Με τη γραμμή της σύγκρουσης και της ανατροπής, για έναν κόσμο χωρίς εκμεταλλευτές και καταπιεστές

0

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ Με τη γραμμή της σύγκρουσης και της ανατροπής, για έναν κόσμο χωρίς εκμεταλλευτές και καταπιεστές

Εργάτες, εργαζόμενοι, νέοι και νέες Η εργατική Πρωτομαγιά βρίσκει τον κόσμο της δουλειάς, στη χώρα μας και σε κάθε γωνιά του πλανήτη, αντιμέτωπο με την πιο άγρια επίθεση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού κόσμου. Η φτώχεια, η ανέχεια, η ανεργία οδηγούν ευρύτερα λαϊκά στρώματα στην εξαθλίωση. Οι λαοί του λεγόμενου Τρίτου Κόσμου υφίστανται την πιο βάναυση και βάρβαρη λεηλασία του πλούτου τους από τους ιμπεριαλιστές της Δύσης. Ολόκληρες περιοχές του πλανήτη ερημώνονται και οι εργαζόμενες μάζες αυτών των περιοχών σπρώχνονται κατά κύματα στα σκλαβοπάζαρα της Δύσης για ένα κομμάτι ψωμί. Ταυτόχρονα, οι ιμπεριαλιστές, με επικεφαλής τις ΗΠΑ και για την παγκόσμια κυριαρχία τους, βομβαρδίζουν και διαλύουν χώρες, όπως τη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν και σπέρνουν το θάνατο στους λαούς. Αυτός είναι ο λεγόμενος ελεύθερος κόσμος της Δύσης. Ο κόσμος της φρίκης του πολέμου, της εκμετάλλευσης και λεηλασίας της εργατικής τάξης και των λαών, της εξαθλίωσης και της πείνας, του τρόμου και της βαρβαρότητας. Αυτός ο κόσμος δεν μπορεί να είναι το μέλλον των λαών! Το μέλλον των λαών είναι η επανάσταση και ο σοσιαλισμός ! Οι λαοί αφυπνίζονται και βγαίνουν μαζικά και μαχητικά στους δρόμους, γράφοντας τη νέα επαναστατική τους Ιστορία. Ο ένοπλος επαναστατικός αγώνας του λαού του Νεπάλ φωτογραφίζει το μέλλον της πάλης των αγωνιζόμενων λαών του κόσμου. Εργάτες, εργαζόμενοι, νέοι και νέες Σήμερα, στο όνομα της κρίσης έχει ξεκινήσει μια νέα κλιμάκωση της επίθεσης. Επίθεση πιο άγρια σε βάθος και ένταση, η οποία διαμορφώνει ένα εφιαλτικό μέλλον για του εργαζόμενους και τη νεολαία. Η κυβέρνηση Καραμανλή και όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) οργανώνουν και προωθούν το νέο γύρο αντεργατικής και αντιλαϊκής επίθεσης. Σε αυτή την κατεύθυνση το κεφάλαιο, ντόπιο και ξένο, έχοντας την πλήρη στήριξη του πολιτικού προσωπικού του, κλιμακώνει την επίθεσή του κάνοντας επίδειξη δύναμης στην κατεύθυνση της πλήρους κατεδάφισης των καταχτήσεων και των δικαιωμάτων του εργαζόμενου λαού. Βασική του επιδίωξη είναι η επιβολή της απόλυτης κυριαρχίας του πάνω στην εργατική τάξη και σε όλους τους εργαζόμενους. Αξιοποιώντας τους αρνητικούς συσχετισμούς, την υποταγμένη και συμβιβασμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, αλλά και τη θλιβερή ηγεσία της ρεφορμιστικής Αριστεράς (ΚΚΕ-ΣΥΝ), η οποία λειτουργεί έξω και ενάντια στο κίνημα, το κεφάλαιο προχωρεί κυνικά σε ανοιχτό εκβιασμό των εργαζομένων. Με την απειλή της απόλυσης τους εκβιάζει να αποδεχτούν τη χειροτέρευση των εργασιακών τους όρων: εβδομάδα τριών ή τεσσάρων ημερών, εφτάωρο ή εξάωρο και δραματική μείωση του μισθού τους, άδειες άνευ αποδοχών, καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων και ένα σωρό άλλες μεθοδεύσεις.

Με τη γραμμή της ταξικής σύγκρουσης

Σε αυτές τις συνθήκες αυτό που προβάλλει επιτακτικά είναι η μαζική απάντηση του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας για την ανατροπή της επίθεσης. Οι μεγαλειώδεις απεργιακές κινητοποιήσεις για το ασφαλιστικό και η εξέγερση της νεολαίας το Δεκέμβρη καταδείχνουν τις αγωνιστικές διαθέσεις των λαϊκών μαζών. Μαζί με αυτές, οι μικρότερες ή μεγαλύτερες μάχες που δίνονται ενάντια στην επιβολή του εργασιακού μεσαίωνα, όπως το πρωτόγνωρο κίνημα αλληλεγγύης στην Κ. Κούνεβα. Σε όλα αυτά βρίσκονται οι λύσεις και εκεί οφείλουμε να τις αναζητήσουμε. Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και το πολιτικό προσωπικό τους προσπαθούν να πείσουν τους εργαζόμενους ότι είναι συνυπεύθυνοι για την κρίση και τους ζητάνε να αποδεχτούν αδιαμαρτύρητα τα αντεργατικά μέτρα. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν καμία ευθύνη για την κρίση! Η κρίση είναι προϊόν του καπιταλισμού, είναι γέννημα-θρέμμα του σάπιου συστήματός τους! Και τώρα θέλουν να την φορτώσουν στις πλάτες των εργαζομένων!

• Να αρνηθούμε το σύστημά τους και την πολιτική τους! Στην επίθεσή τους να αντιτάξουμε και να οργανώσουμε τους δικούς μας αγώνες. Στους δρόμους, στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα, στις γειτονιές, στα σχολεία και τις σχολές: Να δημιουργήσουμε παντού εστίες αντίστασης! • Να ενισχύσουμε τον κοινό αγώνα των βαλκανικών λαών για να φύγουν οι ιμπεριαλιστές και το ΝΑΤΟ από την περιοχή μας. • Να παλέψουμε για να φύγει η χώρα από τα ιμπεριαλιστικά δεσμά της ΕΕ. • Να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των μεταναστών και να απαιτήσουμε τη νομιμοποίησή τους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Οι μετανάστες αποτελούν κομμάτι της εργατικής τάξης της χώρας και οι μάχες διεξάγονται από κοινού, στο εργοστάσιο, στην οικοδομή, στο χωράφι, στις γειτονιές και παντού. Ο γιορτασμός της φετινής Πρωτομαγιάς ας γίνει αφετηρία για τη νέα εφόρμηση του κινήματος! Ας πάρουμε όλοι οι εργαζόμενοι και η νεολαία την υπόθεση του αγώνα και της προοπτικής της πάλης στα δικά μας χέρια. Να λογαριαστούμε με το σύστημα και να αναμετρηθούμε στα πεδία των ταξικών αντιπαραθέσεων. Να συγκρουστούμε με τους εκμεταλλευτές μας και τους καταπιεστές μας. Με τέτοιο χαρακτήρα αναμέτρησης μπορούμε να ανατρέψουμε την επίθεση, να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν, να κερδίσουμε τον κόσμο ολόκληρο. Μαζικά στην απεργία! Να πλημμυρίσουμε τους δρόμους και τις πλατείες με συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις! Να στείλουμε μήνυμα αλληλεγγύης σε όλους τους αγωνιζόμενους λαούς!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΑΞΙΚΟ ΓΙΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ Μουσείο (Πατησίων), 10:30 π.μ.

ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδίκαση της αίτησης αποφυλάκισης που έχει υποβάλει ο Τούρκος αγωνιστής Αρσλάν Ταϋφούν Οζκιόκ

0

Εκδικάζεται σήμερα Πέμπτη, 1:00 μμ στον 5^ο όροφο του Εφετείου (Λουκάρεως), η αίτηση αποφυλάκισης που έχει υποβάλει στο Συμβούλιο Εφετών ο αγωνιστής της Τουρκικής Αριστεράς Αρσλάν Ταϋφούν Οζκιόκ.

Ο Οζκιόκ κρατείται από τις 26 Μαρτίου 2009, οπότε έφτασε στην Ελλάδα και ζήτησε πολιτικό άσυλο. Προηγουμένως είχε κρατηθεί και στην Κύπρο, όπου είχε επίσης ζητήσει άσυλο. Οι κυπριακές αρχές, όμως, με πρόσχημα το διευρωπαϊκό δίκαιο (τον Κανονισμό του Δουβλίνου), αρνήθηκαν τελικά να εξετάσουν το αίτημα του, και τον παρέδωσαν στην Ελλάδα, ως αρμόδια για την εξέταση χώρα. Η Ελλάδα παρότι δέχθηκε διπλωματικά να εξετάσει το αίτημα του, κίνησε με την άφιξη του την διαδικασία της έκδοσης του στην Τουρκία. Σε περίπτωση έκδοσης του ο Οζκιόκ κινδυνεύει να υποστεί βασανιστήρια, άδικη δίωξη και σκληρή πολύχρονη φυλάκιση

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης απαιτεί την άμεση αποφυλάκιση του Αρσλάν Ταϋφούν Οζκιόκ. Ο Οζκιόκ πληρεί όλες τις προϋποθέσεις που ορίζει η νομοθεσία για τις αποφυλακίσεις αιτούντων ασύλου. Πέρα όμως από το τυπικό μέρος της υπόθεσης, είναι πραγματικό σκάνδαλο το ότι ένας αγωνιστής της Ελευθερίας κρατείται στις Ελληνικές φυλακές και κινδυνεύει μάλιστα με απέλαση.

Να αποφυλακιστεί τώρα ο Αρσλάν Ταϋφούν Οζκιόκ – Να του δοθεί πολιτικό άσυλο

Επιτροπή Αλληλεγγύης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΞΑΝΘΗ

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάλεσμα για τον ταξικό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς

0

Σε μια πραγματικά δύσκολη περίοδο για την εργατική τάξη, όπου το κεφάλαιο -με αφορμή αλλά και άλλοθι την κρίση- επιχειρεί να σαρώσει κάθε δικαίωμα και κάθε κατάκτηση, η φετινή Πρωτομαγιά αποκτά ένα ιδιαίτερο νόημα: αποτελεί ένα επιτακτικό κάλεσμα αντίστασης, ένα κάλεσμα αγώνα για την υπεράσπιση της ίδιας της δυνατότητας της εργατικής τάξης να λειτουργεί και να οργανώνεται ως τάξη για τον εαυτό της.

Ο ωμός εκβιασμός των δυνάμεων του κεφάλαιου, οι «μονόδρομοι» που χαράσσουν για λογαριασμό της εργατικής τάξης τα καπιταλιστικά επιτελεία, είτε στις ΗΠΑ είτε στην ΕΕ, και τους οποίους θέλουν να επιβάλουν με τη σύμπραξη-ευθυγράμμιση των ντόπιων παρατρεχάμενών τους, δεν έχει προηγούμενο. Μέρα με τη μέρα οι στρατιές των ανέργων πληθαίνουν, οι εργασιακές σχέσεις διαλύονται, οι συλλογικές συμβάσεις καταστρατηγούνται. Γιατί οι μόνοι που δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη για την καπιταλιστική κρίση, οι εργαζόμενοι, καλούνται να είναι οι πρώτοι που θα πληρώσουν το βαρύ τίμημά της.

Και ενώ το κεφάλαιο εφορμά και σαρώνει, το εργατικό κίνημα έχει να αντιμετωπίσει και τους δικούς του, «εσωτερικούς» εχθρούς. Αυτούς που, χρόνια τώρα, μεθοδεύουν την αποσυγκρότησή του, αυτούς που ευθύνονται για την κυριαρχία της γραμμής της υποταγής και των οδυνηρών της συνεπειών, τις απανωτές ήττες που υφίσταται το εργατικό κίνημα.

Είναι η ΓΣΕΕ η οποία τολμά μέσα στην κρίση να υπογράφει συμφωνίες με τον ΣΕΒ ή να ιδρύει την «Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας» διεκδικώντας αυτό για το οποίο τόσα χρόνια «πασχίζει»: να αναλάβει κεντρικό θεσμικό-διαχειριστικό ρόλο στο αστικό παιχνίδι. Την ίδια στιγμή που δεν διστάζει να καταγγείλει την ΠΕΚΟΠ και την Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων που συγκροτήθηκε για την αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Είναι η ΓΣΕΕ που πέρσι την Πρωτομαγιά αρνήθηκε να διαδηλώσει προκειμένου να κρύψει τη γύμνια της και τη σαθρή μαζικότητά της, είναι η ΓΣΕΕ που στην απεργία στις 10 Δεκέμβρη συμμορφώθηκε «προς τας υποδείξεις» της κυβέρνησης και απέφυγε να διαδηλώσει καλώντας σε συγκέντρωση στην Πλατεία Κλαυθμώνος.

Αυτή, λοιπόν, η ΓΣΕΕ συνεχίζει και στη φετινή Πρωτομαγιά την καθοδική της πορεία. Φοβούμενη το περσινό ρεζιλίκι αλλά και τη γενική δυσαρέσκεια ενός κόσμου που αγωνιά για το μέλλον του αλλά δεν βλέπει πουθενά την οργάνωση αγώνων, φέτος «ρίχνει το μπαλάκι» της διοργάνωσης της πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης στο ΕΚΑ! Και για να συμπληρωθεί το αίσχος, η φετινή συγκέντρωση καλείται στην... Πλατεία Κλαυθμώνος!!!

Μάταια, προσπαθούσε η πρόεδρος του ΕΚΑ, Σαλουφάκου, σε μια άμαζη σύσκεψη σωματείων στις 23 Απρίλη (δήθεν για την καλύτερη οργάνωση της Πρωτομαγιάς) να πείσει ότι η επιλογή αυτή έχει... συμβολικό χαρακτήρα και ότι αποτελεί τη δεύτερη επιλογή του ΕΚΑ, αφού την πρώτη, το Σύνταγμα, την είχε «προλάβει» το ΠΑΜΕ. Η επιλογή αυτή έχει πραγματικό και ξεκάθαρο χαρακτήρα. Και πέρα από το ότι αποτελεί την προσπάθεια της ΓΣΕΕ να αποφύγει τα περσινά, είναι παράλληλα και μια προσπάθεια της ΠΑΣΚΕ και της Αυτόνομης Παρέμβασης να εμφανίσουν το ΕΚΑ ως αντίβαρο στις διάφορες αγωνιστικές πρωτοβουλίες που παίρνουν πρωτοβάθμια σωματεία αμφισβητώντας την υποταγμένη συνδικαλιστική ηγεσία.

Απ’ την άλλη μεριά, το ΠΑΜΕ, έχοντας τα πάντα «λυμένα» και «τακτοποιημένα» βαδίζει προς την Πρωτομαγιά με όραμα τις... Ευρωεκλογές. Με ξεχωριστή συγκέντρωση στο Σύνταγμα, εξακολουθεί τη διασπαστική του τακτική, η οποία παρότι συνοδεύεται από μία σαρωτική κριτική προς τη συμβιβασμένη ηγεσία της ΓΣΕΕ, στην ουσία κάνει την ίδια ζημιά στο εργατικό κίνημα. Είναι το ΠΑΜΕ της αστικής νομιμότητας, της καταγγελίας και υπονόμευσης κάθε εργατικού αγώνα που τολμά να συγκρουστεί με το σύστημα, το ΠΑΜΕ που προσπαθεί να διασκεδάσει τις αγωνίες της εργατικής τάξης με... διακίνηση ψηφοδελτίων.

Πρωτοβουλία συνδικαλιστών και εργαζομένων για τον ταξικό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς

Έχοντας υπόψη τους αυτό το σκηνικό, αλλά έχοντας υπόψη τους και τους μεγαλειώδεις αγώνες που έχει δώσει η εργατική τάξη και η νεολαία τα τελευταία χρόνια, ξαναχαράζοντας την προοπτική για την ανάκαμψη του εργατικού κινήματος, συνδικαλιστές και εργαζόμενοι από διάφορους εργασιακούς χώρους συγκρότησαν την «Πρωτοβουλία συνδικαλιστών και εργαζομένων για τον ταξικό γιορτασμό της Πρωτομαγιάς» στην Αθήνα. Κοινός τόπος όλων ότι οι αγωνίες και οι διαθέσεις των εργαζομένων δεν χωράνε ούτε στη συγκέντρωση του ΕΚΑ ούτε σε αυτή του ΠΑΜΕ. Ζητούμενο όλων ο καλύτερος και συντονισμένος βηματισμός της εργατικής τάξης με στόχο τη σύγκρουση με την αστική πολιτική και την ανατροπή της. Κοινή διαπίστωση ότι η φετινή Πρωτομαγιά αναδεικνύει με εντονότερο τρόπο το όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης από τα καπιταλιστικά δεσμά, της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Γι’ αυτό το λόγο, αποφασίστηκε η διοργάνωση ξεχωριστής πρωτομαγιάτικης συγκέντρωσης στο Μουσείο στις 10:30 το πρωί. Πεποίθηση όσων συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία είναι ότι αυτό το κάλεσμα εκφράζει τις διαθέσεις πλατιού κομματιού εργαζομένων αλλά και σωματείων. Γι’ αυτό και η εκτίμηση είναι ότι αυτή η συγκέντρωση μπορεί να έχει και μεγάλη μαζικότητα.

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία να στηρίξουν το κάλεσμα της Πρωτοβουλίας, να γυρίσουν την πλάτη σε όλους αυτούς που ευθύνονται για τη σημερινή κατάντια του εργατικού κινήματος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συνέλευση στου Ζωγράφου

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!

0

Εν έτει 2009, δέκα χρόνια μετά την είσοδο της νέας χιλιετίας, ποιος άραγε μπορεί να έχει ακόμα αυταπάτες για τον κόσμο στον οποίο ζούμε, για τη φύση του συστήματος που κυριαρχεί, για το μέλλον που μας επιφυλάσσει ο «ακμάζων» καπιταλισμός;

Δεν περνά μέρα που οι εκπρόσωποι του καπιταλιστικού - ιμπεριαλιστικού συστήματος να μη μας «βομβαρδίσουν» με την προπαγάνδα τους για τις «αναγκαίες θυσίες» που καλείται να κάνει (για μια ακόμη φορά) η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι και η νεολαία. Όλοι τους: Οι καλοταϊσμένοι ΕΟΚάνθρωποι της ΕΕ, οι πολιτικοί υπάλληλοι του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, τα αιμοδιψή παρασημοφορεμένα γεράκια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, οι γλοιώδεις γλύφτες της εξουσίας τα ΜΜΕ και οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι, έχουν βαλθεί να μας πείσουν με το ζόρι ότι η κρίση απαιτεί νέες θυσίες από τους εργαζόμενους και την εργατική τάξη.

Αλλά ποια είναι η εργατική τάξη; Ποιοι είναι ο εργαζόμενος λαός;

Είναι οι γονείς μας που καθημερινά μοχθούν να βγάλουν τα έξοδα επιβίωσης και να καλύψουν τις απαιτήσεις της «δωρεάν παιδείας». Αυτοί που ο μισθός τους δε φτάνει πλέον ούτε για τα βασικά έξοδα πρώτης ανάγκης. Αυτοί που τους απολύουν από εργοστάσια και επιχειρήσεις όλο και πιο μαζικά τα τελευταία χρόνια. Αυτοί που τους καλούν να αποδεχτούν το πετσόκομμα της εργάσιμης εβδομάδας και του ωραρίου τους για να «επιβιώσουν» οι εταιρείες (βλ. τα υπερκέρδη του κεφαλαίου). Αυτοί που τους λένε να ξαναβάλουν το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν νέους φόρους κάθε λογής για να «μειωθούν τα δημόσια ελλείμματα». Αυτοί που, αφού τους πνίγουν με δάνεια και υπερχρέωση τα αρπακτικά των τραπεζών, τους παίρνουν τα σπίτια και τα ελάχιστα περιουσιακά απομεινάρια τους.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ, οι αυριανοί (και πολλοί σημερινοί) εργαζόμενοι, οι αυριανοί «απασχολήσιμοι» που θέλουν να μας μάθουν από τώρα να συνηθίσουμε στην ιδέα της ανεργίας και της ανέχειας, του 12ωρου δουλειάς εναλλασσόμενου με ελαστικές εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς των 700, 600, 500,..... ευρώ, στην ανυπαρξία κοινωνικής ασφάλισης, σταθερής δουλειάς και οποιασδήποτε έννοιας δικαιωμάτων. Είμαστε εμείς, που όταν η οικονομική κρίση φτάσει στο απροχώρητο, θα κληθούμε να πληρώσουμε με το αίμα μας στους πολέμους για το ξαναμοίρασμα του κόσμου και των αγορών, ώστε να «εξυγιανθεί» ο ιμπεριαλισμός και να ξαναλειτουργήσει το σύστημα «κανονικά».

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ, ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΦΗΣΥΧΑΣΜΟΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ!

Είναι ξεκάθαρο πλέον πως μόνο η δική μας αντίσταση και ο δικός μας αγώνας, χέρι χέρι με την εργατική τάξη και το λαό, μπορεί να αποτρέψει τα χειρότερα. Καμιά εμπιστοσύνη στο σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και του πολέμου. Όσο αφήνουμε τη λύση στα χέρια του καπιταλισμού και των ιμπεριαλιστών, τόσο τα δεινά θα μεγαλώνουν. Όπως τότε, την Πρωτομαγιά του 1886 με αίτημα το 8ωρο, η εργατική τάξη με τον αγώνα και το αίμα της άνοιξε νέους δρόμους για την απελευθέρωση της ανθρωπότητας από τα δεσμά του κεφαλαίου, έτσι και σήμερα η κοινή πάλη εργαζομένων και νεολαίας αποτελεί τη μόνη λύση από τη σκοπιά των συμφερόντων των δικών τους, στην κρίση, τη φτώχεια, την εξαθλίωση και τον πόλεμο. Έτσι και σήμερα η πάλη για την ανατροπή του ιμπεριαλιστικού - καπιταλιστικού συστήματος αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική και εφικτή διέξοδο από τη βαρβαρότητα.

ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ! ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ! ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΝΑΤΟ - ΕΕ! ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΑΖΙΚΟ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

Όλοι στην Πρωτομαγιάτικη Διαδήλωση

Παρασκευή 1 Μάη, 10.30πμ, ΜΟΥΣΕΙΟ (Πατησίων).

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η φετινή Πρωτομαγιά θα γιορταστεί παγκόσμια

0

ΣΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!

Η φετινή Πρωτομαγιά θα γιορταστεί παγκόσμια σε μια από τις δυσκολότερες συγκυρίες για τους εργάτες όλου του κόσμου. Θα γιορταστεί από τον κόσμο της δουλειάς, τον κόσμο που παράγει τον πλούτο και την «ανάπτυξη» της κοινωνίας αυτής, σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης. Αυτό όμως οι εργαζόμενοι δεν είχαν ανάγκη να το ακούσουν από τα καλοθρεμμένα στόματα που ταΐζουν. Το ξέρουν και το έχουν καταλάβει από καιρό, ότι το σύστημα και σάπιο είναι και την κρίση εδώ και καιρό τη φορτώνει στις πλάτες του. Δεκαετίες τώρα, ιδιαίτερα μετά το ‘89-‘91, η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα δέχονται την πιο βάρβαρη επίθεση του κεφαλαίου στα συλλογικά δικαιώματά τους. Χρόνια τώρα το κεφάλαιο προσπαθεί να πάρει τη ρεβάνς από τους λαούς και τους οδηγήσει πίσω στο Μεσαίωνα, να τους κάνει σύγχρονους δούλους.

Το εργατικό εισόδημα μειώνεται, οι ώρες εργασίας («απασχόλησης», όπως προτιμούν να λένε) αυξάνονται, γίνονται λάστιχο, γίνονται εξοντωτικό-σπαστό ωράριο. Ολόκληρη η ζωή του εργαζομένου είναι προγραμματισμένη στη θέληση του αφεντικού όπου, όπως και όποτε αυτός θέλει. Οι υπερωρίες είναι απλήρωτες. Το (όποιο) εργατικό δίκαιο δεν εφαρμόζεται, ενώ η «Επιθεώρηση Εργασίας» κάνει τα στραβά μάτια. Πολλές φορές εργαζόμενοι αναγκάζονται να υπογράψουν ψεύτικες αποδοχές. Τα ασφαλιστικά δικαιώματα χτυπιούνται τόσο νομοθετικά όσο και στην πράξη με τη «μαύρη» εργασία να βασιλεύει. Θα βγούμε, λένε, αργότερα στη σύνταξη και με λιγότερα λεφτά γιατί τα ταμεία «δεν αντέχουν» και υπάρχει πρόβλημα υπογεννητικότητας. Πώς όμως να σκεφτεί μια νέα γυναίκα να κάνει οικογένεια τη στιγμή που η απόλυση λόγω εγκυμοσύνης είναι κανόνας και η στήριξη ανύπαρκτη; Για δωρεάν υγεία ούτε λόγος, ακόμα και τα απαιτούμενα ένσημα αυξήθηκαν με τον πρόσφατο νόμο. Αλλά και η παιδεία από το βρεφονηπιακό σταθμό μέχρι το μεταπτυχιακό πρέπει να γίνει για λίγους και εκλεκτούς. Δεν μπορούν να σπουδάζουνε όλοι! Κι όσο για τη «δημόσια» περιουσία (αεροδρόμια, τραίνα, λιμάνια, ΔΕΗ, ΟΤΕ, δασικές εκτάσεις κτλ) όση απέμεινε πρέπει να παραχωρηθεί στο κεφάλαιο και να γίνει ιδιωτική γιατί «κοστίζει».Η φτώχεια και η ανέχεια αγγίζουν το σύνολο του πληθυσμού.

Και όσο για το δικαίωμα στο συνδικαλισμό; Η τρομοκρατία και οι απολύσεις είναι καθημερινό φαινόμενο και οι απεργίες «παράνομες και καταχρηστικές», λες και θα ορίσουν οι εκμεταλλευτές πώς θα χρησιμοποιούν οι εργάτες τα μέσα πάλης τους. Τα απεργιακά μπλοκ ραντίζονται με χημικά και οι συνδικαλιστές διώκονται και επιστρατεύονται, για το καλό της κοινωνίας. Όσο για τους μετανάστες, αυτούς τους κολασμένους και απόκληρους που ο ιμπεριαλισμός, ο πόλεμος και η εξαθλίωση έσπρωξε στη χώρα μας, πρέπει να λένε και ευχαριστώ για τη φιλοξενία. Φιλοξενία σε γκέτο όπως της Μανωλάδας, όπου εργάζονται στις πιο σκληρές δουλειές, ήλιο με ήλιο, για ένα κομμάτι ψωμί. Και αν τολμήσουν να σηκώσουν κεφάλι όπως έκανε η Κούνεβα θα το πληρώσουν με την πιο άγρια τρομοκρατία.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον πρέπει να κάνουμε όλοι θυσίες για να βγούνε από την κρίση. Ποιοι, αυτοί που προκλητικά πλουτίζουν όλο και περισσότερο, αυτοί που επειδή έκλεψαν τόσο, δεν μπορούν να βγάλουν πια ικανοποιητικό κέρδος. Και για αυτό θα πρέπει να μειωθούν οι μέρες εργασίας και οι μισθοί, θα πρέπει να μη ζητάμε αυξήσεις και δικαιώματα, να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι μέχρι να βγουν από την κρίση και να αρχίσουν να ξαναβγάζουν κέρδη. Να ξεχάσουμε και τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα, όπως αυτό της συλλογικής σύμβασης. Όσο για αυτούς, δεν πρέπει να τους αγγίζουμε για να είναι ελεύθερη και ανταγωνιστική η αγορά. Μας ζητούν να δείξουμε κατανόηση γιατί οι οικονομίες της ΕΕ και των ΗΠΑ, που ροφάνε όλο τον πλούτο του πλανήτη έχουν πρόβλημα. Και για να το ξεπεράσουν θα μας ζητήσουν σύντομα να γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους στα νέα Ιράκ κι Αφγανιστάν που θα δημιουργήσουν, κι ας βγάλανε «φιλειρηνιστή» πρόεδρο.

Η ηγεσία της ΓΣΣΕ και οι εργατοπατέρες από καιρό έχουν χάσει κάθε επίφαση αγωνιστικότητας. Έχοντας υιοθετήσει το σλόγκαν της ταξικής συμφιλίωσης και συνεργασίας υπογράφουν χρόνια τώρα εξευτελιστικές συμβάσεις και συμφωνίες. Συναγωνίζονται μάλιστα το σύστημα στο ποιος θα κάνει τις πιο εποικοδομητικές προτάσεις για να έχουμε ανταγωνισμό και ανάπτυξη. Όσο για τις απεργίες που εξαγγέλλουν, είναι μόνο υπό την πίεση του κόσμου. Από κοντά και η ρεφορμιστική «Αριστερά» που είναι χρήσιμη (για το σύστημα!) και έχει προτάσεις για όλα: Από το πώς θα διαχειριστούμε τα ταμεία, κάτω από κοινωνικό και εργατικό έλεγχο πάντα, πως θα επιστρέψουν οι κλέφτες τα κλεμμένα πίσω, πώς θα έρθει η λαϊκή οικονομία… Και βέβαια η μητέρα των μαχών, οι ευρωεκλογές, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να εκφραστεί η οργή των εργαζομένων. Όταν όμως ήρθε η ώρα να ‘ναι χρήσιμη η Αριστερά για το λαό στις απεργίες για το ασφαλιστικό, αυτή μάζευε υπογραφές.

Όσο για την εξωκοινοβουλυτική Αριστερά που δρα στα κινήματα, δυστυχώς εμφανίζει κι αυτή παρόμοια πισωγυρίσματα.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΘ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ!

Η εργατική τάξη δεν έχει καμιά υποχρέωση να θυσιάσει τίποτα για την κρίση. Για χάρη κανενός «εθνικού στόχου», καμιάς «κοινωνικής ειρήνης». Το μέλλον των εργαζομένων είναι οι αγώνες για μόνιμη, σταθερή, αξιοπρεπή δουλειά, για αυξήσεις στους μισθούς, για συνδικαλιστικές ελευθερίες, για δωρεάν παιδεία, υγεία και ασφάλιση. Για όλα αυτά τα οποία τη συγκρουστούν σαν ΤΑΞΗ.

Οι αγώνες που ξεσπούν και θα πυκνώσουν κι άλλο, δείχνουν το δρόμο. Οι φοιτητικές και μαθητικές καταλήψεις και οι απεργίες των δασκάλων, το κίνημα ενάντια στο ασφαλιστικό, οι απεργίες στους ΟΤΑ και στα λιμάνια, τα μπλόκα της αγροτιάς και το μεγαλειώδες ξέσπασμα του Δεκέμβρη, δείχνουν το στίγμα της νέας εποχής. Τμήμα αυτών των αγώνων αποτελεί ο αγώνας του σωματείου της Κ. Κούνεβα (ΠΕΚΟΠ) για μονιμοποίηση των εργαζομένων στον ΗΣΑΠ, ο αγώνας για την αθώωση του διωκομένου συνδικαλιστή της WIND Σ. Μάλαμα, η επαναδραστηριοποίηση του σωματείου στο τηλεφωνικό κέντρο του ΟΤΕ, οι απεργίες των καλλιεργητών φράουλας στη Μανωλάδα και τόσες άλλες εστίες αντίστασης που γεννά η οργή των εργαζομένων.

Σε αυτή την κατεύθυνση ο αγώνας των εργαζομένων στο ΑΠΘ για μόνιμη και σταθερή δουλεία και διώξιμο των εργολάβων από το ΑΠΘ είναι μια ελπιδοφόρα μάχη που πρέπει να στηριχτεί. Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ ήταν αυτή που συσπείρωσε ένα αξιόλογο δυναμικό κόσμου, το οποίο πρέπει να μείνει ενωμένο, να παλέψει πλάι στους εργαζομένους και να στηρίξει έμπρακτα τις κινητοποιήσεις.

Οι αγώνες αυτοί μπορεί να έχουν προβλήματα, να υπονομεύονται από την ανεπάρκεια των δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα, να αποπροσανατολίζονται, να μην έχουν απτά αποτελέσματα, να γνωρίζουν ήττες. Είναι όμως η αυγή μιας νέας περιόδου, που ξεπροβάλλει αργά αλλά σταθερά. Μίας περιόδου σύγκρουσης, όπου στη μάχη ενάντια στην επίθεση θα ξαναγεννηθεί η ιδέα της ανατροπής του σάπιου συστήματος της εξαθλίωσης, της φτώχειας και του πολέμου, θα ανασυγκροτηθεί η εργατική τάξη σαν τάξη για τον εαυτό της.

Σε αυτή την κατεύθυνση, πρώτιστο καθήκον του φοιτητικού κινήματος είναι για ακόμα μια φορά να παίξει το ρόλο του πυροδότη, ξαναπιάνοντας το νήμα των αγώνων ενάντια στη αντί-μεταρρύθμιση, με κύριο στόχο την ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΟΝΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΣ.

Τη Πρωτομαγιά, φοιτητές και εργάτες διαδηλώνουμε μαζί σηκώνοντας ψηλά τις κόκκινες σημαίες! Για

· ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

· ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗ, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

· ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

· ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

· ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 1 ΜΑΗ, 10.00 ΚΑΜΑΡΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΕΙ-ΤΕΙ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δικάζουν του κατοίκους του χωριού Στάνου γιατί αντιστάθηκαν στην καταστροφή του τόπου τους

0

Αντιγράφουμε από το Indy.gr

Στις 18 Ιουνίου απολογούνται στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκιδικής 11 κάτοικοι του Στανού οι οποίοι κατηγορούνται από τους ιδιοκτήτες του χυτηρίου ανάκτησης μολύβδου ότι τέλεσαν τις παρακάτω πράξεις:

1. Συκοφαντική δυσφήμηση
2. Απειλή κατά συρροή
3. Εξύβριση κατά συρροή

Από πότε όμως είναι αξιόποινη πράξη η ανησυχία των κατοίκων για το μέλλον του τόπου τους και το δικαίωμά τους για ένα καθαρό περιβάλλον;

Αλλά ας θυμηθούμε τα γεγονότα από την αρχή. Σε απόσταση τριών περίπου χιλιομέτρων από το Στανό εγκαταστάθηκε εδώ και μερικά χρόνια το Χυτήριο Ανάκτησης Μολύβδου από παλιές μπαταρίες αυτοκινήτων της εταιρείας «ΑΦΟΙ ΒΑΦΕΙΑΔΗ & ΣΙΑ Ο.Ε».

Από την αρχή η εγκατάσταση του εργοστασίου προκάλεσε την ανησυχία των κατοίκων αφού τα απόβλητα – υγρά , στερεά και αέρια- από τέτοιου είδους χυτήρια είναι από τα πλέον τοξικά και εξαιρετικά επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.

Αν ο μόλυβδος εισχωρήσει στον οργανισμό του ανθρώπου, δύσκολα αποβάλλεται, έχει συσσωρευτική δράση και προκαλεί σοβαρότατα προβλήματα στο νευρικό σύστημα, υψηλή πίεση του αίματος, εγκεφαλικά επεισόδια, καρδιακές προσβολές, παθήσεις των νεφρών, στειρότητα, αποβολές κ.λ.π. Ιδιαίτερα ευάλωτα είναι τα παιδιά και οι Στανιώτες έχουν πολλά παιδιά αφού κατέχουν μία από τις πρώτες θέσεις στην Ελλάδα.

Επιπλέον η δραστηριότητα χωροθετείται σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή, αφού βρίσκεται στην Γ΄ ζώνη της συνθήκης Ramsar που αφορά τις λίμνες Κορώνεια και Βόλβη, ενώ πολύ κοντά υπάρχουν κτηνοτροφικές μονάδες, βιολογικές καλλιέργειες σιτηρών και καταφύγια θηραμάτων.

Όμως μέσα από μια σειρά γραφειοκρατικών ενεργειών και χάρη στην αδιαφορία των αρμόδιων φορέων, η εταιρεία κατάφερε να προσπεράσει τις όποιες αντιδράσεις και να πάρει την πολυπόθητη γι΄ αυτήν άδεια λειτουργίας.

Αρχικά οι κτηνοτρόφοι που έχουν τις μονάδες τους περιμετρικά του χυτηρίου, κατήγγειλαν την εταιρεία στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Χαλκιδικής να λάβει τα απαραίτητα μέτρα. Όμως, όχι μόνο δε δικαιώθηκαν, αλλά βρέθηκαν και κατηγορούμενοι για συκοφαντική δυσφήμηση επειδή εξέφρασαν την ανησυχία τους.

Αργότερα η εν λόγω επιχείρηση υπέβαλε νέα Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (Μ.Π.Ε) για μηχανολογική και κτιριακή επέκταση , ώστε να αυξήσει την παραγωγή της από 2 τόνους μολύβδου την εβδομάδα σε 10 τόνους την ημέρα!!!

Η κινητοποίηση των κατοίκων ήταν άμεση και δυναμική με αποτέλεσμα να μην εγκριθεί η επέκταση. Ταυτόχρονα γίνεται προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για αναστολή της άδειας λειτουργίας του χυτηρίου που δόθηκε από τη Νομαρχία και στις 6/6/2007, ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας διέταξε προσωρινά «την αναστολή εκτελέσεως των προσβαλλόμενων πράξεων μέχρι την έκδοση της απόφασης της Επιτροπής Αναστολών επί της εκκρεμούσης αιτήσεως αναστολής».

Στις αρχές Μαΐου του 2007 οι κάτοικοι του Στανού οργάνωσαν εκδήλωση διαμαρτυρίας στην πλατεία του χωριού στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι της Νομαρχίας, ο Δήμαρχος Αρναίας, Δήμαρχος Μαδύτου, εκπρόσωποι οικολογικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων καθώς και κάτοικοι του Δρακόοντειου Λαγκαδά όπου λειτουργούσε το χυτήριο πριν εγκατασταθεί στο Στανό. Όλοι τους στήριξαν τον δίκαιο αγώνα των κατοίκων και δεσμεύτηκαν για μια ακόμη φορά ότι θα κάνουν ότι είναι δυνατόν ώστε να απομακρυνθεί το χυτήριο από το Στανό.

Μια μέρα πριν την εκδήλωση, κάτοικοι του χωριού πήγαν να αναρτήσουν πανό στον επαρχιακό δρόμο κοντά στο χυτήριο. Όμως οι ιδιοκτήτες του χυτηρίου ενοχλημένοι προσπάθησαν να τους τρομοκρατήσουν φωνάζοντας την αστυνομία στην οποία δήλωσαν ψευδώς ότι απειλήθηκε η ζωή τους και η περιουσία τους. Η αντίδραση των κατοίκων ήταν άμεση και πραγματοποίησαν ειρηνική πορεία διαμαρτυρίας στο χυτήριο.

Όσο για τη συκοφαντική δυσφήμηση, εκτός από τα έγγραφα που αποδεικνύουν τα λεγόμενα των κατοίκων, τίθεται το απλό ερώτημα: Έστω ότι δεν υπήρχε χώρος, όπως ισχυρίζονται οι ιδιοκτήτες, να εγκατασταθούν στη βιομηχανική περιοχή της Θεσσαλονίκης, μπορεί ο καθένας να στήνει μια τέτοια βιομηχανία σε μια καθαρά αγροτική περιοχή δίπλα σε κτηνοτροφικές μονάδες και βιολογικές καλλιέργειες, δίπλα σε ένα χωριό με τόσα παιδιά, μέσα σε μια προστατευόμενη περιοχή;

Αυτά είναι τα «εγκλήματα» για τα οποία θα απολογηθούν οι κάτοικοι του Στανού!!!

Όμως στη θέση των 11 κατοίκων, οι οποίοι επιλέχτηκαν τυχαία από τους ιδιοκτήτες ανάμεσα από όλους τους κατοίκους που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις, έπρεπε να καλέσει ο εισαγγελέας όλους αυτούς τους αρμόδιους φορείς και υπηρεσίες που επέτρεψαν να εκδοθεί η άδεια του χυτηρίου.

Δεν μπορεί να διασύρεται ένα ολόκληρο χωριό γιατί εξέφρασε την ανησυχία του για το μέλλον του τόπου του και το δικαίωμά του για ένα καθαρό περιβάλλον.

Ποιοι είναι αυτοί που θέλουν να φιμώσουν τους κατοίκους του Στανού;

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Στατιστικές και εκλογολαγνείες

2

Συνεχίζεται η δημοσίευση στατιστικών για τα ποσοστά συμμετοχής και αποχής από τις ευρωεκλογές. Παγερή αδιαφορία και ειδικά εν μέσω οικονομικής κρίσης που δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να καταλάβει το ρόλο της ΕΕ στο ξεζούμισμα των λαϊκών στρωμάτων. Αν δεν ήταν και οι χώρες που η συμμετοχή στις εκλογές είναι υποχρεωτική, τότε θα μιλούσαμε για περιθωριακό γεγονός. Γι’ αυτό, παρ’ ότι μιλάνε για ανυπαρξία χρημάτων, έχουν ξεκινήσει πανάκριβες καμπάνιες για να πείσουν τον κόσμο να πάει να ψηφίσει.

Για τις δυνάμεις του συστήματος, το καταλαβαίνουμε, την πρεμούρα των διαφόρων αριστερών δυνάμεων, που δηλώνουν και εναντίον της ΕΕ, κατά της αποχής δεν μπορούμε να καταλάβουμε. Βέβαια, μόνο σε ειρωνικά μισόλογα καταφεύγουν και όχι σε επιχειρήματα. Είναι φανερό ότι βαυκαλίζονται με τα ανεβασμένα νούμερα ψήφων, ακόμα κι αν δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα. Απεναντίας, ζημιά στους αγώνες κατά της ΕΕ κάνουν.

Η άποψη του ΚΚΕ(μ-λ): Αποχή από τη φάρσα των ευρωεκλογών

Προλεταριακή Σημαία 618, 25/4/2009

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ