Οι πολιτικές λογικές που επιβάλλουν την αφαίρεση εργασιακών κεκτημένων, όπως η μόνιμη και σταθερή εργασία, μας έχουν οδηγήσει να βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή με την πλάτη στον τοίχο. Πιο συγκεκριμένα με το Προεδρικό Διάταγμα Παυλόπουλου (ΠΔ 164/04) απολύονται οριστικά και αμετάκλητα, όσοι συμβασιούχοι υπερβαίνουν τους 24 μήνες εργασίας στον ίδιο φορέα του δημόσιου τομέα.
Απέναντι στις πολύμηνες δυναμικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων πανελλαδικά με αποκλεισμούς αρχαιολογικών χώρων (κέντρο των κινητοποιήσεων ο αποκλεισμός του αρχαιολογικού χώρου Ακρόπολης) , μουσείων και εφορειών, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ έριξε… ως «σανίδα σωτηρίας» την Τροπολογία Σαμαρά, δίνοντας παράταση ζωής σε 500 εργαζόμενους, βάζοντας τους όμως εκβιαστικά ως προϋπόθεση την απόσυρση των ασφαλιστικών μέτρων. Επί της ουσίας η Τροπολογία Σαμαρά είχε δύο στόχους: Πρώτον να εμφανίσει μια διαλλακτική και «καλή» εικόνα της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΠΟ προς τα έξω και δεύτερον να διασπάσει και να αποπροσανατολίσει τους εργαζόμενους μέσω της εξαίρεσης τους σε «προνομιούχους» και μη.
Η καινούργια λύση που προκρίνεται τώρα είναι η «μονιμοποίηση» των συμβασιούχων από τα «Ευρωδικαστήρια», όπως βιαστικά αναγγέλθηκε από διάφορες εφημερίδες. Τα Ευρωδικαστήρια ορίζουν ως αρμόδιους τους Έλληνες δικαστές να μην εφαρμόσουν, όταν το κρίνουν αναγκαίο το Π.Δ. 164/2004. Με αυτό τον τρόπο η συλλογική διεκδίκηση για μόνιμη δουλειά αντιμετωπίζεται αφενός ως μεμονωμένο περιστατικό διασπώντας τον κοινό αγώνα των εργαζομένων και αφετέρου τους αφήνει έκθετους στα χέρια της «καλοσύνης» του κάθε δικαστή. Το γεγονός ότι η μεγαλύτερη πλειονότητα των ασφαλιστικών που έγιναν στο πρόσφατο παρελθόν απορρίφθηκαν και βγήκαν εναντίον των εργαζομένων, κάνει ξεκάθαρο ότι οι προσφυγές στα δικαστήρια δεν αποτελούν λύση αλλά μέρος του προβλήματος. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτός που έχει το «μαχαίρι έχει και το πεπόνι» (περίπτωση δικαστή Σανιδά και όχι μόνο).
Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ συνεχίζει την ίδια υποκριτική και διασπαστική στάση και «ρίχνει στην ανεργία» χιλιάδες συμβασιούχους, οι οποίοι έχουν υπερβεί το 24μηνο. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τις "παχυλές" υποσχέσεις που η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ εξαγγέλλει. Ήδη υπάρχουν απολυμένοι συνάδελφοι που δεν μπορούν να επαναπροσληφθούν αν δεν τηρούν τις προϋποθέσεις του ΠΔ Παυλόπουλου, όπως ρητά ορίζεται σε κάθε νέα προκήρυξη που βγαίνει. Ήδη υπάρχουν μαζικές απολύσεις συναδέλφων με το αιτιολογικό ότι τελείωσαν τα χρήματα της περιφέρειας. Ήδη υπάρχουν εργαζόμενοι που εκβιάζονται …με τη λογική ή ανεργία ή stage!!! Με την αδιάλλακτη στάση του απέναντι στα προβλήματα των εργαζομένων η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ αναλαμβάνει πλήρως την ευθύνη για το αδιέξοδο στο οποίο έχουν περιέλθει οι συμβασιούχοι σήμερα.
Απέναντι στον εργασιακό μεσαίωνα της λογικής των stage και της ανεργίας, απέναντι στις λογικές που θέλουν να διασπάσουν τους εργαζόμενους σε προνομιούχους και μη, οι εργαζόμενοι πρέπει να απαντήσουν με νέα κλιμάκωση των κινητοποιήσεων. Δυναμώνουμε τη φωνή μας μέσω της γενικής συνέλευσης και της συναδελφικής αλληλεγγύης στην πράξη. Τα προβλήματα μας δεν είναι ατομικά, αλλά συλλογικά και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται.
ΚΡΑΤΑΜΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΠΑΛΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
· Άμεση και χωρίς όρους κατάργηση του 24μήνου και των άλλων περιοριστικών διατάξεων του Π. Δ 164/2004.
· Επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων συναδέλφων.
· Προσλήψεις με βάση τις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες του ΥΠΠΟ.
· Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους τους εργαζόμενους.
ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΕΙΣ
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
ΔΥΝΑΜΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
¨Μαχόμενη Αρχαιολογία¨
Συμβασιούχων ΥΠΠΟ Λέσβος /Χίος /Λήμνος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου