Ξημερώματα του Σαββάτου 3 του Γενάρη, ο 24χρονος Χουσείν Ζαχιντούλ Τζαχανγκίρ από το Μπαγκλαντές βρίσκεται νεκρός στο ρέμα της οδού Σαλαμίνας, πίσω από την «Υποδιεύθυνση Αλλοδαπών» της Πέτρου Ράλλη. Είχε πάει στο Αλλοδαπών για να πάρει το χαρτί προτεραιότητας για αίτηση ασύλου. Είναι ο δεύτερος μετανάστης που πέφτει νεκρός εκεί! Ο Μοντασέρ Μοχάμεντ Ασφράφ από το Πακιστάν, είχε επίσης δολοφονηθεί, πέφτοντας στο ίδιο ρέμα, στις 26/10/08, όταν οι χιλιάδες άλλοι μετανάστες, που περίμεναν έξω απ’ την Υποδιεύθυνση, ξυλοκοπήθηκαν και αρκετοί τραυματίστηκαν απ’ την αστυνομία, με πρόσχημα την «επιβολή της τάξης στην ουρά»... Τώρα, η αστυνομία «αποποιείται κάθε ευθύνη» για το... «συμβάν», αποκρύπτοντας το γεγονός πως ο Χουσεΐν έπεσε εκεί για να μη χτυπηθεί και συλληφθεί μετά από ανάλογη αστυνομική «συμπεριφορά» προς τους μετανάστες, η οποία, όπως φαίνεται έχει μόνιμα χαρακτηριστικά! Ίσως βέβαια, όπως στην περίπτωση της δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη - όπου «ένοχη» ήταν μάλλον η πέτρινη μπάλα κι ο «εξοστρακισμός» της σφαίρας - έτσι κι εδώ «ένοχο» να είναι το ίδιο το... ρέμα! Ποιόν κοροϊδεύουν άραγε;
Αυτή είναι η τύχη που επιφυλάσσει το σύστημα της εκμετάλλευσης, οι εκάστοτε κυβερνήσεις και οι μηχανισμοί τους, στους κολασμένους της γης, τους μετανάστες, το πιο εκμεταλλευόμενο κομμάτι της εργατικής μας τάξης. Που στοιβάζονται κατά χιλιάδες για την απόκτηση μιας άδειας παραμονής και εργασίας, για το στοιχειώδες δικαίωμά τους στη δουλειά και στη... ζωή!
Αυτούς, που ήρθαν στη χώρα μας από τις διαλυμένες απ’ τους ιμπεριαλιστές, πατρίδες τους για να βρουν... καλύτερη τύχη. Αντί γι’ αυτό, μετατράπηκαν σε αντικείμενο ξεζουμίσματος απ’ το αδηφάγο κεφάλαιο, σε αντικείμενο αιματηρής εκμετάλλευσης της φτηνής και ανασφάλιστης εργατικής τους δύναμης, δουλεύοντας και ζώντας ταυτόχρονα, σε μεσαιωνικές συνθήκες, για να κάνει το κεφάλαιο «χρυσές δουλειές» (ή μάλλον... χρυσά κέρδη). Το ομολογούν άλλωστε και οι επίσημες αναφορές τους στη... χρησιμότητα της εργατικής αυτής δύναμης!
Μια εργατική δύναμη που τη θέλουν τρομοκρατημένη, ανοργάνωτη και σε συνεχή ομηρία, με μόνιμο το φόβο της απόλυσης, της σύλληψης και της απέλασης. Που, όποτε επιθυμούν, τη χρησιμοποιούν, είτε την «αποσύρουν», ανοιγοκλείνοντας τη στρόφιγγα «εισόδου – εξόδου», (όπως προβλέπει και η πρόσφατη «Οδηγία Επαναπροώθησης των Μεταναστών», της Ε.Ε). Μια εργατική δύναμη που αποτελεί το «μόνιμο θύμα» των επιθέσεων ρατσιστικών ομάδων και της «επίσημης» αστυνομίας, μετρώντας ήδη ...50 νεκρούς την τελευταία 10ετία και... άγνωστο αριθμό τραυματιών.
Η δολοφονία αυτή δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητη!!! Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων και της ίδιας της ζωής των μεταναστών εργατών, από τις δολοφονικές επιθέσεις της εργοδοσίας (πρόσφατο παράδειγμα και η αγωνίστρια Κούνεβα), των ρατσιστικών ομάδων και της αστυνομίας, είναι υπόθεση του εργατικού και λαϊκού μας κινήματος. Είναι η ίδια η πολιτική της φτώχιας, της λιτότητας, της έντασης της κρατικής τρομοκρατίας σε βάρος του λαού, των Ελλήνων εργαζομένων και της νεολαίας, αυτή που εκμεταλλεύεται, περιθωριοποιεί και δολοφονεί τους μετανάστες. Είναι η πολιτική του συστήματος και των κυβερνήσεών του!
Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι του Χουσεΐν Ζαχιντούλ!
Να καταργηθεί η Οδηγία της Ε.Ε. για τους μετανάστες!
Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών – Ίσα δικαιώματα για όλους τους εργάτες!
Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες!
Ταξική Πορεία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου