26 Μαΐου 2009
Αγώνας για να ανατραπούν τα σχέδιά τους για την Αττική!
Μετά την πρώτη (και επιτυχημένη) κεντρική κινητοποίηση της Πρωτοβουλίας Αγώνα Ενάντια στους Νέους Αυτοκινητόδρομους και το Νέο Προεδρικό Διάταγμα Λεηλασίας του Υμηττού το Σάββατο 16/5, έχει εκφραστεί η διάθεση όλων όσων συμμετέχουν σε αυτήν για συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα.
Με βάση το πρόγραμμα του ΥΠΕΧΩΔΕ, η δημόσια διαβούλευση για τους αυτοκινητόδρομους τελειώνει το Μάιο, οπότε και θα γίνει η δημοπράτηση του έργου. Βέβαια ο Μάιος όχι μόνο έφτασε, αλλά τελειώνει, χωρίς να φαίνεται καθαρά το αν θα τηρηθεί το αρχικό πρόγραμμα ή όχι.
Το γενικότερο πολιτικό κλίμα, βέβαια, με τη βουλή κλειστή και τη χώρα σε προεκλογική περίοδο, ίσως να μην ευνοεί τη δημοπράτηση ενός έργου που έχει ήδη ξεσηκώσει αντιδράσεις. Ο ίδιος ο Σουφλιάς προσπάθησε ήδη να απαντήσει σε όσους διαφωνούν με το έργο, αναφερόμενος άμεσα στο ΔΣΑ, αλλά έμμεσα σε όλους όσους κινητοποιούνται. Οπότε, ίσως είναι υπαρκτό ένα ενδεχόμενο αναβολής της δημοπράτησης για μετά τις εκλογές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αποκλείονται αιφνιδιαστικές κινήσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ άμεσα τις επόμενες ημέρες.
Είναι, λοιπόν, γεγονός ότι η κίνηση της Πρωτοβουλίας Αγώνα και όσων συλλογικοτήτων συμμετέχουν σε αυτή έχει δημιουργήσει ένα ζήτημα και αυτό γιατί οι κινήσεις αυτές έχουν αποδείξει ότι μπορούν να κινητοποιήσουν τον κόσμο, ο οποίος και ενδιαφέρεται, αλλά και διατίθεται να παλέψει ενάντια στους αυτοκινητόδρομους και το νέο ΠΔ για τον Υμηττό.
Από την άλλη μεριά, η κατάθεση της πρότασης για το νέο Ρυθμιστικό σχέδιο της Αττικής έχει δημιουργήσει κάποια νέα δεδομένα. Εχει αποκαλύψει σε όλη τους την έκταση και την ένταση τα σχέδια του συστήματος συνολικά για τη χώρα και την Αττική. Το Ρυθμιστικό ήταν το κομμάτι που συμπλήρωσε το παζλ του Γενικού και των Ειδικών Χωροταξικών σχεδίων, του ΠΔ για τον Υμηττό και των αυτοκινητοδρόμων, αλλά και του δεύτερου Καποδίστρια.
Η άρχουσα τάξη της χώρας ανοιχτά μιλά πια για την Αττική των 8 εκατομμυρίων κατοίκων, για τη μητροπολιτική Αθήνα, για τον οριστικό και αμετάκλητο προσανατολισμό της χώρας στον τουρισμό, τις μεταφορές και τις υπηρεσίες. Πρόκειται για μια εφιαλτική κατεύθυνση η οποία υπάρχει εδώ και χρόνια, όμως φαίνεται να μπαίνει σε προτεραιότητα η νομική καταγραφή και η κατοχύρωσή της.
Η κατεύθυνση αυτή προϋποθέτει πόλεις-τέρατα, προϋποθέτει δραματική χειροτέρευση των όρων ζωής των κατοίκων τους. Δεν είχαμε ποτέ την άποψη ότι τα ζητήματα των αυτοκινητοδρόμων και του ΠΔ είναι δυο τοπικής εμβέλειας ζητήματα. Τώρα όμως, με το σκηνικό που διαμορφώνεται, είναι σαφές ότι αναδεικνύονται ζητήματα κεντρικής σημασίας για το σύστημα και με τεράστιες αρνητικές συνέπειες στο λαό όλης της Αττικής, αν όχι όλης της χώρας.
Το Γενικό Χωροταξικό και όσα Ειδικά έχουν περάσει ως τώρα έχουν περάσει χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις από τη μεριά του λαού. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκά ζητήματα για πάλη. Το Ρυθμιστικό, όμως, δημοσιοποιείται σε μια περίοδο που πρώτον, έχουν ήδη προηγηθεί τα Χωροταξικά και ο δεύτερος Καποδίστριας και δεύτερον, έχουν προηγηθεί οι αυτοκινητόδρομοι και το ΠΔ, για τα οποία έχουν ήδη αντιδράσει οι κάτοικοι μαζικά.
Επομένως, θεωρούμε ότι το θέμα μπαίνει, πια, σε νέα βάση. Η συγκεκριμένη πάλη για τα δυο συγκεκριμένα ζητήματα (ΠΔ, αυτοκινητόδρομοι) πρέπει, φυσικά, να συνεχιστεί. Ομως είναι αναγκαίο να ανοίξει στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας Αγώνα και μέσα στους κατοίκους των περιοχών που κινητοποιούνται και η συζήτηση για το γενικότερο σχέδιο και για τις δυνατότητες αντίστασης σε αυτό. Κάτι που, εκ των πραγμάτων, θα πρέπει να εμπλέξει και τους κατοίκους και άλλων περιοχών της Αττικής και, γιατί όχι, να συνολικοποιήσει αντιστάσεις που, έτσι κι αλλιώς, αναπτύσσονται κατά τόπους και για διάφορα ζητήματα. Το ζήτημα είναι τόσο συνολικό που περιλαμβάνει πρακτικά όλα τα τοπικά προβλήματα και όλες τις συνοικίες.
Ολα αυτά, ακόμα κι αν κάνουν μια σύντομη «κοιλιά» λόγω των ευρωεκλογών, θα μας απασχολήσουν έντονα για πολύ καιρό ακόμα. Να συνεχίσουμε στην κατεύθυνση που έχουμε ξεκινήσει, στην κατεύθυνση της ανάδειξης των ζητημάτων στον κόσμο, της μαζικής πάλης, της απόρριψης κάθε είδους συνδιαλλαγής με το σύστημα. Υπάρχει πολύς δρόμος ακόμα…
Δημοσιεύεται στη Προλεταριακή Σημαία 620, 23/5/2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου