Το σύστημά τους δολοφονεί/ Όλοι/ες αύριο στις 19:00 στα Προπύλαια

0

Άλλη μια κρατική δολοφονία βαφτίζεται «εκπυρσοκρότηση» και «άμυνα». Άλλο ένα εργοδοτικό έγκλημα βαφτίζεται «εργατικό ατύχημα». Άλλη μια μέρα που ο λαός και η νεολαία μετράνε τους νεκρούς τους, ενώ το σύστημα και οι υπερασπιστές του προσπαθούν να μας πείσουν για αυτήν την κανονικότητα. Την κανονικότητα της φτωχιάς και της εκμετάλλευσης μέχρι θανάτου. Της ωμής καταστολής και της απόλυτης εξουσίας του κράτους και των μηχανισμών του πάνω στις ζωές μας. Μια κανονικότητα που δεν χωράει κανένα δικαίωμα, καμία ελευθερία, καμία προοπτική για το λαό και τα παιδιά του. 

Σήμερα αυτή η κανονικότητα αποτυπώνεται στην κρατική δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από την αστυνομία που τον καταδίωξε μέχρι να τον εκτελέσει μπροστά από έναν τοίχο με δεκάδες σφαίρες . Αποτυπώνεται και στην δολοφονία του 54χρονου εργάτη στον Ασπρόπυργο που πήγε για μεροκάματο και έφυγε με σοβαρά εγκαύματα από την έκρηξη από τα οποία και κατέληξε. Η μεγαλύτερη όμως απόδειξη πως για αυτό το σύστημα είμαστε αναλώσιμοι, είναι πως αυτά τα περιστατικά προστίθενται σε μια απέραντη ματωμένη λίστα. Κοινός παρονομαστής όλων των εργοδοτικών εγκλημάτων, όλων των κρατικών δολοφονιών είναι η εγκληματική πολιτική τους, που δεν διστάζει να μας θυσιάσει στο βωμό του κέρδους. Σε αυτή την πολιτική φρένο μπορούν να βάλουν μόνο ο λαός και η νεολαία. Με μαζικούς αγώνες στον δρόμο μπορεί να υπερασπιστεί το δικαίωμα στην ζωή που και αυτό αμφισβητείται. Για τον 20χρονο στο Άργος. Για τους εργάτες στον Ασπρόπυργο. Για κάθε νέο, εργάτη, εργαζόμενο που δολοφονείται στυγνά από το κράτος και τους μηχανισμούς του, αύριο όλοι και όλες στην συγκέντρωση στις 19:00 στα Προπύλαια. 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Προετοιμασία για τις τελικές εξετάσεις λυκείου στη Γάζα χωρίς ρεύμα, επαρκή τροφή ή στέγη*

0

Για δεκαετίες, οι Γενικές Εξετάσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, γνωστές ως «Tawjihi», αποτελούσαν ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα στη ζωή των νέων της Γάζας. Σήμερα, όμως, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, οι μαθητές δίνουν τις εξετάσεις τους χωρίς αίθουσες διδασκαλίας, χωρίς αξιόπιστη ηλεκτροδότηση και με ελάχιστη, συχνά ανεπαρκή, πρόσβαση σε τρόφιμα.

Tareq S. Hajjaj, 26 Ιουνίου 2026 

Η Σουμάγια Αμπντέλ Ραχμάν (Sumaya Abdel Rahman) ολοκλήρωσε τις Γενικές Εξετάσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έναν χρόνο πριν από τη γενοκτονία· η μικρότερη αδελφή της, η Ντίμα (Dima), ξεκίνησε τις δικές της εξετάσεις στις 20 Ιουνίου φέτος. Ανάμεσα στις δύο αδελφές, που μοιράζονται μια σκηνή στην πόλη της Γάζας, το χάσμα δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο: η μία πέρασε αυτό το καθοριστικό ορόσημο σε έναν κόσμο που διατηρούσε ακόμη κάποια επίφαση κανονικότητας, ενώ η άλλη καλείται να το διανύσει εν μέσω συνεχιζόμενων ελλείψεων τροφίμων και ενός ασφυκτικού αποκλεισμού.

Οι αναμνήσεις της Σουμάγια από τη χρονιά που έδωσε τις εξετάσεις της φαντάζουν σήμερα μακρινές. Η ζωή υπό πολιορκία δεν ήταν ούτε τότε εύκολη· εξακολουθούσε, όμως, να είναι προτιμότερη από το να «ζει κανείς σε μια σκηνή και να έρχεται αντιμέτωπος με την πείνα και τον λιμό».

«Το να βλέπω την αδελφή μου, τη Ντίμα, να προετοιμάζεται για τις εξετάσεις με γεμίζει θλίψη», είπε η Σουμάγια. Θυμάται ότι η μητέρα τους συνήθιζε να τους ετοιμάζει ειδικά τρόφιμα — μέλι, ξηρούς καρπούς, φρούτα και φαγητά που θεωρούνταν ότι ενισχύουν τη συγκέντρωση και τη μνήμη. «Σήμερα, η Ντίμα συχνά διαβάζει πεινασμένη και πήγε να δώσει το πρώτο της μάθημα επίσης χωρίς να έχει φάει».

Οι Γενικές Εξετάσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, γνωστές στην Παλαιστίνη και την Ιορδανία ως «Tawjihi», διεξάγονται στη Γάζα διαδικτυακά για τρίτη συνεχόμενη σχολική χρονιά, καθώς το εκπαιδευτικό σύστημα στη Λωρίδα της Γάζας έχει σχεδόν ολοκληρωτικά καταρρεύσει. Δεν υπάρχουν πλέον οι παραδοσιακές σχολικές αίθουσες και τα θρανία, ούτε φύλλα απαντήσεων ή φυλλάδια εξετάσεων. Αντίθετα, οι μαθητές συγκεντρώνονται σε καφέ και σε άλλους χώρους όπου υπάρχει πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα και στο διαδίκτυο, καθισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο, καθώς δίνουν τις εξετάσεις τους.

«Μελετάω στην άμμο»

Η Ντίμα δεν διαθέτει ένα ήσυχο δωμάτιο για να διαβάσει. Έχει μόνο ένα στρώμα στο έδαφος, μέσα σε μια σκηνή στην πόλη της Γάζας, χωρίς προσωπικό χώρο και χωρίς κάπου να φυλάξει τα σχολικά της βιβλία, τα στυλό ή τα σχολικά της είδη. Την ίδια σκηνή μοιράζεται με αρκετά μικρότερα αδέλφια της.

Πριν από τη γενοκτονία, οι εξετάσεις Tawjihi ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες με την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που δημιουργούσαν οι οικογένειες γύρω από αυτές. Καθ' όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, οι μαθητές περιβάλλονταν από φροντίδα και ενθάρρυνση και, όταν έφτανε η περίοδος των εξετάσεων, εξετάζονταν σε άγνωστα σχολικά κτίρια υπό αυστηρή επιτήρηση. Τα θέματα των εξετάσεων έφταναν σφραγισμένα από το Υπουργείο Παιδείας, ενώ, σε ορισμένες περιπτώσεις, φυλάσσονταν ακόμη και από την αστυνομία μέχρι λίγα λεπτά πριν από την έναρξη της εξέτασης· παράλληλα, στελέχη του υπουργείου επιθεωρούσαν τις αίθουσες εξετάσεων.

Για δεκαετίες, οι εξετάσεις Tawjihi αποτελούσαν ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα της κοινωνικής ζωής στη Γάζα, συνοδευόμενες από τελετουργίες, προσδοκίες και προετοιμασίες που δεν έμοιαζαν με τίποτε άλλο στα δώδεκα προηγούμενα χρόνια της σχολικής φοίτησης. Τα αποτελέσματα ανακοινώνονταν από τους τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, δημοσιεύονταν στις εφημερίδες και αναρτώνταν σε διαδικτυακές πλατφόρμες, ενώ η τελική βαθμολογία κάθε μαθητή καθόριζε σε μεγάλο βαθμό το ακαδημαϊκό του μέλλον και τις πανεπιστημιακές σχολές στις οποίες μπορούσε να εισαχθεί.

Γι' αυτόν τον λόγο, οι υποψήφιοι απολάμβαναν ιδιαίτερη μεταχείριση στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Το καθιστικό ή το δωμάτιο υποδοχής του σπιτιού παραχωρούνταν αποκλειστικά σε αυτούς, μαζί με κάθε δυνατή διευκόλυνση και τη συνεχή στήριξη της οικογένειας. Οι μητέρες τους ετοίμαζαν ειδικά γεύματα και όλα τα μέλη της οικογένειας βρίσκονταν δίπλα τους, πρόθυμα να προσφέρουν κάθε βοήθεια που χρειάζονταν. 

Με λίγα λόγια, τίποτε δεν θυμίζει το παρελθόν. Μια κανονική καρέκλα, ένα γραφείο ή τραπέζι, μια λάμπα για διάβασμα — πόσο μάλλον ένα ολόκληρο δωμάτιο — αποτελούν πλέον πολυτέλειες απρόσιτες για τις οικογένειες που ζουν σε σκηνές.

Τα προηγούμενα χρόνια, η οικογένεια της Σουμάγια έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να της εξασφαλίσει άνεση και υποστήριξη κατά τη διάρκεια των εξετάσεων Tawjihi. Για την αδελφή της, τη Ντίμα, όμως, το ίδιο αυτό καθοριστικό ακαδημαϊκό ορόσημο εκτυλίσσεται υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες.

«Δεν έχω ούτε μια καρέκλα για να καθίσω και να διαβάσω», είπε η Ντίμα. «Περνώ όλο τον χρόνο μου πάνω στο ίδιο στρώμα όπου κοιμάμαι. Είναι απλωμένο κατευθείαν πάνω στην άμμο. Εκεί κάθομαι ατέλειωτες ώρες μέσα στη μέρα ή τη νύχτα, όποτε υπάρχει φως, όσο αμυδρό κι αν είναι, και συνεχίζω να διαβάζω».

 Όταν η αδελφή της προετοιμαζόταν για τις εξετάσεις της, ο πατέρας τους είχε αυτοσχεδιάσει ένα σύστημα φωτισμού που λειτουργούσε με μπαταρία, ώστε να μπορεί να διαβάζει μέχρι αργά τη νύχτα. «Αυτό πλέον δεν είναι δυνατό», είπε η Ντίμα. «Αν η οικογένειά μου μπορούσε να μου το προσφέρει, δεν θα δίσταζε ούτε στιγμή. Οι συνθήκες είναι απλώς διαφορετικές. Κι όμως, οι προσδοκίες που υπάρχουν για μένα παραμένουν ακριβώς οι ίδιες όπως και παλιά: να διακριθώ και να πετύχω υψηλές βαθμολογίες».

«Διαβάζω πάνω στην άμμο», είπε. «Διαβάζω πεινασμένη. Διαβάζω όρθια. Διαβάζω μέσα στον θόρυβο που κάνουν τα μικρότερα αδέλφια μου, τα οποία δεν μπορώ να τους ζητήσω να κάνουν ησυχία, γιατί όλοι μας ζούμε μέσα σε μια μικρή σκηνή».

Ένα μήνυμα επιμονής και αντοχής

Σύμφωνα με το Κυβερνητικό Γραφείο Ενημέρωσης της Γάζας, το 95% των σχολείων στη Γάζα υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια των δύο ετών αδιάκοπων ισραηλινών βομβαρδισμών. Πάνω από το 90% χρειάζεται εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης και ανασυγκρότησης, ενώ 668 σχολεία επλήγησαν άμεσα από βομβαρδισμούς. Ως αποτέλεσμα, σχεδόν καμία από τις εκπαιδευτικές υποδομές της Γάζας δεν έχει παραμείνει ανέπαφη.

Παρ' όλα αυτά, οι Παλαιστίνιοι εξακολουθούν να επιμένουν στη διεξαγωγή των εξετάσεων. Ο δρ Ιμπραχίμ Ραμαντάν (Dr. Ibrahim Ramadan), διευθυντής της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης του Χαν Γιούνις (Khan Younis Directorate of Education), αναφέρει ότι περίπου 35.000 μαθητές συμμετέχουν στις εξετάσεις εντός της Γάζας, ενώ άλλοι 2.000 μαθητές από τη Γάζα τις δίνουν στο εξωτερικό, επί συνόλου περίπου 89.000 υποψηφίων σε ολόκληρη την Παλαιστίνη. 

«Ο παλαιστινιακός λαός πιστεύει στην εκπαίδευση και υπερασπίζεται το δικαίωμά του σε αυτήν, γιατί η εκπαίδευση είναι ζήτημα ζωής και επιβίωσης», δήλωσε στο Mondoweiss. «Η κατοχή μπορεί να καταστρέφει κτίρια και θεσμούς, αλλά δεν μπορεί να καταστρέψει τη θέληση για μάθηση. Τα πανεπιστήμια μπορεί να καίγονται και τα σχολεία να γκρεμίζονται, όμως το δικαίωμα των Παλαιστινίων να χτίζουν το μέλλον τους μέσα από την εκπαίδευση δεν μπορεί να εξαλειφθεί».

Το Υπουργείο Παιδείας έχει προσαρμοστεί, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές εξετάσεις μέσω της πλατφόρμας Wise School, μιας εφαρμογής που οι μαθητές κατεβάζουν στα κινητά τους τηλέφωνα και στην οποία συνδέονται με τον αριθμό που τους χορηγεί το Υπουργείο για να ξεκινήσουν τις εξετάσεις τους.

Ωστόσο, όταν μιλά κανείς με τους μαθητές, οι συζητήσεις τους περιστρέφονται λιγότερο γύρω από τις εξετάσεις και περισσότερο γύρω από τις καθημερινές δυσκολίες.

Η Ρόλα Τουμπαΐσι (Rola Tubaisi), μαθήτρια από το Χαν Γιούνις, πήγε σε ένα καφέ για να δώσει τις εξετάσεις της, επειδή εκεί υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα και πρόσβαση στο διαδίκτυο. Πέρασε ολόκληρη τη σχολική χρονιά μέσα σε απώλεια, σκοτάδι και εκτοπισμό, αλλά παρέμεινε αποφασισμένη να συνεχίσει.

Όπως πολλοί μαθητές, η Τουμπαΐσι εξαρτάται από τέτοιους χώρους, καθώς η Γάζα δεν διαθέτει σταθερή παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από την έναρξη της γενοκτονίας τον Οκτώβριο του 2023. Τα λίγα σημεία που εξακολουθούν να έχουν ηλεκτρικό ρεύμα λειτουργούν κυρίως με ηλιακή ενέργεια. Η πρόσβαση στο διαδίκτυο, η φόρτιση τηλεφώνων και οι βασικές ηλεκτρικές υπηρεσίες συχνά παρέχονται έναντι πληρωμής. Το μεγαλύτερο μέρος του εκπαιδευτικού υλικού είναι πλέον αποκλειστικά ψηφιακό, γεγονός που αναγκάζει τους μαθητές να βασίζονται σε κινητά τηλέφωνα ή φορητούς υπολογιστές που χρειάζονται τακτική φόρτιση. Μερικοί μαθητές δεν έχουν καν αυτές τις συσκευές.

«Δυσκολευόμαστε ακόμα και να βρούμε φως από έναν φακό», είπε η Τουμπαΐσι. «Το να έχεις ένα φορτισμένο κινητό ή ακόμη και πρόσβαση σε έναν υπολογιστή είναι μια ακόμη πρόκληση. Η ζωή στη σκηνή αφαιρεί την ιδιωτικότητα, την ησυχία και ένα κατάλληλο περιβάλλον μελέτης. Δεν υπάρχουν γραφεία, ούτε οργανωμένες βιβλιοθήκες, ούτε πραγματική σιωπή. Κάθε σκηνή είναι δίπλα στην άλλη και ο θόρυβος δεν σταματά ποτέ».

Στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, οι εξετάσεις Tawjihi ξεκινούν συνήθως στα μέσα Ιουνίου, με τα αποτελέσματα να ανακοινώνονται στα τέλη Ιουλίου. Πριν από τον πόλεμο, η ημέρα της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων μετέτρεπε τη Γάζα σε μια εικόνα γιορτής. Πυροτεχνήματα φώτιζαν τον ουρανό, ριπές χαρμόσυνων πυροβολισμών αντηχούσαν στους δρόμους, γλυκίσματα μοιράζονταν, ενώ οι οικογένειες διοργάνωναν συγκεντρώσεις. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο ήταν οι ιαχές χαράς που πλημμύριζαν τις γειτονιές, ήχοι που συνήθως συνδέονται με γάμους.

Όμως, όταν ο θάνατος σε περιτριγυρίζει σε κάθε γωνιά, η συζήτηση για τέτοιες γιορτές μοιάζει σχεδόν σαν ξένη γλώσσα, είπε η Σουτζούντ Αντάν (Sujood Adnan), μαθήτρια που ζει σε καταυλισμό εκτοπισμένων στην περιοχή αλ-Μαουάσι του Χαν Γιούνις. «Πώς μπορεί κανείς να νιώθει ασφάλεια για να διαβάσει ή να σκεφτεί το μέλλον, όταν ο θάνατος είναι πάντα πιθανός;» αναρωτήθηκε. «Βλήματα πέφτουν κοντά στις σκηνές. Τη νύχτα ακούγονται ουρλιαχτά. Αντιμετωπίζουμε πείνα, φόβο, εκτοπισμό και θάνατο. Διαβάζουμε υπό κακό φωτισμό και έχουμε περάσει αμέτρητες δυσκολίες, αλλά συνεχίζουμε».

Επέμεινε ότι ούτε ο πόλεμος ούτε οι δυσκολίες θα σταματήσουν τους μαθητές από το να κυνηγήσουν τις φιλοδοξίες τους. «Επιδιώκουμε την επιτυχία σε οποιοδήποτε περιβάλλον και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες», είπε. «Κανένα εμπόδιο δεν θα σταματήσει τα όνειρά μας ή την προσπάθειά μας να βοηθήσουμε τον εαυτό μας και την κοινωνία μας. Θέλουμε να χτίσουμε την πατρίδα μας και να ζήσουμε με ελευθερία και ειρήνη. Παρά τα όσα γίνονται για να μας εμποδίσουν να το πετύχουμε αυτό, θα συνεχίσουμε».

Σημειώσεις

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 26 Ιουνίου 2026 στο Mondoweiss. Βρίσκεται στη διεύθυνση … https://mondoweiss.net/2026/06/studying-for-high-school-finals-in-gaza-without-electricity-adequate-food-or-a-home/

Συγγραφέας του άρθρου είναι ο Ταρέκ Σ. Χατζάτζ (Tareq S. Hajjaj) ο οποίος είναι ανταποκριτής στη Γάζα για το Mondoweiss και μέλος της Ένωσης Παλαιστινίων Συγγραφέων.

Τη μετάφραση (με τη βοήθεια Τ.Ν.) από τα αγγλικά, για λογαριασμό των Αντιγειτονιών, έκανε ο Κ.Καψ.

Τονίζουμε ότι η δημοσίευση του άρθρου γίνεται για πληροφοριακούς λόγους και δεν συνιστά απαραίτητα συμφωνία με τις θέσεις και τον τρόπο που αυτές διατυπώνονται. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρόγραμμα του 27ου camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης

0

Πρόγραμμα του 27^ου camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης

20/7

• Άφιξη στο camping DIAS στο Γύθειο

21/7

• Εναρκτήρια Συνέλευση
• Cocktail bar με ska, reggae DJ set

22/7

• Εργαστήριο | ΑΙ: Εργαλείο που κάμει τη ζωή μας πιο εύκολη ή νέο πεδίο παρέμβασης για το σύστημα;

23/7

• Παρουσίαση Μπροσούρας | Η εκπαίδευση στην Ελλάδα, οι επιδιώξεις του συστήματος και οι στόχοι πάλης του κινήματος

24/7

• Μαθητικό Εργαστήριο
• Quiz Night με Billy G και giagia_ntalton

25/7

• Γλέντι με τους ‘’Νήμα’’

26/7

• Εκδήλωση | Με τους λαούς ή με τους φονιάδες; Ποια κατεύθυνση μπορεί να βάλει φραγμό στο μακελειό που ετοιμάζουν;

27/7

• Εκδρομή και ιστορική ξενάγηση στους Μολάους Λακωνίας
• Sunset Bar στην παραλία με DJ set

28/7

• Εργαστήριο | 90 χρόνια από την εργατική – λαϊκή εξέγερση στη Θεσσαλονίκη το Μάη του 1936
• Προβολή ταινίας | Persepolis

29/7

• Απολογιστική Συνέλευση
• Party

30/7

• Αναχώρηση

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΕΡΓΟΣ - ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

0

ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ!

Μετά από 138 μέρες απεργίας πείνας ο Αριστοτέλης Χαντζής μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με την κατάσταση υγείας του πολύ επιβαρυμένη. Ο Αριστοτέλης, όπως και η SuzonDoppagne που κάνει απεργία πείνας εδώ και 54 ημέρες, αντιδρούν στο σχέδιο «ανάπλασης» - δηλαδή καταστροφής-  των προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Μια «ανάπλαση» που σκοπό έχει να ξεσπιτώσει πάνω από 400 οικογένειες που ζουν εκεί, τους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τους συνοδούς ασθενών από τον Άγιο Σάββα. Που θέλει στο όνομα της αξιοποίησης να αποστειρώσει μια περιοχή – φιλέτο από κάθε επικίνδυνη για το σύστημα πολιτική ή πολιτιστική δράση.

Είναι τουλάχιστον προκλητικό μια κυβέρνηση που έχει ξεπουλήσει τα πάντα στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, στους ιμπεριαλιστές και τους σιωνιστές φονιάδες -εργοστάσια, πάρκα, παραλίες, τα ίδια τα σπίτια του λαού - να μας λέει πως νοιάζεται για τα προσφυγικά και τους κατοίκους τους. Είναι προκλητικό κυβερνητικά στελέχη να δηλώνουν πως θα αποδώσουν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης ενώ έχουν μετατρέψει διαχρονικά την Αθήνα σε μια απέραντης τσιμεντούπολη χωρίς ίχνος πράσινου.

Κυβερνητικά στελέχη δηλώνουν πως η ανάπλαση θα προχωρήσει όπως και να ‘χει.  Ακόμη και στο νοσοκομείο Γεννηματάς (που μεταφέρθηκε ο απεργός πείνας) έχουν στρατοπεδεύσει τα ΜΑΤ και οι μπάτσοι έχουν μπει μέχρι και στα επείγοντα, αποδεικνύοντας την αποφασιστικότητα τους.

Όλη αυτή η μανία της κυβέρνησης ενάντια στα προσφυγικά, τους κατοίκους τους και τους απεργούς πείνας είναι ένα κομμάτι της πολιτικής της φασιστικοποίησης. Της πολιτικής που θέλει να τελειώνει με τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις, με τους αγώνες και τις αντιστάσεις. Μιας πολιτικής που δε νοιάζεται για το λαό, για τη ζωή του, για τα δικαιώματά του. Μιας πολιτικής που επιδιώκει την τρομοκράτηση λαού και νεολαίας έξω αλλά και μέσα στα πανεπιστήμια  με «μέτρα ασφάλειας», κάμερες και πειθαρχικά.

Να μην αφήσουμε να υπάρξει νεκρός απεργός πείνας. Αλληλεγγύη στον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι των προσφυγικών. Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΕΡΓΟΣ ΠΕΙΝΑΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Έρχεται το 27ο camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης

0

Αυτοοργάνωση - Συλλογικότητα - Αλληλεγγύη 

Τη χρονιά που πέρασε η επίθεση στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας εντάθηκε πολύ. Οι πρώτες διαγραφές, τα σχέδια καταστολής στα πανεπιστήμια , το εθνικό απολυτήριο, οι πειθαρχικές διώξεις δείχνουν το μέλλον που μας ετοιμάζουν ήδη από το σχολείο.

Παράλληλα, οι ανταγωνισμοί των ισχυρών του πλανήτη διαρκώς οξύνονται προετοιμάζοντας τους όρους για τα επόμενα γενικευμένα πολεμικά σφαγεία στα οποία θα σταλθεί η νεολαία. Για αυτό κάνουν τα πάντα για να αποδεχτούμε αυτή την προοπτική, της φτώχειας και του πολέμου. Να χούμε το κεφάλι σκυφτό, να υπομένουμε την επίθεση και να είμαστε έτοιμοι να δούμε "σημαίες πάνω σε φέρετρα".

Δεν μας καλύπτει όμως αυτή η πραγματικότητα που διαμορφώνουν για εμάς και δεν την αντιμετωπίζουμε ως μονόδρομο. Πιστεύουμε πως οι λαοί μπορούν να βγούνε νικητές απέναντι στους δυνάστες και τους εκμεταλλευτές τους.

Παίρνουμε δύναμη από τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού ενάντια στη γενοκτονία. Από το λαό του Νεπάλ, του Ιράν , του Λιβάνου και όλους τους λαούς που αγωνίζονται.

Είμαστε πεισμένοι πώς κόσμος τους δεν μας χωράει! Σε αυτή την συγκυρία επιλέγουμε να οργανώσουμε ξανά τις διακοπές μας με βάση την αυτοοργάνωση, τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη. Ενάντια στην οπτική που βλέπει τις διακοπές ως προνόμιο όσων έχουν λεφτά, ενάντια στην οπτική που τις βλέπει σαν κάτι ξεκομμένο από το τι συμβαίνει, μια παροδική διέξοδο από την μαυρίλα που ζούμε και στην οποία θα επιστρέψουμε με το πέρας των διακοπών , ενάντια σε λογικές εφήμερης εκτόνωσης.

Και φέτος οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση συνδιοργανώνουμε το κάμπινγκ και προτείνουμε ένα διαφορετικό τρόπο διακοπών. Διακοπές που υπάρχει χρόνος για όλα. Για να ξεκουραστούμε, να περάσουμε καλά αλλά και να συζητήσουμε για ο, τι μας πνίγει. Για να μπορέσουμε να συμβάλουμε καλύτερα στην οργάνωση των αγώνων που έρχονται. Για να δούμε πως θα ζήσουμε μια ζωή με δικαιώματα σε έναν κόσμο που θα μας χωράει.

27ο camping Αγωνιστικών Κινήσεων & Μαθητικής Αντίστασης

20-30/7
Camping Δίας, Γύθειο
Κόστος: 7,5€/μέρα & 5€ οικονομική ενίσχυση

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιατί μέσα σε έναν κόσμο που μας θέλει μόνους, εμείς επιλέγουμε να στεκόμαστε μαζί!

0

Η ψυχική υγεία της κοινωνίας βρίσκεται σε οριακό σημείο.

Και αυτό δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε «ατομική αποτυχία» του καθενός μας. Είναι αποτέλεσμα μιας καθημερινότητας που εδώ και χρόνια διαλύει ανθρώπους, οικογένειες και κοινωνικές σχέσεις.

Μια ολόκληρη γενιά μεγάλωσε μέσα στην οικονομική κρίση, στην ανασφάλεια, στους μισθούς πείνας, στην ανεργία και στη διάλυση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους. Και πριν προλάβει να σταθεί ξανά στα πόδια της, ήρθε το lockdown και η απομόνωση της πανδημίας να βαθύνουν ακόμα περισσότερο το συλλογικό τραύμα. Άνθρωποι κλείστηκαν μέσα στα σπίτια τους, απομακρύνθηκαν από φίλους, παρέες και κοινωνικές δραστηριότητες και έμαθαν να ζουν πίσω από μια οθόνη.

Σήμερα, χρόνια μετά, οι συνέπειες είναι παντού γύρω μας.

Άνθρωποι εξαντλημένοι.

Νέοι χωρίς ελπίδα για το μέλλον.

Οικογένειες που απλώς προσπαθούν να επιβιώσουν.

Γονείς που δουλεύουν ασταμάτητα και δεν έχουν χρόνο ούτε δύναμη να ζήσουν με τα παιδιά τους.

Παιδιά που μεγαλώνουν μέσα στην πίεση, στο άγχος και στη μοναξιά.

Ιδιαίτερα στην ελληνική νεολαία βλέπουμε κάθε χρόνο όλο και μεγαλύτερη ψυχολογική πίεση γύρω από τις Πανελλήνιες εξετάσεις. Ένα ολόκληρο σύστημα έχει πείσει τα παιδιά ότι η αξία τους, το μέλλον τους, η επαγγελματική και οικονομική τους επιβίωση εξαρτώνται αποκλειστικά από λίγες εξετάσεις και από μια σχολή. Μαθητές και μαθήτριες μεγαλώνουν με τεράστιο άγχος, με ατελείωτη πίεση, με φόβο αποτυχίας και με την αίσθηση ότι αν δεν τα καταφέρουν «τελείωσε η ζωή τους».

Και δυστυχώς έχουμε δει τραγικά περιστατικά που δείχνουν πόσο βαθιά έχει γίνει αυτή η κοινωνική πίεση. Όλοι θυμόμαστε περιπτώσεις νέων παιδιών που λύγισαν ψυχολογικά, ακόμα και αυτοκτονίες μαθητών που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το βάρος των εξετάσεων και των προσδοκιών. Αυτό από μόνο του θα έπρεπε να μας κάνει να αναρωτηθούμε τι κοινωνία χτίζουμε και πόσο αφόρητη έχουμε κάνει τη ζωή για τη νέα γενιά.

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου όλα γίνονται όλο και πιο ακριβά, ενώ η ζωή του εργαζόμενου αξίζει όλο και λιγότερο. Τα ενοίκια έχουν εκτοξευτεί λόγω της τουριστικοποίησης και του Airbnb, οι πόλεις αγοράζονται από εταιρείες και funds, οι γειτονιές χάνουν τον χαρακτήρα τους και ο κόσμος αισθάνεται ξένος μέσα στον ίδιο του τον τόπο.

Την ίδια στιγμή, η δημόσια υγεία και η ψυχολογική υποστήριξη υποβαθμίζονται συνεχώς. Δεν υπάρχουν δομές, δεν υπάρχουν ψυχολόγοι για όλους, δεν υπάρχουν χρήματα για θεραπεία, δεν υπάρχουν πραγματικές κοινωνικές πολιτικές πρόληψης και φροντίδας. Η ψυχική υγεία αντιμετωπίζεται σαν πολυτέλεια ενώ στην πραγματικότητα είναι βασική ανάγκη.

Και μέσα σε αυτή τη συνθήκη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι καταφεύγουν σε μορφές εθισμού για να αντέξουν.

Ναρκωτικά.

Χάπια.

Τζόγος.

Ατελείωτο scrolling.

Εθισμός στο ίντερνετ και στα social media.

Πορνογραφία.

Αποξένωση.

Μια συνεχής ανάγκη φυγής από μια πραγματικότητα που γίνεται όλο και πιο ασφυκτική.

Το doomscrolling, η μόνιμη έκθεση στην πληροφορία, στον φόβο, στην τοξικότητα και στην ψηφιακή υπερδιέγερση έχουν εξαντλήσει ψυχικά εκατομμύρια ανθρώπους. Ζούμε διαρκώς συνδεδεμένοι αλλά ταυτόχρονα όλο και πιο μόνοι.

Ακόμα και άνθρωποι που στα μάτια του κόσμου φαίνονται «δυνατοί», επιτυχημένοι ή προνομιούχοι μπορούν να βιώνουν βαθιά ψυχική κατάρρευση. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του τερματοφύλακα της Rayo Vallecano, Augusto Batalla, ο οποίος έχει μιλήσει δημόσια για τη βαριά κατάθλιψη που πέρασε και για τις δύσκολες ψυχολογικές στιγμές που βίωσε στην καριέρα και στη ζωή του. Αυτό δείχνει πως η ψυχική υγεία δεν κάνει διακρίσεις και πως πίσω από κάθε άνθρωπο μπορεί να υπάρχει ένας αόρατος αγώνας που οι περισσότεροι δεν βλέπουν.

Εμείς, ως Club της Rayo Vallecano στην Ελλάδα, δεν πιστεύουμε ότι η απάντηση βρίσκεται στην απομόνωση και στον ατομισμό. Πιστεύουμε στη συλλογικότητα, στην ανθρώπινη επαφή, στην αλληλεγγύη, στη γειτονιά, στην παρέα, στη φυσική παρουσία.

Γιατί και εμείς εργαζόμενοι είμαστε.

Και εμείς πιεζόμαστε.

Και εμείς έχουμε προβλήματα, άγχος, οικονομικές δυσκολίες και ψυχολογική κούραση.

Αυτό που μας κρατά όρθιους είναι ότι δεν τα περνάμε μόνοι μας.

Η συλλογικότητα μάς δίνει ανάσες.

Η παρέα μάς δίνει δύναμη.

Το γήπεδο μάς δίνει στιγμές χαράς, εκτόνωσης και ζωής.

Οι δράσεις, τα ταξίδια, τα πανό, οι συζητήσεις, οι συναυλίες, οι κοινές εμπειρίες και η αλληλεγγύη δημιουργούν δεσμούς πραγματικούς. Και αυτοί οι δεσμοί είναι απαραίτητοι σε μια εποχή που το σύστημα θέλει ανθρώπους απομονωμένους, φοβισμένους και παθητικούς.

Δεν λέμε ότι το ποδόσφαιρο λύνει τα πάντα.

Δεν λέμε ότι μια παρέα εξαφανίζει την κατάθλιψη ή τα ψυχικά προβλήματα.

Λέμε όμως ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη τον άνθρωπο.

Έχει ανάγκη να βγει από το σπίτι.

Να μιλήσει.

Να αγκαλιάσει και να αγκαλιαστεί.

Να νιώσει ότι ανήκει κάπου.

Να συμμετέχει.

Να δημιουργεί αναμνήσεις μακριά από οθόνες και αλγόριθμους.

Πιστεύουμε σε μια ζωή με περισσότερη πραγματική επαφή και λιγότερη ψηφιακή αποξένωση.

Σε γειτονιές ζωντανές και όχι σε κοινωνίες κλεισμένων θυρών.

Σε παρέες αντί για μοναξιά.

Σε συλλογικότητες αντί για ατομισμό.

Σε δράση αντί για παθητική κατανάλωση εικόνων.

Σε αλληλεγγύη αντί για κοινωνικό κανιβαλισμό.

Η ψυχική υγεία δεν είναι προσωπική υπόθεση του καθενός ξεχωριστά. Είναι κοινωνικό ζήτημα. Και όσο η κοινωνία διαλύεται, τόσο θα διαλύονται και οι άνθρωποι μέσα σε αυτήν.

Γι’ αυτό καλούμε τον κόσμο να ξαναβρεί την επαφή με την πραγματική ζωή.

Με τους ανθρώπους του.

Με τις γειτονιές του.

Με τις συλλογικές εμπειρίες.

Με τη χαρά της συμμετοχής.

Να μιλήσουμε μεταξύ μας.

Να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον.

Να δημιουργήσουμε ξανά κοινότητες, παρέες και δεσμούς.

Γιατί απέναντι στη μοναξιά, στον φόβο και στην ψυχική εξάντληση, η συλλογικότητα παραμένει μια από τις πιο ανθρώπινες μορφές αντίστασης.

Καλούμε λοιπόν όλους και όλες, μικρούς και μεγάλους, να συμμετέχουν στο δικό μας club. Στο club των Rayistas. Ένα club που είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια οπαδική συνάντηση. Είναι μια συλλογικότητα. Μια παρέα. Μια οικογένεια.

Περιμένουμε τον κόσμο στις εκδηλώσεις μας, στις συναντήσεις μας, στις ημέρες που βλέπουμε μαζί τα παιχνίδια της ομάδας, αλλά και σε κάθε δράση που ανακοινώνουμε μέσα από τις σελίδες μας.

Γιατί μέσα σε έναν κόσμο που μας θέλει μόνους, εμείς επιλέγουμε να στεκόμαστε μαζί.

RAYISTAS GRIEGOS 

Το κείμενο το αλιεύσαμε από το προφίλ στο fb  του Φίλιππα Σπυρόπουλου

Τον τίτλο τον επιλέξαμε εμείς 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις | ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ - ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΧΘΕΝΤΩΝΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

0

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΠΕΜΠΤΗ 21/5 ΣΤΙΣ 19:00 ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ - ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΧΘΕΝΤΩΝ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Για ακόμα μία φόρα το Global Sumud Flotilla αναχαιτίζεται και δέχεται επίθεση από τον IDF στην προσπάθεια αποστολής ανθρωπιστικής βοήθειας στην Γάζα. Αυτή την φορά, το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ, απήγαγε τα πληρώματα (μεταξύ των οποίων και 9 Έλληνες ακτιβιστές) μετά από επίθεση σε διεθνή ύδατα, εντός του χώρου έρευνας και διάσωσης της Κύπρου, με την Κύπρο αλλά και την Ελλάδα να παραμένουν με σταυρωμένα τα χέρια. Μάλιστα δημοσιεύτηκε υλικό από τον ίδιο τον Γκβιρ, Ισραηλινό υπουργό στο οποίο αποτυπώνεται η κακομεταχείριση, ο χλευασμός και η τρομοκράτηση των απαχθέντων, οι οποίοι κρατούνταν δεμένοι πισθάγκωνα. Οι κυβερνήσεις των δύο χωρών, υποταγμένες στις απαιτήσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, όχι απλά επιτρέπουν αλλά δικαιολογούν την ασυδοσία του Ισραήλ.

Ο στόλος κατευθυνόταν προς την Γάζα, σε μία προσπάθεια αμφισβήτησης του ναυτικού αποκλεισμού και παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στην ρημαγμένη από τους σιωνιστές Παλαιστίνη. Η υποφαινόμενη εκεχειρία που τέθηκε σε ισχύ τον Οκτώβρη του 2025 δεν έχει αποτρέψει τους Ισραηλινούς από το να συνεχίσουν τις θηριωδίες τους σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού. Η συνέχιση της γενοκτονίας με επιβολή άλλων μέσων πέρα των βομβαρδισμών (όπως η πείνα, η στέρηση νερού και ρεύματος,  η καταστροφή υποδομών περίθαλψης κοκ) επιτρέπει στο Ισραήλ να βγει για λίγο από το στόχαστρο της διεθνούς κοινότητας, αλλά οι λαοί δεν ξεχνάμε ούτε πειθόμαστε τόσο εύκολα. Το κράτος-τρομοκράτης δεν έπαψε στιγμή να εξοντώνει τους Παλαιστίνιους αλλά και να επιβάλλεται με την βία στους λαούς της περιοχής (βλ. βομβαρδισμοί στον Λίβανο)  και ούτε θα σταματήσει όσο υπάρχει εκεί για να προασπίζει τα αμερικανικά συμφέροντα στην Μέση Ανατολή.

Και αυτή την φορά επιβεβαιώνεται η εμπλοκή και στήριξη της Ελλάδας σε αυτά τα σχέδια, με βάση την εξάρτησή της από Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές. Η «φιλία» με το Ισραήλ που αυτή η εξάρτηση επιβάλει, όχι μόνο δεν μας προσφέρει ασφάλεια και σταθερότητα στην περιοχή, αλλά μας σέρνει ακόμα πιο κοντά στα πολεμικά τους σχέδια. Η αποστολή ελληνικού στρατιωτικού  σώματος στην Γάζα για συμμετοχή στην «διεθνή δύναμη σταθεροποίησης» σε συντονισμό με τους δολοφόνους του IDF είναι μία ακόμα ωμή απόδειξη της εμπλοκής. Ο αγώνας ενάντια στην εξάρτηση της χώρας, είναι προϋπόθεση για την παύση κάθε συνεργασίας και συμμετοχής, κάθε εμπλοκής της χώρας στην  γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

Η Παλαιστίνη συνεχίζει να ματώνει και αυτό δεν κρύβεται πίσω από καμία εύθραυστη εκεχειρία. ΗΠΑ και Ισραήλ δεν θα σταματήσουν τα εγκλήματά τους μέχρι να εδραιώσουν την παρουσία και ηγεμονία τους στην περιοχή. Όμως όπως έχει περίτρανα αποδείξει, δεν θα σταματήσει ούτε ο Παλαιστινιακός λαός τον αδούλωτο αγώνα του για λεύτερη πατρίδα. Απάντηση στην γενοκτονία θα δώσει η ηρωική του αντίσταση και η ανάπτυξη αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος διεθνώς. Ο παλαιστινιακός λαός δεν θα πάψει να μάχεται τα τέρατα του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού, μέχρι να δικαιωθεί το αίτημά του για ενιαίο ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος από τον Ιορδάνη ποταμό ως την Μεσόγειο Θάλασσα. Και σε αυτόν τον αγώνα είμαστε μαζί του!

• Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
• Κάτω τα χέρια από τον στόλο Αλληλεγγύης!
• Να αφεθούν όλοι οι απαχθέντες!
• Καμία εμπλοκή της χώρας στην σφαγή του παλαιστινιακού λαού!
• ΗΠΑ-Ισραήλ φονιάδες των λαών!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Να σώσουμε τα παιδιά!

0

Αυτή η αγωνία, σαν βουβή κραυγή έχει απλωθεί μεταξύ των εκπαιδευτικών στα σχολεία της Ηλιούπολης –και σίγουρα όχι μόνο σε αυτά- μετά την πτώση στο κενό των δύο κοριτσιών. Γιατί αν όχι όλοι, σίγουρα οι περισσότεροι αντιλαμβανόμαστε πως τα παιδιά κινδυνεύουν, απειλούνται. Αντιλαμβανόμαστε πως τα δύο κορίτσια δεν εκπροσωπούν μια «μειοψηφία», μια «ειδική κατηγορία». «Άριστη» η μια, «πολύ καλή» η άλλη, λένε συνάδελφοι από το σχολείο τους.

Δηλαδή όχι κάποια παιδιά, αλλά γενικά τα παιδιά στριμώχνονται, κινδυνεύουν, απειλούνται! Προφανώς παίζουν ρόλο σημαντικό οι συγκεκριμένοι και ιδιαίτεροι όροι (περιβάλλον, ιδιοσυγκρασία κλπ) για το πως θα σταθεί το κάθε παιδί. Αλλά αυτό δεν αλλάζει το βασικό και γενικό: Όλα στριμώχνονται, πιέζονται, απειλούνται. Εξάλλου το ζούμε κάθε χρόνο και πιο έντονα. Μεγαλώνει η άρνηση τους, ακόμα και η αποστροφή τους. Για το σχολείο με τα πέντε 7ωρα! Με την Τράπεζα Θεμάτων και την ΕΒΕ! Για αυτό που τώρα είναι η ζωή τους που την αρνούνται και προσπαθούν να την περάσουν μέσα στις οθόνες. Για αυτό που βλέπουν ότι θα είναι η ζωή τους.

Γίνονται όλο και πιο μικρή μειοψηφία αυτοί που τα «καταφέρνουν» και είναι μεγάλη πλειοψηφία οι από νωρίς διωγμένοι, αυτοί που τους επιβλήθηκε πως «δεν είναι» για σπουδές. Αλήθεια αυτά τα διωγμένα παιδιά (από την τρίτη Γυμνασίου, από το Λύκειο, τώρα σχεδιάζουν να είναι και από την έκτη Δημοτικού…) τι γίνονται, πως ζουν; Αλλά και αυτοί που τα «καταφέρνουν» πληρώνουν (κάθε είδους) μεγάλο κόστος για να φτάσουν στα ΑΕΙ. Όμως και εκεί καραδοκεί νέος Μινώταυρος. Αν και όσοι γλιτώσουν διαπιστώνουν μετά πως δεν τα κατάφεραν! Πως δεν κέρδισαν μια ζωή αξιοπρεπή, με δικαιώματα, με ελευθερίες!

Κάπως έτσι τα σχολεία «γέμισαν με παραβατικούς μαθητές» και το όποιο σκίρτημα μαθητικής κινητοποίησης που προσπαθεί να εκφράσει την άρνηση τους σε αυτό που ζουν αντιμετωπίζεται σαν παράνομη πράξη από εισαγγελείς και Αστυνομία. Ακόμα και τον χιονοπόλεμο απαγορεύουν στα παιδιά αφού το … σωφρονιστήριο (και) στην κακοκαιρία απαιτεί τηλεκπαίδευση! Αλλά επειδή η πιο άγρια πολιτική των ταξικών φραγμών είναι (έτσι μας λένε) «συμπεριληπτική» (!!) δίπλα και μαζί με την εξόντωση σερβίρουν «δράσεις» -βαλβίδες εκτόνωσης και «υποστηρικτικές δομές». Αλλά πραγματικά θα λυθεί ή έστω θα αντιμετωπιστεί το ζήτημα αν αυξηθούν πχ οι ψυχολόγοι, αν κάθε σχολείο αποκτήσει το δικό του και μόνιμο υποστηρικτικό προσωπικό; Προφανώς ούτε αυτό δεν προτίθενται να κάνουν. Αλλά είναι φανερό ότι η αναζήτηση απαντήσεων σε αυτή την κατεύθυνση είναι αδιέξοδη και στις περισσότερες περιπτώσεις καθόλου αθώα: για να μείνει απείραχτο και να γίνει σκληρότερο το άγριο κοινωνικό-εκπαιδευτικό πλαίσιο που γεννάει την απόγνωση, το «σκεπάζουν» με τα φληναφήματα των υποστηρικτικών δομών που θα «θεραπεύουν» τις συνέπειες του.

Η οδύνη για τα δύο κορίτσια είναι μεγάλη, ενεργοποιεί και μεγαλώνει την αγωνία μας για τα παιδιά. Όμως δεν είμαστε «ένοχοι» γιατί είμαστε «ανεπαρκείς» ώστε να εφαρμόζεται «αναίμακτα» η πολιτική που στερεί το παρόν και καταργεί το μέλλον των παιδιών του λαού μας. Είμαστε και εμείς στο στόχο της πολιτικής αυτή. Είμαστε δίπλα στα παιδιά και δεν θέλουμε να γίνουμε οι παιδονόμοι, οι πειθήνιοι εφαρμοστές αυτής της πολιτικής.

Αυτό προσδιορίζει και την ευθύνη μας. Να συμβάλλουμε με συλλογική στάση και αγώνα απέναντι σε αυτή την πολιτική να βρουν τα παιδιά την απαγορευμένη διέξοδο. Τη μαζική πάλη που την άρνηση και την οργή δεν την κάνει απόγνωση, αλλά δύναμη. Δύναμη αντίστασης και διεκδίκησης που γεννάει την ελπίδα που τόσο πολύ λείπει από τη ζωή τους. Για να σταθούν με την ορμή της νιότης τους απέναντι στην απάνθρωπη πραγματικότητα που τα περικυκλώνει. Για να αρνηθούν τον κυνισμό και τη συντριβή κάθε αξίας που διδάσκονται από ότι επικρατεί σαν «πολιτισμός» στη ζωή τους. Για να κοιτάξουν με χαμόγελο και έμπνευση το μέλλον τους. Να αρχίσουν να το ζωγραφίζουν λεύτερο, ανθρώπινο, δίκαιο. Όπως το χρειάζονται. Όπως τους αξίζει.

Νίκος Παπαβασιλείου 
εκπαιδευτικός στην Ηλιούπολη μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ: ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΩΝ ΔΥΟ 17ΧΡΟΝΩΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

0

ΚΑΙ αυτοί οι θάνατοι έχουν ΕΝΟΧΟ!

 Θα μας πουν να μην σχολιάζουμε πολιτικά και κοινωνικά το τραγικό περιστατικό. Όμως το σημείωμα των δύο συμμαθητριών μας είναι βαθιά πολιτικό και μιλάει από μόνο του… 

« [...] θα δώσω πανελλήνιες εξετάσεις,[...] Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά[....]

[....] θα καταλήξω με μια δουλειά, που δεν θα μου δίνει λεφτά. Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή. Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό[....]

[....] Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα»

Μιλάει από μόνο του και δείχνει τον ένοχο:

• Είναι μια πολιτική που συντρίβει τα δικαιώματα στις σπουδές και κάνει τα σχολεία εξεταστικά κάτεργα με Τράπεζες Θεμάτων, Ελάχιστες Βάσεις και Εθνικά Απολυτήρια με τέσσερις πανελλαδικές εξετάσεις…

• Είναι μια πολιτική που συντρίβει τα δικαιώματα στη δουλειά, που μας βάζει να δουλεύουμε 13ωρα για ένα ξεροκόμματο…

• Πάνε από όλα είναι μια πολιτική και ένα σύστημα που σαπίζει, που δεν μας δείχνει κανένα μέλλον, που παρακμάζει. Που (όπως λέμε και στο λογότυπό μας) φτιάχνει έναν κόσμο που δεν μας χωράει. Που στην Ηλιούπολη, στα Τέμπη, στους πολέμους, παράγει θανάτους και καταστροφή. Που παράγει αδιέξοδο και κατάθλιψη…

Τώρα οι ένοχοι (μέσω του Υπουργείου Παιδείας), θα στείλουν «ειδικά κλιμάκια» να μας «υποστηρίξουν ψυχολογικά». Οι ψεύτες και υποκριτές…

Τη λύση, όμως, δεν μπορούν να τη δώσουν οι ένοχοι…

Τη λύση θα τη δώσουμε οι μαθήτριες και οι μαθητές, οι νέοι και οι νέες. 

✌Όταν βρούμε τους δρόμους του αγώνα. 

✌Όταν συναντήσουμε την υγεία της συλλογικότητας και της αντίστασης. 

✌Όταν σφίξουμε τις γροθιές μας, στους δρόμους, στις διαδηλώσεις και στις καταλήψεις. Τότε που δεν θα καταστρέφουμε τους εαυτούς μας, αλλά την βαρβαρότητα του συστήματος… Τότε που ΘΑ ΓΕΛΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ. ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΣ…

Ο χαμός των δύο συμμαθητριών μας να μην περάσει έτσι. Να γίνουν παντού διαδηλώσεις που να δείχνουν τον πραγματικό ένοχο!

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΕΝΟΧΛΟΥΝ! ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ! ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ!

0

Πριν λίγες μέρες κάλεσαν τρεις συμμαθητές μας από το Μουσικό Σχολείο Χανίων στο Αστυνομικό Τμήμα, ως «ύποπτους» για την κατάληψη του σχολείου τους τον Οκτώβρη του 2025! Η κατάληψη αυτή είχε γίνει ως ένδειξη αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι, που είχε χάσει το γιο του Ντένις στο έγκλημα των Τεμπών. Αστυνομία, εισαγγελείς και Διεύθυνση, έρχονται μήνες μετά και με την κατηγορία της «διατάραξης λειτουργίας υπηρεσίας» προσπαθούν να στοχοποιήσουν μια δίκαιη μαθητική κινητοποίηση, να τη βαφτίσουν «ποινικό αδίκημα». Προσπαθούν να τρομοκρατήσουν και να εκφοβίσουν κάθε φωνή που αγωνίζεται και διεκδικεί!

Τα σχέδια τους να πέσουν στο κενό!

Δεν είναι η πρώτη φορά που διώκονται μαθητές για συμμετοχή τους σε κινητοποιήσεις. Με αυτό τον τρόπο θέλουν να μας «σπάσουν τον τσαμπουκά», να μας κάνουν να σκύψουμε το κεφάλι, να μη μιλήσουμε για όσα αφορούν τις ζωές και το μέλλον μας. Το ίδιο κάνουν και αλλού. Στους εκπαιδευτικούς διώκουν χιλιάδες και απειλούν με απολύσεις. Στις διαδηλώσεις χημικά, καταστολή και συλλήψεις. Στους χώρους δουλειάς όσοι αγωνίζονται ξέρουν ότι παίζουν το κεφάλι τους κορώνα-γράμματα. Όμως μόνο αν αγωνιζόμαστε μπορούμε να ελπίζουμε!

(Πανό των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Χανίων)

Ξέρουν ότι οι μαθητές δεν θα αποδεχτούν εύκολα τη διάλυση που φέρνει η πολιτική της κυβέρνησης στην εκπαίδευση. ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, Εθνικό Απολυτήριο, πολλαπλό βιβλίο ήδη κάνουν τη ζωή μας δύσκολη και μας σπρώχνουν στα ακριβοπληρωμένα φροντιστήρια. Τα Ωνάσεια σχολεία για λίγους και εκλεκτούς και τα σχέδια για Τεχνικά γυμνάσια για τους δήθεν «παραβατικούς» και όσους «δεν παίρνουν τα γράμματα» απλά φανερώνουν τις προθέσεις τους.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΟΝΤΡΑ!

Με τις συνελεύσεις μας, τις διαδηλώσεις μας, τις καταλήψεις μας, με τον κοινό αγώνα με εργαζόμενους και φοιτητές! Να βγούμε στο δρόμο και να παλέψουμε!

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Φοιτητικές Εκλογές 2026 | Οι σχολές που κατεβαίνουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις

0

 

Αθήνα
1 Νηπιαγωγών ΕΚΠΑ
2 Νομική ΕΚΠΑ
3 Ρώσικων Σπουδών ΕΚΠΑ
4 Φιλοσοφική ΕΚΠΑ
5 Φυσικό ΕΚΠΑ
6 Αρχιτεκτονική ΕΜΠ
7 Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ
8 Χημικών Μηχανικών ΕΜΠ
9 ΑΣΟΕΕ
10 Πάντειο
11 ΠΑΠΕΙ
12 ΣΜΗΧ ΠΑΔΑ

Θεσσαλονίκη
13 Θεάτρου ΑΠΘ
14 Κτηνιατρική ΑΠΘ
15 Φιλολογία ΑΠΘ
16 Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών ΠΑΜΑΚ
17 Γεωτεχνικών Επιστημών ΔΙΠΑΕ*

Γιάννενα
18 Αρχιτεκτονική
19 ΒΕΤ
20 Ιατρική
21 Μαθηματικό
22 Μηχανικών Επιστήμης Υλικών
23 ΠΤΔΕ
24 Φιλολογία
25 Χημικό

Ξάνθη
26 Πολυτεχνείο

Πάτρα
27 Αρχιτεκτονική
28 Βιολογικό
29 ΗΜΤΥ
30 Μηχανολόγων Μηχανικών
31 Πολιτικών Μηχανικών
32 Φυσικό

Βόλος
33 ΗΜΜΥ

Χανιά
34 Ενιαίος
35 ΗΜΜΥ
36 ΜΗΧΟΠ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ | Κυκλοφορεί το νέο τεύχος του Εναύσματος

0

ΤΕΥΧΟΣ 65, Άνοιξη 2026

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 

◾ΑΦΙΕΡΩΜΑ 

• Αντιπολεμική πάλη στους φοιτητικούς συλλόγους (Σελ. 13)
• Αντιπολεμικό κίνημα σε ύφεση (Σελ. 14-15)
• Εμπλοκή της χώρας στους πολέμους του ΝΑΤΟ (Σελ. 16)

◾ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ 

• Συνέντευξη από μέλος πολιτιστικής ομάδας (Σελ. 4)
• Καθημερινότητα στα σύγχρονα πανεπιστήμια (Σελ. 5)
• 20 χρόνια από το φοιτητικό κίνημα του 2006-2007 (Σελ. 6-7)
• Πρώτη εφαρμογή των διαγραφών (Σελ. 8-9)
• Κατάσταση φοιτητικών συλλόγων (Σελ. 10-11)
• Φασίστες στα σχολεία (Σελ. 12)
• Γυναικεία “απελευθέρωση” σε καιρούς πολέμου (Σελ. 17)
• Εξελίξεις στην Μέση Ανατολή (Σελ. 18-19)
• Εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα (Σελ. 20)
• Τεχνητή νοημοσύνη και εργασία (Σελ. 21)
• Τέμπη και αστική δικαιοσύνη (Σελ. 22)

◾ΣΤΗΛΕΣ 

• Κοινωνία: Φωτογραφίες εκτελεσθέντων κομμουνιστών Καισαριανής (Σελ. 23)
• Ιστορία: Ισπανικός εμφύλιος (Σελ. 24-25)
• Πολιτισμός: Περσέπολις (Σελ. 26)

Βρείτε το:

Στα τραπεζάκια μας στις σχολές

Στα στέκια μας

Αθήνα, Βιβλιοκαφέ Εκτός των Τειχών @ektos_twn_teixwn

Θεσσαλονίκη, στέκι Σφεντόνα @steki.sfentona

Γιάννενα, Αριστερό στέκι νεολαίας

Πάτρα, Στέκι Ανάστροφα @anastrofa_patra

Ηράκλειο Κρήτης, Στέκι Ζαλο @zalosteki

Ξάνθη, στέκι Ρωγμή @rogmi_xanthi

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ | Κάτω τα χέρια από τους μαθητές και τους αγώνες τους!

0

Με την κατηγορία της «διατάραξης λειτουργίας υπηρεσίας από κοινού», ανήλικοι μαθητές, μέλη του 15μελούς του Μουσικού Σχολείου Χανίων, κλήθηκαν πριν μερικές μέρες στο Αστυνομικό τμήμα Χανίων προκειμένου να απολογηθούν ως ύποπτοι για την κατάληψη του σχολείου τους τον Οκτώβρη του 2025(!). Εκείνη την περίοδο, οι μαθητές τόσο του Μουσικού Σχολείου Χανίων αλλά και άλλων σχολείων πανελλαδικά προχώρησαν σε καταλήψεις ως ένδειξη αλληλεγγύης στον τότε απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι, που έχασε το γιο του στο δολοφονικό έγκλημα των Τεμπών.

Η ποινική δίωξη των τριών μαθητών του Μουσικού σχολείου δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, ούτε αποτέλεσμα της στάσης ενός «κακού» διευθυντή. Η κλήτευση αυτή αποτελεί άλλη μια προσπάθεια από πλευράς κυβέρνησης και για λογαριασμό συνολικά του αστικού συστήματος στη χώρα, να περάσει κλίμα τρομοκρατίας στη νεολαία. Έρχεται να προστεθεί στο αντιδραστικό γαϊτανάκι των διώξεων, της προσπάθειας να φιμωθεί κάθε φωνή που αγωνίζεται και εντάσσεται συνολικά στο πλαίσιο όξυνσης της φασιστικοποίησης ως αναπόσπαστο κομμάτι και προκειμένου να περάσει και να εφαρμοστεί η αντιλαϊκή πολιτική.

Στα σχολεία, η νεολαία πρέπει από νωρίς να μάθει να σκύβει το κεφάλι και να αποδεχτεί την ΕΒΕ, την τράπεζα θεμάτων, το εθνικό απολυτήριο και συνολικά το μαύρο μέλλον της φτώχειας και των πολέμων που διαγράφεται μπροστά της. Γι’ αυτό οι καταλήψεις χτυπιούνται και προσαγάγονται μαθητές από την αστυνομία. Γι’ αυτό οι εκπαιδευτικοί στις τάξεις πρέπει να είναι υποταγμένοι, να γαλουχούν τους μαθητές με τις σάπιες αξίες αυτού του αντιδραστικού και βάρβαρου συστήματος. Αυτό επιχειρείται μέσω της αξιολόγησης, γι’ αυτό και όσοι την αρνούνται απειλούνται έως και με απόλυση, με χαρακτηριστικά τα παραδείγματα των εκπαιδευτικών Χ. Χοτζόγλου και Δ. Χαρτζουλάκη, που διώκονται διότι μαζί με μαθητές τους διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στην αξιολόγηση. Αντίστοιχα παραδείγματα υπάρχουν και στους φοιτητές που σέρνονται σε πειθαρχικά για συνδικαλιστική δράση με την απειλή πλέον και των διαγραφών να επιδιώκει να επιβάλει σιγή νεκροταφείου και στα πανεπιστήμια. Ενώ, στους χώρους δουλειάς, οι αντεργατικές πολιτικές έχουν διαμορφώσει έναν εργασιακό μεσαίωνα όπου οι εργαζόμενοι είναι έρμαιο των εργοδοτών με τον κίνδυνο της απόλυσης να κρέμεται πάνω από κάθε εργαζόμενο που θέλει να κινητοποιηθεί ή να απεργήσει για καλύτερες συνθήκες εργασίας.  

Απέναντι στη βιομηχανία διώξεων και στο όργιο κρατικής τρομοκρατίας που έχει διαμορφωθεί, οι μαζικοί αγώνες λαού και νεολαίας είναι οι μόνοι που μπορούν να βάλουν φραγμό. Μέσα από την οργάνωση στους χώρους σπουδών και δουλειάς, με συνελεύσεις-διαδηλώσεις-καταλήψεις και απεργίες μπορούμε να αντισταθούμε συνολικά στην αντιλαϊκή πολιτική και να διεκδικήσουμε ζωή με δικαιώματα.

• Καμιά δίωξη στους μαθητές του Μουσικού Σχολείου Χανίων
• Η τρομοκρατία δεν θα περάσει, του λαού η πάλη θα τη σπάσει

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ  ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Στις φοιτητικές εκλογές μαυρίζουμε τις δυνάμεις του συστήματος (ΔΑΠ - ΠΑΣΠ - ΔΙΚΤΥΟ) - Καμία ανοχή στις φωνές που στηρίζουν την διάλυση της ζωής μας!

0

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές έρχονται μέσα σε μία χρονιά που – για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες – η κυβέρνηση της ΝΔ μπόρεσε  να πανηγυρίσει τις πρώτες διαγραφές φοιτητών, με την εφαρμογή των ορίων σπουδών (ν+2) στις τετραετείς σχολές. Αμέσως μετά τις φοιτητικές εκλογές της 13^ης Μάη, ανοίγει μία ακόμα περίοδος μηνών προετοιμασίας του δεύτερου βήματος της επίθεσης: το προχώρημα χιλιάδων ακόμα διαγραφών συμφοιτητών μας τον Σεπτέμβρη του ’26 από τις πενταετείς σχολές!

Που να ‘ταν οι μόνοι που πανηγυρίζουν! Από την αρχή της χρονιάς, οι πιστοί κυβερνητικοί παπαγάλοι στις σχολές μας, οι δυνάμεις της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ και των διάφορων «αχρωμάτιστων και ανεξάρτητων» φοιτητικών ομάδων, έλαμψαν από το προχώρημα της κυβερνητικής πολιτικής σε βάρος των δικαιωμάτων μας!

1) Είναι οι δυνάμεις που όχι μόνο διαφωνούν με τις γενικές συνελεύσεις και τους μαζικούς, συλλογικούς αγώνες μας – αλλά παλεύουν ενεργά να τσακίσουν τις κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος! Είναι οι δυνάμεις που την προηγούμενη χρονιά στήριξαν το φύτεμα των «Συμβουλίων Φοιτητών» του νόμου Κεραμέως σαν όργανα αντιπαραθετικά στους ανεξάρτητους από το κράτος φοιτητικούς μας συλλόγους, και σήμερα τολμούν να εμφανίζονται σαν αντιπρόσωποί μας και να τα βρίσκουν με κυβερνητικούς, υπουργεία και πρυτάνεις στο όνομα των φοιτητικών συλλόγων. Από την Κρήτη ως την Ξάνθη, είναι οι δυνάμεις που όχι μόνο στήριξαν το νέο πειθαρχικό πλαίσιο του νόμου Ζαχαράκη, αλλά σαν πραγματικοί καταδότες (μόνο η κουκούλα λείπει…) συμμετέχουν στα πειθαρχικά συμβούλια ως «εκπρόσωποι» φοιτητών στο πλευρό των διοικήσεων και του αστικού κράτους, βάζοντας το χεράκι τους στο βάθεμα της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής φοιτητικής ζωής, στο προχώρημα των πειθαρχικών διώξεων αγωνιστών, στο ξήλωμα κεκτημένων συνδικαλιστικών ελευθεριών μας μέσα στις σχολές.

2) Από τα γεννοφάσκια τους, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ καλλιέργησαν την λογική πως η εκπαίδευση είναι προνόμιο για «λίγους και εκλεκτούς» και στηρίζουν ότι οι σπουδές ατομική υπόθεση του καθένα. Χουχουλιασμένες στο στρατόπεδο κάθε κυβέρνησης και του συστήματος, δεν πιστεύουν πως οι σπουδές είναι κεκτημένο λαϊκό δικαίωμα για όλους, ανεξαρτήτου κοινωνικής και ταξικής καταγωγής. Για αυτό θεωρούν πως η διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης είναι μία δίκαιη και ρεαλιστική «διόρθωση» παλαιωμένων ανορθογραφιών! Για αυτό στήριξαν τον νόμο Πιερρακάκη και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια! Για αυτό πανηγύρισαν με όλο το κυβερνητικό προσωπικό για το προχώρημα των 300.000 διαγραφών, για την κατοχύρωση των ορίων σπουδών, για την εισαγωγή ακόμα πιο σκληρών ταξικών φραγμών που «καθαρίζουν» τις σχολές. Οποιαδήποτε αντιπολιτευτική αντιπαράθεση στην κυβερνητική πολιτική μπορεί να ειπώθηκε από πλευρά των συστημικών δυνάμεων (πχ. ενστάσεις της ΠΑΣΠ κατά την διάρκεια κινητοποιήσεων), έγινε στα πλαίσια εύρεσης τρόπων πιο… ομαλής εφαρμογής των μέτρων, ώστε να μην υπάρξουν φοιτητικές αντιδράσεις!

3) Ως παρατάξεις των βασικών κομμάτων της κυβερνητικής διαχείρισης της χώρας, οι δυνάμεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ έχουν πλήρως αφομοιώσει την πολιτική της εξυπηρέτησης των μωροφιλοδοξιών της εξαρτημένης αστικής «» τάξης και των οδηγιών των ιμπεριαλιστικών αφεντικών της. Σε περίοδο που το ντόπιο αστικό πολιτικό σύστημα λυσσάει να αποδείξει ότι είναι το πιο πιστό σκυλί των ιμπεριαλιστών στην ΝΑ Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, και παλεύει να εμπλέξει την χώρα όσο περισσότερο μπορεί στα σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ για μερικές επευφημίες, οι φοιτητικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ χωρίς καμία ντροπή βγαίνουν μπροστά με τα πιο αντιδραστικά ιδεολογήματα. Μας λένε πως οι νέοι καιροί σημαίνουν την υποταγή της νεολαίας και του λαού στο μέλλον της προετοιμασίας του τρίτου παγκόσμιου πολέμου σαν κρέας για κανόνια. Την αποδοχή της εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής και την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων. Την αποδοχή του «ρεαλισμού» του αιματοκυλίσματος των λαών του Ιράν, του Λιβάνου, της Παλαιστίνης. Μας λένε ότι το εθνικό μας καθήκον είναι να πάμε να πολεμήσουμε για τα συμφέροντα των «συμμάχων» όπως οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ ενώ δεν χάνουν ευκαιρία να μας υπενθυμίσουν ποιο σύστημα εξυπηρετούν ξερνώντας ανοιχτά αντι-κομμουνισμό! 

4) Το Δίκτυο (πρώην ΣΥΡΙΖΑ, νυν Νέα Αριστερά), έχει παρουσιαστεί όλο το προηγούμενο διάστημα με το πρόσωπο της αριστερής δύναμης, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να ξεχάσουμε τη στήριξη που έδειξε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και το σύνολο της αντιλαΐκής πολιτικής που εφάρμοσε. Μπροστά στην πρώτη εφαρμογή των διαγραφών, τον πόλεμο και την καταστολή, έδειξε... συνέπεια ως σωστή συστημική δύναμη: στη χειρότερη τήρησε σιγή νεκροταφείου, στην καλύτερη στράφηκε στη συνδιαλλαγή με τους καθηγητές, στα παρακάλια στους πρυτάνεις και στους ακτιβισμούς.

Αυτές οι φωνές είναι αντιπαραθετικές στους φοιτητικούς μας συλλόγους και τα διοικητικά μας συμβούλια. Από την επομένη της 13^ης Μάη, οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει να βγουν δυναμωμένοι από την εκλογική τους διαδικασία, άμεσα να μπουν σε κατεύθυνση οργάνωσης αγώνων ενάντια στις διαγραφές που ήρθαν και έρχονται, να συμμετέχουν αποφασιστικά στο αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα ενάντια στο μέλλον του πολέμου που μας  υπόσχεται το σύστημα ως μονόδρομο! Στις 13 Μάη, συμμετέχουμε μαζικά στις φοιτητικές εκλογές! Μαυρίζουμε τις δυνάμεις του συστήματος!

Στις 13 Μάη, στηρίζουμε τις δυνάμεις του αγώνα!

Ψηφίζουμε Αγωνιστικές Κινήσεις

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δεν απέχουμε απο τις φοιτητικές εκλογές | Στηρίζουμε τους συλλόγους - Δυναμώνουμε την κατεύθυνση του αγώνα

0

Η φετινή φοιτητική χρονιά χαρακτηρίζεται από την καταπάτηση μιας σειράς δικαιωμάτων και κατακτήσεων του φοιτητικού κινήματος. Μιλάμε για την χρονιά, όπου έπειτα από προσπάθειες δεκαετιών, η κυβέρνηση διέγραψε εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές, έστησε τα πρώτα πειθαρχικά, έντυνε την φασιστικοποίηση και την πολιτική φίμωση μέσα στις σχολές, ποινικοποιώντας ακόμα και κάθε πολιτιστική έκφραση που δεν τους αρέσει. Ωστόσο, το φοιτητικό κίνημα δεν μπόρεσε να ανατρέψει αυτή την επίθεση.

Οι φοιτητικοί σύλλογοι, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του φοιτητικού κινήματος. Χρειάζονται στην οργάνωση και στην προώθηση του αγώνα των φοιτητών με συλλογικό και μαζικό τρόπο. Φτιάχτηκαν από τους φοιτητές σε περίοδο ανόδου του φοιτητικού κινήματος και μπόρεσαν να κατακτήσουν δικαιώματα, να σταματήσουν την επίθεση, κόντρα και ενάντια σε κυβερνήσεις και μηχανισμούς τους κράτους. Σήμερα είναι πιο αναγκαίοι από ποτέ. Οι εκλογές αποτελούν κρίκο αυτής της διαδικασίας. Η μαζικοποίηση της εκλογικής διαδικασίας μπορεί να βγάλει δυναμωμένους τους συλλόγους, να τους δώσει ώθηση και ισχύ, ενώ η κυβέρνηση και το σύστημα κάνουν τα πάντα για να τους απονομιμοποιήσουν. Οι αγώνες των προηγούμενων χρόνων (Τέμπη, ιδιωτικά πανεπιστήμια) φανέρωσαν την ανάγκη ύπαρξης φοιτητικών συλλόγων, όμως επίσης ανέδειξαν προβλήματα και πρακτικές στο εσωτερικό που πρέπει να αλλάξουν. Η ψήφος του κάθε φοιτητή, πρέπει να έχει ως στόχο την ενίσχυση του αγώνα, το δυνάμωμα της πολιτικής κατεύθυνσης που μπορεί να ανασυγκροτήσει τους συλλόγους. Η διαδικασία των εκλογών να αποτελέσει ευκαιρία για πολιτική συζήτηση και ζύμωση μέσα στις σχολές, να αναδειχθούν οι πολιτικές σκέψεις των δυνάμεων, να γίνει ουσιαστική συζήτηση και προβληματισμός πάνω στα θέματα.

Το σύστημα και οι κυβερνήσεις του, θα ήθελαν πάρα πολύ να ξεμπερδέψουν με την υπόθεση που λέγεται φοιτητικός συνδικαλισμός. Αν και την περίοδο των εκλογών οι συστημικές φοιτητικές δυνάμεις ( ΔΑΠ – ΠΑΣΠ – ΔΙΚΤΥΟ) θα ζητήσουν την ψήφο των φοιτητών, στην πραγματικότητα θα λειτουργήσουν διαλυτικά στο εσωτερικό του. Δεν είναι λίγα τα παραδείγματα όπου αυτές οι δυνάμεις, πόσο μάλλον σε συλλόγους που κατέχουν την αυτοδυναμία, αρνούνται μέχρι και να καλέσουν Γενικές Συνελεύσεις. Στην λογική που λέει πως αυτός που κυβερνά, βολεύεται με την μη ενασχόληση των φοιτητών με τα πολιτικά, δίνοντάς του την δυνατότητα να  ‘κόβει και να ράβει΄ χωρίς αντιδράσεις.

Από την άλλη, με το προχώρημα της επίθεσης στις ζωές μας, φανερώνεται όλο και περισσότερο η αδυναμία και η μη θέληση της ρεφορμιστικής αριστεράς, να αναλάβει το καθήκον να σηκώσει την κόντρα με το σύστημα. Αυτές οι δυνάμεις θα παρουσιαστούν ως  «σωτήρες» εν όψει εκλογών. Ως «μάχιμοι συνδικαλιστές» που θα παλέψουν για τον φοιτητή, ενώ αναμασούσαν μισόλογα μπροστά στις μάχες που ξεδιπλωνόταν (διαγραφές, πειθαρχικά) και ουσιαστικά αφόπλισαν το φοιτητικό κίνημα. Έθρεψαν τις αυταπάτες εκείνες που λέγαν πως δεν απαιτείται αγώνας για να απαντήσει την επίθεση, παρα μόνο καλοί εκλεγμένοι συνδικαλιστές, που θα συνεννοηθούν και θα συνδιαλλαγούν με τον εχθρό. Τώρα που ο εχθρός ξεσαλώνει, αυτή η αντίληψη σπέρνει την απογοήτευση. Αυτό, αν και απομακρύνει κόσμο από τις φοιτητικές διαδικασίες και τις εκλογές, πρέπει αντίθετα να προβληματίσει και να ανοίξει την συζήτηση για το τι συλλόγους θέλουμε.

Μπροστά στις ραγδαίες εξελίξεις των τελευταίων μηνών και στις μάχες που θα έρθουν, τόσο στα εσωτερικά της χώρας όσο και σε διεθνές επίπεδο, οι φοιτητές έχουν ρόλο. Τα συλλογικά όργανα των φοιτητών φτιάχτηκαν από εμάς για εμάς και δεν έχουν καμία σχέση με τις βουλευτικές ή όποιες άλλες εκλογές του συστήματος. Είναι αγκάθι στην πολιτική τους και πρέπει να τα υπερασπιστούμε. Χρειάζονται στην οργάνωση και στην συγκρότηση φοιτητικού κινήματος που θα μπει φραγμός στα σχέδιά τους, που θα αντισταθεί και θα διεκδικήσει δικαιώματα μέσα στις σχολές. Να κάνουμε στην άκρη την αντίληψη της αναρχίας/αυτονομίας για αποχή από τις εκλογές, που δρα διαλυτικά προς τους Συλλόγους παρεμβαίνοντας ως επισκέπτης και «από μηχανής θεός» όταν το κίνημα παίρνει τα πάνω του. Στηρίζουμε τους συλλόγους, ψηφίζουμε τις Αγωνιστικές Κινήσεις ώστε να δυναμώσει η φωνή της αντίστασης και της διεκδίκησης, που θα παλέψει για ανεξάρτητους από το κράτος και δυνατούς συλλόγους.

Στις 13 Μάη, στηρίζουμε τις δυνάμεις του αγώνα!

Ψηφίζουμε Αγωνιστικές Κινήσεις

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ | 1η Μάη – Μέρα αγώνα, όχι αργίας!

0

 

Η Πρωτομαγιά δεν είναι μια απλή μέρα με λουλούδια και εκδρομές. Είναι μέρα μνήμης και αγώνα. Είναι η μέρα που θυμόμαστε ότι τίποτα δεν μας χαρίστηκε.

❗Την 1η Μάη του 1886, χιλιάδες εργάτες/τριες στο Σικάγο κατέβηκαν σε απεργία διεκδικώντας το αυτονόητο: μια ζωή με αξιοπρέπεια. Δούλευαν ατελείωτες ώρες και πάλεψαν για το οχτάωρο. Η απάντηση που πήραν ήταν καταστολή και αίμα απο την εργοδοσία. Από τότε μέχρι σήμερα, κάθε δικαίωμα κατακτήθηκε με αγώνα.

❗Σήμερα, δεκάδες χρόνια μετά, τίποτα δεν έχει τελειώσει. Oι λαοί όλου του κόσμου έρχονται αντιμέτωποι με την βαρβαρότητα του πολέμου, που σπέρνουν οι ιμπεριαλιστές όλου του κόσμου. Η εμπλοκή της δικής μας χώρας στους πολέμους αυτούς σημαίνει για τον λαό και την εργατική τάξη: φτωχοποίηση, νομιμοποίηση των 13 ωρών δουλειάς, τρομοκρατία αν κάποιος αντιδράσει. Τέλος σημαίνει, παιδεία για λίγους και εκλεκτούς! Σημαίνει σχολεία εξεταστικά κάτεργα! Μέτρα όπως η ΕΒΕ, η τράπεζα θεμάτων και το Εθνικό Απολυτήριο κάνουν την καθημερινότητα μας πιο δύσκολη, μας απομακρύνουν από το δικαιωμά μας στις σπουδές και δεν μας αφήνουν προσωπικό χρόνο να κοινωνικοποιηθούμε και να πολιτικοποιηθούμε.

❗Μας θέλουν φοβισμένους, μόνους και να κοιτάμε μόνο τον εαυτό μας.
Αλλά η ιστορία λέει το αντίθετο.

✊Η 1η Μάη μάς θυμίζει ότι τίποτα δεν χαρίζεται. Ότι ό,τι κερδήθηκε, κερδήθηκε στους δρόμους. Ότι οι μαθητές δεν είμαστε απλοί θεατές, αλλά κομμάτι ενός συλλογικού αγώνα.
✊Δεν αποδεχόμαστε μια κοινωνία πολέμων, φτώχειας, χωρίς αυτονόητα δικαιώματα σε δουλειά-σπουδές-ελευθερίες!
✊Δεν αποδεχόμαστε ένα σχολείο που μας εξοντώνει και μας αποκλείει. Δεν συμβιβαζόμαστε με ένα μέλλον χωρίς δικαιώματα.

📣Παλεύουμε συλλογικά και οργανωμένα! Για μια άλλη κοινωνία που αξίζουμε – μια κοινωνία χωρίς πόλεμο, εκμετάλλευση, παρακμή και τρομοκρατία! Για ένα σχολείο χωρίς αποκλεισμούς! Για μια ζωή με αξιοπρέπεια!

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδικητική μανία της κυβέρνησης απέναντι σε αγωνιστές εκπαιδευτικούς που υπερασπίζονται τους μαθητές τους

0

✊Να σταματήσουν όλες οι πειθαρχικές διώξεις σε βάρος εκπαιδευτικών! 

✊Να είμαστε όλοι στη συγκέντρωση έξω από το πειθαρχικό για να στηρίξουμε τους καθηγητές μας! Τετάρτη 29/4 – 8:30π.μ. – Ξένιας 24, Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο

Εδώ και 2 χρόνια η εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου βρίσκεται εκτός της δουλειάς της, σε αργία, γιατί τόλμησε να αγωνιστεί από κοινού με τους μαθητές της ενάντια στην αξιολόγηση στα σχολεία. Κι ενώ το πειθαρχικό συμβούλιο, που εξέτασε το τόσο «σοβαρό παράπτωμα του να αγωνίζεσαι», έκρινε ότι μπορεί να ξαναγυρίσει στη δουλειά της, το υπουργείο παιδείας και η κυβέρνηση την κρατάνε με μανία έξω από αυτή. Παράλληλα θέτουν σε αργία και τον αναπληρωτή εκπαιδευτικό Δ. Χαρτζουλάκη!

→ Τα τελευταία δύο χρόνια έχει στηθεί μια ολόκληρη βιομηχανία διώξεων με πειθαρχικά στους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται. Αυτό έχει ένα και μοναδικό σκοπό. Στόχος είναι να διαμορφωθούν εκπαιδευτικοί που δεν αντιδρούν και δεν υπερασπίζονται τους μαθητές.

→ Οι μαθητές στα σχολεία καθημερινά βιώνουμε μόνο πίεση και τρομοκρατία. Αμέτρητες ώρες φροντιστηρίων και διαβάσματος για τις πανελλαδικές, ΕΒΕ και τράπεζα θεμάτων στις εξετάσεις και οι απουσίες και οι αποβολές να πέφτουν βροχή. Στόχος τους είναι να έχουμε στις σχολικές μας τάξεις τους εκπαιδευτικούς που θα εφαρμόζουν κατά γράμμα όλα αυτά τα βάρβαρα μέτρα που περνά το Υπουργέιο εις βάρος μας. Το μέσο για να τα πετύχουν όλα αυτά είναι η αξιολόγηση.

→ Ο καθηγητής μέσα στο σχολείο αποτελεί παράδειγμα για τους μαθητές. Για αυτό λοιπόν δεν θέλουν να αγωνίζονται, να σηκώνουν κεφάλι απέναντι στην επίθεση που βιώνουμε καθημερνά, πόσο μάλλον να αγωνίζονται από κοινού με τους μαθητές. Και όποιος τολμάει να το κάνει αυτό θα διώκεται και θα τον διώχνουν από την δουλειά του.

Η Χ. Χοτζόγλου αποτελεί παράδειγμα τόσο για τους μαθητές όσο και για τους καθηγητές. Η αργία της δεν πρέπει να περάσει. Διώκονται καθηγητές αγωνιστές που στέκονται στο πλευρό μας και αυτό θα αφήσει κακό προηγούμενο μέσα στα σχολεία, για αυτούς που αγωνίζονται. Πρέπει και μπορούμε να απαντήσουμε την τρομοκρατία τους. Αυτό δεν πρέπει να τους περάσει.

• Να σταματήσουν τώρα όλες οι πειθαρχικές διώξεις σε βάρος εκπαιδευτικών.

• Να παρθεί πίσω η αργία του Δημήτρη και της Χρύσας. Να γυρίσουν κανονικά στο σχολείο

τους και τους μαθητές τους.

• Να μην περάσει στα σχολεία το κλίμα τρομοκρατίας για μαθητές και εκπαιδευτικούς - τα σχολεία δεν θα γίνουν κάτεργα

 

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

1η ΜΑΗ 2026 - Οι αγώνες της εργατικής τάξης εμπνέουν ακόμα τους αγώνες του σήμερα

0

Οι αγώνες των εργατών και οι μαχητικές διεκδικήσεις τους είναι ο λόγος που σήμερα, έχει θεσπιστεί το 8ωρο και η Κυριακάτικη αργία. Η αιματοβαμμένη απεργία του Σικάγο το 1886 πρέπει να μας θυμίζει πως τα δικαιώματα μας στο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα θα πρέπει καθημερινά να τα υπερασπιζόμαστε με αγώνες στον δρόμο , στη δουλειά, στο σχολείο και στις σχολές. 140 χρόνια μετά , ερχόμαστε αντιμέτωποι με την προσπάθεια αμφισβήτησης των δικαιωμάτων αυτών και τελικά την ολομέτωπη επίθεση σε κάθε κεκτημένο του λαού και της νεολαίας.

Ας πιάσουμε πρώτα τον εργασιακό τομέα, στον οποίο η «επιβίωση» γίνεται όλο και δυσκολότερη. Καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες εργοδοτικών εγκλημάτων με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες. Η ζωή των εργαζομένων αμφισβητείται καθημερινά με χρηματικό αντάλλαγμα που δεν φτάνει για τίποτα πέρα από τα πολύ βασικά για την επιβίωση. Επιπλέον βλέπουμε έντονη και συνεχή προσπάθεια αντικατάστασης της 8ωρης-5ήμερης εργασίας σε 13ωρη-6ήμερη. Το σύστημα, με νόμους όπως ο ν.5053 (ν.Γεωργιάδη) , ν.4048 (ν.Χατζηδάκη) , ν.5163 (νόμος κατώτατου μισθού) κάνει ευθεία επίθεση στο δικαίωμα στην δουλειά με ανθρώπινους όρους, στον συνδικαλισμό , την πολιτικοποίηση, τις απεργίες και συνολικά στις ελευθερίες των εργαζομένων , θυμίζοντας τους πως το μέλλον τους είναι μαύρο και προκαθορισμένο. Σε μια περίοδο πολέμων και ακρίβειας στόχος είναι οι εργαζόμενοι και συνολικά ο λαός και η νεολαία να σκύβουν το κεφάλι.

Αντίστοιχα και στα πανεπιστήμια. Με τις πρώτες διαγραφές να έχουν ήδη εφαρμοστεί, τα πρώτα ιδιωτικά πανεπιστήμια να ιδρύονται και τα προγράμματα σπουδών να γίνονται όλο και πιο εντατικοποιημένα, οι φοιτητές μαθαίνουμε από μικρή ηλικία να επιβιώνουμε και όχι να ζούμε, να υποτασσόμαστε και όχι να αγωνιζόμαστε. Το σύστημα προσπαθεί να πετάξει έξω από την εκπαίδευση νέους από πιο φτωχά και λαϊκά στρώματα , προορίζοντας τους για φτηνά εργατικά χέρια έτοιμα να υπηρετήσουν τις ανάγκες του.
Σε αυτή την κατάσταση δεν μπορούμε να μένουμε θεατές! Το μεγαλειώδες κίνημα ενάντια στην ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, πόσο μάλλον και οι διαδηλώσεις καταγγελίας του εγκλήματος των Τεμπών αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πως ο κόσμος μπορεί να κατέβει στο δρόμο και να αγωνιστεί. Με οργανωμένη πάλη και αξιοποίηση των συλλογικών μας οργάνων , εμείς οι φοιτητές πλάι σε μαθητές και εργαζόμενους μπορούμε και θα νικήσουμε. Στόχος μας είναι η αναμέτρηση με τις δυνάμεις του συστήματος σε σχολεία , σχολές και στους χώρους της δουλειάς. Η νικηφόροι αγώνες του 1886 φωτίζουν ακόμα το δρόμο της αναμέτρησης στο σήμερα. Κόντρα στη προσπάθεια του συστήματος να υπονομεύσει την 1η Μάη βαφτίζοντας την απλά ως αργία , μαζικοποιούμε τις απεργιακές συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα.

Η 1η Μάη δεν είναι αργία, είναι απεργία!
Αγώνας για ζωή -δουλειά- σπουδές με δικαιώματα
Κάτω τα χέρια από το 8ωρο-5ήμερο και την κυριακάτικη αργία
Πτυχία ενιαία- σταθερή δουλειά για όλους
Ασφάλιση- περίθαλψη- αυξήσεις στους μισθούς

Φοιτητές – εργατιά μια φωνή και μια γροθιά!
Όλοι/ες στις απεργιακές πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Καταγγελία για την αστυνομική επέμβαση στην ΑΣΟΕΕ - Έξω οι μπάτσοι από τη σχολή μας!

0

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις καταγγέλλουμε την προκλητική παρουσία της αστυνομίας σήμερα στην ΑΣΟΕΕ. Μέρα-μεσημέρι και με τη σχολή γεμάτη κόσμο διμοιρία ΟΠΚΕ, με οπλισμό που θα θύμιζε επέμβαση της αντιτρομοκρατικής, μπούκαρε στην πτέρυγα Δεριγνύ με τα όπλα στα χέρια απέναντι στους φοιτητές ψάχνοντας αφορμή για επιχείρηση-σκούπα στο χώρο της ΑΣΟΕΕ και μετά από λίγο αποχώρησε συντεταγμένα.

Σε συνέχεια δεκάδων καταπατήσεων του ασύλου από την αστυνομία το προηγούμενο διάστημα σε πολλές σχολές τόσο στην Αθήνα όσο και πανελλαδικά, οι πρυτανείες ως πιστοί εντολοδόχοι κυβέρνησης & Υπουργείου χτυπάνε το άσυλο με κάθε τρόπο, προσπαθούν να κάνουν κανονικότητα την αποστείρωση, την καθημερινή τρομοκρατία μέσα και έξω από τις σχολές με σκοπό να μπει η νεολαία στο γύψο, να δεχτεί υπάκουα και με το κεφάλι κάτω το τσάκισμα δικαιωμάτων που έρχεται.

Δεν τρομοκρατούμαστε! Υπερασπιζόμαστε τις σχολές και τις διεκδικήσεις μας, συμμετέχουμε μαζικά στις διαδικασίες των συλλόγων, κερδίζουμε το μέλλον μας με αγώνες!

ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ
ΑΣΥΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΕΡΑΜΕΩΣ - ΧΡΥΣΟΧΟΪ́ΔΗ & ΖΑΧΑΡΑΚΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 29/04 ΣΤΙΣ 8:30 ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (ΞΕΝΙΑΣ 24)

0

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει-Κάτω τα χέρια από τους αγωνιστές εκπαιδευτικούς
Η Χρύσα Χοτζόγλου να γυρίσει πίσω στο σχολείο!
Ούτε σκέψη για δυνητική αργία στον Δημήτρη Χαρτζουλάκη!

Με μία νέα σοβαρή εξέλιξη συνδύασε το υπουργείο παιδείας την δεύτερη πειθαρχική ακρόαση της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου που προγραμματίστηκε για τις 29/04 και με θέμα την συνέχιση της δυνητικής αργίας της για έναν ακόμα χρόνο. Υπενθυμίζουμε πως η αγωνίστρια εκπαιδευτικός από  Γενικό Λύκειο του Πειραιά έχει τεθεί εδώ και ένα χρόνο σε δυνητική αργία για συμμετοχή της σε απεργία-αποχή από την αξιολόγηση και διαμαρτυρία στο σχολείο της με μαθητές και συναδέλφους. Αυτή τη φορά, επιδιώκουν να χτυπήσουν με ένα σμπάρο δυό τρυγόνια, σέρνοντας την ίδια μέρα σε πειθαρχικό με την ίδια κατηγορία τον νεοδιόριστο εκπαιδευτικό Δημήτρη Χαρτζουλάκη. Πρόκειται για προκλητικές εξελίξεις, αποτέλεσμα της βιομηχανίας διώξεων που έχει στηθεί σε βάρος των εκπαιδευτικών αλλά και μια σειρά άλλων κλάδων με χιλιάδες εργαζόμενους, μέλη διοικητικών συμβουλίων, προέδρους σωματείων να απειλούνται με πειθαρχικά.

Την ίδια στιγμή, στα πανεπιστήμια καλλιεργείται το κλίμα τρομοκρατίας και πειθάρχησης που απαιτείται για να καθιερωθεί ως κανονικότητα η πολιτική των διώξεων απέναντι στους αγώνες.  Πειθαρχικές διώξεις σε φοιτητές για συμμετοχή τους σε κατάληψη του ΦΣ Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ, μήνυση σε φοιτητή για graffiti για την Παλαιστίνη από τις πρυτανικές αρχές, μαζικές συλλήψεις στο ΑΠΘ σε φοιτητές που συμμετείχαν σε live σε χώρο Ασύλου. Ακόμα, η πειθαρχική διάσταση των διαγραφών που έρχεται να αμφισβητήσει το δικαίωμα στις σπουδές σε όποιον σηκώνει κεφάλι.

Η όξυνση της φασιστικοποίησης μέσα στις σχολές δεν έρχεται τυχαία αυτή την χρονική περίοδο. Αντανακλά την ανάγκη της κυβέρνησης να διαμορφώσει νέους πειθήνιους και υποταγμένους στην ασφυκτική καθημερινότητα που μας τάζουν, απαλλαγμένους από κάθε ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον και προοπτική. Ταυτόχρονα, το προχώρημα των πειθαρχικών διώξεων των εκπαιδευτικών και η πρόθεση να παραμείνει η Χρύσα έξω από το σχολείο αλλά να θέσουν και έναν ακόμα αγωνιστή σε αργία, έρχεται σε μια περίοδο που η συνταγματική αναθεώρηση (που αφορά και το ζήτημα της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων) είναι όχι απλά στην ατζέντα της κυβέρνησης αλλά προγραμματισμένη για τις 15/05! Η ανάγκη συγκρότησης κινήματος αλληλεγγύης στους διωκόμενους και καταγγελίας των πειθαρχικών απειλών και των συνδικαλιστικών διώξεων είναι ζήτημα που αφορά όλο τον λαό, την νεολαία στα πανεπιστήμια αλλά και στα εργασιακά κάτεργα, τους αυριανούς και τωρινούς εργαζόμενους. Αυτό ήταν που άσκησε πιέσεις στην περσινή πειθαρχική ακρόαση, αυτό μπορεί να μας βγάλει τώρα νικητές!

• ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 29/04 ΣΤΙΣ 8:30 ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΟ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ (ΞΕΝΙΑΣ 24)
• ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ Η ΧΡΥΣΑ- ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΔΥΝΗΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΡΤΖΟΥΛΑΚΗ
• ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ ΟΙ ΔΩΞΕΙΣ- Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
• ΚΑΤΩ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ -ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ- ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΚΕΡΑΜΕΩΣ-ΖΑΧΑΡΑΚΗ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ