04 Οκτωβρίου 2017

Αθήνα: διαδήλωση στην ισπανική πρεσβεία και ιστορίες καθημερινής ..."κοινοδρασίτικης" τρέλας


Δεν θα μπορούσαμε να δώσουμε άλλο τίτλο στα όσα εκτυλίχθηκαν αναφορικά με το χθεσινό κάλεσμα για την πορεία προς την ισπανική πρεσβεία στην Αθήνα. Η αλήθεια είναι πως κάποιος, ακόμα και καλοπροαίρετα, ενδεχομένως να τα θεωρούσε και ανάξια σχολιασμού, μιας και πλέον τείνουν να γίνουν ο κανόνας σε σχέση με τη μέθοδο που ακολουθείται σταθερά για να διοργανωθεί -ή να.. «διοργανωθεί»- και η παραμικρή κινητοποίηση, για το οποιοδήποτε ζήτημα. Μόνο που, για εμάς, η κατάσταση του κινήματος, η κρισιμότητα των ζητημάτων, οι πολλαπλές ανάγκες και ερωτήματα με τα οποία οφείλουμε να αναμετρηθούμε για να «γυρίσουμε σελίδα» από την παρούσα φάση αποσυγκρότησης και υποχώρησης, δεν επιτρέπουν να περνούν κάποια πράγματα «στα ψιλά».

Έχουμε, λοιπόν, το δεδομένο της άγριας καταστολής που εξαπολύθηκε ενάντια στον καταλανικό λαό από την κεντρική κυβέρνηση Ραχόι, με τις πλάτες της Ε.Ε. και των επιτελείων της. Ανεξάρτητα από την άποψη που έχει κανείς για το δημοψήφισμα στην Καταλονία, τους ιστορικούς και πολιτικούς όρους στη βάση των οποίων ανέκυψε, τις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που το κινούν, το αν ο λαοί πρέπει να γίνουν για άλλη μια φορά ουρά της μιας ή της άλλης αστικής εκδοχής, δεν χωράει αμφιβολία ότι οι σκηνές ωμής βίας και τρομοκρατίας που έκαναν τον γύρο του κόσμου αποτέλεσαν πρόκληση για κάθε δημοκρατικό και προοδευτικό άνθρωπο. Αντίστοιχα, ράγισαν για άλλη μια φορά την οριακά θρυμματισμένη βιτρίνα της «δημοκρατίας» της Ε.Ε. και των θεσμών της. Αποτέλεσαν άλλο ένα σοβαρό δείγμα για την αντιδραστική τροχιά πάνω στην οποία κινούνται οι εξελίξεις και για τις διαστάσεις που έχει προσλάβει η φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Απαιτούσαν, επομένως, την ευρύτερη δυνατή κινητοποίηση καταδίκης αυτού του οργίου καταστολής και αλληλεγγύης στον καταλανικό λαό.

Αντ’ αυτού, είδαμε για άλλη μια φορά την τακτική του «ανακοινώνουμε και σας περιμένουμε». Κάλεσμα πάνω στο κάλεσμα, τόσο από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όσο και από τη ΛΑΕ, με την απαραίτητη διαφορά μισής ώρας. Άλλοι είχαν ήδη πάει στην πρεσβεία από το πρωί ή και την προηγούμενη μέρα. Καμιά προσπάθεια και διάθεση συνεννόησης για μια όσο το δυνατόν πιο πλατιά κινητοποίηση. Εσκεμμένη αδυναμία διαχωρισμού της άποψης που έχει η κάθε οργάνωση για το ζήτημα της Καταλονίας, γενικά, από την αναγκαιότητα της από κοινού καταγγελίας της τρομοκρατίας, ειδικά. Μάλιστα, για ορισμένα καλέσματα, θεωρήθηκε αυτονόητο το να τίθεται ως προϋπόθεση η προσχώρηση στην άποψη της ανεξαρτησίας, για τη συμμετοχή στην πορεία (βλ. ανακοίνωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ). Όλα προαποφασισμένα και έτοιμα.

Ατέλειωτοι τακτικισμοί που επαναλαμβάνονται όλο και πιο συχνά, υπονομεύοντας την αναγκαία διαδικασία της κοινής δράσης. Φαίνεται πως μοναδική αγωνία κάποιων παραμένει το κεντρικό πλασάρισμα, μιας και κάποτε θα έρθουν και αυτές οι καταραμένες οι εκλογές, με την αναγκαία φυσικά κινηματική περιβολή. Πρακτικές και λογικές που όσο αναπαράγονται, τόσο περισσότερη ζημιά θα γίνεται στην υπόθεση της ανασυγκρότησης του κινήματος, που επικράτησαν ακόμη και στη πορεία με τις ...αποστάσεις ασφαλείας μεταξύ ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ!

Το ΚΚΕ(μ-λ), ιεραρχώντας ψηλά την ανάγκη μιας μαζικής πορείας καταδίκης της βάρβαρης επίθεσης που εξαπολύθηκε στην Καταλονία, συμμετείχε στην πορεία από το Σύνταγμα προς την ισπανική πρεσβεία στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Κατέθεσε το δικό του στίγμα, ενάντια στην ιμπεριαλιστική εμπλοκή στην περιοχή, την Ε.Ε., τη φασιστικοποίηση και τον εθνικισμό.

Η συγκέντρωση ξεκίνησε στις 6:30 στη πλατεία Συντάγματος. Αφού συγκεντρώθηκε ένας ικανός αριθμός αλληλέγγυων, κατά βάση μέλη και φίλοι των οργανώσεων που συμμετείχαν (ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΟΚΔΕ, ΚΚΕ(μ-λ), ΕΕΚ, ΣΕΚ, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, ΑΡΚ, Δικτύωση Ριζοσπαστικής Αριστεράς, υπήρχε και μια ομάδα Καταλονών που ζουν στην Αθήνα), ξεκίνησε η πορεία προς την ισπανική πρεσβεία που βρίσκεται στη Διονυσίου Αεροπαγίτου. Εκεί βρισκόταν ήδη από νωρίτερα μια ομάδα με πανό γραμμένα στα καταλανικά και με σημαίες της CNT και του Ξεκινήματος. Η πρεσβεία ...προστατευόταν από μια διμοιρία ΜΑΤ. 

Καλή και απαραίτητη η πορεία αν και δεν είχε την αναγκαία μαζικότητα. Από τους περαστικούς στη πλατεία Συντάγματος, στη διαδρομή όπως και στο πεζόδρομο της Διονυσίου Αεροπαγίτου είχε θετική αποδοχή. 

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Δε γίνεται κινητοποίηση,λέτε για οργανώσεις που κοιμούνται,γίνεται κινητοποίηση και λέτε άμαζη,αποπροσανατολιστική,διαχωριστική κλπ Αποφασίστε κι εσείς να ξέρουμε. Μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες δηλαδή τι μπορούσε να γίνει; Να βγουν αφίσες και να κολληθούν σε όλη την Αθήνα,άντε και γινόταν αυτό (που δε γίνεται),πόσοι θα τις έβλεπαν και θα συμμετείχαν στην κινητοποίηση;

Εγώ καταλαβαίνω ότι το πρόβλημα δεν είναι ούτε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ που δε συμβάλλει στην κοινή δράση (κατ'εσάς),ούτε η ΛΑΕ,ούτε εσείς.Το πρόβλημα είναι γενικό και το καταλαβαίνει κανείς από τα ποσοστά των τελευταίων εκλογών,ότι ούτε τον κόσμο τους δε μπορούν να πείσουν οι οργανώσεις/κόμματα να συμμετέχει στις κινητοποιήσεις τους.
Σε Α' και Β' Αθήνας η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πήρε κοντά 12.000 ψήφους και στις πορείες στα μπλοκ της είναι δεν είναι 2000 νοματαίοι και η συνεργασία ΜΛ-ΚΚΕ/ΚΚΕ μ-λ που πήρε περίπου 2.000 ψήφους,πίσω από το πανό της στις πορείες είναι 300 άνθρωποι.Καλά για ΛΑΕ δε μιλάω είναι χειρότερη κι απ'τον κόσμο που κατέβαζαν ως ΣΥΡΙΖΑ το '14.Κι έχεις και τον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο απ'την άλλη που αντί να σοβαρευτεί και να συμβάλλει κι αυτός με το στίγμα του στο κίνημα όπως παλιά,αναλλώνεται σε συναυλίες και κηνυγητά.

Ξυπνήστε σύντροφοι (όλοι..)Οι φασίστες (ξανα)αλωνίζουν στις γειτονιές,η αστυνομία στέλνει 16χρονους στην εντατική,ο Τσίπρας παίρνει τα σπίτια του κοσμάκη κι εμείς ασχολούμαστε ποιό πανό μπήκε μπροστά και ποιό πίσω ή πόσα μέτρα είχαν απόσταση τα μπλοκ μεταξύ τους.Δεν πάμε πουθενά έτσι…
RED