Με τη σέσουλα και ο αγώνας μας

Τι συμβαίνει στης ΕΕ την έδρα;

Μήπως ραγίζει η τοιχοποιία της, μήπως ξεκολάνε τα περιζώματα των σοβατεπί, μήπως τα μονωτικά υλικά δεν είναι ευρωπαϊκών προδιαγραφών; Ο αχός του πλήθους διαπέρασε, λέει, τα ντουβάρια του αποστειρωμένου αρχοντόπυργου. Μάλιστα κατάφερε να διεισδύσει στα άδυτα των αδύτων, να θορυβήσει κιόλας τον πρόεδρο του eurogroup Γιουνκέρ (έτσι όπως θρονιαζόταν αμέριμνος πλάι στον οικονομικό επίτροπο Αλμούνια). Ο οποίος Γιουνκέρ ξαφνικά διαπίστωσε ότι στην Ευρώπη η εξέγερση έρχεται και ποιός την κάνει ζάφτι. Και ζήτησε απ’ τους επιχειρηματικούς ομίλους μια κάποια επίδειξη “κοινωνικής ευθύνης”, με απολύσεις μετρημένες, τουτέστιν μετρημένες απολύσεις με τη σέσουλα –της Κομισιόν, βεβαίως. Και όταν η Κομισιόν μετράει κεφάλια για προγραφές (αυτό το ξέρει κάθε εργαζόμενος) δεν της ξεφεύγει άνθρωπος: κοντά 30 εκατομμύρια θα έχει φάει η ανεργία μέχρι του χρόνου στην Ευρώπη, και εδώ στα μέρη μας 100 χιλιάδες θα έχουν προστεθεί στους ήδη απολυμένους.

Τι άραγε να σημαίνει το ότι κάποιος εκ των κεφαλών της ΕΕ μας λέει κατάφατσα πως φοβάται την αντίδρασή μας κατά και μετά τον βιασμό μας; Μήπως ότι και το πολιτικό προσωπικό έχει πού και πού μπέσα (πότε κορδωμένη, πότε συνεσταλμένη) όταν αστράφτουν τα φλας και καταβροχθίζουν οι κάμερες; Μήπως ότι ο σαδιστής ηδονίζεται προκαλώντας φόβο στον εαυτό του; Ή μήπως ότι όπου να’ ναι θα σωριαστεί η τοιχοποιία και μαζί της και οι ευρωεκλογές και θα πάνε έτσι στράφι τόσα και τόσα ριζοσπαστικώς αριστερά πλάνα;

Μπα. Κοροϊδιλίκια πράματα, φλέγματα αντιδραστικά, χολερικά είναι αυτά τα μήπως. Μη τα λογαριάζεις. Και ευρωεκλογές έξτρα δημοκρατικές θα γίνουν και ευρωβουλευτάδες παληκάρια θα εκλεγούν και την επαύριο η κυβέρνηση θα ανακοινώσει τους νέους φουσκωμένους φόρους, έμμεσους και άμεσους, τα νέα βαρβάτα τέλη, κυκλοφορίας οχημάτων ανυπερθέτως –ενδεχομένως και πεζών. Ευπειθώς ανταποκρινομένη στα καμπανάκια της ΕΕ περί ελλείμματος και ανάπτυξης.

Θα είναι καλοκαιράκι όταν –σαν τα σκυλιά του Παβλόφ- θα εκδηλώσουν πάλι τα εξαρτημένα ανακλαστικά τους τρώγοντας τη ζωή σου ξανά και ξανά. Η ζέστη πιθανώς παχιά ακόμα ίσως σε νυστάξει. Μπορεί να σ’ έχουν μόλις απολύσει ή να ετοιμάζονται να σε απολύσουν «ηθικές τράπεζες» της μοδός με φιλάνθρωπους τραπεζίτες δεν θα υπάρχουν για να σε ελεήσουν. Ε, εσύ να έχεις σε κάθε περίπτωση τον νου σου. Εκεί που πρέπει: στον ταξικό αγώνα σου. Και σ’ αυτόν του εχθρού σου