ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ

Αποθρασυμένη η κυβέρνηση και με τις πλάτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαγγέλλει νέα αντιλαϊκά - αντεργατικά μέτρα αμέσως μετά τις ευρωκάλπες. Επείγεται να ξεδιπλώσει την αντεργατική καταιγίδα για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο. Αυτό απαιτούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου ξένου και ντόπιου. Και τα κόμματά του ( Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ) διαγκωνίζονται για το ποιος είναι καλύτερος να τα υλοποιήσει. • Το εισόδημα λεηλατείται, οι μισθοί παγώνουν για πολλά χρόνια. Η κρίση αξιοποιείται για να φορτωθούν οι συνέπειές της στις πλάτες των εργαζομένων. • Προσλήψεις δεν γίνονται. Οι εργαζόμενοι μειώνονται συνεχώς. Η πίεση και η εντατικοποίηση είναι καθημερινό φαινόμενο. • Οι συνθήκες δουλειάς χειροτερεύουν δραματικά. Δουλεύουμε σε ανθυγιεινό χώρο με πολλαπλές συνέπειες στην υγεία μας. • Τα ασφαλιστικά - συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα χτυπιούνται αλύπητα. Οι γυναίκες πάνε στα 65 για σύνταξη. Υπάρχουν ήδη προτάσεις για αύξηση των εισφορών, την ίδια στιγμή που μειώνονται οι συντάξεις. Εφάπαξ και υγειονομική περίθαλψη είναι το προανάκρουσμα της συνολικής αντιασφαλιστικής επιδρομής. • Η μονιμότητα, αυτή η κορυφαία κατάκτηση των δημοσίων υπαλλήλων, βάλλεται ανηλεώς. Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας γιγαντώνονται με εργαζόμενους-ομήρους (συμβασιούχοι, επικουρικοί, stage, συνεργεία κλπ ). • Η ιδιωτικοποίηση απογειώνεται μέσα από τις ΣΔΙΤ (συμπράξεις ιδιωτικού κεφαλαίου με το Δημόσιο). Τα νοσοκομεία ξεπουλιούνται κομμάτι - κομμάτι. • Η τρομοκρατία διοικήσεων - υπουργείου είναι στην ημερήσια διάταξη. Συναδέλφισσες – συνάδελφοι, Έχει ευθύνες η ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ για τη σημερινή κατάσταση. Ποτέ δεν έθεσε ένα συγκεκριμένο στόχο και να τον παλέψει μέχρι τέλους. Ποτέ δεν ξεκίνησε έναν αγώνα και να τον φέρει σε πέρας. Τσαλαβουτάει μια με το « ανθυγιεινό » , μια με τα επιδόματα. Τώρα τελευταία ανακάλυψε και «νέες μορφές πάλης» με εξώδικα και μηνύσεις. Το αδιέξοδο της γραμμής τους γίνεται όλο και πιο φανερό. Και δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία των Σωματείων των εργαζομένων στα νοσοκομεία κινείται στην ίδια γραμμή πλεύσης: συναίνεση, συμβιβασμός, υποταγή, συνδιοίκηση. Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι να ξεδιπλώσουμε τους αγώνες μας, να δώσουμε νόημα στην ύπαρξη των σωματείων. Θέλουμε ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΟΠΛΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ και όχι εργαλεία των συμβιβασμένων. Θέλουμε να πάρουμε την τύχη των Αγώνων και της ζωής μας στα δικά μας χέρια. Θέλουμε ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ – ΡΕΦΟΡΜΙΣΤΙΚΑ. Να παραμερίσουμε όσους στέκονται εμπόδιο στη συλλογική έκφραση της οργής και αγανάκτησής μας. Να πολιτικοποιήσουμε τη σκέψη μας και τη δράση μας. Αυτή είναι η διέξοδος που χρειαζόμαστε. Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς. Να σπάσει η πολιτική της λιτότητας. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού ενάντια στην εντατικοποίηση. Χαρακτηρισμός του χώρου ως ανθυγιεινού με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Μονιμότητα για όλους. Όχι ελαστικές σχέσεις δουλειάς - μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Όχι στην ιδιωτικοποίηση της περίθαλψης και την εμπορευματοποίηση της υγείας. Κάτω τα χέρια από τα ασφαλιστικά - συνταξιοδοτικά μας δικαιώματα. Η τρομοκρατία δεν θα περάσει.

Όλοι στη στάση εργασίας Τετάρτη 20/5/09 10πμ-3μμ.

Όλοι στη συγκέντρωση 11 πμ. έξω από το υπουργείο υγείας

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ