Το κίνημα συμπαράστασης στην αγωνίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα ενισχύεται καθημερινά σε πολλές πόλεις τις χώρας. Σωματεία, εργατικά σχήματα, σχήματα γειτονιάς, αλλά και κάθε μορφής συλλογικότητες παίρνουν πρωτοβουλίες με στόχο την ανάδειξη του ζητήματος αλλά και την εκδήλωση της έμπρακτης αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα, η οποία εξακολουθεί να δίνει στο νοσοκομείο τη μάχη για τη ζωή.
Δείγμα της ευαισθητοποίησης σχετικά με το ζήτημα αποτέλεσε και η μαζικότατη συγκέντρωση την προηγούμενη Πέμπτη (22 Γενάρη) στα Προπύλαια και η πορεία που ακολούθησε προς το Υπουργείο Απασχόλησης. Η συγκέντρωση, που είχε διοργανωθεί από την Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων, έγινε πολύ γρήγορα υπόθεση πολλών συλλογικοτήτων οι οποίες καλούσαν με τη σειρά τους σε αυτήν είτε μέσω αφισών είτε μέσω προκηρύξεων και ανακοινώσεων. Το αποτέλεσμα ήταν μια διαδήλωση πέντε-έξι χιλιάδων εργαζομένων και νεολαίας, η πρώτη κεντρικού χαρακτήρα για το ζήτημα, με παλμό και ζωντάνια, η οποία όμως έληξε άδοξα, αφού κάποια μπλοκ ακινητοποιήθηκαν μπροστά στο υπουργείο σπάζοντας την πορεία στα δύο και δίνοντας την ευκαιρία σε διάφορους ψευτοεπαναστάτες να «συγκρουστούν» με την... διμοιρία που στεκόταν στην πόρτα του Υπουργείου. Γεγονός που λειτούργησε ως αφορμή για να γίνει εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και ανάγκασε το πίσω κομμάτι της πορείας να επιστρέψει στα Προπύλαια. Παρ’ όλα αυτά η διαδήλωση αποτέλεσε ένα πρώτο ενθαρρυντικό δείγμα της αλληλεγγύης προς την Κωνσταντίνα.
Το κλίμα γύρω από την υπόθεση της Κωνσταντίνας φορτίστηκε ακόμη περισσότερο όταν ήρθε στη δημοσιότητα ηχητικό ντοκουμέντο από συνέντευξή της σε βέλγο δημοσιογράφο, την οποία είχε δώσει στις 26 του περασμένου Νοέμβρη, δηλαδή λιγότερο από ένα μήνα πριν τη δολοφονική επίθεση που δέχτηκε. Στη συνέντευξη αυτή, η Κωνσταντίνα περιέγραφε τις άθλιες συνθήκες δουλειάς της ίδιας και των συναδέλφων της, και το κλίμα τρομοκρατίας που είχε επιβάλει η εργοδοσία, ενώ ανέφερε ξεκάθαρα τις απειλές που δεχόταν ενάντια στη ζωή της λόγω της συνδικαλιστικής της δράσης.
Το εξοργιστικό είναι ότι τις επόμενες ημέρες εμφανίστηκε στα ΜΜΕ το στέλεχος της ΓΣΕΕ Απόστολος Καψάλης ο οποίος «θυμήθηκε» τη συγκεκριμένη συνέντευξη (σχεδόν ένα μήνα μετά τη δολοφονική επίθεση!), επιβεβαίωσε τις εκκλήσεις της Κωνσταντίνας προς τη ΓΣΕΕ για βοήθεια και πρωτοβουλίες πάνω στο ζήτημα, και ο οποίος -ούτε λίγο ούτε πολύ- προσπάθησε να δικαιολογήσει την απραξία της ΓΣΕΕ αναφέροντας ότι καταγγελίες αντίστοιχου χαρακτήρα είχαν ξαναγίνει από την Κωνσταντίνα, αλλά γίνονται συχνά και από πολλούς άλλους εργαζόμενους.
Ακόμη πιο εξοργιστικό για τη στάση της ΓΣΕΕ είναι και το γεγονός ότι στις 15 του Γενάρη καλούσε συνέντευξη Τύπου με θέμα «Εργασιακές σχέσεις στο χώρο της καθαριότητας» στην οποία δεν είχε καν καλέσει το σωματείο της Κωνσταντίνας, ακριβώς γιατί το σωματείο έχει επανειλημμένα καταγγείλει τη στάση της ΓΣΕΕ γύρω από τα προβλήματα του σωματείου. Οι διαμαρτυρίες για τον απαράδεκτο αποκλεισμό του σωματείου από τη συνέντευξη Τύπου, αλλά και η δηλωμένη πρόθεση εργαζομένων να παρέμβουν στη συνέντευξη, φόβισε τη διοίκηση της ΓΣΕΕ η οποία ανέβαλε τη συνέντευξη «για τεχνικούς λόγους».
Αποτέλεσμα της πίεσης που έχει ασκηθεί από το κίνημα συμπαράστασης στην Κούνεβα, αλλά και από τη δημοσιοποίηση της συνέντευξής της, είναι και το γεγονός ότι η εισαγγελέας Πρωτοδικών Ε. Ράικου επέστρεψε στην Ασφάλεια το φάκελο της «έρευνας» ως ελλιπή και ζήτησε τη συλλογή περισσότερων στοιχείων και την εξέταση κι άλλων μαρτύρων.
Ωστόσο, το κεντρικό ζήτημα παραμένει: ο εργασιακός μεσαίωνας που ζουν οι χιλιάδες νοικιασμένοι εργαζόμενοι, οι εργαζόμενοι με ελαστικές μορφές εργασίας, οι αδήλωτοι και ανασφάλιστοι εργαζόμενοι, οι μετανάστες και τόσα άλλα κομμάτια της εργατικής τάξης που ζουν τις συνέπειες του νέου εργασιακού μοντέλου που επιβάλλει το κεφάλαιο, είναι μια πραγματικότητα που ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ από το αστικό κράτος και επεκτείνεται από την αντεργατική πολιτική. Ο νόμος 2956/2001 που ορίζει το καθεστώς λειτουργίας των «Εταιρειών Προσωρινής Απασχόλησης», δηλαδή των γραφείων ενοικίασης εργαζομένων, άναψε το πράσινο φως για τη σημερινή κατάσταση όπου 50.000 εργαζόμενοι δουλεύουν «νοικιασμένοι» σε τράπεζες, ΔΕΚΟ, ξενοδοχεία κ.α. Αριθμός ο οποίος, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, αναμένεται να διπλασιαστεί μέσα στο 2009! Αυτή η κατάσταση, φυσικά, ευνοείται και από την ευρωπαϊκή νομοθεσία η οποία, ήδη από την περίοδο της «Λευκής Βίβλου» του 1993, έχει εισάγει αυτά τα νέα μοντέλα εκμετάλλευσης με πρόσχημα «την ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση» και με στόχο την αύξηση της «ευελιξίας» δηλαδή την κατάργηση όλων εκείνων των δεσμεύσεων που είχαν επιβάλει οι αγώνες της εργατικής τάξης στο κεφάλαιο.
Γι’ αυτό και ο αγώνας της Κωνσταντίνας θα βρει τη δικαίωσή του μόνο μέσα από τη συνέχιση της πάλης ενάντια στο νέο εργασιακό μεσαίωνα της λιτότητας, της ανασφάλειας και της τρομοκρατίας. Και κρίσιμο στοιχείο για την πάλη αυτή είναι η πλατύτερη δυνατή συσπείρωση και ενεργοποίηση εργαζομένων. Διότι η ανατροπή αυτού του μεσαίωνα δεν θα γίνει ούτε μέσω «θεσμών» ούτε μέσω εκπροσώπων. Η ανατροπή αυτή θα γίνει από την ίδια την εργατική τάξη και όχι στο όνομά της. Οι διάφορες πρωτοβουλίες που παίρνονται δεν μπορούν παρά να θέτουν αυτό το στοιχείο ως κύριο. Οτιδήποτε άλλο λειτουργεί αποπροσανατολιστικά και εκτονωτικά. Γι’ αυτό το λόγο, θεωρούμε ότι -για
παράδειγμα- η «κατάληψη» που διοργάνωσε η Πρωτοβουλία Σωματείων στη διοίκηση του Ευαγγελισμού ήταν εντελώς άστοχη, τόσο ως σύλληψη όσο και ως υλοποίηση. Ως σύλληψη, διότι αντί να βάζει σαν στόχο την πλατιά απεύθυνση στους εργαζόμενους μέσα από μαζικές διαδικασίες, επιδίωξε μια κίνηση «παραδειγματικού χαρακτήρα» αποφασισμένη «από τα πάνω», χωρίς την παραμικρή συμμετοχή της πλατιάς βάσης των σωματείων που την αποφάσισαν. Ως υλοποίηση, διότι αυτό που τελικά έγινε ήταν η απομόνωση μερικών μόλις δεκάδων συνδικαλιστών στον 11ο όροφο του Ευαγγελισμού οι οποίοι έκαναν μια άκαρπη αντιπαράθεση με τη διοίκηση του νοσοκομείου για το ζήτημα των συνεργείων καθαρισμού που απασχολούνται εκεί, χωρίς να το γνωρίζουν ούτε οι εργαζόμενοι του Ευαγγελισμού, αλλά ούτε και το σωματείο τους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου