για τους κινδύνους της ελευθερίας.

Τότε ξέσπασε η ομιλία του Πατρίς Λουμούμπα. Κατηγόρησε την αυτοκρατορία της σιωπής, και με τη φωνή του μίλησαν όσοι δεν είχαν φωνή. Εκείνος ο γρουσούζης, που τους είχε χαλάσει τη γιορτή, αναφέρθηκε στους πρωτεργάτες της ανεξαρτησίας, τους δολοφονημένους, τους φυλακισμένους, τους βασανισμένους, τους εξόριστους που όλα εκείνα τα χρόνια είχαν αγωνιστεί ενάντια στην ταπεινωτική σκλαβιά της αποικιοκρατίας.

Στην ευρωπαϊκή εξέδρα έπεσε μια παγερή σιωπή, όμως τα λόγια του διακόπηκαν οχτώ φορές από τις επευφημίες του κοινού.

Εκείνη η ομιλία σφράγισε τη μοίρα του.

Ο Λουμούμπα, που μόλις είχε βγει από τη φυλακή, κέρδισε τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στην ιστορία του Κονγκό, και βρέθηκε επικεφαλής της πρώτης κυβέρνησης, όμως ο βελγικός τύπος τον αποκάλεσε «αγράμματο κλέφτη που παραληρεί». Ο διευθυντής της CIA, Ο Άλεν Ντάλες, έστειλε την εξής εντολή στους υπαλλήλους του: «Η ανατροπή του Λουμούμπα είναι επείγουσα υπόθεση για μας».

Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αϊζενχάουερ είπε στο Βρετανό πρωθυπουργό λόρδο Χόουμ: «Έφτασε η στιγμή να απαλλαχτούμε από αυτόν.»

Και ο υπουργός Αφρικανικών Υποθέσεων της βελγικής κυβέρνησης, είπε κι αυτός τη γνώμη του: «Ο Λουμούμπα πρέπει να φύγει για πάντα.»

Στις αρχές του 1961, Βέλγοι αξιωματούχοι επικεφαλής οχτώ στρατιωτών κι εννέα αστυνομικών εκτέλεσαν τον Λουμούμπα, καθώς και τους στενότερους συνεργάτες του.

Επειδή η βελγική κυβέρνηση και τα ανδρείκελά της, ο Μομπούτου και ο Τσόμπε, φοβόντουσαν τη λαϊκή εξέγερση, απέκρυψαν το έγκλημα.

Δεκαπέντε μέρες αργότερα, ο νέος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Τζον Κένεντι, ανακοίνωσε: «Δεν θα επιτρέψουμε να επανέλθει ο Λουμούμπα στην κυβέρνηση.»

Και ο Λουμούμπα, που είχε ήδη δολοφονηθεί και σάπιζε σε ένα βαρέλι με θειικό οξύ, δεν επανήλθε στην κυβέρνηση.

[Eduardo Galeano, αφήγημα από την εξαιρετική έκδοση του βιβλίου «Καθρέφτες», «εκδοτικός οργανισμός Πάπυρος»]

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΑΓΙΟΣ


ΠΑΤΡΙΣ ΛΟΥΜΟΥΜΠΑ - ένα μεγάλο κάτασπρο γέλιο μες στη νύχτα του προσώπου σου,

στη νύχτα του λαού σου, στη νύχτα της χώρας σου -

ένα άσπρο γέλιο - λάμπυζε στα τζάμια των φτωχόσπιτων,

στα χείλη των μαύρων μανάδων, των μαύρων παιδιών,

όπως η αυγή πίσω απ΄τα δάση ή πίσω απ΄τα βουνά του κάρβουνου,

άσπρο σαν το χεροσφίξιμο δύο μαύρων χεριών

άσπρο σαν την απόφαση της ελευθερίας

άσπρο σαν τη δύναμη της αδελφοσύνης.


Πάτρις Λουμούμπα, είχες δει τα κομμένα χέρια των αδελφών σου

διατηρημένα στ' αλάτι μέσα στα κοφίνια των αφεντάδων,

είχες δει τη λάμψη απ΄τα διαμάντια σας να φωτίζει ξένα συμπόσια,

είχες δει το χρυσάφι της χώρας σου να γεμίζει τα όπλα των δολοφόνων της χώρας σου.


Είχες δε το αίμα και τα σίδερα, και τ΄άστρα πίσω απ΄τα σίδερα.

....................................................

ΠΑΤΡΙΣ ΛΟΥΜΟΥΜΠΑ, άλλο δεν είχες απόνα άσπρο γέλιο μπροστά σ΄ όλο το μαύρο

μπροστά σ΄ όλο το μαύρο του θανάτου, σ' όλο το μαύρο της αδικίας

ένα άσπρο γέλιο σαν τη θέληση της δικαιοσύνης,

άσπρο-άσπρο, συναγμένο σπόρο-σπόρο απ΄την καρδιά του λαού σου

όπως συνάζουμε απ΄τα σκόρπια αστέρια μιας απέραντης νύχτας

την άσπρη ανάμνηση, την άσπρη αναμονή, την άσπρη περηφάνεια

την άσπρη δύναμη της καλής μάχης αντίκρυ σ΄όλους τους άσπρους δολοφόνους

αντίκρυ σ΄όλες τις μαύρες δυστυχίες.


Πάτρις Λουμούμπα - ένα άσπρο γέλιο στη νύχτα του λαού σου.

όλα τα ντουφέκια σημάδευαν το γέλιο σου.

Πάνω στο γέλιο σου σημάδευαν την καρδιά της Αφρικής. Πολύ γελούσες, Πάτρις Λουμούμπα.

Πολύ πίστευες στη δικαιοσύνη των αδικημένων. Έδινες στόχο, Πάτρις Λουμούμπα.


Όλα τα ντουφέκια σημάδευαν το γέλιο σου. Φυλάξου, Πάτρις, σου φωνάζαμε.

Φυλάξου, αδελφέ μας, σου φωνάζαμε.

Φύλαξε το γέλιο του λαού σου. Φύλαξέ μας το.

Εσύ, πολύ πίστευες στην ελευθερία, πολύ γελούσες, μαύρε αδελφέ μας.

Και σε σκότωσαν.

Πάτρις Λουμούμπα, σε σκότωσαν γιατί πολύ αγαπούσες να γελούν

τα μαύρα αδέλφια σου

ένα άσπρο γέλιο κατάντικρυ σ΄ όλες τις νύχτες. Και σε σκότωσαν.

Ένα άσπρο γέλιο, Πάτρις Λουμούμπα, - αυτό δεν το σκότωσαν.

Δεν μπόρεσαν, Πάτρις Λουμούμπα.

Δε σκότωσαν τ΄άσπρο σου γέλιο πάνω σ΄όλα τα πικραμένα στόματα.

[...]


[απόσπασμα από το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου «Ο ΜΑΥΡΟΣ ΑΓΙΟΣ», από τη συλλογή ποιημάτων «ΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΙΚΑ», εκδόσεις Κέδρος]. Το ποίημα μεταφέρθηκε στο μονοτονικό σύστημα, κρατώντας την ορθογραφία του πρωτότυπου


Η ανάσταση του Λουμούμπα


Η δολοφονία του Λουμούμπα ήταν μια χειρονομία για να πάρουν πίσω την αποικία.

Από τα βάθη της γης, ο ορυκτός πλούτος του Κονγκό (ο χαλκός, το κοβάλτιο, τα διαμάντια, ο χρυσός, το ουράνιο, το πετρέλαιο), έδινε εντολές.

Η απόφαση είχε παρθεί με τη συνενοχή των Ηνωμένων Εθνών. Ο Λουμούμπα είχε σοβαρούς λόγους να μην εμπιστεύεται τους αξιωματικούς του στρατού, τον οποίον αποκαλούσαν διεθνή, και κατήγγειλε «το ρατσισμό και τον πατερναλισμό εκείνων για τους οποίους η Αφρική δεν είναι παρά κυνήγι λιονταριών, σκλαβοπάζαρο και αποικιοκρατία. Είναι φυσικό να τα βρούνε με τους Βέλγους. Έχουν την ίδια ιστορία και την ίδια απληστία για τον εθνικό μας πλούτο.

Ο Μομπούτου, ο ήρωας του ελεύθερου κόσμου, που συνέλαβε τον Λουμούμπα και τον έστειλε στο θάνατο, χάρηκε την εξουσία για πάνω από τριάντα χρόνια. Οι διεθνείς πιστωτικοί οργανισμοί αναγνώρισαν την αξία του, και φάνηκαν γενναιόδωροι μαζί του. Όταν πέθανε, η προσωπική του περιουσία ανερχόταν περίπου στο σύνολο του εξωτερικού χρέους της χώρας. Γι΄αυτή τη χώρα είχε αφιερώσει τον καλύτερο εαυτό του.

Ο Λουμούμπα είχε πει:

«Κάποια μέρα η ιστορία θα πάρει το λόγο. Όχι η ιστορία που μας μαθαίνουν τα Ηνωμένα Έθνη, η Ουάσιγκτον, το Παρίσι, ή οι Βρυξέλλες. Η Αφρική θα γράψει κι αυτή την ιστορία της.» [...]

[Eduardo Galeano, αφήγημα από το βιβλίο «Καθρέφτες», «εκδοτικός οργανισμός Πάπυρος»]


https://fyllabooks.blogspot.com/
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

03 Ιουλίου 2020

ΑΘΗΝΑ | Συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής για την Ελευθερία της διαδηλώσης. (βίντεο)

0



Συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής για την Ελευθερία της διαδήλωσης.
Δημοσιεύτηκε από Covid19: Κανένας Μόνος / Καμία Μόνη στις Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2020
Το δικαίωμα στη διαδήλωση είναι υπόθεση όλων μας. Πρέπει να υπάρξει η μέγιστη δυνατή συγκέντρωση δυνάμεων για να απαντήσουμε στην νέα κυβερνητική πρόκληση που έρχεται να πλήξει τα ήδη λαβωμένα λαικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Είναι ιδιαίτερα κρίσιμο σωματεία, συνδικάτα, σύλλογοι και όλοι οι μαζικοί φορείς του οργανωμένου κινήματος να πάρουν θέση, να λάβουν αγωνιστικές αποφάσεις και να δώσουν ηχηρό μήνυμα ότι αυτή η απαγόρευση δεν θα περάσει. Στην κατεύθυνση αυτή συγκροτήθηκε η επιτροπή υπεράσπισης του δικαιώματος στη διαδήλωση. Καλούμε σε:

- Μαζική εξόρμηση το Σάββατο 4/7 στις 12: 00 στο κέντρο της Αθήνας με αφετηρία την πλατεία Κάνιγγος.

- Συγκέντρωση – διαδήλωση την Τρίτη 7/7 στις 19:00 στα Προπύλαια.

- Νέα διαδήλωση την ημέρα ψήφισης του Νομοσχεδίου
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Εκδήλωση της Πρωτοβουλίας Μουσικών Καλλιτεχνών

0
Στις 29/6 η Πρωτοβουλία μας μαζί με το ΣΤΑΖΟΕ (Σωματείο Τεχνικών Απασχολούμενων σε Ζωντανές Οπτικοακουστικές Εκδηλώσεις) πραγματοποίησε στα γρασίδια της Φιλοσοφικής εκδήλωση με θέμα: "Η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων στο θέαμα - ακρόαμα σε παλιές και νέες συνθήκες. Πώς απαντάμε."

Την εκδήλωση άνοιξαν ομιλητές - εκπρόσωποι από το χώρο της μουσικής και του θεάτρου (μέλη της Πρωτοβουλίας) εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών-εικαστικών καθώς και εκπρόσωπος του ΣΤΑΖΟΕ.

Ακολούθησε ζωντανή μουσική με τους Mordana, Καίσαρα Κίκη και Αφούσηδες, Κλιμάκιο Μκ2 και Paka Duo, οι οποίοι μας χάρισαν στιγμές ποικίλων ηχοχρωμάτων και συναισθήματων.
Το κάθε σχήμα, με μουσικούς ξεχωριστούς στο είδος τους, στήριξε τον αγώνα μας για ίσα δικαιώματα και την διεκδίκηση αξιοπρεπών όρων εργασίας.
Τους ευχαριστούμε θερμά έναν προς έναν για αυτή τους την ξεχωριστή παρουσία..!!

Είμαστε στο πλευρό όλων όσων αγωνίζονται για ένα πιο δίκαιο και αξιοπρεπές εργατικό παρόν και μέλλον.

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας, μέχρι να δικαιωθούν τα αιτήματά μας, για:

✊μηνιαίο επίδομα που να καλύπτει τις καθημερινές μας ανάγκες, για όσο διάστημα χρειαστεί, μέχρι να επανέλθει ο κλάδος σε κανονική λειτουργία.
✊επίδομα ενοικίου και ελαφρύνσεις στους λογαριασμούς ρεύματος, νερού κλπ
✊επίδομα ανεργίας σε όλους τους ανέργους, χωρίς προϋποθέσεις και δωρεάν ασφάλιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλο το διάστημα ανεργίας
✊Όχι στις αντεργατικές ρυθμίσεις που χτυπάνε τα δικαιώματα των εργαζομένων
✊Να στηριχθεί το σύστημα υγείας με νέες προσλήψεις προσωπικού, με άνοιγμα νέων ΜΕΘ και όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για το προσωπικό
✊Καμία περιστολή δημοκρατικών και συνδικαλιστικών ελευθεριών

Αυτός ο αγώνας μας αφορά όλους.









Πρωτοβουλία μουσικών-καλλιτεχνών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο ΧΟΡΟΣ / the dance (στίχοι Τάκη Βαρελά, Μουσική Εύας Φάμπα, ερμηνεύουν οι Υπεραστικοί)

0
Ο ΧΟΡΟΣ

Στίχοι: Τάκη Βαρελά
Μουσική: Εύας Φάμπα
Ερμηνεύουν οι Υπεραστικοί.

Μαζί τους ο Βασίλης Παρασκευόπουλος, κλαρινέτο, ο Κώστας Σταυρόπουλος, κοντραμπάσο και η Εύα Φάμπα, κιθάρα
Ενορχήστρωση: Εύα Φάμπα & Υπεραστικοί
Ηχοληψία & Μίξη : Γιώργος Νταβαρίνος
Video art : Γιάννης Κλεφτογιάννης

Όσα χρόνια κι αν έχουν περάσει, ο αγώνας που έδωσαν με πάθος, λεβεντιά κι αυτοθυσία τόσοι άνθρωποι με το ΕΑΜ, τον ΕΛΑΣ, το ΔΣΕ για τη λευτεριά και το δίκιο του λαού, συγκινεί και εμπνέει. Διαβάζοντας το βιβλίο του φίλου σημαντικού ζωγράφου Τάκη Βαρελά «ΣΤΑ CAFÉ ΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ» , θαύμασα το ποίημα Ο ΧΟΡΟΣ που αφιέρωσε στον καπετάν Πελοπίδα, («τον αντάρτη καπετάνιο του ΕΛΑΣ Ρούμελης Σεραφείμ Κοσόρα που εκτελέστηκε στο Γουδί το Μάρτη του 1948 από τα στρατοδικεία της αστικής τάξης»). Είχε έρθει η στιγμή να τιμήσω με πιο προσωπικό τρόπο, μελοποιώντας τους στίχους, τη μνήμη αυτών των αγωνιστών που η προσφορά τους στη φωτεινή πλευρά της ιστορίας του τόπου μας, με κάνει να δακρύζω πάντα. Το τραγούδι πλέον Ο ΧΟΡΟΣ βρήκε ιδανικό ερμηνευτή το μουσικό συγκρότημα ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ, ένα συγκρότημα με έντονη, πολύ δημιουργική καλλιτεχνική πορεία που μέσα από τις εμφανίσεις και τη μουσική του παίρνει ξεκάθαρα θέση στο πλευρό της εργατικής τάξης , που ενώ παράγει όλο τον κοινωνικό πλούτο καταδικάζεται στη φτώχεια και την εξαθλίωση, στο πλευρό αυτών που παλεύουν για μια άλλη κοινωνία, χωρίς εκμετάλλευση.

Ευχαριστώ πολύ επίσης τους συνάδελφους και φίλους Βασίλη Παρασκευόπουλο (κλαρινέτο) και Κώστα Σταυρόπουλο (κοντραμπάσο) που συνεργάστηκαν στην ηχογράφηση, τον Γιώργη Νταβαρίνο για την ηχοληψία και μίξη και τον ταλαντούχο Γιάννη Κλεφτογιάννη για τη δημιουργία του βίντεο.

Εύα Φάμπα.

Ιούλης 2020

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ - ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

0
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

Η Κυβέρνηση επιδιώκει να ψηφίσει ένα νομοσχέδιο το οποίο ουσιαστικά απαγορεύει και καταργεί το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα στη διαδήλωση. Πρόκειται για ένα νομοθέτημα χουντικής έμπνευσης που μας γυρίζει πίσω σε σκοτεινές εποχές διώξεων, πολιτικής και κοινωνικής φίμωσης. Μεταξύ άλλων, το νομοσχέδιο προβλέπει:

- Υποχρεωτική λήψη άδειας από την αστυνομία για κάθε διαδήλωση και συγκέντρωση

- Ιδιώνυμο ποινικό αδίκημα η αυθόρμητη διαδήλωση

- Απόλυτη ελευθερία της αστυνομίας να διαλύει κατά το δοκούν κάθε συνάθροιση με τα πιο βίαια μέσα

- «Πρόσωπο- οργανωτής» συνάθροισης αστικά υπεύθυνο για κάθε φθορά ή καταστροφή

Οι σιδηρόφραχτες αυτές διατάξεις ισοδυναμούν με κατάργηση της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, τις ελευθερίας έκφρασης κάθε λογής κοινωνικών αιτημάτων και διεκδικήσεων μέσα από διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, συναθροίσεις. Σημαίνει ότι στο εξής κάθε κυβέρνηση θα μπορεί να νομοθετεί οποιαδήποτε μέτρα, χωρίς να μπορεί να εκφραστεί η φωνή της κοινωνίας, χωρίς να λογαριάζει αντιδράσεις από το λαό.

Το δικαίωμα στη διαδήλωση είναι υπόθεση όλων μας. Πρέπει να υπάρξει η μέγιστη δυνατή συγκέντρωση δυνάμεων για να απαντήσουμε στην νέα κυβερνητική πρόκληση που έρχεται να πλήξει τα ήδη λαβωμένα λαικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Είναι ιδιαίτερα κρίσιμο σωματεία, συνδικάτα, σύλλογοι και όλοι οι μαζικοί φορείς του οργανωμένου κινήματος να πάρουν θέση, να λάβουν αγωνιστικές αποφάσεις και να δώσουν ηχηρό μήνυμα ότι αυτή η απαγόρευση δεν θα περάσει. Στην κατεύθυνση αυτή συγκροτήθηκε η επιτροπή υπεράσπισης του δικαιώματος στη διαδήλωση. Καλούμε σε:

- Μαζική εξόρμηση το Σάββατο 4/7 στις 12: 00 στο κέντρο της Αθήνας με αφετηρία την πλατεία Κάνιγγος.

- Συγκέντρωση – διαδήλωση την Τρίτη 7/7 στις 19:00 στα Προπύλαια.

- Νέα διαδήλωση την ημέρα ψήφισης του Νομοσχεδίου

Η επιτροπή σας προσκαλεί σε συνέντευξη τύπου την Παρασκευή 3/7 στις 12:00 στα γραφεία της ΟΛΜΕ (Κορνάρου 2, Αθήνα) με τους:

- Γρηγόρης Καλομοίρης, μέλος της εκτελεστικής επιτροπής της ΑΔΕΔΥ.

- Μιχάλης Ρίζος, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου « Αττικόν »

- Ουρανία Σταυρακάκη, Αγωνιστικές Κινήσεις εκπαιδευτικών.

Ούτε σκέψη για απαγόρευση των διαδηλώσεων!

Υπογράψτε τη δήλωση της επιτροπής εδώ!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Παρέμβαση ενάντια στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις

0

Παρέμβαση στην κεντρική πλατεία έκανε το ΚΚΕ(μ-λ) την Πέμπτη 2/7 το απόγευμα, καταγγέλλοντας το νομοσχέδιο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων. Με την κομματική προκήρυξη, ανακοινώσεις από τη ντουντούκα και συζητήσεις με κόσμο προσπάθησε να αναδείξει τη στόχευση του νομοσχεδίου και την ανάγκη να αναπτυχθεί η λαϊκή πάλη για να μην περάσει. Προς αυτή την κατεύθυνση άλλωστε έχει απευθύνει ανοιχτό κάλεσμα σε πολιτικές και συνδικαλιστικές συλλογικότητες της πόλης, για ανοιχτή σύσκεψη με την Παρασκευή 3 Ιούλη, 7:00 μ.μ. στον αριστερό χώρο "Ρωγμή".
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

02 Ιουλίου 2020

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ (ΔΕΥΤΕΡΑ 6 Ιούλη)

0
 
ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΣΚΕΨΗ ΜΑΖΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ/ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ, ΤΟΠΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ, ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ, ΑΝΕΝΤΑΧΤΩΝ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ

ΔΕΥΤΕΡΑ 6 Ιούλη - 7:00 μ.μ. ΣΤΟΝ Α΄ ΟΡΟΦΟ ΤΟΥ Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης (Αριστοτέλους 32)

Μετά από 10 χρόνια μνημονιακής λιτότητας, αλλεπάλληλων μειώσεων μισθών και συντάξεων, καταπάτησης εργασιακών δικαιωμάτων, κατακρεούργησης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, και με τη νέα ύφεση στην οικονομία εντός των θυρών, τη νέα άνοδο της ανεργίας και τις συνθήκες εργασιακές γαλέρας να τείνουν να γίνουν «κανονικότητα», η κυβέρνηση επιδιώκει να ψηφίσει ένα νομοσχέδιο το οποίο ουσιαστικά απαγορεύει και καταργεί το θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα στις συγκεντρώσεις και στις διαδηλώσεις. Πρόκειται για ένα νομοθέτημα χουντικής έμπνευσης που μας γυρίζει πίσω σε σκοτεινές εποχές διώξεων, πολιτικής και κοινωνικής φίμωσης. Μεταξύ άλλων, το νομοσχέδιο προβλέπει:

- Υποχρεωτική λήψη άδειας από την αστυνομία, προκειμένου να διοργανωθεί οποιαδήποτε διαδήλωση και συγκέντρωση

- Ορισμό ως ιδιώνυμο ποινικό αδίκημα την αυθόρμητη διαδήλωση

- Απόλυτη ελευθερία της αστυνομίας να διαλύει κατά το δοκούν κάθε συνάθροιση με τα πιο βίαια μέσα

- Πρόσωπο- «οργανωτής» συνάθροισης, που θα είναι αστικά υπεύθυνος για κάθε φθορά ή καταστροφή, που μπορεί να προκαλέσει οποιοσδήποτε κατά τη διάρκεια της συνάθροισης.

Οι σιδηρόφραχτες αυτές και άλλες διατάξεις, οι οποίες έρχονται προς ψήφιση στη Βουλή μέσα στο καλοκαίρι, που υπολειτουργεί, και όσο ισχύουν ακόμη τα μέτρα υγειονομικής προστασίας από την πανδημία του κορονοϊού, ισοδυναμούν με κατάργηση της ελευθερίας του συνέρχεσθαι, της ελευθερίας έκφρασης κάθε λογής κοινωνικών - εργασιακών αιτημάτων και διεκδικήσεων μέσα από διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις, συναθροίσεις.

Σημαίνει ότι στο εξής κάθε κυβέρνηση θα μπορεί να νομοθετεί οποιαδήποτε μέτρα, χωρίς να μπορεί να εκφραστεί η φωνή της κοινωνίας, χωρίς να λογαριάζει αντιδράσεις από το λαό και κάθε εργοδότης να επιβάλλει τις θέσεις του, χωρίς αντιστάσεις από τους εργαζόμενους.

Το δικαίωμα στη διαδήλωση είναι υπόθεση όλων μας.

Ούτε σκέψη για απαγόρευση των διαδηλώσεων!

Οι διεκδικήσεις μας, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας, δε θα μπουν στο γύψο!

Καλούμε σε ανοιχτή σύσκεψη φορέων και εκπροσώπων του συνδικαλιστικού/εργατικού και φοιτητικού κινήματος, τοπικών κινημάτων, δημοτικών και περιφερειακών σχημάτων, μεμονωμένων συναγωνιστών, τη Δευτέρα 6 Ιούλη, ώρα 7:00 μ.μ. στον πρώτο όροφο του ΕΚΘ.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΤΡΑ | Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον κρατούμενο Α. Κυριαζή

0



Την Τρίτη 30/6, πραγματοποιήθηκε στην Πάτρα συγκέντρωση και πορεία αλληλεγγύης στον κρατούμενο Α. Κυριαζή, φοιτητή του ΕΑΠ που από τις 11 Ιουνίου βρίσκεται σε απεργία πείνας και δίψας διεκδικώντας το δικαίωμά του στην εκπαίδευση. Στην πορεία που είχε μαζικότητα περίπου 150 ατόμων συμμετείχαν με πανό διάφοροι φοιτητικοί σύλλογοι, οι νεολαίοι του ΚΚΕ(μ-λ) και ο Δυσσήνιος Ίππος, ενώ η ΚΝΕ με αντιπροσωπεία 20 ατόμων και ξεχωριστό πανό φοιτητικών συλλόγων συμμετείχε στη συγκέντρωση αλλά δεν ακολούθησε στην πορεία.

Αυτή τη στιγμή ο Α. Κυριαζής διανύει την 22η ημέρα λευκής απεργίας και η υγεία του βρίσκεται σε πολύ άσχημη κατάσταση ενώ οι γιατροί προειδοποιούν για άμεσο κίνδυνο νεφρικής ανεπάρκειας. Είναι αναγκαίο να στηρίξουμε τον αγώνα του, όπως και του Β. Δημάκη, για σπουδές και ελευθερίες ενάντια σε αυτό το σύστημα που καταστέλλει και τρομοκρατεί!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θεσσαλονίκη | Παρεμβάσεις της Ταξικής Πορείας σε πολλούς εργασιακούς χώρους

0
Ο Ιούνιος ήταν ένας μήνας πολλών παρεμβάσεων για την Ταξική Πορεία Θεσσαλονίκης, καθώς επιχείρησε να έρθει σε επαφή με εργαζόμενους σε χώρους όπως: ο επισιτισμός, το εμπόριο, η ιδιωτική εκπαίδευση και οι μισθωτοί τεχνικοί.





Σε καθένα από αυτούς τους χώρους μοιράστηκε υλικό που είχε στόχο να αναδείξει την τεράστια επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι στα δικαιώματα τους, τα χαρακτηριστικά της περιόδου μετά το τέλος της καραντίνας αλλά και την ανάγκη οργάνωσης αντιστάσεων.

Για το σύνολο των παρεμβάσεων ο απολογισμός είναι θετικός καθώς οι εργαζόμενοι ήταν δεκτικοί στο να ακούσουν τις απόψεις της Ταξικής Πορείας και να εκφράσουν τον προβληματισμό τους για όσα θα ακολουθήσουν τους επόμενους μήνες.

Το κρίσιμο ζήτημα την επόμενη περίοδο είναι να βρει διέξοδο η δίκαιη οργή των εργαζομένων, με την οργάνωση στους χώρους δουλειάς με την εναντίωση τους στην νέα αντεργατική "κανονικότητα" και την διεκδίκηση δουλειάς με δικαιώματα
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ